นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เสน่หาทาสซาตาน (NC 18+)    by สุภาวดี
ชื่อตอน ตอนที่ 2 เข้าใจผิด ยิ่งชิงชัง


2
เข้าใจผิด ยิ่งชิงชัง

                เมื่อทั้งสองหนุ่มเดินมาถึงโต๊ะอาหารก็พบคุณหญิงเพ็ญพักตร์กับแพรวานั่งรออยู่ก่อนแล้ว

อาหารมื้อนี้เป็นก๋วยเตี๋ยวราดหน้าทะเลของโปรดของธีรพัฒน์ คราแรกแพรวาตั้งใจจะนั่งทานในครัวกับเหล่าแม่บ้านและคนรับใช้แต่เพราะคุณหญิงเพ็ญพักตร์สั่งให้เธอมาร่วมโต๊ะด้วยเพื่อจะได้ทำความคุ้นเคยกับลูกชายของนางไว้ ก่อนจะได้ทำงานร่วมกัน

            คุณหญิงเพ็ญพักตร์ประมุขของบ้านนั่งประจำที่ตรงมุมโต๊ะด้านขวาเป็นธีรพัฒน์ ฝั่งซ้ายเป็นทินกร ถัดไปเป็นแพรวา ซึ่งระหว่างที่ทุกคนกำลังก้มหน้าก้มตากับอาหารของตัวเองอยู่นั้นธีรพัฒน์ก็เหลือบมองปฏิกิริยาของเลขาสาวไปด้วยเขาสังเกตเห็นว่าเธอเขี่ยผักคะน้าไว้ข้างๆ ชาม นั่นแสดงว่า ‘เธอไม่กินผักคะน้างั้นสิ’ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่เขาคนเดียวที่คอยมองหญิงสาวอยู่

                คุณแพรไม่ทานผักคะน้าหรือครับทินกรสังเกตเห็นคนข้างๆ เขี่ยผักคะน้าออกข้างชาม เขาจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

                คือ...แพรไม่ชอบทานน่ะค่ะ รู้สึกว่ามันแข็ง แล้วก็ขมด้วยแพรวาหันมาตอบพร้อมกับส่งยิ้มแห้งๆไปให้

                ฮึ! มิน่า ถึงไม่โตสักทีธีรพัฒน์พูดพร้อมเน้นคำว่าไม่โตและใช้สายตาจิกมองที่หน้าอกของหญิงสาว จนเธอหน้าแดงเห่อขึ้นมา

                งั้นคุณแพรแลกผักกะหล่ำกับผมไหมครับ... ถ้าไม่รังเกียจทินกรแสดงน้ำใจกับหญิงสาวพร้อมคำลงท้ายที่เหมือนเป็นการบังคับกลายๆ ที่ใครได้ยินก็ไม่กล้าปฏิเสธ แถมยังขยับชามของตัวเองมาใกล้กับชามของเธอเพื่อเป็นการยืนยันคำพูดของตัวเองอีกด้วยหญิงสาวจึงจำเป็นต้องตอบรับอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

                ขอบคุณค่ะมือบางขยับชามของตัวเองไปใกล้ๆ กับทินกรเพื่อตักผักคะน้ากับผักกะหล่ำแลกเปลี่ยนกันซึ่งเหตุการณ์ทั้งหมดไม่ได้รอดพ้นจากสายตาของบุคคลร่วมโต๊ะอีก 2 คนไปได้ คนหนึ่งมองด้วยความชื่นชมเอ็นดู ส่วนอีกคนมองด้วยแววตาไม่พอใจซึ่งธีรพัฒน์เองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเขาต้องรู้สึกหงุดหงิดไม่พอใจกับภาพตรงหน้าด้วย และการกระทำของคนทั้งคู่ก็ทำให้ธีรพัฒน์เข้าใจความลับของทินกรที่ปกปิดเขาอยู่ ‘หรือว่า คนที่นายกรแอบชอบคือผู้หญิงคนนี้’ ธีรพัฒน์คิดในใจด้วยความหงุดหงิดอย่างหาสาเหตุไม่ได้

 

            หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จแล้วทุกคนจึงมานั่งพักผ่อนพูดคุยพร้อมกับรับประทานของว่างและผลไม้ที่ห้องรับแขก

                ธีร์พร้อมจะไปทำงานแทนแม่เมื่อไรดี แม่จะได้ให้หนูแพรเขาทำหนังสือเชิญประชุมคณะกรรมการกับผู้ถือหุ้น

                คุณหญิงเพ็ญพักตร์เอ่ยถามบุตรชายส่งผลให้คนที่นั่งก้มหน้าก้มตาจัดเอกสารที่นำออกมาจากห้องทำงานเพื่อเอากลับไปทำต่อที่บริษัทต้องหยุดชะงักเพื่อรอฟังคำตอบ

                พรุ่งนี้เลยก็ได้ครับธีรพัฒน์ตอบมารดาอย่างอารมณ์ดี แต่สายตากลับจ้องมองเลขาคนสวยอยู่ตลอดเวลา

                หือไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ลูก พักผ่อนให้หายเหนื่อยก่อนดีไหม

คุณหญิงเพ็ญพักตร์บอกด้วยความเป็นห่วงกลัวบุตรชายจะเหนื่อยเกินไปอยากให้พักผ่อนสักระยะค่อยไปทำงาน ยังไงก็ไม่ต้องเดินทางไปไหนอีกแล้ว

                นั่นสิ แกจะไฟแรงไปไหนฮึนายธีร์ พักสักอาทิตย์สองอาทิตย์ก็ได้นี่หว่าทินกรเห็นด้วยอีกคน

                ไม่ละฉันไม่ได้เหนื่อยอะไรมาก อีกอย่างฉันก็ไม่ชอบอยู่บ้านเฉยๆ มันน่าเบื่อจะตายคนขยันทำงานเน้นเสียงหนักแน่นด้วยใบหน้าเรียบนิ่งบ่งบอกว่าเขาจะทำอย่างที่พูดจริงๆ

                งั้นก็ตามใจธีร์เถอะแม่ไม่มีปัญหาหรอก ว่าแต่ หนูแพรทำเอกสารเชิญประชุมทันหรือเปล่าจ๊ะประมุขของบ้านควบด้วยตำแหน่งประธานเอ่ยถามเลขาสาว

                แพรทำหนังสือวันนี้ทันค่ะคุณท่านแต่คิดว่าทางคณะกรรมการและผู้ถือหุ้นคงเตรียมตัวมาประชุมพรุ่งนี้ไม่ทันแน่ค่ะ

                งั้นเธอก็เลื่อนประชุมไปเป็นสัปดาห์หน้าก็ได้นี่ส่วนฉัน พรุ่งนี้จะเข้าไปศึกษางานคร่าวๆ ดูก่อนคนที่พูดกลับเป็นเจ้านายคนใหม่ของหญิงสาวถึงแม้จะยังไม่ได้เป็นเจ้านายกับลูกน้องเต็มตัว แต่เขาก็ใช้สิทธิ์สั่งงานเธออย่างเต็มที่

                ค่ะ”  แพรวารับปาก แล้วก้มหน้าจดคำสั่งของเจ้านายคนใหม่ลงสมุดบันทึก

                ถ้าไม่มีอะไรแล้วแพรขอตัวกลับไปทำงานต่อที่บริษัทนะคะหญิงสาวขอตัว เพื่อรีบกลับไปทำงานตามที่เจ้านายคนใหม่สั่งเพราะดูแล้วเขาเป็นคนใจร้อนและเอาแต่ใจน่าดู หากทำอะไรชักช้าไม่ทันใจมีหวังโดนดุแน่ๆ แพรวาแอบบ่นในใจ

                งั้นเดี๋ยวให้ตากรไปส่งดีกว่านะเอกสารเยอะด้วย เธอจะได้ไม่ต้องลำบากตอนขึ้นแท็กซี่คุณหญิงเพ็ญพักตร์บอกกับเลขาของนางแต่ก็เป็นการทอดสะพานให้หลานชายด้วยนั่นเองนางหันไปมองทินกรที่พยักหน้าแล้วอมยิ้มเหมือนเป็นการรู้กันสองคนซึ่งกิริยาดังกล่าว หารอดพ้นสายตมคมๆ ของใครบางคนได้

                เมื่อแขกทั้งสองออกไปจากบ้านแล้วเหลือเพียงแม่ลูกนั่งคุยกันตามลำพัง

                คุณแม่ยิ้มอะไรครับเห็นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ตั้งนานธีรพัฒน์อดไม่ได้จึงเอ่ยถามมารดาออกไปเพราะเขานั่งมองแม่ตัวเองยิ้มอยู่นานแล้ว

                ธีร์ว่า สองคนนั้นเขาเหมาะสมกันดีไหมคนเป็นแม่ขอความเห็นจากบุตรชาย

                ใครครับ... เหมาะสมกันคนถูกถามแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ ทั้งๆ ที่เขาเข้าใจในคำถามนั้นดีเพราะเขาเห็นทุกการกระทำของทั้งแม่ตัวเองและเพื่อนรัก ซึ่งนั่นทำให้เขาหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก

                ก็หนูแพรกับตากรนั่นไงธีร์ว่าพวกเขาเหมาะสมจะเป็นคู่รักกันหรือเปล่าคราวนี้คุณหญิงเพ็ญพักตร์อธิบายชัดเจนซึ่งทำให้หัวใจของคนฟังกระตุกวูบ

                ผมว่า นายกรก็หน้าตาดีการงานก็มั่นคง ฐานะก็ใช่ย่อย จะหาผู้หญิงดีๆ จริงใจสักคนคงยากเพราะผู้หญิงส่วนใหญ่ก็หวังแค่ชื่อเสียง เงินทองของเราทั้งนั้นแหละครับคุณแม่ธีรพัฒน์ตอบมารดาเสียงเรียบ เหมือนเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่เกิดขึ้นเป็นประจำสำหรับเขา

                แล้วลูกรู้ได้ยังไงว่าหนูแพรจะเป็นผู้หญิงแบบนั้นคนเป็นแม่เอ่ยอย่างขัดใจ

                ผู้หญิงดีๆคงไม่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปไหนต่อไหนกับผู้ชายสองต่อสองหรอกครับถ้าไม่หวังจะให้ผู้ชายคนนั้นเลี้ยงดูน่ะเขาให้คำตอบมารดาพร้อมกับเบ้ปากเมื่อนึกถึงเลขาสาวแสนสวยของมารดาก่อนจะต่อว่าเธอในใจ ‘ฮึขึ้นชื่อว่าผู้หญิงก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ’ 

                เราก็พูดเกินไป หนูแพรเขาทำงานกับแม่มานานไม่มีนิสัยแบบนั้นแน่ๆ วันๆ ก็ทำแต่งาน ไปไหนมาไหนก็ไปกับแม่ตลอดเราน่ะคิดมากไปใหญ่แล้วคนเป็นแม่ตำหนิบุตรชายอย่างไม่จริงจังนัก

                ผมก็ไม่ได้ใส่ร้ายปรักปรำอะไรเลขาของคุณแม่นี่ครับ ผมก็แค่ออกความเห็นในทัศนคติของผมก็เท่านั้นธีรพัฒน์อธิบายมารดาเสียงเรียบแกมหมั่นไส้เล็กๆที่ดูเหมือนแม่ของเขาจะเข้าข้างผู้หญิงหิวเงินคนนั้น

                ดูเหมือนธีร์ไม่ค่อยชอบหนูแพรเลยนะแล้วอย่างนี้จะทำงานร่วมกันได้หรือ อยากเปลี่ยนเลขาไหมแม่จะได้ย้ายให้หนูแพรไปเป็นเลขาของตากร ส่วนธีร์เดี๋ยวค่อยหาคนใหม่หรือธีร์มีคนของธีร์ตามมาจากที่โน่นด้วยล่ะ แม่ก็ไม่มีปัญหาอะไรนะงานจะได้ราบรื่นด้วยคุณหญิงเพ็ญพักตร์หาทางออกให้บุตรชายเพราะดูแล้วหากปล่อยให้ไปทำงานด้วยกัน มีหวังเกิดปัญหาตามมาแน่ๆยิ่งไม่ชอบหน้ากันแบบนี้และนั่นก็ทำให้หัวใจของธีรพัฒน์กระตุกวูบอีกครั้งแต่ก็ยังรักษาความนิ่งได้ดี

                ไม่ต้องเปลี่ยนหรอกครับอย่างนี้ก็ดีแล้ว ผมเพิ่งรับตำแหน่งใหม่ ถ้ามาเจอเลขาใหม่อีกเดี๋ยวจะพากันยุ่งไปใหญ่ แล้วอีกอย่างผมก็ไม่มีใครตามมาด้วยธีรพัฒน์ย้ำประโยคท้ายหนักแน่น พลางคิดในใจถึงเลขาของเขาที่โน่น เมธินีไม่ใช่เลขาของเขาโดยสายงานสักหน่อย และก็ไม่ใช่พนักงานของบริษัทด้วยเธอขอเข้ามาช่วยงานเขาเอง และก็มาทุกวัน อยู่กับเขาตลอดเวลา ทั้งกลางวันและกลางคืนจนเขาไม่ต้องมีเลขาส่วนตัว

                งั้นแม่ก็ตามใจธีร์นะหนูแพรเป็นคนขยัน ทำงานเก่ง แม่เองก็อยากให้เขาทำงานกับเราแบบนี้แหละตั้งแต่มีหนูแพร แม่ก็เบาใจไปเยอะ ไม่ต้องอ่านเอกสารมากมาย หนูแพรเขาก็รอบคอบดีอ่านสรุปมาให้แม่ทุกอย่างจนแม่แทบไม่ต้องอ่านเองเลย”  คุณหญิงเพ็ญพักตร์เอ่ยชมเลขาให้บุตรชายฟังอย่างอารมณ์ดี

                ฮึรวมถึงหว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเก่งด้วยหรือเปล่าคนหมั่นไส้ไม่วายเหน็บแนม

                เอ๊ะตาธีร์นี่ยังไง แม่ไม่คุยด้วยแล้ว จะขึ้นไปพักผ่อนหน่อยเชิญนั่งจมอยู่กับทัศนคติของตัวเองไปเถอะ สักวันอย่ากลืนน้ำลายตัวเองก็แล้วกันว่าจบ คุณหญิงเพ็ญพักตร์ก็สะบัดหน้าเดินขึ้นชั้นบนไปปล่อยให้คนที่จมอยู่กับความคิดของตัวเองนั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆ ‘ขึ้นชื่อว่าผู้หญิงก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ หวังรวยทางลัด เห็นผู้ชายรวยๆเป็นไม่ได้ ต้องกระโดดเข้าใส่ หาหนทางสุขสบาย โดยไม่ต้องลงทุนอะไรนอกจากใช้ร่างกายเป็นใบเบิกทางแพรวา... เธอก็เหมือนผู้หญิงคนอื่นทั่วไปนั่นแหละ

 

            ภายในคฤหาสน์หลังงามของตระกูลดังเจ้าของธุรกิจนำเข้ารถยนต์รายใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ซึ่งสมาชิกในบ้านกำลังนั่งสนทนากันอย่างพร้อมเพรียงอยู่ในมุมพักผ่อนของบ้าน

                คุณพ่อขา... เมนี่ยังไม่ไปทำงานกับคุณพ่อไม่ได้หรือคะ

เมธินี หรือ เมนี่กำลังออดอ้อนผู้เป็นบิดาหลังจากที่บิดาของเธอสั่งให้เธอไปช่วยงานที่บริษัทของตัวเองเพราะเธออยากไปทำงานกับคนที่เธอรักมากกว่า

                ทำไมล่ะลูกพ่อก็เห็นลูกเรียนจบแล้ว ประสบการณ์ทำงานที่โน่นก็มีตั้งหลายปีน่าจะพร้อมมาทำงานให้พ่อได้แล้วนะ

คนเป็นพ่อยังคงไม่เข้าใจในการปฏิเสธของลูกใช่ว่าเขาจะไม่รู้เมื่อไร ว่าลูกสาวตัวเองไปทำงานอยู่กับใครที่โน่นตั้งหลายปีเพียงแต่ตอนนี้เขาเริ่มไม่มั่นใจว่าฝ่ายชายจะจริงจังกับลูกสาวตัวเองแค่ไหนเพราะไม่เห็นทางโน้นจะออกมาพูดอะไรเลยมีแต่ลูกสาวตัวเองฝ่ายเดียวที่ออกมาป่าวประกาศ

                นั่นสิ ยัยเมย์กิจการของบ้านเราก็มีออกใหญ่โต งานก็ล้นมือ ลูกจะไปช่วยทางโน้นเขาทำไมเขาก็ไม่ได้มาขอให้เราไปช่วยสักหน่อยคุณนายสุนีย์ผู้เป็นแม่กล่าวเสริมอีกทีด้วยความไม่พอใจในตัวบุตรสาวที่ดูเหมือนจะไปเสนอให้ฝ่ายชายฟรีๆ

                เมนี่ ค่ะคุณแม่ไม่ใช่เมย์เมธินีสะบัดหน้าด้วยความไม่ชอบใจแล้วหันไปออดอ้อนผู้เป็นบิดาต่อ

                นะคะ คุณพ่อให้เมนี่ไปทำงานกับธีร์ก่อนนะคะ นะคะน้ำเสียงออดอ้อนของเธอทำให้ผู้เป็นพ่อใจอ่อนยอมให้กับเธอจนได้

                ถ้าลูกต้องการอย่างนั้นพ่อก็ตามใจ แต่ต้องไม่นานนะ เพราะพ่อรอให้ลูกมาช่วยงานของพ่ออยู่

คนเป็นพ่อใจอ่อนเพราะทนเสียงออดอ้อนของลูกสาวสุดที่รักไม่ไหวแม้จะถูกมองด้วยสายตาพิฆาตจากภรรยาก็ตาม

                จุ๊บคุณพ่อน่ารักที่สุดเลยค่ะ งั้นเมนี่ไปก่อนนะคะ นัดกับเพื่อนไว้ค่ะ

เมื่อได้คำตอบที่ถูกใจแล้วจึงรีบออกไปจากตรงนี้ทันทีเพราะรู้ดีว่าคนเป็นแม่ต้องขัดใจและรั้งเธอไว้อีกแน่ๆ

                คุณพี่ นะ คุณพี่ทำไมปล่อยยัยเมย์ไปแบบนี้ ทางโน้นเขาจะดูถูกเราได้นะคะว่าลูกสาวเราไปเสนอตัวให้ลูกชายเขาแบบนี้น่ะค่ะคุณนายสุนีย์ออกอาการฮึดฮัดขัดใจที่คนเป็นสามีตามใจลูกไม่เข้าท่า พาลจะให้เสียหน้ากันทั้งตระกูล

                เอาน่า คุณนี ลูกก็ไม่ได้ไปทำอะไรเสียหายเมื่อไรกันเดี๋ยวแกเบื่อแกก็กลับมาเองนั่นแหละ อีกอย่างผมก็ยังไม่แก่ขนาดทำงานไม่ไหวนี่นาปล่อยลูกไปสักพักเถอะนะเมฆานักธุรกิจรุ่นใหญ่บอกภรรยาอย่างใจเย็น แล้วก็ก้มหน้าอ่านหนังสือพิมพ์ในมือต่อไป

 

            ทางด้านคนที่หอบงานกองโตกลับมาทำต่อที่ออฟฟิศตั้งแต่มาถึงเธอก็นั่งทำงานด้วยความตั้งใจอยู่ที่โต๊ะทำงานของตัวเอง ซึ่งตั้งอยู่หน้าห้องท่านประธานจนกระทั่งถึงเวลาเลิกงาน หญิงสาวรู้สึกว่าทำไมวันนี้เวลามันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกินหรือเพราะเธอมัวแต่ทำงานก็ไม่รู้

                เฮ้อ...เลิกงานแล้วหรือนี่ใบหน้าสวยก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือของตัวเองซึ่งบ่งบอกว่าเป็นเวลา 17.00 น. พอดิบพอดี

                จากนั้นก็เก็บข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวลงกระเป๋าและจัดเอกสารให้เข้าที่เข้าทาง เพื่อพร้อมเริ่มงานใหม่ในวันรุ่งขึ้นก่อนจะเดินออกจากโต๊ะทำงานของตัวเอง และไม่ลืมที่จะเข้าไปสำรวจความเรียบร้อยในห้องของเจ้านายก่อนเสมอเธอทำแบบนี้เป็นประจำจนเคยชิน ไม่ว่าเจ้านายของเธอจะมาทำงานหรือไม่ก็ตามเธอก็ไม่เคยละทิ้งหน้าที่นี้ เหตุผลหนึ่งคือหน้าที่ของเลขาที่ดีแต่อีกเหตุผลหนึ่งมันคือหน้าที่ของหัวใจที่สั่งให้เธอเข้ามาเพื่อบอกลาเขาก่อนกลับบ้านทุกวัน

                หญิงสาวยืนมองรูปของชายหนุ่มที่อยู่ในห้องเจ้านายของเธออย่างหลงใหลเหมือนอยากจะซึมซับเอารายละเอียดของเขาให้อยู่ในความทรงจำของเธอให้ลึกที่สุดเพราะความเป็นจริงเธอไม่อาจมองเขาแบบนี้ได้ ผู้ชายที่เพียบพร้อมทุกอย่างทั้งรูปร่างหน้าตา ชื่อเสียง ทรัพย์สินเงินทอง คนอย่างเขาคงมีผู้หญิงที่เพียบพร้อมคู่ควรกับเขามากมายและเธอก็รู้ดีว่าผู้หญิงอย่างเธอคงไม่มีวันได้อยู่ในสายตาของเขาอย่างแน่นอน

                แพรกลับบ้านก่อนนะคะคุณธีร์แล้วพรุ่งนี้พบกันค่ะหญิงสาวยิ้มหวานบอกคนในรูปเหมือนกับว่าเขามีตัวตนนั่งอยู่ที่เก้าอี้นั่นจริงๆ หลังจากตรวจตรา ดับไฟดูความเรียบร้อยภายในห้องเสร็จ หญิงสาวก็ออกมาจากห้องเพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน

                อ้าว คุณแพรยังไม่กลับหรือครับทินกรถามหญิงสาวเหมือนไม่ตั้งใจแต่จริงๆ เขามายืนรอเธอตรงมุมห้องนานแล้วแต่เธอไม่เห็นเขาเอง

                ค่ะคุณกรแพรกำลังจะกลับพอดีค่ะ คุณกรมีอะไรหรือเปล่าคะ

แพรวาถามอย่างสงสัยเพราะนี่ก็เลยเวลาเลิกงานแล้วด้วย ผู้ที่มีตำแหน่งอยู่ในฝ่ายบริหารอย่างเขาก็ไม่จำเป็นต้องอยู่จนถึงเวลาเลิกงานนี่นา

                อ่อครับผมก็กำลังจะกลับ พอดีเดินผ่านทางนี้เลยแวะมาดูว่าคุณแพรไปหรือยังว่าจะชวนออกไปพร้อมกันเลยน่ะครับชายหนุ่มบอกเจตนาของตัวเองอย่างตรงไปตรงมา

                งั้นเชิญค่ะแพรพร้อมแล้วหญิงสาวพูดพร้อมกับกระชับกระเป๋าสะพายและผายมือให้ฝ่ายชายเดินนำไปก่อนเธอพยายามหลีกเลี่ยงที่จะเดินเคียงข้างเขาเพราะรู้ดีว่ามันไม่เหมาะสมนักแม้จะเป็นเวลาเลิกงานแล้วก็ตาม

                ครับทินกรรับคำแล้วเดินตรงไปยังลิฟต์โดยไม่ลืมที่จะหันมาคุยกับหญิงสาวที่เดินห่างเขาในระยะกว่าสองก้าวเดินแพรวามักทำแบบนี้เสมอเวลาเดินกับเขาเธอไม่เคยเดินหรือยืนใกล้ชิดกับเขาเลยยกเว้นแค่ตอนอยู่ในรถเท่านั้น ที่ไม่สามารถถห่างขนาดนั้นได้การกระทำของเธอไม่ได้แสดงออกถึงความรังเกียจข้อนี้เขารู้ดีแต่เพราะกลัวคำครหาต่างๆ นาๆ ที่จะพาให้เสื่อมเสียทั้งเขาและเธอรวมถึงท่านประธานที่เธอนับถือเป็นอย่างมากด้วย

                คุณแพร ให้ผมไปส่งที่คอนโดนะครับ

คนเดินนำหันไปบอกหญิงสาวและหวังว่าจะไม่ได้รับการปฏิเสธเหมือนเช่นทุกครั้ง แต่ก็ต้องผิดหวัง

                ไม่เป็นไรค่ะคุณกรคอนโดแพรอยู่แค่นี้เองค่ะ ปกติแพรก็เดินไปเดินกลับอยู่แล้ว ได้ออกกำลังกายด้วยค่ะ

หญิงสาวปฏิเสธอย่างมีมารยาทและเธอก็หมายความอย่างที่พูดจริงๆ คอนโดที่เธอพักอยู่ใกล้ๆ แค่สามป้ายรถเมล์เธอจึงเดินทางสะดวก ไม่ต้องติดเเหง็กอยู่บนรถเป็นเวลานานๆ เธอคิดถูกแล้วที่เลือกซื้อคอนโดใกล้ที่ทำงานมากกว่าซื้อรถขับ

                ก็เพราะอยู่ใกล้ไงครับยังไงผมก็ต้องผ่านทางนั้นอยู่แล้ว ให้ผมไปส่งเถอะครับ... นะครับไม่ใช่แค่เขาหรอกนะที่ผ่าน เรียกได้ว่าทุกคนที่ออกจากบริษัทก็ต้องผ่านทางนี้ทั้งนั้นแหละ แต่ยังไงซะ วันนี้เขาก็จะไปส่งเธอให้ได้

                เอ่อ... งั้นก็ได้ค่ะแพรวารับคำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เพราะดูท่าวันนี้เขาเอาจริงเธอเองก็ปฏิเสธเขามาหลายครั้งแล้วด้วย หากยังดื้อดึงปฏิเสธอีกก็คงเป็นการเสียมารยาท

                ทินกรพาหญิงสาวไปขึ้นรถของตัวเองแล้วพาขับออกไปโดยไม่ทันสังเกตเห็นรถสปอร์ตคันหรูของใครบางคนที่จอดอยู่ข้างทางตรงหน้าบริษัท

 

                ธีรพัฒน์กำลังจะเลี้ยวรถเข้าอาคารที่ตั้งของบริษัทเขาตั้งใจมาดูสถานที่ก่อนจะมาเริ่มงานในวันพรุ่งนี้พอเห็นรถของเพื่อนออกไปพร้อมกับเลขาคนสวยของแม่เขา จู่ๆก็เกิดอาการหงุดหงิดไม่พอใจอย่างไม่ทราบสาเหตุขึ้นมา ก่อนจะหันพวงมาลัยรถออกเพื่อติดตามรถของเพื่อนไป ‘ฮึนี่ถึงกับเทียวรับเทียวส่งกันขนาดนี้แล้วเหรอ’ เขาสบถออกมาอย่างไม่สบอารมณ์นัก

                ไม่นานรถคันที่เขาตามก็เข้าไปในคอนโดแห่งหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากบริษัทมากนัก ธีรพัฒน์แค่ชะลอรถเพื่อมองให้ชัดๆว่าคนที่อยู่ในรถคันนั้นใช่เพื่อนของเขากับเลขาคนดีของแม่เขาจริงๆ พอมั่นใจว่าไม่ผิดแน่ก็รีบบึ่งรถออกไปให้พ้นจากตรงนั้นทันที โดยไม่หันกลับมามองอีก ‘นี่นะหรือคนดีของคุณแม่ทีต่อหน้าแม่เขา ทำเป็นเรียบร้อยใสซื่อไร้เดียงสา พอลับหลังก็พาผู้ชายขึ้นคอนโดเธอก็เป็นเหมือนที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิด แพรวา... ผู้หญิงหิวเงิน ไอ้กรก็อีกคนต่อหน้าเขาทำเป็นมีลับลมคมใน ที่แท้ก็แอบไปเจาะไข่แดงกันเรียบร้อยแล้วยังจะมีหน้ามาปิดบังเขาอีก’ คิดแล้วมันน่าโมโหนักจะเพราะอะไรก็ช่าง แต่ตอนนี้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก

                ธีรพัฒน์ขับรถออกไปบนถนนเรื่อยๆเพื่อสงบสติอารมณ์ที่มันพลุ่งพล่านอยู่ตอนนี้ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นอะไรช่วงนี้รู้สึกเขาจะหงุดหงิดบ่อยขึ้นตั้งแต่เจอหน้ายัยผู้หญิงหิวเงินคนดีของคุณแม่คนนี้ดูเหมือนยัยนั่นจะทำอะไรก็ขัดหูขัดตาเขาไปซะหมด หรือเพราะเขาเกลียดผู้หญิงแบบนี้ ‘ใช่เขาเกลียดผู้หญิงแบบนี้ ใช่แล้วเขาเกลียดเธอ’ เมื่อหาคำตอบให้กับตัวเองได้ก็ตั้งหน้าตั้งตาขับรถและมองไปที่ถนนเบื้องหน้าต่อไป

 

                ขอบคุณค่ะคุณกร

แพรวากล่าวขณะก้าวเท้าลงจากรถคันใหญ่ของทินกรเมื่อเขาเข้ามาจอดที่หน้าประตูทางเข้าคอนโดของเธอแล้ว

                ไม่เป็นไรครับ ผมยินดีพรุ่งนี้เจอกันครับ จะดีกว่านี้ถ้าเขาได้มาส่งเธอทุกวันชายหนุ่มในรถคิดในใจอย่างหมายมั่น

                ค่ะหญิงสาวรับคำส่งยิ้มให้ด้วยความเป็นมิตรก่อนจะเดินเข้าคอนโดไป

                เมื่อกลับมาถึงห้องพักของตัวเองแล้วหญิงสาวก็เตรียมตัวอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อมาจัดการกับอาหารมื้อเย็นของเธอที่เตรียมไว้ในตู้เย็นระหว่างที่กำลังหันซ้ายหันขวาจัดการกับเรื่องของตัวเองอยู่นั้นเสียงโทรศัพท์เครื่องจิ๋วก็ดังขึ้น

                สวัสดีจ้ะ มลเสียงหวานทักทายเพื่อนสนิทที่โทรมาคุยกับเธอบ่อยๆ พิชามลเป็นเพื่อนสนิทของเธอตั้งแต่สมัยเรียนด้วยกันจนกระทั่งเรียนจบ แม้จะอยู่คนละคณะกันแต่เธอกับพิชามลก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอมา

                ‘สวัสดีจ้ะ แพรปลายสายตอบกลับเสียงใส

                แพรกินข้าวหรือยัง มลกับพี่วิทอยากกินอาหารญี่ปุ่นเลยโทรมาชวนแพรไปกินด้วยกันน่ะพิชามลถามเพื่อนสาว แล้วหันไปมองพี่ชายสุดที่รักที่ยืนฟังอยู่ข้างๆออกอาการลุ้นจนตัวโก่ง อยากให้อีกฝ่ายตอบตกลง

                ก็ได้จ้ะมลแพรยังไม่ได้กินอะไรเลยเหมือนกัน งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ บายจ้ะแพรวากดวางสายจากเพื่อนรัก แล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยความรวดเร็วถึงแม้เธอจะเลือกชุดที่สบายๆ เรียบๆ แต่งก็ยังทำให้เธอดูสวยหวานและมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างไม่ตั้งใจ 

 

            ณห้างสรรพสินค้าหรูหราชื่อดังใจกลางเมือง แพรวายืนรอเพื่อนรักด้วยใจจดจ่ออยู่ตรงบริเวณทางเข้า

สาวสวยที่มีใบหน้าหวานละไม ยิ่งดูสวยโดดเด่นสะดุดตามากขึ้นด้วยชุดเดรสสั้นแขนกุดลวดลายดอกไม้สีชมพูหวาน ตัดกับสีผิวขาวสะอาดน่าทะนุถนอม ผมที่ถูกรวบไว้อย่างหลวมๆเปิดต้นคองามระหงน่าหลงใหล

                แพร ทางนี้จ้ะเสียงใสตะโกนเรียก เมื่อแพรวาหันไปจึงเห็นเพื่อนสาวที่เดินมาพร้อมกับพี่ชาย

                มล เป็นไงบ้างคิดถึงจังเลยแพรวาเดินเข้าไปหาเพื่อนพร้อมเอ่ยทักทายด้วยความดีใจตั้งแต่ต่างคนต่างทำงานก็ไม่ค่อยมีเวลาได้เจอกันบ่อยนัก

                มลก็คิดถึงแพรเหมือนกันจ้ะสองสาวสวมกอดกันด้วยความดีใจ

                สวัสดีค่ะ พี่วิทแพรวายกมือไหว้พี่ชายของเพื่อน เธอมักเจอกับเขาบ่อยๆเพราะเพื่อนสาวชอบพาพี่ชายไปไหนต่อไหนด้วยเสมอ แต่ก็ยังสงสัยว่า เฉพาะที่เพื่อนมาหาเธอหรือเปล่าที่พี่ชายจะตามมาด้วย

                หมอวิทยาชายหนุ่มที่มีดีกรีเป็นคุณหมอใหญ่มากความสามารถถของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแถมยังมีใบหน้าหล่อเหลาขาวตี๋ ผิวพรรณขาวเนียนสะอาด สวมแว่นตาดูภูมิฐานไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็มีทั้งสาวน้อยสาวใหญ่มองกันเหลียวหลังทีเดียว

                สวัสดีครับน้องแพรไม่เจอกันตั้งนานสบายดีนะครับหมอหนุ่มส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรไปให้หญิงสาวที่เขาแอบปลื้มและหมายปองมานาน

เขาแอบชอบเธอตั้งแต่เธอยังเรียนมหาวิทยาลัยที่เดียวกับน้องสาวแล้วแต่เพราะไม่รู้อีกฝ่ายคิดอย่างไรกับเขา เขาจึงไม่กล้าบอกความในใจออกไปสักทีก็มีแต่น้องสาวตัวแสบนี่แหละที่คอยเป็นสื่อและเป็นสะพานให้เสมอๆ

                ค่ะพี่วิท แพรสบายดีแพรวาตอบพร้อมส่งยิ้มหวานละไมไปให้อย่างเป็นมิตรเช่นเดียวกัน

                นี่จะทักทายยิ้มหวานใส่กันอีกนานไหมคะ มลหิวจะแย่แล้วนะเนี่ยจะไปกันได้หรือยัง

แม่สื่อสาวแสนน่ารักอดหมั่นไส้พี่ชายตัวเองไม่ได้พอเจอหน้าคนที่ชอบปุ๊บ ก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่สนใจน้องนุ่งที่ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้เลยนะอย่างนี้ต้องแกล้งให้เลี้ยงข้าวจนกระเป๋าฉีกซะเลยดีไหม

                ไปจ้ะมลแพรก็หิวแล้วเหมือนกันแพรวารีบออกปากเอาใจเพื่อนสาว

                งั้นแพรกับพี่วิทเข้าไปในร้านกันก่อนนะมลขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงสาวหมวยตาคมไม่ลืมทำหน้าที่ของตัวเองที่จะเปิดโอกาสให้เพื่อนรักได้อยู่กับพี่ชายของเธอตามลำพัง

                อ้าว งั้นให้แพรปะ...แพรวากำลังจะเอ่ยขอไปเป็นเพื่อนแต่ก็ถูกตัดบทซะก่อน

                ไม่เป็นไรแพรเข้าไปสั่งอาหารกับพี่วิทเถอะ จะได้กินเร็วๆ ด้วยเมื่อพูดจบแม่สื่อสาวหมวยก็รีบเดินออกไปทันที

                งั้นเชิญครับน้องแพร

หมอวิทยาส่งยิ้มให้น้องสาวเป็นการขอบใจที่ช่วยให้เขาได้อยู่กับคนที่แอบชอบแม้จะเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม

                เมื่อเข้ามานั่งในร้านแล้วพนักงานต้อนรับนำเมนูอาหารมายื่นให้กับลูกค้าทั้งสองคนที่ใครต่างก็คิดว่าเป็นคู่รักกัน ฝ่ายชายก็ตี๋หล่อดูสง่ามีภูมิฐาน ส่วนฝ่ายหญิงก็เรียบร้อยสวยหวานดูช่างเหมาะสมกันจริงๆ

               

แต่ใครจะรู้ว่าบริเวณหน้าร้านนั้นยังมีคู่สร้างคู่สมหนุ่มหล่อสาวสวยอีกคู่กำลังเดินผ่านมาทางนี้ฝ่ายหญิงดูสวยเปรี้ยวด้วยชุดเกาะอกรัดรูปส่วนชายหนุ่มแม้จะสวมเพียงแค่เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนสบายตากับกางเกงสแล็คเนื้อดีราคาแพงก็ทำให้เขาดูดีหล่อเหลาสะดุดตาละลายใจสาวๆที่เดินผ่านไปผ่านมาได้ไม่น้อย

                ธีร์คะเมนี่อยากกินอาหารญี่ปุ่น เรากินอาหารญี่ปุ่นร้านนี้กันนะคะเมธินีส่งเสียงออดอ้อนชายคนรัก พยายามบดเบียดทรวงอกนุ่มนิ่มใหญ่โตให้แนบชิดลำแขนแกร่งตลอดเวลา

                อืม... ไปสิ ธีรพัฒน์บอกปัดอย่างไม่ใส่ใจ

                เขาเองก็ไม่รู้จะไปไหนเหมือนกันและไม่ได้ตั้งใจจะมาเจอเพื่อนสาวที่นี่ด้วย เพียงแต่เขากำลังเดินเรื่อยเปื่อยอยู่ในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้พอดีพบกับเมนี่ที่มาช้อปปิ้งกับเพื่อนๆ ของเธอเข้า เธอก็เลยแยกตัวกับเพื่อนแล้วมาเกาะติดเขาแทนเขาเองแม้จะอยู่ในอารมณ์ที่อยากอยู่คนเดียวมากแค่ไหนก็ตาม แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธเธอได้เพราะอย่างน้อยเธอก็คือเพื่อนของเขาคนหนึ่งที่คบกันมานาน อีกอย่างการมีเธออยู่ข้างๆอาจจะทำให้เขาลืมเรื่องบางเรื่องที่กำลังทำให้เขาหงุดหงิดอยู่ตอนนี้ก็ได้

                ระหว่างที่กำลังเดินตรงไปยังร้านอาหารญี่ปุ่นที่สาวสวยข้างกายบอกสายตาคมก็พลันเหลือบไปเห็นชายหญิงคู่หนึ่งกำลังนั่งเปิดเมนูเพื่อสั่งอาหารอยู่ในร้านนั้นอย่างสนิทสนมเหมือนคู่รักฝ่ายหญิงนั้นเขาจำได้ดี เพราะเป็นคนที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดมาตลอดทั้งวันผู้หญิงคนนั้นกำลังส่งยิ้มหวานหัวร่อต่อกระซิกกับชายหนุ่มหน้าตาดีขาวตี๋ดูภูมิฐานตรงหน้าเธอช่างหน้าไม่อายจริงๆ แพรวา ‘ฮึตอนเย็นกลับบ้านกับอีกคนพอตกตอนค่ำมาอี๋อ๋อกับผู้ชายอีกคนฉันอยากจะรู้นักคนอย่างเธอมีอะไรดีให้ผู้ชายพวกนั้นหลงใหลนักหนา’ ชายหนุ่มคิดในใจอย่างหัวเสีย

                ธีร์ หยุดเดินทำไมคะเมธินีเอ่ยถามด้วยความสงสัย ที่จู่ๆชายหนุ่มข้างกายก็หยุดเดินเสียดื้อๆ อย่างนั้น

                ผมว่าเราไปกินที่ร้านอื่นกันดีกว่าครับในนี้ผมรู้สึกว่ามันร้อนๆ พาลให้หงุดหงิดยังไงบอกไม่ถูกคนขี้หงุดหงิดเริ่มไม่สบอารมณ์

                งั้นเราไปทานข้างนอกก็ได้ค่ะแต่คืนนี้ธีร์ต้องพาเมนี่ไปฟังเพลงด้วยนะคะ

สาวเปรี้ยวต่อรองอย่างได้ใจเพราะไม่เคยสักครั้งที่ผู้ชายคนนี้จะขัดใจเธอแล้วอย่างนี้จะไม่ให้เธอหลงรักได้อย่างไร

                เมธินีมั่นใจว่าธีรพัฒน์ต้องมีใจให้เธอไม่น้อยกว่าที่เธอมีให้เขาแน่ๆไม่งั้นคงไม่คบกันยาวนานขนาดนี้หรอก ธีรพัฒน์เป็นคนขี้เบื่อ คบใครไม่นานโดยเฉพาะผู้หญิงดินเนอร์กันครั้งสองครั้งพอฝ่ายหญิงเริ่มเข้ามาวุ่นวายในชีวิตของเขา เขาก็จะสลัดทิ้งให้พ้นตัวทันทีแต่ไม่ใช่กับเธอ ดังนั้นเธอจึงมั่นใจได้ว่า สำหรับธีรพัฒน์แล้วเธอคือตัวจริงของเขาอย่างแน่นอน 


ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
^_^


สนใจนิยายเล่มนี้ในรูปแบบ E-Book สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่

 

เสน่หาทาสซาตาน         เสน่หาทาสซาตาน

 

ทดลองอ่าน E-Book ฟรี!


หากสนใจสั่งซื้อในรูปแบบเล่ม สามารถติดต่อผู้แต่งได้โดยตรงทาง 

E-mail : oilza24@hotmail.com

โทร/ไลน์ : 094-4942566


        แสดง 2 - 2
วันที่โพสต์ :  20 พ.ค. 2557 13:27    วันที่อัพเดท :   16 ก.ค. 2561 12:10    › จำนวนผู้เข้าชม 289817 คน
   › คะแนนโหวต 7425 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :