นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ม๊ะม๊าคับ! ป๊ะป๊าผมเป็นมาเฟีย    by connimuchi
ชื่อตอน ตอนที่ 3 ความรู้สึกของมาเฟีย


                             ตอนที่ 3  ความรู้สึกของมาเฟีย

        นะ  นายนั้นมันคุณออกัสนิครับ     หืมใครเรียกชื่อผมอ่ะ  ผมหันไปทางต้นเสียง

        คะ คาร์ล 

      ผมสตันไป 10   วิเลยครับ  มันจะกลับมาทำไม มันเดินมาทางผม ยิ่งมันเดินเข้ามาใกล้ผมเท่าไหร่หัวใจผมมันยิ่งเต้นแรง แล้วผมจะทำยังไงดีคิดสิคิดสิ  ใช่แล้วต้องรีบหนีมันผมต้องหนีมันผมไม่อยากให้มันเจอกับน้องไนท์ ถึงแม้ว่ามันจะไม่รู้ว่าน้องไนท์เป็นลูกของมันก็ตาม

      “คาร์ลคะ จีน่าว่าเราไปกันเถอะค่ะ  จีน่าว่าที่สนามบินมันร้อนเรารีบไปคอนโดกันเถอะคะ”   ผมหันไปมองผู้หญิงคนที่พูดเมื่อกี้ที่ตอนนี้ยืนกอดแขนมันแล้วเอนศรีษะซบไหล่มันอยู่  สงสัยผู้หญิงคนนั้นคงจะเป็นเมียมันสินะ  ตอนนี้มันคงจะแต่งงานมีครอบครัวมีเมียที่มันรักและมีลูกที่น่ารักแล้วสินะ   งั้นผมก็ต้องพยายามไม่ให้มันรู้ว่าน้องไนท์คือลูกของมัน   ผมไม่อยากทำให้ครอบครัวของใครเขาแตกแยก  ผมรู้ดีว่าเด็กที่ขาดพ่อจะรู้สึกยังไง  

         “ไอ้คิวกูว่าเรารียกลับกันเถอะมึง”  ผมหันไปพูดกับไอ้คิวที่ตอนนี้กำลังอุ้มน้องไนท์อยู่พูดเสร็จผมก็รีบเดินออกไปจากสนามบินทันที

                คาร์ล  เบอร์ตินเนย์

         “โถ่เว้ย! ทำไมความรู้สึกนี้ต้องตามมาหลอกหลอนกูด้วยว่ะ” ตั้งแต่วันที่ไอ้กัสมันหนีผมไปชีวิตผมมันยุ่งวุ่ยวายไปหมดบ้านไม่กลับทำงานๆๆเสร็จแดกเหล้าเคล้านารี แต่นารีนิสิผมรู้สึกว่าเวลาอยู่ใกล้ผู้หญิงสวยๆทีไรอารมณ์ผมดับวูบ  ก่อไม่ขึ้นเลยที่เดียว  ผมพยายามตามหามันมาตลอด 4ปีทั้งให้ลูกน้องจ้างนักสืบตามหาเกือบทุกจะประเทศในโลกแต่ก็หามันไม่เจอ    ผมยังไม่รู่เลยว่ามันโกธรผมเรื่องอะไรถึงได้หนีผมไปอย่างนี้  ผมคงทำเลวกับมันไว้มากสินะทั้งย้ำยีมันทั้งร่างกาย จิตใจ และศักดิ์ศรีของมัน  ผมยอมรับอย่างมาเฟียเลยนะว่าระหว่างผมกับมันเริ่มต้นกันด้วยความแค้น  ความเกลียดและความโกธรของผมแต่ตอนนี้ผมไม่ลืมสิ่งเหล่านี้ไปหมดแล้ว  ความจริงที่ผมได้ฟังจากปากไอ้เคน ศัตรูในอดีตแต่เป็นเพื่อนที่ดีในวันนี้ ของผม ความเลวที่ผมได้ทำกับมันเกิดจากความเข้าใจผิดของผมคนเดียว

            “ออกัสมึงอยู่ที่ไหนรู้บ้างไหมกูคิดถึงมึงเหลือเกิน”  ผมพูดประโยคนี้ทุกวันกับสร้อยคู่ที่ผมซื้อให้มัน  เรื่องนี้มันไม่รู้ว่าผมซื้อสร้อยเงินมา 2 เส้น ในเวลาที่ผมคิดถึงมัน

            “นายครับ นาย” ผมหันไปมองประตูห้องทำงานที่มีเสียตะโกนจากข้างนอก

        “เข้ามา”  ผมทำหน้าให้เป็นปกติ  ไอ้มาคัสมันเป็นมือขวาของผมและพวงตำแหน่งเพื่อนสนิทของผมผมกับไอ้มาคัสโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆ  แม่ของไอ้มาคัสเป็นเพื่อนกับแม่ผม ส่วนพ่อของมันเป็นบอดิการ์ดให้ตระกลูเบอร์ตินเนย์มาหลานรุ่นแล้ว  ตอนนี้พ่อกับแม่ผมและพ่อแม่ไอ้มาคัสท่านพากันไปฮันนีมูนรอบที่เท่าไรไม่รู้ของปี  ภาระและกิจการทุกอย่างของตระกลูผมต้องดูแลคนเดียวเพราะผมทายาทคนเดียวของตระกลูเบอร์ตินเนย์     

        “อ่ะ”   ไอ้มาคัสมันยืนแฟ้มมาให้ผม  ผมเริ่มขมวดคิ้วเป็นปม

      “อะไรของแก” ผมทำหน้าสงสัยเพราะเวลาปกติมันจะให้เลขาของมันเอาแฟ้มมาให้ผมเอง

    “แกดูเองดิว่ะ  ดูเสร็จแล้วอย่าลืมมาขอบคุณกูนะครับเจ้านายอิอิ”  เวลาที่มันอยู่กับผม 2 คนที่ไม่ใช่บริษัทหรือในแก็งค์เราจะพูดแบบเป็นกันเอง

    “เรื่องมากจริงนะมึง”  ผมเปิดแฟ้มหน้าแรกปรากฎภาพผู้ชายคนหนึ่งที่ผมกำลังคิดถึงยืนรถน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้านหลังเล็กๆบ้านไม้ 2ชั้น

     “ ออกัส” ผมเรียกชื่อมันเสียงแผ่ว ผมเปิดดูหน้าต่อไปเป็นภาพของเด็กชายตัวน้อยที่กำลังยิ้มโชว์ฟันขาว  นั่งเล่นอุลตร้าแมนอยู่บนตักไอ้กัส  ผมรู้ว่าหน้าตาของเด็กคนนั้นเหมือนผมเคยเห็นที่ไหนมาก่อนหน้าตาของเด็กคนนั้นถอดแบบมาจากไอ้กัสหมดเลย  แต่แววตาของเด็กคนนั้นมันเหมือนใครที่ผมเคยเจอ  ผมอยากมีลูกแบบเด็กคนนั้นชีวิตผมคงมีความสุขมากกว่านี้และแม่ของลูกผมต้องเป็นไอ้กัสคนเดียวเท่านั้น แต่คงจะเป็นไปไม่ได้เพราะผมกับมันเป็นผู้ชาย  และที่สำคัญมันท้องไม่ได้ถึงผมจะมีอะไรกับมันหลายครั้งก็เหอะนะ     เด็กคนนั้นคงจะเป็นลูกไอ้กัสกับเมียมันสินะตอนนี้มันคงมีครอบครัวที่อบอุ่นไปแล้ว แถมยังมีลูกชายที่น่ารักด้วย

 

        แสดง 3 - 3
วันที่โพสต์ :  23 ม.ค. 2558 20:12    วันที่อัพเดท :   3 มิ.ย. 2558 20:20    › จำนวนผู้เข้าชม 627974 คน
   › คะแนนโหวต 1699 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :