นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เสน่หาทาสซาตาน (NC 18+)    by สุภาวดี
ชื่อตอน ตอนที่ 13 ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง


13

ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง 

            ทันทีที่สองหนุ่มสาวก้าวเข้ามายังบริเวณงานเลี้ยงคนแรกที่มองเห็นคือชายหนุ่มผู้ซึ่งเป็นทั้งญาติและเพื่อนสนิทของธีรพัฒน์รวมถึงเป็นผู้ชายที่แสนดีของหญิงสาวข้างกายด้วย 

            ทินกรมาถึงงานตั้งแต่เย็นเพราะอยากจะมาดูแลความเรียบร้อยต่างๆในฐานะเจ้าของสถานที่เมื่อเห็นผู้ที่เป็นทั้งเจ้านายและเพื่อนสนิทเดินเข้ามาพร้อมด้วยเลขาแสนสวย ที่เขาเห็นว่าวันนี้เธอสวยมากกว่าทุกวันจนเขาอยากจะย้อนเวลากลับไปวันเก่าๆที่หญิงสาวมักจะเดินเคียงคู่มากับเขาเสมอในเวลาออกงานแบบนี้ อดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมแพรวาถึงมากับธีรพัฒน์ได้เพราะตอนที่เขาโทรไปถามเธอเมื่อตอนเที่ยง เธอตอบปฏิเสธที่จะมาร่วมงานนี้นี่นา

                ธีร์ทินกรส่งเสียงเรียกพร้อมก้าวเท้าไปหาคนทั้งคู่อย่างรวดเร็ว

                ธีรพัฒน์หยุดเดินแล้วหันไปมองตามเสียงเรียก

                อ้าวกรนายมานานหรือยัง

                ตั้งแต่เย็นน่ะฉันอยากจะมาดูความเรียบร้อยของโรงแรมด้วย ปากก็ตอบคำถามของคนตรงหน้าแต่สายตากลับมองหญิงสาวข้างกายของเพื่อนรักตาไม่กะพริบ

                คุณแพรมายังไงครับตอนที่ผมโทรไปคุณยังปฏิเสธอยู่เลย

                ทินกรถามหญิงสาวยิ้มๆเหลือบมองมือน้อยๆ ของเธอที่ซุกอยู่ตรงลำแขนแข็งแกร่งของคนเป็นเจ้านาย แต่ดูเหมือนเป็นการถูกหนีบเอาไว้มากกว่าที่จะเป็นการจับแขนเดินควงกันธรรมดา

                แพรวาไม่ได้พูดอะไรออกมาแต่ใช้สายตามองไปทางเจ้านายจอมบงการแทนคำตอบซึ่งคนถามก็เข้าใจดี จึงทำได้แค่ยิ้มให้เท่านั้น ‘ใครจะไปกล้าขัดคำสั่งมันล่ะ ทั้งดุทั้งวัยทอง เดี๋ยวพ่ออาละวาดบ้านพังได้ซวยกันหมด’ ทินกรบ่นในใจอย่างนึกสยองอดสงสารคนตัวเล็กไม่ได้ นี่คงจะโดนบังคับมาล่ะสิท่าแถมยังโดนหนีบไว้อีกด้วย

                ธีร์คะ ธีร์รอเมนี่ด้วยค่ะ

                เสียงแหลมแว่วมาแต่ไกลทำให้คนทั้งสามที่กำลังยืนทักทายกันอยู่ต้องหันไปมองโดยเฉพาะเจ้าของชื่อที่หญิงสาวเรียกขาน

                ธีรพัฒน์เงยหน้ากลอกตาอย่างนึกระอาเขาลืมไปเสียสนิทว่าเมนี่ก็มาด้วย ‘มีหวังโดนเธอเกาะหนึบแน่ๆ งานนี้’ ชายหนุ่มคิดในใจอย่างเบื่อหน่ายยิ่งหันไปเห็นทินกรที่ทำท่ายักคิ้วหลิ่วตามาให้เขาเหมือนเป็นการเยาะเย้ยทำให้อารมณ์ที่หงุดหงิดอยู่แล้วยิ่งพลุ่งพล่านขึ้นกว่าเดิม

                มือน้อยๆของคนตัวเล็กที่เขาหนีบไว้กำลังพยศดีดดิ้นบิดมือให้หลุดออกจากวงแขนของเขาทั้งหยิกทั้งจิกด้วยคมเล็บจนเขารู้สึกแสบไปหมดชายหนุ่มเพิ่มแรงหนีบเกร็งที่ต้นแขนแกร่งมากกว่าเดิมเพื่อไม่ให้มือของหญิงสาวหลุดออกไปได้

                ทินกรที่ยืนมองอยู่นานเกิดนึกอยากจะแกล้งสมภารขึ้นมา ‘ถ้าไก่ของสมภารถูกขโมยไปแถมยังมายืนอยู่ตรงหน้าแต่คว้าเอาไปไม่ได้คงสนุกพิลึกแถมตัวเองยังมีชะนีเกาะหนึบไม่ให้ไปไหนอีกด้วย แกคลั่งตายแน่นายธีร์ ฮึ ฮึ ทินกรยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับหญิงสาวเสียงแหลมที่กำลังเดินตรงดิ่งเข้ามาพอดี

                เห้ย ธีร์ผู้หญิงของแกน่ะมาโน่นแล้ว... ส่วนคนนี้น่ะของฉัน... มาครับคุณแพร

                ทินกรบอกเพื่อนรักพร้อมทั้งยกแขนข้างหนึ่งขึ้นมาให้หญิงสาวที่เขาเอ่ยชวนคำว่าของฉันที่หลุดออกมาจากปากของทินกรทำให้ธีรพัฒน์รู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัวใจขึ้นมาอย่างประหลาด ‘จริงสิเธอเป็นของเพื่อนเขาและเป็นของผู้ชายคนอื่นๆ ด้วย แต่ไม่ใช่ของเขา’ แค่คิดก็ทำให้หัวใจดวงแกร่งห่อเหี่ยวหมดสิ้นเรี่ยวแรงเสียอย่างนั้น

                แพรวาอาศัยจังหวะที่ธีรพัฒน์กำลังยืนนิ่งเหมือนคิดอะไรอยู่บิดดึงมือเล็กออกจากลำแขนแกร่งของเขาจนสำเร็จ แล้วหันไปคว้าหมับที่แขนของทินกรทันทีอย่างเหนียวแน่นเธอยังจำได้ดีถึงความร้ายกาจของผู้หญิงคนนั้น เธอไม่อยากเจ็บตัวอีกเป็นครั้งที่สอง

                ขอโทษนะคะที่ให้รอมาถึงนานหรือยังคะเนี่ยคนสำคัญตัวเองผิดเดินตรงดิ่งคว้าหมับที่แขนของชายคนรักทันทีอย่างถือสิทธิ์

                แพรวามองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกเจ็บปวดเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนั้นได้ในเมื่อตัวจริงของเขามาแล้ว เธอก็ต้องถอยไป

                ผมกับคุณแพรมาถึงตั้งแต่เย็นแล้วครับเรามาดูความเรียบร้อยของโรงแรมด้วยกัน

                ทินกรตอบหญิงสาวยิ้มๆเหลือบมองธีรพัฒน์ที่ขึงตาใส่เขาอย่างเอาเรื่อง เผลอแป๊บเดียวคนตัวเล็กไปเกาะแขนเพื่อนรักของเขาซะแล้วธีรพัฒน์คิดอย่างไม่สบอารมณ์นักรู้สึกเหมือนของสำคัญถูกแย่งไปต่อหน้าต่อตายังไงไม่รู้

                แล้วธีร์ล่ะคะมาถึงนานหรือยังเสียงออดอ้อนเอ่ยถามคนรักเสียงหวาน

                เพิ่งมาถึงครับปากตอบหญิงสาวข้างกาย แต่ส่งสายตาคาดโทษไปให้หญิงสาวอีกคนที่ยืนจับแขนทินกรไว้แน่น

                วันนี้คุณแพรเธอ ส๊วย สวยนะคะธีร์ธีรพัฒน์หันมามองยิ้มๆ ก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะหุบฉับลงทันทีที่หญิงสาวข้างกายเอ่ยประโยคถัดไปเหมาะสมกับคุณกร ม๊าก มาก ดูสิคะชายหนุ่มรูปหล่อกับสาวสวยแสนหวานเสียงเจื้อยแจ้วเข้าหูธีรพัฒน์เพียงสองสามคำเท่านั้นเพราะแค่คำว่าเหมาะสมกับคุณกร เขาก็หูอื้อขึ้นมาทันที

                แพรอาจจะสวยแค่วันนี้แต่คุณเมนี่สวยกว่าแพรทุกวันนะคะคนถูกชมหันไปตอบเสียงหวาน

                แหม่เลขาของธีร์เนี่ยปากหวานจริง เดี๋ยวสิ้นปีธีร์ต้องให้โบนัสเธอเยอะๆ หน่อยนะคะเธอพูดถูกใจเมนี่ค่ะ คนฉอเลาะหันไปออดอ้อนชายหนุ่มข้างกายบดเบียดทรวงอกนุ่มนิ่มที่ลำแขนแกร่งอย่างเอาใจเหมือนเคย

                ยังไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไรออกมาอีกเจสัน เควิน เจ้าภาพจัดงานเลี้ยงก็เดินเข้ามาทักทายทุกคนทันที

                อ้าว มากันแล้วเหรอธีร์เชิญครับ เชิญ

                “กรนี่คุณเจสัน เควิน เจ้าของบริษัทเควินทราเวล บริษัทท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา...เจสัน นี่ทินกร เป็นผู้จัดการและทนายความประจำ T-Group ของเราและที่สำคัญเขาเป็นญาติและเพื่อนสนิทของฉันด้วย

                เสร็จคำแนะนำของธีรพัฒน์ชายหนุ่มทั้งสองต่างยื่นมือออกมาสัมผัสกันเพื่อเป็นการทักทายอย่างเป็นมิตร

                ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณเจสัน

                เช่นกันครับคุณทินกรต่อไปเราคงได้ร่วมงานกันและเจอกันบ่อยขึ้นเจสันกล่าวอย่างอารมณ์ดี

                แน่นอนครับด้วยความยินดีทินกรตอบรับเสียงหนักแน่น

                สวัสดีครับเมนี่คุณยังสวยไม่เปลี่ยนเลยจริงๆเจสันหันมายื่นมือให้หญิงสาวสัมผัสอย่างคุ้นเคย

                อยู่แล้วค่ะคุณเจสันวันนี้มีแต่คนชมเมนี่จนตัวลอยเลยค่ะคนถูกชมสัมผัสมือตอบรับยิ้มแก้มปริอย่างยินดีก่อนรอยยิ้มจะจืดเจือนลงเมื่อได้ยินคำพูดถัดไปของชายหนุ่มคนเดิม แต่วันนี้คุณแพรสวยที่สุดกว่าใครเลยครับคนชมส่งแววตาหวานเชื่อมไปให้หญิงสาวที่เขาบอกว่าเธอสวยกว่าใครและเขาก็หมายความอย่างที่พูดจริงๆ พร้อมยื่นมือออกไปให้หญิงสาวได้สัมผัสเป็นมารยาท

                สวัสดีครับคุณแพร

                สวัสดีค่ะแต่แพรคงสวยสู้คุณเมนี่ไม่ได้หรอกค่ะแพรวาบอกขณะยื่นมือให้ชายหนุ่มสัมผัสเพียงผิวเผินเพราะเธอไม่ค่อยถนัดกับการทักทายแบบนี้

                งั้นเชิญข้างในเลยดีกว่าครับเราจัดโต๊ะวีไอพีไว้สำหรับพวกคุณ เดี๋ยวอีกสักครู่ผมขอเชิญคุณธีร์ขึ้นไปบนเวทีกับผมหน่อยนะครับเราจะได้เปิดตัวเป็นพันธมิตรต่อกันเจสันหันมาบอกอย่างเป็นการเป็นงาน

                ครับ ได้ครับธีรพัฒน์ตอบรับอีกฝ่ายเสียงหนักแน่น ในเรื่องของธุรกิจเขาจริงจังเสมอไม่วายปรายตามองคนตัวเล็กที่มากับเขาแต่ตอนนี้เธอกลับไปยืนเกาะแขนคนอื่นหน้าตาเฉยมันน่าโมโหนัก ‘ฝากไว้ก่อนเถอะแม่ตัวแสบเธอเจอดีแน่’ ธีรพัฒน์คาดโทษหญิงสาวด้วยสายตา ก่อนจะเดินตามเจ้าภาพเข้าไปยังโต๊ะรับรองที่จัดรอไว้โดยมีเพื่อนสาวคนสนิทพะเน้าพะนอไม่ห่างกายจนเขานึกรำคาญ ‘คนอยากให้อยู่ใกล้กลับอยู่ไกล คนอยากให้ไปไกลๆ กลับเกาะหนึบ’ ธีรพัฒน์บ่นในใจด้วยความเบื่อหน่าย

                เมื่อทั้งหมดเข้ามานั่งยังโต๊ะวีไอพีที่จัดรอไว้เรียบร้อยแล้วพนักงานของโรงแรมตามมาเสิร์ฟเครื่องดื่มให้กับทุกคนส่วนอาหารต้องไปเลือกตักเองเพราะเป็นงานจัดเลี้ยงแบบบุฟเฟ่ต์

                ธีร์อยากทานอะไรคะเดี๋ยวเมนี่ไปตักมาให้สาวอวบเย้ายวนถามเอาใจชายหนุ่มอันเป็นที่รักของเธอ

                อะไรก็ได้ครับธีรพัฒน์ตอบปัดๆ เหมือนตัดความรำคาญมากกว่า ดีที่เธอยอมห่างกายเขาบ้างให้เขาได้มีเวลาหายใจหายคอสะดวกๆหน่อยเถอะ

                งั้นเดี๋ยวเมนี่มานะคะว่าจบหญิงสาวเซ็กซี่ด้วยชุดเกาะอกสั้นเพียงคืบก็เดินนวยนาดออกไป

                เอ่อคุณแพรทานอะไรดีครับ เดี๋ยวผมไปตักให้ทินกรถามหญิงสาวข้างกายอย่างห่วงใย

                ไม่ดีกว่าค่ะคุณกรแพรดื่มน้ำผลไม้ก็พอแล้ว

                งั้นทานผลไม้สักหน่อยดีกว่านะครับ

                ตามใจคุณกรค่ะเสียงหวานตอบรับอย่างนึกเกรงใจ

                เดี๋ยวผมมานะครับว่าจบชายหนุ่มก็เดินออกไปอีกคน

                ทำให้ทั้งโต๊ะเหลือเพียงเจ้านายขี้หงุดหงิดกับเลขาแสนสวยเท่านั้น  ทั้งสองนั่งห่างกันเพียงแค่เก้าอี้ตัวเดียวกั้นตรงกลางแต่ก็พอให้คนทั้งคู่ได้ยินคำพูดของกันและกันได้

                ใครบอกให้เธอปล่อยมือจากฉันคนเป็นเจ้านายเปิดฉากต่อว่าเลขาสาวทันทีที่มีโอกาส

                ก็คนรักของคุณมาแล้วแพรไม่อยากให้เธอเข้าใจผิดหญิงสาวตอบในสิ่งที่เธอเข้าใจ

                “และทำไมต้องไปเกาะแขนนายกรแน่นขนาดนั้นด้วยคนเอาแต่ใจไม่วายชวนหาเรื่อง

                “เรื่องของแพร ไม่เกี่ยวกับคุณทีตัวเองล่ะแค่เดินควงแขนกันเข้ามาก็ทั้งบดทั้งเบียดจนหน้าอกแทบจะทะลักออกมาอยู่แล้วแพรวาต่อว่าชายหนุ่มในใจเมื่อนึกถึงภาพที่เมธินีเกาะแขนธีรพัฒน์อย่างแนบสนิทตอนเดินเข้ามา 

เธอกล้าต่อปากต่อคำกับฉันหรือไงแพรวาธีรพัฒน์กัดฟันบอกหญิงสาวเสียงขม

                เจ้านายกับเลขาคนสวยจ้องหน้ากันอยู่เพียงครู่เสียงพิธีกรในงานก็กล่าวเชิญธีรพัฒน์ให้ขึ้นไปบนเวทีตามที่เจสันได้บอกไว้ชายหนุ่มหันมาสั่งให้เธอนั่งอยู่ที่นี่ห้ามลุกไปไหนเด็ดขาดจนกว่าเขาจะกลับมาก่อนจะลุกขึ้นแล้วสาวเท้าออกไปโดยเร็ว คนที่กำลังจะอ้าปากคัดค้านทำได้เพียงหุบฉับลงแล้วนั่งนิ่งอย่างขัดใจ

                “อ้าวนี่ธีร์ขึ้นไปแล้วหรือคะ โถ่... ไม่รอเมนี่เลยเมธินีถือจานเล็กๆ ที่มีอาหารสองสามอย่างมาวางบนโต๊ะก่อนจะรีบวิ่งตามชายหนุ่มคนรักขึ้นไปบนเวทีด้วยอีกคน

                ธีรพัฒน์เมื่อเห็นหญิงสาวที่เขาอยากจะหนีให้ไกลที่สุดในชีวิตกำลังเดินตามมาเขาพยายามก้าวขาไวๆ เพื่อขึ้นไปบนเวทีให้เร็วที่สุด หวังว่าเธอคงจะไม่ขึ้นไปเกาะหนึบกับเขาข้างบนหรอกนะแต่เขาคิดผิด

                ทันทีที่เท้าหนาแตะถึงบันไดทางขึ้นเวทีมือบางของคนที่เขาอยากจะหนีก็คว้าหมับที่ลำแขนแกร่งอย่างเหนียวแน่นเกาะหนึบชายหนุ่มถอนหายใจหนักหน่วงกลอกตาไปมาอย่างระอา ก่อนจะหันไปบอกคนข้างกายเสียงเครียด

                “ผมกำลังทำงานเมนี่ ปล่อยก่อนเถอะ

                “เมนี่ก็ไม่ได้ขัดขวางงานของธีร์นี่คะ แค่ยืนอยู่ข้างๆ เฉยๆเมธินีส่งเสียงออดอ้อนชายหนุ่มในดวงใจ

                เธออยากจะขึ้นไปบนเวทีกับชายหนุ่มเพื่อแสดงฐานะของเธอให้สื่อได้รับรู้ว่าข่าวระหว่างเธอกับธีรพัฒน์ตอนอยู่ที่อเมริกานั้นเป็นความจริงและตอนนี้ก็จริงยิ่งกว่าเพราะเธอยังคงเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ธีรพัฒน์ชายหนุ่มนักธุรกิจมากความสามารถถ ผู้ร่ำรวยหล่อเหลาสุดเพอร์เฟกต์และเป็นที่หมายปองของสาวๆ มากมาย ยอมให้เธอเคียงข้างกายแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น

                “เมนี่ ผมชักจะหมดความอดทนกับคุณแล้วนะธีรพัฒน์กัดฟันกดเสียงต่ำบอกหญิงสาวพร้อมทั้งแกะมือของเธอออกจากลำแขนแกร่งโดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะว่าอย่างไร

                “ก็ได้ค่ะ งั้นเมนี่รออยู่ตรงนี้นะคะหญิงสาวยอมปล่อยมือแม้จะไม่เต็มใจนักแต่แค่เธอมายืนส่งเขาข้างเวทีแบบนี้ก็พอให้สื่อได้ถ่ายภาพไปหลายภาพแล้วเหมือนกันยังถือว่าคุ้มค่าอยู่ดี

                ธีรพัฒน์ก้าวขึ้นไปบนเวทีอย่างสง่างามภูมิฐานสมกับเป็นนักธุรกิจผู้มากความสามารถถที่ใครๆก็ต่างจับตามอง และยังเป็นนักธุรกิจอันดับหนึ่งที่หลายๆ บริษัทอยากร่วมงานด้วย

                เสียงปรบมือดังลั่นสนั่นห้องจัดเลี้ยงทันทีที่เขาขึ้นไปยืนเด่นอยู่บนนั้นแสงแฟลชจากกล้องถ่ายภาพนับร้อยต่างรัวชัตเตอร์กันอย่างไม่เว้นระยะเพื่อให้ได้ภาพของชายหนุ่มบนเวทีมากที่สุดเนื่องจากเขาค่อนข้างมีความเป็นส่วนตัวสูงไม่ยอมให้สัมภาษณ์กับสื่อใดๆ พร่ำเพรื่อและไม่ให้ถ่ายภาพหากไม่ใช่งานจำเป็น

 

                “ขอโทษครับคุณแพรที่ให้รอนาน พอดีเจอผู้ใหญ่ที่รู้จักเลยแวะทักทายนิดหน่อย ทินกรถือจานผลไม้เข้ามานั่งข้างๆ หญิงสาว

                “ไม่น่าลำบากเลยค่ะคุณกร แพรดูแลตัวเองได้แพรวาบอกอย่างเกรงใจ

                “ไม่เป็นไรครับ ผมอยากดูแลคุณ... แค่นี้ก็ยังดีหางเสียงของเขาติดจะเศร้าลงเล็กน้อยทำให้คนตัวเล็กต้องหันไปมองอย่างนึกเสียใจที่ทำให้ผู้ชายแสนดีตรงหน้าผิดหวังกับเธอ

                “คุณกร...หญิงสาวเรียกชายหนุ่มเสียงเบาอย่างรู้สึกผิด

                “ยังไงเราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไงครับทินกรมองหญิงสาวก่อนจะยิ้มให้เต็มวงหน้าเพราะไม่อยากให้เธอคิดมาก และรู้สึกผิดเรื่องของเขาอีก

                “ขอบคุณค่ะแพรวายิ้มตอบให้เขาด้วยความจริงใจ

 

                เวลาล่วงเลยมาจนดึกก็ไม่มีทีท่าว่าคนเป็นเจ้านายที่สั่งเธอไว้จะกลับมาที่โต๊ะเธอเห็นเขาเดินโฉบไปโฉบมาผ่านไปโต๊ะนั้นที โต๊ะนี้ทีเพื่อทำความรู้จักกับนักธุรกิจผู้หลักผู้ใหญ่คนอื่นๆ โดยมีหญิงสาวแสนเซ็กซี่เกาะแขนไม่ห่างจนเธอคิดว่าเขาคงลืมคำสั่งที่ให้ไว้กับเธอไปแล้ว

                บางครั้งที่ทินกรต้องลุกไปดูความเรียบร้อยรวมถึงต้องไปทักทายผู้ใหญ่ที่เขารู้จัก แพรวาต้องนั่งอยู่ที่โต๊ะเพียงลำพัง จนทำให้มีหนุ่มนักธุรกิจมากหน้าหลายตาที่เห็นเธอนั่งคนเดียวต่างก็แวะเวียนเข้ามาทักทายขอทำความรู้จักไม่หยุดหย่อนหญิงสาวยิ้มตอบรับไมตรีจนรู้สึกเมื่อยหน้าไปหมดนี่ก็ดึกมากแล้วด้วยเธอสมควรต้องกลับเสียทีเพราะไม่รู้จะอยู่ไปทำไมให้เป็นภาระของทินกรเปล่าๆ ที่สำคัญเธอไม่อยากจะเห็นภาพบาดตาบาดใจที่บ่อยครั้งเธอมักจะเหลือบไปเห็นธีรพัฒน์กับคนรักของเขาเดินเคียงคู่พูดคุยหัวร่อต่อกระซิกกันอย่างสนิทสนมกับแขกและลูกค้าภายในงานจนเธอรู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกินยังไงไม่รู้

                “เอ่อ... คุณกรคะ แพรขอตัวกลับก่อนดีกว่าค่ะแพรวาหันไปบอกทินกรเมื่อเห็นชายหนุ่มกลับมาที่โต๊ะและนั่งลงเรียบร้อยแล้ว

                “อ้าว คุณแพรจะกลับแล้วเหรอครับ งั้นให้ผมไปส่งนะครับ

                “ไม่เป็นไรค่ะ แพรนั่งแท็กซี่กลับเองสะดวกกว่าคุณกรยังต้องดูแลงานทางนี้อีก

                “ไม่ได้หรอกครับคุณแพร ผมเป็นห่วง

                ทินกรทำท่าครุ่นคิดอย่างหนักใจยังมีผู้ใหญ่อีกหลายท่านที่เขาต้องช่วยแนะนำให้ธีรพัฒน์ได้รู้จักเพราะงานนี้มีทั้งเจ้าของโรงแรมและบริษัททัวร์มากมายหลายแห่งมาร่วมงานด้วยแต่หญิงสาวตัวเล็กคนนี้เขาก็แสนจะเป็นห่วงก่อนจะคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ชายหนุ่มจึงหันไปบอกหญิงสาว

                “งั้นให้รถของโรงแรมเราไปส่งดีกว่าครับยังไงผมก็เบาใจกว่าให้คุณนั่งแท็กซี่กลับเอง

                “ดูจะยุ่งยากเกินไปหรือเปล่าคะคุณกร หญิงสาวตอบกลับอย่างรู้สึกเกรงใจ

                “ไม่ยุ่งยากอะไรเลยครับ เดี๋ยวผมจัดการให้ เชิญคุณแพรตามผมมาทางนี้เลยครับ

                “เอาอย่างนั้นก็ได้ค่ะแพรวาลุกขึ้นเดินตามทินกรไปยังล็อบบี้เพื่อติดต่อขอรถให้ไปส่งเธอ 

รอเพียงไม่นานรถคันหรูของโรงแรมก็เข้ามาจอดยังหน้าทางเข้าล็อบบี้เพื่อรับหญิงสาวไปส่งที่คอนโดทินกรเดินไปส่งแพรวาที่รถพร้อมทั้งเปิดประตูให้หญิงสาวเข้าไปนั่ง

                “ขอบคุณค่ะ

                “ครับ ถึงห้องแล้วโทรบอกผมด้วยนะครับ

                “ค่ะ

                ทินกรยืนส่งหญิงสาวจนรถแล่นออกไปจากโรงแรมเรียบร้อยแล้วเขาจึงเดินกลับเข้ามาในงานเลี้ยง

 

                เมื่อเข้ามาที่โต๊ะก็พบธีรพัฒน์นั่งทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ก่อนแล้วข้างกายเขาไร้เงาของสาวร่างอวบแสนเซ็กซี่ที่คอยเกาะหนึบทุกย่างก้าวคนนั้นไม่รู้เธอหายไปไหน แต่อาการของคนตรงหน้าดูท่าจะหงุดหงิดอารมณ์เสียเหมือนหาของสำคัญไม่เจอยังไงยังงั้น ‘ฮึ สมภารหาไก่วัดไม่เจอล่ะสิ’ ทินกรคิดอย่างขบขันกับอาการของคนเอาแต่ใจก่อนจะสาวเท้าเข้าไปใกล้แล้วนั่งลงที่เก้าอี้ของเขา

                “แพรวาไปไหน!” ธีรพัฒน์กระชากเสียงถามทันทีที่เห็นทินกร

                “กลับไปแล้วทินกรหันมาตอบหน้าตาเฉยแต่ดูยียวนคนฟังอย่างน่าโมโห

                “ห๊ากลับไปได้ยังไง

                เมื่อได้ยินคำตอบจากเพื่อนรักว่าหญิงสาวที่เขาพามาด้วยกลับไปแล้ว ความโกรธที่กำลังก่อตัวยิ่งทวีความพลุ่งพล่านขึ้นมาอีกอย่างยากจะหยุดยั้ง

                ธีรพัฒน์ลุกพรวดขึ้นทันทีสองเท้าแกร่งกำลังจะก้าวออกไปแต่ต้องหยุดชะงักเมื่อคนที่เขาพยายามหนีเดินเข้ามาคว้าหมับที่ลำแขนแกร่งดังเดิมทันที

                “ธีร์จะไปไหนคะ

                “ห้องน้ำ!” ธีรพัฒน์กระแทกเสียงอย่างนึกรำคาญหญิงสาวที่เกาะหนึบติดแจจนเขาไม่มีเวลาเป็นส่วนตัว

                ชายหนุ่มสะบัดแขนให้หลุดออกจากการเกาะกุมของเธออย่างสุดกลั้นเขาทนให้เธอเบียดเสียดเคียงข้างนานเกินไปแล้ว เพราะเห็นแก่ความเป็นเพื่อนเขาจึงไม่อยากหักหน้าเธอไปมากกว่านี้

                สาวร่างอวบที่ถูกชายหนุ่มเดินหนีทำได้เพียงยืนกำมือกัดปากแน่นด้วยความขัดใจทำไมเธอจะไม่รู้ว่าธีรพัฒน์พยายามเมียงมองมาที่เลขาของตัวเองที่นั่งอยู่ที่โต๊ะตรงนี้ตลอดเวลาเธอจึงบ่ายเบี่ยงดึงเขาไปทางนั้นทีทางโน้นทีเพื่อไม่ให้เขากลับมาที่โต๊ะได้

 

                ธีรพัฒน์ก้าวฉับๆออกไป แต่เขาไม่ได้ไปห้องน้ำอย่างปากว่าเขาเดินมายังลานจอดรถแล้วพารถสปอร์ตคันหรูของตัวเองที่จอดไว้ขับออกไปทันทีด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

                เธอมากับเขาแต่จะกลับกับคนอื่นได้ยังไงเธอเอาสมองส่วนไหนคิดกันแพรวา ธีรพัฒน์ต่อว่าหญิงสาวอย่างกรุ่นโกรธก่อนจะนึกเป็นห่วงงานที่เขาทิ้งมา มือหนาจึงล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดโทรหาเพื่อนรักทันทีเพื่อสั่งงาน

                ‘ว่าไงธีร์ แกอยู่ไหนวะ’ ทินกรถามเสียงฉุนเพราะจู่ๆ ไอ้เพื่อนตัวดีก็หายไปเสียดื้อๆ

                ‘กร ฉันฝากทางนี้ด้วย แกจัดการต่อที’ ธีรพัฒน์ไม่ตอบคำถามแต่เลือกที่จะสั่งงานออกไปมากกว่า

                ‘อ้าว แล้วแกจะไปไหน

                ‘กลับบ้าน!’ ว่าจบคนออกคำสั่งก็วางสายแล้วปิดเครื่องไปทันที

                “อ้าวเห้ย! เดี๋ยวเส้!” ทินกรโวยวายออกมาทันทีที่คนปลายสายตัดไป ‘ฮึ่ย... ไอ้เพื่อนเวร ทิ้งระเบิดไว้ให้อีกแล้วฝากไว้ก่อนเถอะฉันเอาคืนแกแน่นายธีร์

                หญิงสาวที่รอการกลับมาของชายคนรักที่บอกว่าไปห้องน้ำป่านนี้ยังไม่กลับเมื่อได้ยินคนข้างๆ คุยโทรศัพท์กับคนที่เธอกำลังห่วงหาจึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

                “มีอะไรหรือคะคุณกร แล้วธีร์ไปไหนคะ

กลับบ้านครับ

ทินกรหันมาตอบอย่างไม่สบอารมณ์นัก นั่นก็สั่งนี่ก็ต้องดูแล แถมยังต้องมานั่งเป็นเพื่อนยัยอวบอึ๋มประหลอดแตกนี่อีก เขาแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว

อะไรนะคะ!ทำไมธีร์ไม่บอกเมนี่ล่ะ

เมธีนีโอดครวญด้วยความไม่พอใจ รีบเปิดกระเป๋าหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อโทรหาชายคนรักทันทีแต่กลับได้ยินเพียงเสียงตอบรับที่หมายถึงอีกฝ่ายปิดเครื่องไปแล้ว ทำให้อารมณ์ของคนขี้หึงขี้หวงประทุขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ก่อนจะรีบวิ่งออกไปหมายจะตามชายคนรักให้ทัน แต่ก็ไร้วี่แววว่าจะพบเขาได้ง่ายๆ ‘ฮึ ธีร์นะธีร์หนีเมนี่ไปได้ยังไง คอยดูเถอะเมนี่จะไปอาละวาดที่ออฟฟิศให้แหลกเลย’ เมธินีบ่นชายหนุ่มในใจอย่างหัวเสีย แล้วก้าวขึ้นรถของตัวเองขับออกไปด้วยอารมณ์ที่กรุ่นโกรธ 

 

     ธีรพัฒน์ขับรถมาถึงคอนโดของหญิงสาวที่หนีกลับมาจากงานเลี้ยงโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเขาสองเท้าแกร่งก้าวลงจากรถแล้วตรงดิ่งไปที่ลิฟต์ทันทีเพื่อขึ้นไปยังห้องของคนที่ทำให้เขาโมโหจนเลือดขึ้นหน้าหญิงสาวจะรู้ตัวบ้างหรือเปล่าว่าทำให้เขาแทบคลั่งเมื่อเดินกลับมาที่โต๊ะแล้วไม่เจอเธอ

     มือแกร่งทุบประตูห้องของหญิงสาวอย่างดังด้วยความโกรธทั้งหมดที่มีทำให้คนที่กำลังนั่งเช็ดผมที่เปียกชุ่มจากการอาบน้ำสะดุ้งตกใจ ใครกันมาเคาะห้องเธอแบบนี้ห้องข้างๆ ไม่ตกใจไปด้วยหรือไง’ แพรวาบ่นในใจก่อนจะรีบออกไปเปิดประตูเพราะกลัวว่าจะรบกวนห้องข้างๆไปด้วย

     หญิงสาวเปิดประตูให้อ้าออกเพียงแค่ความยาวของโซ่ที่คล้องไว้ระหว่างบานประตูเท่านั้นเมื่อเห็นว่าเป็นเจ้านายจอมบงการของเธอ คนตัวเล็กจึงคิดจะปิดประตูหนีแต่ก็ช้าไปกว่ามือแกร่งของเขาที่ดันเอาไว้ได้ทัน

                “เอาโซ่ออกแพรวาฉันจะเข้าไป” คนตัวใหญ่กระชากเสียงดุดัน

                “ไม่คุณจะเข้ามาทำไม” หญิงสาวตอบกลับด้วยเสียงที่แข็งกร้าวไม่แพ้กัน

                “ถ้าเธอไม่เปิดฉันจะพังประตูเข้าไปและคงไม่ต้องบอกนะว่าทุกห้องที่อยู่ในชั้นนี้จะต้องเดือดร้อนไปด้วยแค่ไหน

                ถ้อยคำที่ชายหนุ่มใช้ขู่หญิงสาวทำให้เธอต้องยอมเปิดประตูให้เขาเข้ามาแต่โดยดี เพราะเกรงว่าเสียงโวยวายของเขาจะดังรบกวนห้องอื่นๆไปด้วย

                เมื่อหญิงสาวเปิดประตูให้ชายหนุ่มเข้ามาในห้องสองเท้าเล็กๆ รีบวิ่งตรงไปยังห้องนอนของเธอทันทีเพื่อหนีเงื้อมมือของคนใจร้ายที่กำลังขาดสติแต่เธอยังช้ากว่าคนตัวใหญ่ที่แข็งแกร่งและรวดเร็วอย่างเขา

ธีรพัฒน์ใช้กำลังผลักดันประตูห้องนอนที่หญิงสาวกำลังจะปิดลงเอาไว้ได้ทันก่อนจะเบียดตัวเองเข้ามาในห้องจนสำเร็จมือแกร่งคว้าหมับที่ข้อมือบางของหญิงสาวทันทีเพื่อไม่ให้เธอวิ่งหนีไปอีก พร้อมทั้งก้มลงมองคนตัวเล็กที่อยู่ในชุดนอนลายการ์ตูนน่ารักด้วยประกายตาวิบวับซุกซนเพียงแวบเดียวก็แปรเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงอีกครั้งเมื่อหญิงสาวเริ่มดิ้นรนขัดขืน

ปล่อยค่ะคุณธีร์ แพรวาหันมาแหวใส่ชายหนุ่ม พยายามบิดมือให้หลุดออกจากการเกาะกุมของเขา

ไม่!” ธีรพัฒน์กระชากเสียงขม มือหนาบีบกำมือเล็กให้แน่นขึ้น ก่อนจะกัดฟันข่มเสียงต่ำเอ่ยถามหญิงสาว

เธอหนีฉันกลับมาทำไม

แพรไม่ได้หนีมันดึกแล้วแพรอยากกลับบ้าน

มือบางอีกข้างพยายามทุบตีหยิกข่วนแขนแกร่งที่จับเธอไว้แน่นอย่างสุดกำลังแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อคนตัวใหญ่นึกรำคาญกับความเจ็บแสบเล็กๆ เขาจึงหันไปคว้าเอวบอบบางของเธอเข้ามากอดแนบอกแกร่งกัดฟันกระซิบเสียงขมชิดริมหูของคนตัวเล็ก

ฮึไอ้ผู้ชายหน้าโง่คนไหนมันมาส่งเธอล่ะอย่าคิดนะว่าฉันไม่เห็นตอนที่ไอ้ผู้ชายพวกนั้นมันวนเวียนเข้ามานั่งคุยกับเธอน่ะ

จะเป็นใครก็ไม่เกี่ยวกับคุณคนตัวเล็กกระชากเสียงตอบพยายามดีดดิ้นให้หลุดจากลำแขนแกร่งของเขา

มันจะเกี่ยวกับฉันก็วันนี้แหละ!ความโมโหประกอบกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เขาดื่มเข้าไปไม่น้อยตอนอยู่ในงานทำให้อารมณ์ที่หงุดหงิดพลุ่งพล่านอยู่แล้วกลับยิ่งโหมกระพือความรุ่นแรงมากขึ้นเป็นเท่าตัว

ชายหนุ่มเหวี่ยงคนตัวเล็กขึ้นไปบนเตียงอย่างแรงจนหญิงสาวตัวงอด้วยความเจ็บจุกไร้เรี่ยวแรงที่จะเคลื่อนไหวสองมือบางกุมท้องไว้แน่นก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาเห็นชายหนุ่มกำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกทีละชิ้น แล้วเหวี่ยงไปทั่วห้องอย่างไร้ทิศทางเหลือเพียงกางเกงบอกเซอร์ตัวเดียวที่ปกปิดส่วนล่างของเขาเอาไว้เท่านั้น

คุณจะทำอะไร!” คนตัวเล็กร้องถามทันควัน พยายามกระถดตัวหนีสุดชีวิตแต่เพราะความเจ็บจากแรงเหวี่ยงทำให้เธอขยับตัวไม่ได้ดั่งใจคิด

คนตัวใหญ่หยักยิ้มเพียงมุมปากสองเท้าแกร่งย่างสามขุมเข้ามาชิดปลายเตียงมือหนาคว้าหมับที่ข้อเท้าน้อยๆ ของคนตัวเล็กแล้วดึงให้เธอนอนราบลงกับเตียงก่อนที่ตัวเขาจะตามลงมาทาบทับ

ฉันไม่ซาดิสต์หรอกน่าไม่ต้องตกใจ ถ้าเธอปรนเปรอให้ฉันจนอิ่มหนำ รับรองฉันจะเลี้ยงดูเธออย่างดีสิ้นคำพูดของชายหนุ่มมือบางของคนใต้ร่างก็ฟาดลงมาที่แก้มสากอย่างแรงด้วยความโกรธเคืองจนใบหน้าคมหันไปตามแรงตบ

เลว!... คนเลว!... จิตใจสกปรก!” คนตัวเล็กพยายามดิ้นรนสุดกำลังสองมือบอบบางทั้งทุบทั้งตบตีคนเหนือร่างอย่างไม่คิดชีวิตจนชายหนุ่มเริ่มรู้สึกเจ็บเมื่อทนไม่ไหวเขาจึงคว้าข้อมือเล็กมารวบกำไว้เหนือศีรษะของเธอด้วยมือเพียงข้างเดียวก่อนจะกัดฟันขบกรามแน่นตอบกลับหญิงสาวด้วยความเกรี้ยวกราด

ไอ้คนเลวๆคนนี้แหละจะเป็นผัวเธอ จำหน้ามันไว้ให้ดีล่ะว่าจบชายหนุ่มก็ก้มลงประกบปากหนาเข้าครอบครองเรียวปากบางอวบอิ่มของคนใต้ร่างที่กำลังจะอ้าปากต่อว่าเขาทันทีคนตัวใหญ่จูบเธอด้วยความรุนแรงป่าเถื่อนดูดดึงขบกัดจนได้รสเลือดจางๆของหญิงสาวคละคลุ้งอยู่ในโพรงปากเล็กๆ ของเธอ

ชายหนุ่มมอบจูบที่ดุดันให้แก่หญิงสาวเพื่อเป็นการลงโทษยิ่งเธอพยายามดิ้นรนขัดขืนมากเท่าไรเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรงเข้าไปอีกโดยไม่สนใจว่าคนใต้ร่างจะรู้สึกเจ็บปวดหรือไม่เพราะอารมณ์ของเขาตอนนี้พลุ่งพล่านเหมือนเปลวเพลิงที่โหมกระพือพร้อมจะแผดเผาให้ทุกอย่างมอดไหม้ในพริบตา

ธีรพัฒน์สอดปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากเล็กเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กเพื่อดูดซับความหอมหวานอย่างชำนิชำนาญใช้ประสบการณ์ที่เหนือกว่าหลอกล่อให้คนใต้ร่างหลงใหลเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบที่เร่าร้อนของเขาทั้งเรียกร้องรุกเร้าอย่างหิวกระหายไม่รู้จักอิ่มเอม ส่วนคนด้อยประสบการณ์ที่ไม่ประสีประสาอย่างเธอได้แต่นอนตัวเกร็งแทบหยุดหายใจกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขามอบให้เธอกายแกร่งเหนือร่างที่เปลือยเปล่าทำให้หัวใจดวงน้อยยิ่งสั่นไหววูบวาบอย่างประหลาด

ตอนนี้ร่างกายของเธอกำลังทรยศต่อความคิดถึงแม้จะไม่เต็มใจและตั้งใจจะขัดขืนไม่ให้เขาล่วงเกินเธอได้แต่ร่างกายกลับโอนอ่อนผ่อนตามเขาไปจนหมดสิ้นเรี่ยวแรงที่จะดื้อดึงมือบางที่กำแน่นค่อยๆ คลายออกตอบรับมือหนาที่เข้ามาสอดประสานแนบแน่น เธอไม่สามารถถต่อต้านความต้องการภายในได้อีกแล้วอารมณ์ซาบซ่านวาบหวามที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน ค่อยๆ คืบคานเข้ามาทีละน้อยจนเธอเริ่มเคลิบเคลิ้มหลงใหลตอบสนองเขาไปอย่างไม่รู้ตัว

เมื่ออาการดิ้นรนขัดขืนของคนใต้ร่างเริ่มเบาบางแล้วชายหนุ่มจึงลดความรุนแรงลงเปลี่ยนจากจูบที่ดุดันเป็นความอ่อนโยนและยั่วยวนเรียกร้อง มือหนาปล่อยข้อมือบางทั้งสองที่รวบไว้เหนือศีรษะของหญิงสาวให้เป็นอิสระแล้วเลื่อนลงมาปลดกระดุมชุดนอนของเธอออกอย่างแผ่วเบาปากหนายังคงวนเวียนขบเม้มเรียวปากบางนุ่มนิ่มหยอกล้อให้เธอเคลิบเคลิ้ม ก่อนจะซุกไซ้เรื่อยไปตามพวงแก้มนวลและลงมาดูดดึงขบเม้มที่ซอกคอขาวเนียนหอมกรุ่นจนเกิดเป็นรอยแดงเพื่อเป็นเครื่องย้ำเตือนว่าเธอเป็นของเขา

แพรวาสะดุ้งเฮือกเมื่อสัมผัสถึงความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่ปะทะผิวกายเสื้อผ้าของเธอหลุดไปตั้งแต่เมื่อไรไม่อาจรู้ได้ตอนนี้เหลือเพียงชุดชั้นในตัวเล็กที่ปกปิดส่วนบนและส่วนร่างของเธอไว้เท่านั้นหญิงสาวรวบรวมสติกลับมาอีกครั้งก่อนจะออกปากอ้อนวอนชายหนุ่มทั้งน้ำตา

คุณธีร์...ปล่อยแพรเถอะค่ะ อย่าทำอย่างนี้เลยนะคะ

ชายหนุ่มชะงักงันเมื่อได้ยินเสียงสะอื้นของคนใต้ร่างที่กำลังอ้อนวอนร้องขอแต่ตอนนี้กลิ่นกายของเธอทำให้เขาไม่สามารถถหักห้ามใจได้อีกต่อไป เพราะความปรารถนาในกายพลุ่งพล่านจนยากจะดับลงหากเขาไม่ได้รับการปลดปล่อย

อย่าสำออยไปหน่อยเลย...แพรวา น้ำตาของเธอมันหยุดฉันไม่ได้หรอก

ธีรพัฒน์กระซิบเสียงเย็นที่ข้างหูของหญิงสาวมือหนากระชากบราเซียร์ตัวสวยออกไปจากร่างบอบบางของเธอทันทีเผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มกลมกลึง ปลายยอดถันสีทับทิมสดชูช่อยั่วยวน ชายหนุ่มผละตัวออกเพื่อมองความสวยงามตรงหน้าให้เต็มตา

สวย... สวยมากเธอสวยเหลือเกินแพรวา

ชายหนุ่งครางเสียงแหบพร่า ส่งฝ่ามือหนาเข้าครอบครองเคล้าคลึงบีบเคล้นตามแรงอารมณ์ที่ลุกโชนจนยากจะหักห้ามใจก่อนใบหน้าคมเข้มจะก้มลงซุกไซ้ปากหนากับทรวงอกสวย และขบเม้มดูดดึงตีตราจองไปทั่วเนินเนื้อนุ่มเนียนละเอียด

อือ... อา...

แพรวาครางเสียงแผ่วหมดหนทางต่อสู้เมื่อปากร้อนเข้าครอบครองยอดปทุมถันดูดกลืนหายเข้าไปในโพรงปากอย่างหิวกระหายปลายยอดหดเกร็งบีบรัดจนแข็งเป็นตุ่มไตตอบสนองลิ้นอุ่นๆ ของเขาอย่างไม่อาจห้ามใจได้ความรู้สึกแปลกใหม่ที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้ถูกปลุกให้ตื่นโดยไม่รู้ตัวอาการต่อต้านเริ่มลดลงไปเรื่อยๆ กายสาวร้อนวูบวาบไปทุกจุดที่เขาสัมผัส

ชายหนุ่มขยับมือแกร่งบีบเคล้นนวดคลึงทรวงอกนุ่มและปลายยอดถันอีกข้างของหญิงสาวเพื่อช่วยกระตุ้นอารมณ์และความต้องการของเธอให้พลุ่งพล่านมากขึ้น

ร่างบางบิดตัวไปมาด้วยความทรมานสมองพร่าเลือนคิดอะไรไม่ออก หัวใจดวงน้อยสั่นไหวระรัวจนแทบจะออกมานอกอกร่างกายตอบสนองและต้อนรับสัมผัสที่วาบหวามจากเขาจนสุดกลั้น มือบางสอดเข้าไปในกลุ่มผมดกดำของชายหนุ่มกดใบหน้าของเขาให้แนบชิดทรวงอกคู่งามอย่างน่าไม่อาย ขณะที่เขาสลับการรุกเร้าด้วยปากกับมือบนทรวงอกของเธอทีละข้างเพื่อไม่ให้น้อยหน้ากัน

ธีรพัฒน์ไม่อาจทนปลุกเร้าเธอได้อีกต่อไปกลิ่นกายที่หอมหวานของหญิงสาวใต้ร่างช่างยั่วยวนปลุกเร้าอารมณ์ดิบของเขาให้ลุกโชนได้มากกว่าหญิงใดที่เคยผ่านมาท่าทางไร้เดียงสาของเธอทำให้เขายิ่งตื่นเต้น ความปรารถนาในกายแกร่งก็ยิ่งทวีความร้อนแรงมากขึ้นจนยากจะทานทนร่างกายของเขาปวดร้าวต้องการปลดปล่อยให้หลุดพ้นจากความทรมานโดยเร็วที่สุด

เขารีบผละออกจากร่างของหญิงสาวแล้วสลัดปราการชิ้นสุดท้ายของเขาออกจากตัวอย่างรวดเร็วขยับตัวเตรียมกลับขึ้นไปหาร่างบางแสนเย้ายวนที่นอนไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเตียง คนตัวเล็กเงยหน้าสบตาคมอย่างตื่นตะลึงด้วยความตกใจเมื่อเห็นส่วนกลางลำตัวอันใหญ่โตของเขาที่พรั่งพร้อมผงาดง้ำอย่างไม่กลัวเกรง เธอรีบก้มลงหลบตาวูบใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาด้วยความเขินอาย ขยับถดตัวหนีอย่างนึกหวาดหวั่น

จะไปไหน มานี่!...เธอหนีฉันไม่รอดหรอก

ไม่นะคุณธีร์ อย่าค่ะ...” คนตัวเล็กร่ำไห้ออกมาด้วยความกลัว

ธีรพัฒน์ฉุดดึงขาของหญิงสาวให้นอนราบดังเดิมก่อนที่มือหนาจะบังคับดึงแพตตี้ตัวน้อยให้หลุดออกไปทางปลายเท้าของเธอทันทีที่เนินเนื้ออวบอูมไร้สิ่งปิดกั้น มือบางรีบยกขึ้นมาหมายจะปิดไม่ให้ชายหนุ่มเห็นธีรพัฒน์ดึงมือเล็กออกแล้วรวบไว้ ก่อนจะก้มมองความสวยงามของกลีบกุหลาบแรกแย้มที่ไม่มีร่องรอยความโชกโชนชอกช้ำเหมือนกับว่ายังไม่มีแมลงตัวใดผ่านเข้ามาลิ้มรสความหวานจากกุหลาบดอกนี้ยิ่งเห็นหัวใจชายหนุ่มก็ยิ่งกระตุกแรงอย่างตื่นเต้น เขาไม่อยากจะคิดว่าเธอไม่เคยผ่านชายใดมาก่อนในเมื่อเขาก็เห็นว่าเธอมีผู้ชายวนเวียนใกล้ตัวตลอดไม่เคยห่าง

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงทาบทับทุกสัดส่วนของคนใต้ร่างแล้วก้มลงจุมพิตเรียวปากบางที่ต่อต้านเขาในช่วงแรกปลายลิ้นหนารุกล้ำขบเม้มบังคับให้เธอเปิดปากรับการปลุกเร้าของเขา เพียงไม่นานคนตัวเล็กก็ไม่สามารถถสกัดกั้นความต้องการภายในได้

เขาผละจากเรียวปากนุ่มนิ่มอ่อนหวานเลื่อนลงไปตามซอกคอไล้ปลายลิ้นแผ่วๆ จนถึงยอดอกสีสวย ร่างบางสะท้านหวั่นไหวแอ่นหยัดทรวงอกให้เขาครอบครองอย่างเต็มใจ

คุณสวยเหลือเกินแพรวา...” 

ธีระพัฒน์ครางเสียงกระเส่า ขยับตัวลุกขึ้นนั่งดันเรียวขาของหญิงสาวให้แยกออกด้วยเข่าทั้งสองข้างก่อนจะโน้มตัวลงจับท่อนกายแกร่งกลางลำตัวที่ร้อนระอุถูไถไปมาบนกลีบกุหลาบอวบอูมของหญิงสาวที่มีน้ำหวานชุ่มฉ่ำบ่งบอกให้รู้ว่าเธอพร้อมสำหรับเขาแล้ว


ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

^_^


นิยายมีทั้งหมด 28 ตอนนะคะ 

แต่ผู้แต่งขอลงให้อ่านถึงตอนที่ 13 เพียงเท่านี้

หากท่านผู้อ่านสนใจติดตามเรื่องราวต่อ สามารถสั่งซื้อเป็นเล่มได้ที่

E-mail : oilza24@hotmail.com

โทร/ไลน์ : 094-4942566

และอีกช่องทางการติดต่อง่ายๆ ด้วย QR โค้ด  


สนใจนิยายเล่มนี้ในรูปแบบ E-Book สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/member/7177/1914408155-member.jpg ...หรือ... เสน่หาทาสซาตาน ...และ...

ookbee



หากสนใจสั่งซื้อในรูปแบบเล่ม สามารถติดต่อผู้แต่งได้โดยตรงทาง 

E-mail : oilza24@hotmail.com

โทร/ไลน์ : 094-4942566


        แสดง 14 - 14
วันที่โพสต์ :  20 พ.ค. 2557 13:27    วันที่อัพเดท :   16 ก.ค. 2561 12:10    › จำนวนผู้เข้าชม 292499 คน
   › คะแนนโหวต 7787 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :