นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง คลั่งรักเมียจำเลย รีไรท์ NC 18+++++    by นามปากกาอมรกานต์
ชื่อตอน คลุมถุงชน...มีโปรโมรชั่นลดราคา!!!


 

ณ บ้านหลังเล็กๆ แห่งหนึ่งในแถบชานเมือง ซึ่งมีผู้อาศัยอยู่ร่วมกันสองคน นั่นก็คือเพ็ญศรี สุขแสน และพิมพกา แก้วกานดา     ทั้งสองเป็นป้าและหลานกัน โดยที่นางเพ็ญศรีเลี้ยงดูพิมพกาตั้งแต่พ่อและแม่ของเธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อสิบปีที่แล้ว จนตอนนี้พิมพกาเรียนจบปริญญาตรี และกำลังเตรียมตัวสำหรับการสมัครงาน 

ชีวิตของพิมพกาถึงแม้จะไม่ได้ร่ำรวยแต่ก็มีความสุขกับการพอเพียง หากแต่ระยะหลังๆ มานี้ป้าของเธอขยันเข้าบ่อนการพนันไม่เว้นแต่ละวัน ซึ่งไม่ว่าเธอจะขอร้องยังไงอีกฝ่ายก็ไม่ยอมหยุดเพราะ    ผีพนันได้เข้าสิงเสียแล้ว แต่ที่น่าหนักใจคือวันนี้นางเพ็ญศรีกลับเข้าบ้านตั้งแต่หัววันพร้อมกับปัญหาใหญ่

“ห๊ะ! ป้าติดหนี้พนันห้าสิบล้าน!” เจ้าของร่างอ้อนแอ้นอุทานลั่นด้วยความตกใจสุดขีด หลังจากที่ผู้เป็นป้าเอ่ยบอกด้วยสีหน้ากังวลใจอย่างเห็นได้ชัด

“ใช่ แกต้องช่วยฉันนะ ถ้าแกไม่ช่วยฉันคงต้องตายแน่ๆ” เสียงผู้เป็นป้าเอ่ยเป็นเชิงขอร้องหลานสาว

“พิมพ์เตือนป้ากี่ครั้งแล้วคะ ว่าห้ามเล่นการพนัน ทีนี้เห็นหรือยังคะ...เงินตั้งห้าสิบล้านเราจะไปหาจากที่ไหนมาใช้เขา” สาวน้อยเอ่ยด้วยความหนักใจ

“แกไม่ต้องมาทำเป็นปากดีเลยนะ แกนั่นแหละที่ต้องช่วยฉัน หรืออยากจะเป็นหลานเนรคุณ อย่าลืมสิว่าฉันเป็นเลี้ยงแกมาตั้งแต่เล็กจนโต” นางเข่นเขี้ยวพร้อมจิ้มปลายนิ้วลงที่ศีรษะของหลานสาวด้วยความโมโห

“บุญคุณของป้าพิมพ์ไม่เคยลืมหรอกค่ะ แต่จะให้ไปหาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนั้น” หญิงสาวบ่นพึมพำอย่างจนปัญญา

“ก็ขายบ้านแกสิ” คนเป็นป้าออกหัวคิดทันควัน ทำเอาพิมพกาตกใจสุดขีด ก่อนจะเอ่ยค้านเสียงหลง

“ไม่ได้นะคะ! นี่เป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายที่คุณพ่อกับคุณแม่ทิ้งไว้ให้พิมพ์”

“ถ้าแกไม่ขายบ้านหลังนี้ แกจะช่วยฉันยังไงตอบมาซิ”

“พิมพ์ไม่รู้หรอกคะ ตอนนี้มืดแปดด้านไปหมด เงินห้าสิบล้านมันมากมายเหลือเกิน”

 “งั้นถ้าแกไม่ขายบ้านก็มีทางเดียวที่จะช่วยฉัน คือแกต้องไปเป็นเมียเจ้าของบ่อน”

“เป็นเมียเจ้าของบ่อน!” หญิงสาวอุทานด้วยสีหน้าแตกตื่น

“ไม่เอานะคะป้า พิมพ์ไม่อยากเป็นเมียเจ้าของบ่อน”

หญิงสาวปฏิเสธเสียงแข็ง

“ถ้าไม่อยากเป็นเมียเจ้าของบ่อนแกก็ต้องขายบ้าน เลือกเอาซักอย่าง แล้วฉันจะกลับมาเอาคำตอบ” ผู้เป็นป้าพูดทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้น ก่อนจะเดินออกจากบ้าน จุดมุ่งหมายของนางคือบ่อนการพนันขาประจำ ทิ้งให้ผู้เป็นหลานจมปลักอยู่กับปัญหาอันน่าหนักใจเหลือแสน

“ฉันจะทำยังไงดีนะ ถึงจะหาเงินห้าสิบล้านมาใช้หนี้ให้ป้าได้” พิมพกานั่งกุมขมับพร้อมรำพึงรำพันด้วยความอึดอัดใจ

          บัดนี้สาวน้อยยังคงนอนพลิกตัวไปมา เธอครุ่นคิดอยู่กับปัญหาที่แก้ไม่ตกจนครึ่งค่อนคืนแล้วก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะ  สามารถข่มตาหลับได้ ทั้งเสียงของผู้เป็นป้ายังคงกังวานอยู่ในหัวทำให้เธอวุ่นวายใจเป็นอย่างมาก

          “ฉันจะหาเงินจากที่ไหนมาใช้หนี้ดีนะ หรือว่าจะขายบ้าน” สาวน้อยพึมพำออกมาด้วยความทุกข์ใจ ก่อนจะตัดสิ้นใจได้ในที่สุด แล้วจึงลุกขึ้นนั่ง

          “ขายบ้านน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด พ่อกับแม่ที่อยู่บนสวรรค์คงได้ยินที่หนูพูดนะคะ หนูจำเป็นต้องขายบ้านหลังนี้เพื่อความอยู่รอดของป้าและหนูหากมีโอกาสจริงๆ หนูขอสัญญาว่าจะซื้อมันคือมาให้ได้” สาวน้อยพูดพร้อมพนมมือไหว้รูปของบิดามารดาที่ตั้งอยู่บนหัวเตียงด้วยความจนใจ ก่อนจะพลิกตัวลงนอนที่เตียงอีกครั้งจนผล็อยหลับไป

         

 

แสงแดดอ่อนๆ และสายลมในยามเช้าซึ่งพัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง กลิ่นหอมละมุนของดอกพุดซ้อนที่ปลูกอยู่สวนหลังบ้าน บัดนี้มันได้ผลิดอกและส่งกลิ่นอบอวลมายังห้องนอนของสาวน้อยที่นอนหลับใหลอยู่ จนทำให้เธอต้องปรือ ตาตื่นจากห้วงนิทรา ก่อนที่เสียงเคาะประตูจะดังขึ้นจนทำให้สาวน้อยที่กำลังจะลุกจากเตียงต้องสะดุ้งตกใจ

ปัง! ปัง! ปัง!

“แกตื่นหรือยังยัยพิมพ์!” เสียงที่ตะโกนร้องอยู่ด้านนอกทำให้พิมพการีบลุกไปเปิดประตูทันที

“ตื่นแล้วค่ะ ป้ามีอะไรหรือเปล่าคะ” หญิงสาวเอ่ยอย่างแปลกใจ เพราะไม่เคยเห็นผู้เป็นป้าจะตื่นเช้าได้ขนาดนี้ ปกติก็ไม่ค่อยกลับบ้านแต่วันนี้อีกฝ่ายกลับลุกมาปลุกเธอ ต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ  

“ฉันหาคนซื้อบ้านให้แกได้แล้ว” นางเพ็ญศรีกล่าวออกมาด้วยความดีใจ

“ป้าว่าอะไรนะคะ!” หญิงสาวอุทานออกมาด้วยความตกใจ

“แกฟังไม่ผิดหรอก ฉันบอกว่ามีคนมาซื้อบ้านเราแล้ว รีบไปอาบน้ำแต่งตัวเร็วเข้าเขารอแกอยู่” ผู้เป็นป้าเอ่ยเร่งหลานสาวยิกๆ

“แต่พิมพ์ยังไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยนะคะ”

“ไม่ต้องเตรียมแล้ว ฉันเตรียมไว้ให้แกหมดแล้ว รีบไปอาบน้ำเลยฉันจะไปรอแกอยู่ด้านล่าง” พูดเสร็จนางเพ็ญศรีก็เดินออกจากห้องทันที

“เฮ้อ ฉันจะต้องขายบ้านหลังนี้จริงๆ เหรอ เอาก็เอาเถอะอย่างน้อยๆ ก็ได้ช่วยป้า” พิมพกาพึมพำ ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำด้วยท่าทางเหมือนอ่อนแรง

 

ร่างแน่งน้อยหมุนตัวอยู่หน้ากระจกเป็นนานสองนาน ก่อนจะออกจากห้องเพื่อมุ่งหน้าไปยังห้องรับแขก ซึ่งตอนนี้ได้มีชายสูงวัยคนหนึ่ง กำลังนั่งคุยกับป้าของเธอด้วยท่าทางคุ้นเคย

“อ้าว หนูพิมพ์แต่งตัวเสร็จแล้วเหรอจ๊ะ” นางเพ็ญศรีจีบปากจีบคอเอ่ยถามหลานสาวด้วยสีหน้าแช่มชื่น พร้อมกันนั้นแขกก็เงยหน้าขึ้นมองผู้มาใหม่

วินาทีแรกที่พิมพกาได้ยินวาจาที่หลุดออกมาจากปากผู้เป็นป้าเธอถึงกลับทำหน้าเหวอ นี่ป้าของเธอกินยาไม่เขย่าขวดหรือไงกันถึงได้พูดจาไพเราะเสนาะหูนักเชียว

“มานี่มา มาไหว้คุณประภพเร็วลูก” นางกวักมือเรียกด้วยท่าทางกระตือรือร้น ทำเอาคนที่ยืนอึ้งหลุดออกจากภวังค์ ก่อนที่พิมพกาจะเดินมานั่งลงข้างผู้เป็นป้า แล้วพนมมือไหว้ชายสูงวัยซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยท่าทางนอบน้อมระคนอ่อนช้อย

“สวัสดีค่ะ คุณลุง”

“ไหว้พระเถอะลูก” นายประภพเอ่ยด้วยรอยยิ้ม เพราะนึกเอ็นดูกับท่าทางเป็นกุลสตรีของสาวน้อย

“คุณประภพเป็นคนที่จะมาซื้อบ้านของเรา” นางเพ็ญศรีเอ่ยแนะนำสั้นๆ แต่ทำเอาคนฟังถึงกลับจุกในอกเพียงแค่คิดว่าจะต้องเสียบ้านอันเป็นที่รักไป

“ที่จริงผมไม่ได้จะมาซื้อบ้านหรอกนะ”

“อ้าวเหรอคะ!” นางเพ็ญศรีอุทานด้วยความตกใจพร้อมทั้งซ่อนสีหน้าผิดหวังไว้ไม่มิด

“ผมตั้งใจจะมาขอหนูพิมพ์ให้ลูกชาย” นายประภพเอ่ยอย่างหนักแน่น ทำเอาสองป้าหลานตกใจอย่างสุดขีด ก่อนจะอุทานขึ้นมาพร้อมกันว่า

“อะไรนะคะ!

“ผมอยากได้หนูพิมพ์ไปเป็นลูกสะใภ้ ถ้าหนูพิมพ์ยอมแต่งงานกับลูกชายของผม ผมจะเป็นคนชดใช้เรื่องหนี้สิ้นทั้งหมดให้เอง”    นายประภพยื่นข้อเสนอแบบใจป้ำสุดๆ ทำเอานางเพ็ญศรีดีใจจนแทบเนื้อเต้น

“คุณพูดจริงเหรอคะ ถ้าฉันยกหลานสาวฉันให้คุณจะใช้หนี้ให้ฉันจริงๆ ใช่ไหม” นางละล่ำละลักด้วยความตื่นเต้น

“แน่นอน ถ้าหนูพิมพ์ยอมแต่งงานกับลูกชายของผมหนี้ของคุณก็จะเป็นศูนย์” นายประภพเอ่ยยืนยันอย่างชัดถ้อยชัดคำ

“งั้นตกลงค่ะ แต่งวันไหนดีคะ” นางเพ็ญศรีตอบตกลงในวินาทีนั้นโดยไม่คิดจะปรึกษาผู้เป็นหลานสาวที่กำลังนั่งอึ้ง ท่าทางตื่นเต้นจนเกินงามของป้าทำให้พิมพกาได้สติอีกครั้ง

“ไม่นะคะป้า! หนูยังไม่อยากแต่งงาน” เธอเอ่ยค้านทันควัน ก่อนสูดปากเบาๆ เมื่ออีกฝ่ายหยิกหมับเข้าที่ต้นขาอย่างแรง ก่อนจะเอียงหน้ามากระซิบสั่งเสียงขุ่น

“ฉันสั่งให้แกแต่งแกก็ต้องแต่ง” นางเพ็ญศรีบีบบังคับหลานสาว ทำเอาอีกฝ่ายเม้มปากน้ำตาคลอ เพราะรู้แก่ใจดีว่าไม่สามารถขัดคำสั่งของผู้เป็นป้าได้

“สรุปหนูพิมพ์จะแต่งงานกับลูกชายของลุงหรือเปล่า”

“แต่งค่ะแต่ง” นางเพ็ญศรีชิงโพล่งขึ้นกลางวงสนทนา โดยที่พิมพกาไม่สามารถคัดค้านได้ เธอทำได้ก็แต่เพียงยอมจำนนต่อโชคชะตาที่ผู้เป็นป้าได้กำหนด

“ไปเป็นลูกสะใภ้ของลุงนะหนูพิมพ์”

“ค่ะคุณลุง” สาวน้อยเอ่ยอย่างไม่เต็มเสียงนัก

“งั้นอีกสองวันลุงจะมารับหนูนะ” นายประภพสรุปเสร็จสรรพ ก่อนจะขอตัวลากลับ ทิ้งให้พิมพกาจมอยู่กับความทุกข์ใจที่ผู้เป็นป้ายัดเยียดให้ การแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักและไม่เคยเห็นหน้ามันช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก

“ได้ยินที่คุณประภพเขาพูดแล้วใช่ไหม ว่าอีกสองวันแกต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการไปอยู่บ้านของเขา” ผู้เป็นป้าเอ่ยย้ำเตือนให้หลานสาวได้เจ็บปวดใจมากขึ้นไปอีก

“หนูไม่ไปอยู่บ้านเขาไม่ได้เหรอคะ” พิมพกาวิงวอนน้ำตาซึม

“เอ๊ะ! นังนี่ จะแต่งงานกับลูกเขาแล้วไม่ไปอยู่บ้านเขาได้ยังไงยะ” นางเพ็ญศรีผุดลุกขึ้นยืนเท้าสะเอว ก่อนจะขึ้นเสียงด้วยความโมโหสุดขีด

“ก็หนูเป็นห่วงป้านี่คะ”

“โอ๊ย! แกไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกย่ะฉันอยู่คนเดียวได้”

“แต่ว่า...” พิมพกากำลังจะค้านแต่อีกฝ่ายกลับสวนขึ้นเสียก่อน

“โอ๊ย! ไม่มีต่งมีแต่แล้ว เสียเวลาจริงเชียว ฉันไปบ่อนดีกว่า” ขาดคำคนที่ผีพนันเข้าสิงอย่างเต็มขั้นก็ก้าวเดินจากไปอย่างสบายใจเฉิบ นั่นก็เพราะว่ามีคนจะใช้หนี้ให้นางแล้ว

หญิงสาวหันมองดูผู้เป็นป้าที่เดินจาไปด้วยความน้อยใจ ทำไมป้าต้องทำแบบนี้กับเธอด้วย จับเธอไปแต่งงานกับใครก็ไม่รู้ คำถามมากมายที่ผุดขึ้นมาในสมองมันทำให้เธอสับสนเป็นอย่างมาก            หยาดน้ำตาแห่งความเสียใจก็ค่อยๆ หลั่งรินอาบสองแก้มนวล

“แม่จ๋าพ่อจ๋า พิมพ์เหนื่อยเหลือเกิน ทำไมพ่อกับแม่ถึงไม่มารับพิมพ์ไปอยู่ด้วยคะ ปล่อยให้พิมพ์ใช้ชีวิตลำบากอยู่คนเดียวทำไม” สาวน้อยตัดพ้อ

_________________________________________________________________

ตอนนี้นิยายเรื่อง 'คลังรักเมียจำเลย' กำลังมีโปรโมชั่นดีๆ 

ลดราคากระหน่ำจากราคา 99 บาท เหลือ 59 บาท
สามารถดาวโหลดตามลิงค์ด้านล่างได้เลยจ้า

สามารถซื้อได้ตามลิ้งค์ด้านล่างเลยนะคะ ขอขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่านคะ

-ตอนนี้อันกำลังเขียนนิยายอีกเรื่อง 'เล่ห์รักมารร้าย' นิยายสไตร์กุ๊กกิ๊กตามแบบผู้ชายกวนๆ ยังไงก็อย่าลืมไปติดตามกันเด้อ 

-อันจะรีบลงให้ทุกคนได้อ่านในเดือนนี้คะ ยังไงก็ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่มาเป็นกำลังใจให้ อันนะคะ ขอบคุณมากๆคะ


 

- สำหรับใครที่อยากติดตามผลงานหรืออยากรู้เกี่ยวข่าวสารของนามปากกา อมรกานต์ ก็สามารถ เข้าไปที่ Facebook ได้เลยจ้า 

https://www.facebook.com/profile.php?id=100014628499305

#ขอฝากE- BOOKหน่อยนะคะ#

สามารถเข้าไปดาวน์โหลดได้ตามลิงค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTMzODkzMSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjU0NzIwIjt9

 

2. จำเลยรักร้าย

https://www.mebmarket.com/ebook-70184-%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2


จำเลยรักร้าย
นามปากกาอมรกานต์
www.mebmarket.com
“ไอ้โรคจิต! ไอ้คนบ้ากาม! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ แกจะทำอะไร” พลอยชมพูได้แต่โวยวายดิ้นสะบัดไปมาอย่างบ้าคลั่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการเถื่อนของอีกฝ่ายได้ เมื่อเขาเปลี่ยนจากบีบคางมนมาเป็นสวมกอดเธอไว้แทน“ฉันไม่ได้จะมาฆ่าเธอหรอกน่าอย่าตื่นตูมไปนักเลย ก็แค่จะมา ‘ยัดเยียดความเป็นผัว’ ให้เท่านั้นเอง”


 

        แสดง 2 - 2
วันที่โพสต์ :  9 ส.ค. 2560 10:49    วันที่อัพเดท :   7 พ.ย. 2561 18:53    › จำนวนผู้เข้าชม 14944 คน
   › คะแนนโหวต 537 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :