นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เสน่หาทาสซาตาน (NC 18+)    by สุภาวดี
ชื่อตอน ตอนที่ 10 หวั่นไหว


10 

หวั่นไหว 


            แพรวาเดินออกมายังลานจอดรถจึงพบว่ารถของธีรพัฒน์ยังจอดอยู่ที่เดิมนั่นแสดงว่าเมื่อกี้เขายังไม่ได้ไปไหนสินะ แล้วทำไมเขาไม่บอกเธอว่าจะมารอที่รถล่ะเธอเข้าห้องน้ำเสร็จแล้วจะได้รีบตามเขาออกมา นี่จู่ๆ ก็เดินหายไปเสียดื้อๆแถมยังบอกกับคุณเจสันก่อนจะออกมาอีกว่ามีธุระต้องไปทำ แล้วทำไมเขายังอยู่ที่นี่หญิงสาวคิดในใจอย่างหงุดหงิดก่อนจะก้าวเข้าไปนั่งในรถด้วยอาการไม่พอใจ

            เอาโทรศัพท์ของเธอมานี่ธีรพัฒน์พูดเสียงดังจนเกือบเป็นตะคอกใส่หญิงสาวที่เพิ่งก้าวเข้ามานั่งในรถ

ทำไมคะแพรวาหันมามองหน้าชายหนุ่มอย่างมึนงงปนบึ้งตึง

บอกให้เอามาก็เอามาเถอะน่า... อย่าเรื่องมากคนเอาแต่ใจทำเสียงหงุดหงิดฮึดฮัดเมื่อถูกคนตัวเล็กทำท่าจะขัดใจ

บ้าอำนาจ เผด็จการ เอาแต่ใจ ไร้เหตุผล...

แพรวาด่าทอชายหนุ่มเสียงเบาขณะก้มหน้าค้นหาโทรศัพท์มือถือของตัวเองในกระเป๋าสะพายก่อนจะหยิบขึ้นมาแล้วส่งให้กับคนเอาแต่ใจ

ที่เธอด่าเนี่ยฉันได้ยินนะคนถูกด่าส่งสายตาคาดโทษมาให้หญิงสาว

มือหนาคว้าโทรศัพท์เครื่องเล็กจากมือเธอมากดตัวเลขด้วยความรวดเร็วแล้วกดโทรออกรอสักครู่จึงได้ยินเสียงโทรศัพท์ของเขาดัง จากนั้นเขาก็กดตัดสายแล้วส่งโทรศัพท์คืนให้หญิงสาวข้างกายจนแทบจะเป็นการโยนซะมากกว่า

“อะ เอาไป! และอย่าให้ฉันรู้นะว่าเธอลบเบอร์ฉันทิ้ง... ฉันฆ่าเธอแน่แพรวาธีรพัฒน์หันมาชี้นิ้วขู่หญิงสาวด้วยน้ำเสียงเข้มจัด

แพรไม่จำเป็นต้องโทรหาคุณนี่คะแพรวาตอบกลับอย่างไม่พอใจ เธอเริ่มรู้สึกว่าคนเป็นเจ้านายก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของเธอมากเกินไปแล้ว

 “ยังจะปากดีอีกหรือว่าที่เธอไม่ตามฉันออกมาเนี่ย เพราะนัดกับไอ้ตี๋แว่นนั่นเอาไว้แล้วใช่ไหม

ชายหนุ่มประชดประชันต่อว่าคนตัวเล็กด้วยความโกรธเคือง

แพรไม่ได้นัดใครทั้งนั้นแหละค่ะพอเดินออกมาจากร้านกาแฟก็ไม่เจอคุณแล้วแพรก็เลยจะหารถกลับเองแล้วบังเอิญเจอกับพี่วิทเขาก็เลยอาสาจะไปส่งก็แค่นั้น

แพรวากลั้นใจอธิบายยืดยาวตามความเป็นจริงให้คนเป็นเจ้านายได้รับรู้อย่างน้อยเขาจะได้ไม่เข้าใจเธอผิดว่านัดผู้ชายให้มารับ

ไม่เจอแล้วทำไมไม่เดินมาที่รถล่ะแม่คุณจะต้องให้ไปอุ้มมาหรือไงห๊ะ!”

แพรคิดว่าคุณกลับไปแล้วก็คุณเป็นคนบอกกับคุณเจสันเองว่ามีธุระต้องไปทำไม่ใช่หรือคะ

ฉันไม่มีธุระที่ไหนทั้งนั้นแหละ

คำพูดของธีรพัฒน์ทำให้แพรวาหันขวับมามองหน้าเขาทันทีอย่างไม่สบอารมณ์

มองหน้าฉันทำไมชายหนุ่มหันมาแหวใส่คนตัวเล็กที่จ้องหน้าเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ

แพรไม่คิดว่าคุณจะโกหก

นั่นมันเรื่องของฉันคนเอาแต่ใจบอกเสียงเข้ม

และนั่นก็เป็นการพูดคุยครั้งสุดท้ายก่อนที่ภายในรถจะมีแต่ความเงียบจนน่าอึดอัดหญิงสาวที่เอาแต่จ้องมองวิวทิวทัศน์ข้างนอกรถเหมือนกับว่าเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยพบเจอส่วนชายหนุ่มก็เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาขับรถด้วยความบึ้งตึง

คุณจะไปไหนคะแพรวาหันมาแหวใส่ชายหนุ่มทันทีที่เห็นว่าเขาขับรถเลยบริษัทมา

จะเลิกงานแล้วไม่ต้องเข้าบริษัทหรอก ฉันจะไปส่งเธอที่คอนโด

ธีรพัฒน์ตอบเสียงเรียบ ได้ยินเสียงจิ๊จ๊ะเบาๆจากปากของหญิงสาวแต่เขาก็ทำเป็นไม่สนใจ

 

ธีรพัฒน์พารถเข้ามาจอดยังประตูทางเข้าล็อบบี้ที่เขาเคยมาส่งหญิงสาวตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกปวดหัวตุ๊บขึ้นมาอย่างประหลาดธีรพัฒน์พยายามสะบัดศีรษะเพื่อไล่ความปวดที่เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ ถึงมีอาการแบบนี้ขึ้นมาได้

เมื่อรถจอดสนิทแพรวากล่าวขอบคุณเสียงเบาแล้วหันไปเปิดประตูรถอย่างรวดเร็วแต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะก้าวเท้าลงไปมือหนาของธีรพัฒน์ก็คว้าหมับเข้าที่แขนของเธออย่างแรงแพรวาหันมามองชายหนุ่มด้วยความโมโหคิดว่าเขาจะกลั่นแกล้งอะไรเธออีกแต่ก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อพบว่ามีเลือดสีแดงสดไหลออกมาจากจมูกของเขา

คุณธีร์คุณเป็นอะไรคะ

แพรวาหันมาเรียกชายหนุ่มด้วยความตกใจจนมือไม้สั่นทำอะไรไม่ถูกหัวใจดวงน้อยชาหนึบขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นคนที่ตัวเองรักเจ็บปวด

เมื่อตั้งสติได้หญิงสาวล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าสะพายเพื่อหยิบผ้าเช็ดหน้าของเธอออกมาแล้วส่งให้ชายหนุ่มซับเลือดทันที

ฉันไม่รู้ จู่ๆก็ปวดหัวคงเป็นเพราะอากาศร้อนน่ะ

ธีรพัฒน์เงยหน้าขึ้นมารับผ้าผืนน้อยจากมือหญิงสาวมาปิดไว้ที่จมูกเพื่อป้องกันไม่ให้เลือดไหลออกมามากเกินไป

ไปโรงพยาบาลไหมคะคุณธีร์แพรวาละล่ำละลักบอกอย่างเป็นห่วง

ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวฉันขอขึ้นไปล้างหน้าที่ห้องเธอหน่อยก็แล้วกัน สักพักคงดีขึ้น คนป่วยบอกเสียงเรียบเหมือนเป็นเรื่องปกติ

 “เอ่อ... คือ...”  แพรวาเกิดความลังเล เพราะไม่แน่ใจว่าจะให้ชายหนุ่มขึ้นไปบนห้องดีหรือเปล่า

แค่ล้างหน้าจริงๆห้องเธอร้อนขนาดนั้นฉันอยู่นานไม่ได้หรอก

ธีรพัฒน์ย้ำเพื่อให้หญิงสาวแน่ใจเมื่อเห็นเธออ้ำอึ้งเหมือนไม่อยากให้เขาขึ้นไปบนห้องของเธอ

ค่ะๆงั้นคุณธีร์ขับรถไปจอดตรงนั้นก่อนดีกว่านะคะหญิงสาวชี้มือไปยังช่องว่างของลานจอดรถฝั่งตรงข้าม

เมื่อธีรพัฒน์จอดรถเรียบร้อยแล้วแพรวาจึงรีบลงจากรถแล้วอ้อมไปเปิดประตูฝั่งที่ชายหนุ่มนั่ง

คุณธีร์เดินไหวไหมคะคนตัวเล็กขยับทำท่าจะเข้าไปประคอง

ไหว ฉันเดินเองได้ตัวเธอเล็กกว่าขาฉันซะอีก ยังจะมาอวดเก่ง

คนป่วยยังคงพ่นวาจาเหน็บแนมคนตัวเล็กที่ทำเหมือนจะเข้ามาประคองเพื่อไม่ให้เขาล้ม

แพรวาเหลือบมองชายหนุ่มทีนึงก่อนจะสะบัดตัวออกห่างแล้วเดินจ้ำไปที่ลิฟต์ทันทีโดยไม่สนใจคนปากร้ายที่เดินตามมาอีก ‘ชิเลือดไหลขนาดนี้ยังจะปากดีอีก ทำไมเลือดไม่ไหลที่ปากนะจะได้ไม่ต้องพูดมาก’ แพรวาบ่นในใจอย่างนึกโมโหที่คนตัวใหญ่เหน็บแนมเธอว่าตัวเล็กกว่าขาของเขา

เมื่อมาถึงห้องพักของหญิงสาว ธีรพัฒน์รีบตรงดิ่งเข้ามาในห้องแล้วเอ่ยถาม

ห้องน้ำเธออยู่ไหนขอผ้าเช็ดหน้าด้วย ชายหนุ่มออกคำสั่งเหมือนกับว่าแพรวาเป็นคนรับใช้เสียอย่างนั้น

เชิญทางนี้ค่ะคุณธีร์

แพรวาจำเป็นต้องให้ชายหนุ่มใช้ห้องน้ำในห้องนอนของเธอเพราะห้องน้ำข้างนอกเธอไม่ได้ใช้นานแล้วจึงทำให้ก๊อกน้ำเสีย

ทันทีที่หญิงสาวเปิดประตูห้องนอนให้ชายหนุ่มเข้ามาธีรพัฒน์รู้สึกได้ถึงความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงระหว่างข้างนอกกับห้องนอนของเธอแต่เขาไม่มีเวลาจะมาสังเกตอะไรมากนักสองเท้าแกร่งต้องรีบก้าวเข้าไปในห้องน้ำที่หญิงสาวเปิดประตูรอไว้อย่างรวดเร็ว

ระหว่างที่ชายหนุ่มล้างหน้าอยู่ในห้องน้ำแพรวาเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนใหม่ขนาดพอเหมาะที่เธอยังไม่ได้ใช้นำมาให้ชายหนุ่มพร้อมกับคว้ารีโมทมากดเปิดแอร์เพื่อให้อากาศภายในห้องเย็นขึ้นเผื่อว่าจะช่วยบรรเทาอาการป่วยของเขาได้บ้าง

ผ้าเช็ดหน้าค่ะ แพรวายื่นผ้าให้กับชายหนุ่มที่เพิ่งก้าวเท้าออกมาจากห้องน้ำ

อือ ขอบใจธีรพัฒน์รับผ้ามาเช็ดหน้า พร้อมทั้งสอดส่ายสายตามองไปรอบๆห้องของหญิงสาวอย่างนึกชื่นชมที่เธอจัดห้องได้เป็นระเบียบน่าอยู่มาก

มีโต๊ะเล็กๆตรงมุมติดกับชั้นวางหนังสือที่มีหนังสือมากมายอัดแน่นอยู่เต็มทุกชั้น บ่งบอกได้ว่าเธอเป็นคนรักการอ่านและชอบหาความรู้ใส่ตัวอยู่ไม่น้อยถัดไปเป็นชุดทีวีเครื่องเสียงขนาดปานกลางเหมาะกับห้องของเธออีกอย่างที่ทำให้เขาแปลกใจคือโต๊ะเครื่องแป้งเล็กๆซึ่งน่าจะมีเครื่องสำอางของประทินผิวต่างๆมากมายที่ผู้หญิงหากินกับเงินของผู้ชายอย่างเธอน่าจะต้องมีแต่กลับไม่มีห้องเธอไม่มีของราคาแพงพวกนั้น มีเพียงแป้งเด็ก แป้งตลับ ครีมทาผิว และของเล็กๆอีกสองสามชิ้นแค่นั้น ชายหนุ่มยืนมองด้วยความแปลกใจ

คุณหาอะไรคะเจ้าของห้องถามอย่างนึกสงสัย

เปล่าแค่แปลกใจทำไมห้องนี้ถึงแตกต่างจากห้องข้างนอกนัก

ชายหนุ่มทำเป็นไม่สนใจแต่สายตาจับจ้องไปที่เตียงนอนสีหวานของหญิงสาวอย่างไม่วางตา

นั่นคุณจะทำอะไรแพรวาหันมาแหวทันทีที่เห็นชายหนุ่มเดินไปล้มตัวลงนอนบนเตียงของเธอ

นอน...เขาตอบเพียงสั้นๆ แล้วทำท่าหลับตาเหมือนกับว่ากำลังง่วงงุนซะเต็มประดา

ไหนว่าแค่ล้างหน้าไงคะคุณธีร์ คนตัวเล็กทำเสียงฮึดฮัดเมื่อชายหนุ่มยังทำเป็นนอนนิ่งเหมือนเป็นห้องของตัวเอง

ฉันเปลี่ยนใจแล้วห้องเธอก็ดูน่าอยู่ดีแถมเย็นสบายอีกด้วย ขอฉันนอนสักงีบละกัน

คนเอาแต่ใจยังคงหลับตานิ่งสูดเอาความหอมกรุ่นที่เขาจำได้ดีว่าเป็นกลิ่นหอมจากตัวของหญิงสาวที่ติดอยู่บนที่นอนเข้าไปเต็มปอดอย่างมีความสุข

ไม่ได้นะคะคุณธีร์คุณจะนอนที่นี่ได้ยังไง นี่มันห้องของแพรนะคะ

อย่าเรื่องมากได้ไหมฉันเป็นเจ้านายเธอนะ

แต่อยู่ที่นี่แพรไม่ใช่ลูกน้องของคุณ

คำพูดของหญิงสาวทำให้คนอยากแกล้งดีดตัวลุกขึ้นนั่งแล้วมองเธอด้วยแววตาเป็นประกายวิบวับ

หรือเธอจะให้ฉันเป็นอย่างอื่นล่ะฉันก็ยินดีนะ ขอแค่อย่าผูกมัดก็พอ ธีรพัฒน์ยียวนใช้สายตาโลมเลียหญิงสาวตรงหน้าอย่างเปิดเผย

 “หยาบคาย! คุณออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ

แพรวากัดปากแน่นด้วยความโมโหสองเท้าน้อยๆ เดินเข้าไปหมายจะกระชากชายหนุ่มให้ลงจากเตียงของเธอ

หยุดอยู่ตรงนั้นแหละเธอสู้แรงฉันไม่ได้หรอก ทางที่ดีเธอไปเอาน้ำเย็นๆ มาให้ฉันกินสักแก้วดีกว่านะเผื่อฉันจะใจดีรีบกลับออกไปเร็วๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา แพรวาก็รีบสาวเท้าออกไปจากห้องทันทีเพื่อรินน้ำใส่แก้วมาให้คนเอาแต่ใจ หวังว่าเขาคงจะรีบกลับไปอย่างที่บอกไว้แต่เธอคิดผิดถนัด

ดื่มน้ำแล้วก็เชิญคุณกลับไปได้แล้วค่ะ แพรวาทวงคำของชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าเขาดื่มน้ำที่เธอนำมาให้เรียบร้อยแล้ว

ฉันปวดหัวขับรถตอนนี้ไม่ไหวหรอก คนตัวใหญ่บนเตียงทำท่าอิดออด

งั้นแพรจะโทรให้คุณกรมารับดีไหมคะหญิงสาวขู่เสียงเขียว

ถ้าเธอโทรฉันจะปล้ำเธอเดี๋ยวนี้แหละให้นายกรมันรู้ไปเลยว่าคนอย่างเธอมันหลอกลวงเจ้ามารยาขนาดไหน

ธีรพัฒน์ยิ้มมุมปากก้าวเท้าลงจากเตียงแล้วแกล้งดึงคนตัวเล็กเข้ามากอด

ปล่อยฉันนะคุณธีร์แพรวาพยายามดิ้นรนขัดขืนเพื่อให้หลุดออกจากอ้อมแขนแข็งแกร่งของเขา

แทนตัวเองกับฉันดีๆแพรวา ฉันไม่ชอบ ชายหนุ่มกระแทกเสียงฮึดฮัดไม่พอใจกับสรรพนามที่หญิงสาวใช้แทนตัวเองกับเขา

ไม่!” 

ธีรพัฒน์ไม่ปล่อยแต่กลับลากตัวหญิงสาวมานั่งลงบนเตียงทำให้คนตัวเล็กต้องมาอยู่บนตักของเขาพร้อมถูกวงแขนแข็งแรงโอบรัดรอบเอวเล็กๆ ของเธอไว้อย่างแน่นหนาแพรวาพยายามดิ้นรนให้หลุดจากอ้อมกอดของเขาท่ามกลางเสียงหัวเราะในลำคอด้วยความชอบใจของชายหนุ่ม

เธอกำลังทำให้ฉันเกิดอารมณ์นะแพรวา

ธีรพัฒน์ก้มลงกระซิบที่ข้างหูเล็กๆของหญิงสาว ส่งผลให้คนที่กำลังดิ้นขลุกขลักอยู่บนตักแกร่งหยุดนิ่งไม่ขยับเขยื้อนทันทีมือหนาข้างหนึ่งของชายหนุ่มโอบรอบเอวของเธอไว้ ส่วนอีกมือยกขึ้นมาลูบไล้แก้มเนียนใสที่ตอนนี้แดงระเรื่อขึ้นมาอย่างน่าหลงใหล 

คุณธีร์หยุดแกล้งแพรแบบนี้สักทีเถอะค่ะเราไม่ได้สนิทสนมกันถึงขั้นที่คุณจะมาทำอะไรตามใจชอบแบบนี้ได้นะคะ

คนตัวเล็กพูดออกไปน้ำเสียงติดจะสั่นนิดๆรู้สึกขนลุกกับสัมผัสของชายหนุ่ม ใบหน้าสวยหวานพยายามหลบหลีกมือหนาที่กำลังลูบไล้แก้มนุ่มนิ่มของเธออยู่

ทำไมล่ะ... ไม่ชอบเหรอจริงๆ แล้วฉันก็เป็นเหยื่อคนหนึ่งที่เธอหมายตาไม่ใช่หรือไง

เหยื่ออะไรของคุณแพรไม่เข้าใจ แพรวาแหงนหน้ามองชายหนุ่มด้วยความงุนงง

ก็ผู้ชายที่สมบูรณ์เพอร์เฟกต์ไงเธอคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ ว่าเธอจ้องจะจับแต่ผู้ชายรวยๆเพื่อไว้มาปรนเปรอให้เธอสุขสบายอย่างนี้ไงล่ะ

คนเอาแต่ใจกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นเมื่อรู้สึกว่าคนตัวเล็กเริ่มดิ้นเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุมของเขา

คุณจะดูถูกฉันมากเกินไปแล้วนะคะคุณธีร์ฉันไม่เคยคิดจะจับใครทั้งนั้น โดยเฉพาะกับคุณ ฉันไม่เคยคิด!”

แพรวากระแทกเสียงใส่คนใจร้ายที่ย่ำยีศักดิ์ศรีของเธอด้วยคำดูถูกเหยียดหยาม

ทำไมล่ะหรือว่าฉันมันไม่เร้าใจพอ

ยังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะโต้ตอบอะไรออกมาก็ต้องตกใจเมื่อคนที่เธอนั่งอยู่บนตักขยับตัวโดยอุ้มเธอมาวางบนเตียงแล้วร่างหนาของเขาก็พลิกขึ้นมาทาบทับอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งรวบมือบางเอาไว้เหนือศีรษะโดยที่หญิงสาวใต้ร่างยังไม่ทันตั้งตัวร่างเล็กบอบบางหลับตาแน่นนอนตัวแข็งออกอาการสั่นน้อยๆ ด้วยความกลัวจนทำให้คนตัวใหญ่หัวเราะเยาะออกมาอย่างพอใจ

บรรยากาศเย็นๆ แบบนี้ฉันว่าเราน่าจะหาอะไรทำที่มันสนุกๆ กันดีกว่านะ... ว่าไหม

ธีรพัฒน์ก้มลงกระซิบเบาๆที่หูของหญิงสาว พร้อมกับพ่นลมหายใจร้อนๆ ใส่ลงไปให้คนตัวเล็กได้วาบหวามเล่น คนเสียเปรียบเม้มปากแน่นพยายามสะบัดหน้าหนีหลบเลี่ยงสัมผัสที่ชวนขนลุกของเขาอย่างนึกกลัวหัวใจดวงน้อยสั่นไหวเต้นเร็วไม่เป็นจังหวะ

อย่านะคะคุณธีร์ปล่อยแพรเดี๋ยวนี้นะคะคนตัวเล็กบอกเสียงสั่นนึกหวาดกลัวชายหนุ่มตรงหน้าขึ้นมาจับใจ

คนตัวใหญ่ไม่ฟังเสียงคัดค้านใดๆ อีกใบหน้าคมหล่อเหลาก้มลงหอมแก้มนวลนุ่มนิ่มของหญิงสาวอย่างมันเขี้ยวเขาคิดถึงความหอมกรุ่นของคนใต้ร่างใจจะขาดตลอดเวลาที่เธอทำเป็นไม่สนใจเขาแต่เขากลับยิ่งต้องการเธอเธอจะรู้บ้างไหมว่าทำให้เขาแทบคลั่งทุกครั้งที่ได้ใกล้ชิดเธอ

คุณธีร์!” แพรวาตกใจกับสัมผัสลมหายใจของชายหนุ่มที่แก้มนวล

ฉันอยากจะรู้ว่าเธอมีอะไรดีทำไมผู้ชายถึงได้ติดใจกันนัก นายกรก็เทียวไปเทียวมาไม่ห่างส่วนไอ้ตี๋แว่นนั่นก็ยังดอมดมฉุดรั้งไม่ยอมไปไหน ฉันชักอยากพิสูจน์แล้วสิว่าจบก็ก้มลงส่งริมฝีปากหนาเข้ามาชิดลำคอขาวเนียนของคนใต้ร่างทันที

ดวงตาหวานเกร็งหลับสนิทเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่ซอกคอจมูกโด่งได้รูปของชายหนุ่มเลื่อนไปตามแก้มนวลเนียน ใบหูเล็กและซอกคอหอมกรุ่นที่เขาเฝ้าคิดถึงโหยหามาตลอด แล้วซุกไซ้เรื่อยมาจนถึงเนินอกอวบอิ่มที่เขารู้สึกว่ามันเบ่งบานคับแน่นอยู่ในเสื้อของเธอก่อนจะเลื่อนขึ้นมาหาเรียวปากบางอวบอิ่มเพื่อลิ้มรสความหอมหวานที่เขาเคยหลงใหลหญิงสาวรีบเบือนหน้าหนีทันควันเพื่อหลบสัมผัสของเขา เพียงไม่นานก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆของคนใจร้ายที่ตอกย้ำความอับอายให้หญิงสาวเป็นที่สุดร่างหนาลุกขึ้นแล้วลงไปยืนมองคนตัวเล็กที่ยังสับสนหวาดกลัวจนตัวสั่นทำอะไรไม่ถูกอยู่บนเตียง

เมื่อตั้งสติได้คนตัวเล็กรีบดีดตัวลงจากเตียงแล้วไปยืนฝั่งตรงข้ามกับชายหนุ่มสองมือน้อยสั่นเทารวบกำสาบเสื้อแนบอกไว้แน่น จ้องหน้าชายหนุ่มที่ย่ำยีเธออย่างแค้นเคืองน้ำตาเอ่อล้นคลอเต็มหน่วงอย่างยากจะสกัดกั้น

จากการประเมินความเจ้ามารยาของเธอฉันให้เต็มร้อยเลยแพรวา เธอทำตัวไร้เดียงสากับเรื่องบนเตียงได้แนบเนียนมาก

ธีรพัฒน์เอ่ยเสียงเย้ยหยันดวงตาคมหลี่มองหญิงสาวอย่างประเมินค่า

แพรวาเงยหน้ามองคนใจร้ายปล่อยให้หยดน้ำใสๆที่กลั้นไว้ไม่อยู่ไหลลงอาบสองแก้มนวลหัวใจเจ็บปวดรวดร้าวเจียนจะขาดไม่เคยมีใครทำร้ายจิตใจเธอได้มากมายขนาดนี้

คนใจร้ายยังคงเงียบและไม่ได้หันมาสบตาเธอเขาจึงไม่รู้ว่าในแววตาที่แสนเจ็บปวดคู่นั้นแฝงไปด้วยความน้อยใจอย่างล้นเหลือก่อนที่สองเท้าแกร่งจะก้าวไปที่ประตูแล้วเปิดออกไปอย่างไม่สะทกสะท้าน

คนตัวเล็กแข้งขาอ่อนแรงทรุดตัวลงกับพื้นทันทีที่คนใจร้ายก้าวพ้นจากห้องของเธอไปหญิงสาวปล่อยเสียงร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวดแสนสาหัส ทำไมเขาถึงใจร้ายกับเธอได้ถึงเพียงนี้เธอไปทำอะไรให้เขาโกรธเคืองนักหนาแล้วแบบนี้เธอจะทนทำงานกับเขาต่อไปได้อย่างไรกัน

 

ธีรพัฒน์มาทำงานแต่เช้าเหมือนเช่นทุกวันมือหนาผลักประตูเข้ามาในห้องทำงานใหญ่เหมือนเป็นเรื่องปกติที่เขาทำอยู่ทุกวัน แต่วันนี้เขากลับรู้สึกว่าหัวใจดวงแกร่งกำลังหนักอึ้งร่างกายอ่อนล้าไร้เรี่ยวแรงไม่เหมือนเคย

เมื่อคืนเขานอนไม่หลับทั้งคืนเพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องของหญิงสาวที่เขาดูถูกว่าร้ายเธอต่างๆนาๆ ไปเมื่อวาน ‘เธอไร้เดียงสาจริง หรือว่าหลอกลวงใช้มารยาให้เขาหลงเชื่อว่าเธอไม่เคยกับเรื่องแบบนี้จริงๆกันแน่ ยัยแม่มด’ ทำไมเขาถึงรู้สึกผิดแบบนี้ด้วยก็ไม่รู้ดวงตาคมปิดสนิทคิดด้วยความเหนื่อยล้าแล้วผล็อยหลับไปบนเก้าอี้นวมตัวใหญ่ที่แสนนุ่มสบายในห้องทำงานของเขา 

แพรวามาทำงานด้วยเวลาปกติของเธอแต่เธอเลือกที่จะนั่งคุยและดื่มกาแฟอยู่กับเพื่อนสาวหน้าห้องทำงานของเจ้านายก่อนเมื่อถึงเวลางานเธอถึงจะเข้าไปเหตุผลก็เพราะเธอไม่อยากจะพบเจอคนปากจัดจิตใจโหดร้ายให้นานไปกว่าเวลาทำงานของเธอ

คุยอะไรกันอยู่ครับสาวๆทินกรทักทายเมื่อเห็นแพรวากับริสานั่งคุยกันเสียงเจื้อยแจ้วอยู่หน้าห้องท่านประธาน

อ้าวคุณกร สวัสดีค่ะแพรวาส่งยิ้มให้ชายหนุ่มเหมือนเคย

 กำลังนินทาผู้ชายแถวนี้อยู่เลยค่ะริสาหันมาพูดหยอกล้อกับทินกรผู้ที่เป็นเหมือนเจ้านายของเธออีกคน

หวังว่าผมคงไม่ใช่คนนั้นนะครับทินกรหัวเราะใส่ ทำให้ทุกคนพากันหัวเราะไปด้วย

ไม่ใช่หรอกค่ะเราคุยกันเรื่องทั่วๆ ไปน่ะค่ะ ว่าแต่คุณกรมีอะไรหรือเปล่าคะทำไมถึงมาที่นี่แต่เช้าเชียว

อ่อนี่นายธีร์มาหรือยังครับคุณแพร

น่าจะมาแล้วนะคะ ปกติเขามาแต่เช้าทุกวันแต่วันนี้แพรยังไม่ได้เข้าไป... คุณกรมีอะไรหรือเปล่าคะ

ผมมีเอกสารจะให้นายธีร์เซ็นอนุมัติน่ะเดี๋ยวผมจะออกไปข้างนอก ยังไงฝากคุณแพรด้วยนะครับทินกรบอกพร้อมกับยื่นเอกสารในมือให้กับหญิงสาว

ค่ะ ได้ค่ะแล้วคุณกรจะมารับเมื่อไรคะ แพรจะได้จัดให้คุณธีร์เขาเซ็นก่อน

ก่อนเที่ยงครับคุณแพรเดี๋ยวผมเข้ามารับ เพราะเอกสารจะต้องใช้ตอนบ่ายวันนี้

ค่ะเดี๋ยวแพรจัดการให้แพรวารับปากพร้อมส่งยิ้มให้เพื่อนชายคนสนิท

งั้นผมขอตัวก่อนนะครับต้องออกไปข้างนอกด้วย แล้วเจอกันนะครับสาวๆ

คนอารมณ์ดีโบกมือให้แล้วก้าวเท้าออกไปด้วยความรวดเร็ว เพราะยังมีงานที่คลั่งค้างอีกมากมายที่ต้องสะสาง

 

แพรวาเคาะประตูห้องสองสามทีก่อนจะเปิดเข้าไปในห้องทำงานใหญ่ซึ่งเธอรู้ดีอยู่แล้วว่าเจ้านายปากจัดของเธอต้องนั่งอยู่ในห้องนี้อย่างแน่นอนเพราะเขามาทำงานแต่เช้าทุกวัน และก็ไม่ผิดหวังเมื่อเธอก้าวพ้นบานประตูเข้ามาเพียงนิดเดียวหางตาก็เหลือบไปเห็นว่าเขานั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวใหญ่แล้ว

อาการไม่ไหวติงหรือส่งเสียงกระแทกกระทั้นประชดประชันเหมือนอย่างเคยหายเงียบไปทำให้คนเป็นเลขาสงสัยจึงต้องหันไปมอง ก็พบว่าเจ้านายของเธอกำลังหลับอยู่

หญิงสาวเลือกที่จะหลบเลี่ยงการเผชิญหน้าหรือมองเขาตรงๆเนื่องจากยังโกรธเคืองกับเรื่องเมื่อวานที่เขาทำตัวก้าวร้าวร้ายกาจกับเธอแต่เพราะมีเอกสารด่วนของทินกรที่เขาต้องเซ็น ทำให้เธอเลือกไม่ได้ที่จะหลีกเลี่ยง

สองเท้าน้อยๆก้าวไปหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะทำงานของเจ้านายอย่างเงียบๆยืนอยู่เป็นนานก็ไม่มีทีท่าว่าชายหนุ่มจะลืมตาขึ้นมาสักทีหญิงสาวจึงตัดสินใจส่งเสียงเรียก

คุณธีร์คะ... คุณธีร์คนแกล้งหลับยังคงนิ่งไม่ไหวติง จริงๆ เขารู้สึกตัวตั้งแต่หญิงสาวเคาะประตูแล้วแต่ยังอยากจะแกล้งคนตัวเล็กอีกสักหน่อย เลยทำเป็นเหมือนหลับอยู่

เมื่อเสียงเรียกของเธอทำให้ชายหนุ่มไม่รู้สึกตัวคนตัวเล็กจึงต้องเข้าไปใกล้และเอื้อมมือเข้าไปหมายจะสัมผัสที่ลำแขนแข็งแกร่งเพื่อปลุกให้เขารู้สึกตัวแต่ทันใดนั้นมือหนาก็คว้าหมับที่ข้อมือบางของคนตัวเล็กแล้วกะตุกเพียงเบาๆร่างแน่งน้อยก็ลอยหวือมาอยู่บนตักแกร่งอย่างรวดเร็ว

คุณธีร์แกล้งหลับอีกแล้วนะคะปล่อยค่ะ

แพรวาต่อว่าชายหนุ่มเสียงแข็งอย่างนึกโมโหกี่ครั้งแล้วที่เขาแกล้งหลับใส่เธอร่างเล็กพยายามดีดดิ้นเพื่อให้หลุดจากวงแขนแข็งแกร่งที่โอบกอดเอวเล็กของเธอไว้แน่น

ไม่ปล่อยคนตัวใหญ่กลับกอดรัดเอวของหญิงสาวแน่นขึ้นอีก

คุณต้องการอะไรกันแน่คุณทำแบบนี้ทำไมคะคุณธีร์ หรือคุณต้องการจะบีบให้แพรลาออก

แพรวาพูดออกมาอย่างเหลืออด รู้สึกไม่พอใจในพฤติกรรมของคนเป็นเจ้านายบังเกิดเป็นความน้อยเนื้อต่ำใจที่ผุดขึ้นมาจุกอกจนแน่นไปหมด ในเมื่อเขาเกลียดชังเธอขนาดนี้และคิดจะให้เธอออกไปจากชีวิตของเขาก็น่าจะไล่เธอออกไปซะให้รู้แล้วรู้รอดไป เขาจะมากลั่นแกล้งกดดันเธอเพื่ออะไร

ทำไม! ไอ้ผู้ชายคนไหนมันรับเลี้ยงเธอแล้วล่ะเธอถึงคิดจะลาออกไปน่ะ

คนขี้โมโหกลับตีความหมายของหญิงสาวไปอีกทางคำว่าลาออกจากปากของเธอทำให้หัวใจดวงแกร่งของเขากระตุกวูบปวดหนึบขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

น้ำใสๆจากดวงตาสวยไหลอาบแก้มนวลทั้งสองข้าง แล้วหยดลงที่ลำแขนแข็งแกร่งของชายหนุ่มทันทีที่เขากล่าวประโยคเชือดเฉือนน้ำใจของเธอจบ

ธีรพัฒน์คายอ้อมแขนออกจากคนตัวเล็กทันทีที่สัมผัสได้ถึงน้ำตาที่หยดลงบนแขนเสื้อของเขาเมื่อถูกปล่อยให้เป็นอิสระคนตัวเล็กก็ผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแล้ววิ่งออกไปจากห้องทันทีด้วยความเสียใจที่ถูกเขากลั่นแกล้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงทำไมเขาต้องรู้สึกผิดทุกครั้งที่เห็นน้ำตาของเธอกี่ครั้งแล้วที่เขาทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งต้องร้องไห้ต่อหน้าเขาสรุปแล้วเขาเป็นผู้ชายที่เลวหรือเพราะหญิงสาวไม่ยอมรับความจริงที่เขารู้ทันเธอกันแน่ธีรพัฒน์คิดด้วยความสับสนว้าวุ่นใจ

 

เมื่อร้องไห้จนพอใจแล้วหญิงสาวจึงออกมาจากห้องน้ำแล้วเดินกลับมาที่ห้องทำงานใหญ่เพื่อรับผิดชอบงานของตัวเองอีกครั้ง ด้วยภายในใจคิดถึงแต่ผู้มีพระคุณของเธอหญิงสาวไม่อาจจะทำตามใจอย่างปากว่าได้เธอจะลาออกไปได้ยังไงในเมื่อเธอทั้งรักและเคารพคุณหญิงเพ็ญพักตร์ปานดวงใจและเธอก็ไม่อาจจะนำเรื่องราวความบาดหมางระหว่างเธอกับธีรพัฒน์ไปทำให้ท่านต้องไม่สบายใจไปด้วยดังนั้นเธอจึงต้องเข้มแข็งและอดทนกับความร้ายกาจของเขาให้ได้

แพร เป็นอะไรหรือเปล่าบอกริสาได้นะคนหน้าห้องเอ่ยถามด้วยความเห็นใจ

ช่วงหลังมานี้เธอเห็นแพรวาร้องไห้บ่อยๆคงเพราะทะเลาะกับคนในห้อง ‘เฮ้อ... แล้วต้องทนต่อไปหรือนี่ ยัยแพรเอ้ย...  ฉันก็ไม่รู้จะช่วยเธอยังไงดี’ ริสาบ่นในใจอย่างนึกสงสารคนตรงหน้า

ไม่เป็นไรหรอกริสาเดี๋ยวแพรขอตัวเข้าไปทำงานก่อนนะ

แพรวาบอกหญิงสาวหน้าห้องเสียงเบาเธอรู้ดีว่าริสาเป็นห่วงเธอมากแค่ไหนแต่เธอก็ไม่อยากให้ใครต้องมาคิดมากเพราะเรื่องของเธอ ดังนั้นเธอจะต้องเข้มแข็งและไม่อ่อนแอให้ใครเห็นอีก

ไม่เป็นไรแน่นะริสายังคงกังวล

จ้ะ ไม่เป็นไร

แพรวาฝืนยิ้มให้เพื่อนสาวก่อนจะเคาะประตูห้องทำงานใหญ่เบาๆแล้วผลักเข้าไปอย่างเงียบๆ

เมื่อกี้เธอมาเรียกฉันทำไม คนเป็นเจ้านายถามเลขาเสียงเข้ม เมื่อเห็นเธอก้าวเข้ามาในห้องเรียบร้อยแล้ว

มีเอกสารด่วนของคุณกรให้คุณธีร์เซ็นค่ะ หญิงสาวตอบโดยพยายามไม่หันไปมองเขา

เอามาสิ

เมื่อได้ยินคำสั่งของเจ้านายหญิงสาวจึงหันหลังไปหยิบเอกสารบนโต๊ะของเธอแล้วกำลังจะเอาไปให้ชายหนุ่มที่โต๊ะ แต่เดินได้เพียงสองก้าวเท่านั้นเท้าบอบบางต้องหยุดชะงักเมื่อคนเป็นเจ้านายเข้ามายืนอยู่ตรงหน้าเธออย่างกระชั้นชิดโดยไม่ทันตั้งตัว

ดวงตาคมของชายหนุ่มจ้องมองแววตาหวานซึ้งที่บวมช้ำเหมือนเพิ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักก่อนที่ใบหน้าหวานของหญิงสาวจะก้มลงเพื่อหลบสายตาของเขามือบางที่ถือเอกสารไว้มีอาการสั่นน้อยๆ ทำให้คนตัวใหญ่ยิ่งรู้สึกผิด นี่เขาทำให้เธอกลัวขนาดนี้เลยหรือไงนะ

ธีรพัฒน์ยกมือข้างหนึ่งจับที่ไหล่บอบบางของหญิงสาวไว้ส่วนมืออีกข้างยกขึ้นจับปลายคางมนของเธอให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา แพรวาทำตามเขาอย่างว่าง่ายเหมือนต้องมนต์สะกดมือหนาละจากปลายคางแล้วลูบไล้ที่พวงแก้มนุ่มนิ่มของหญิงสาวอย่างเผลอไผลก่อนจะเลื่อนขึ้นไปสัมผัสที่ขอบตาบวมช้ำของเธออย่างแผ่วเบาเหมือนต้องการจะบรรเทาความเจ็บปวดให้เธอ

หญิงสาวหลับตานิ่งเพื่อรอรับสัมผัสที่อ่อนโยนจากเขาที่เธอคิดว่าฝันไปก่อนจะต้องสะดุ้งตกใจเมื่อรู้สึกได้ถึงไอความร้อนจากจุมพิตที่กดลงบนหน้าผากเนียนของเธอ

ชายหนุ่มปล่อยมือจากหญิงสาวแล้วหยิบเอกสารในมือของเธอก่อนจะหันหลังเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเองตามเดิมทิ้งให้คนที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ยืนเคว้งอยู่กลางห้องด้วยความรู้สึกสับสนมึนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

เอกสารนี่เธอตรวจดูความเรียบร้อยแล้วใช่ไหมเสียงเข้มเอ่ยถาม ด้วยหมายตั้งใจจะปลุกคนตัวเล็กให้ตื่นจากความฝัน

คะ... คุณธีร์ว่าอะไรนะคะคนเพิ่งได้สติหันมาถามด้วยน้ำเสียงที่ยังไม่มั่นคงนัก

ยืนเพ้ออะไรอยู่ห๊ะ! ฉันถามว่าเอกสารเนี่ยเธอตรวจดูความเรียบร้อยแล้วหรือยัง

ธีรพัฒน์แกล้งดุเสียงเข้มแต่ภายในใจกำลังขบขันกับอาการมึนงงของหญิงสาวตรงหน้าอยู่

เอ่อ... ค่ะๆเรียบร้อยแล้วค่ะ

คนตัวเล็กละล่ำละลักบอกแล้วรีบเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเองด้วยความเขินอาย ‘เมื่อสักครู่เธอฝันไปหรือว่าเจ้านายใจร้ายของเธอเพี้ยนกันแน่นะ’ แพรวาบ่นในใจอย่างสับสน

                ไม่ว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นจะเป็นเพียงแค่ความฝันหรือเพราะเจ้านายของเธอต้องการจะกลั่นแกล้งเล่นกันแน่แต่สัมผัสที่อ่อนโยนของเขากลับทำให้หัวใจดวงน้อยที่แห้งเหี่ยวไร้เรี่ยวแรงกลับชุ่มชื่นมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างน่าประหลาดแค่เขาทำดีด้วยหน่อยเดียวเธอก็ยอมให้อภัยเขาจนหมดสิ้นหรือไงนะแพรวา


ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

^_^


สนใจนิยายเล่มนี้ในรูปแบบ E-Book สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่

 

เสน่หาทาสซาตาน      เสน่หาทาสซาตาน

 

ทดลองอ่าน E-Book ฟรี!


หากสนใจสั่งซื้อในรูปแบบเล่ม สามารถติดต่อผู้แต่งได้โดยตรงทาง 

E-mail : oilza24@hotmail.com

โทร/ไลน์ : 094-4942566


        แสดง 11 - 11
วันที่โพสต์ :  20 พ.ค. 2557 13:27    วันที่อัพเดท :   15 ม.ค. 2561 18:17    › จำนวนผู้เข้าชม 282598 คน
   › คะแนนโหวต 7083 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :