นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ม๊ะม๊าคับ! ป๊ะป๊าผมเป็นมาเฟีย    by connimuchi
ชื่อตอน ตอนที่ 9 วีรกรรมเด็กแสบ


                      ตอนที่ 9  วีรกรรมเด็กแสบ

           ออกัส

       “ ม๊ะม๊าค้าบบบบบบบบบบบ  น้องไนท์กลับมาแล้วคร้าบบ”  น้องไนท์กลับมาจากโรงเรียนแล้วรีบวิ่งเข้ามาหาผมที่ทำขนมอยู่หลังร้าน  ผมจะให้ลุงคนขับรถรับส่งนักเรียนมาส่งน้องไนท์หน้าร้านทุกวัน ร้านของผมเป็นร้านกาแฟเล็กๆที่ขายเค้กและของฝาก ผมรักร้านนี้มากผมเคยฝันไว้ว่าสักวันหนึ่งจะมีร้านขายกาแฟและของฝากเล็กๆเป็นของตัวเองมีร้านน่ารักน่ารัก  ผมเปิดร้านนี้มาได้ประมาณ 4 ปีแล้วหลังจากที่ผมหนีมันมาก ผมก็พยายามหาเงินเปิดร้านตั้งแต่ที่รู้ว่าตัวเองกำลังจะมีน้องไนท์  จนถึงวันนี้ร้านของผมก็นับได้ว่าเป็นแหล่งที่นิยมของวัยรุ่น และวัยทำงาน

         ฟอดดดดดดด ผมก้มลงไปหอมแก้มเจ้าตัวแสบที่เดินเข้ามาหาผมในครัว

        “เอ่!!!เด็กดีกลับจากโรงเรียนต้องทำไงน่าาา”

         “อ่ะ !สาวัสดีฮับม๊ะม๊า  จุ๊บ!  น้องไนท์พนมมือป้อมๆขึ้นแล้วก้มหัวลงสวัสดีผม 

        “ วันนี้น้องไนท์ซนไหมเอ่ย”  ผมถามน้องไนท์ที่กำลังจะปีนเก้าอี้ขึ้นมาดูผมที่ทำขนม

       “วันนี้น้องไนท์ป่าวซนนะม๊ะม๊าน้องไนท์เป็นเด็กดีนะจะบอกให้ปราบลุงหน้าโหดได้ด้วยอ่ะ” น้องไนท์เล่าด้วยสีหน้าที่ภูมิใจและยิ้มโชว์ฟันขาว

       “ หืม !ลุงหน้าโหดเป็นใครครับ”  ผมถามด้วยสีหน้าสงสัย

         “ใครก็ไม่รู้ฮ่ะ  หน้าตาโหดๆ   กันต์บอกว่าเขาเป็นป๊ะป๊าของน้องไนท์ฮ่ะ  แต่น้องไนท์ไม่เชื่อหรอกม๊ะม๊า ป๊ะป๊าของน้องไนท์ต้องหน้าไม่โหดน้องไนท์เลยจัดการตาลุงนั้นที่มาขี้ตู่ซะเลยอิอิ และน้องไนท์ยังบอกลุงไปอีกว่าป๊ะป๊าของน้องไนท์เป็นมาเฟียเหมือนที่ม๊ะม๊าบอกน้องไนท์เลย     ผมยิ่งสงสัยเขาไปใหญ่  ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน   คงจะไม่ใช่มันหรอกนะขออย่าให้สิ่งที่ผมคิดเป็นจริงเลย แต่คงจะไม่ใช่มันหรอกป่านนี้มันคงจะมีความสุขกับครอบครัวมันไปแล้ว

            “แล้วน้องไนท์จัดการกับคุณลุงยังไงครับ”  ผมเริ่มทำหน้าดุน้องไนท์   

           “อะ เอ่อ! น้องไนท์ทำหน้าคิดหนัก ผมรู้ว่าเจ้าตัวแสบร้ายแค่ไหนเวลาที่แกล้งคนอื่น  มีบางครั้งที่น้องไนท์เห็นผู้ชายที่เข้ามาคุยกับผมทั้งเรื่องงานรึเขามาจีบผมน้องไนท์จะแผลงฤทธิ์ใส่ทันที เจ้าตัวแสบจะหวงผมมากไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้ผมยกเว้นไอ้คิวกับพี่เคน 

          น้องไนท์” ผมเรียกชื่อเจ้าตัวแสบ เจ้าตัวแสบสะดุ้งเล็กน้อย

        “ม๊ะม๊าอ่ะ น้องไนท์ไม่ได้ทำอะไรซะหน่อย น้องไนท์แค่กัดแขนลุงขี้ตู่นั้นเบาๆโทษฐานที่ขี้ตู่ว่าเป็นป๊ะป๊าของน้องไนท์เท่านั้นเองอ่ะ”   ห๊ะ ถึงขนาดที่น้องไนท์กัดแขนเลยหรอสงสัยเจ้าตัวแสบจะไม่ชอบหน้าผู้ชายคนนั้นอย่างแรงส์  

           ม๊ะม๊าว่าน้องไนท์ต้องไปขอโทษคุณลุงคนนั้นนะครับ” ผมหันไปหาน้องไนท์ที่ตอนนี้กำลังทำหน้างออยู่บนเก้าอี้ที่เจ้าตัวพยายามปีนขึ้นจนได้  พรุ่งนี้ผมคงต้องไปขอดทษผู้ชายคนนี้นที่โรงเรียนน้องไนท์ซะหน่อย    ผมรู้ว่าทั้งหมดที่น้องไนท์ทำไปก็เพราะเขารักผมแต่น้องไนท์ก็ผิดอยู่ดีที่ไปทำร้ายผู้ชายคนนั้น

         “ไม่อ่ะม๊ะม๊า น้องไนท์ไม่ยอมขอโทษลุงคนนั้นหรอก ลุงขี้ตู่นั้นนิสัยไม่ดี  ชอบโกหกไม่ๆๆๆ”  เจ้าตัวแสบเริ่มแผลงฤทธิ์อีกแล้วครับเวลาที่โดนขัดใจก็จะแสดงอาการแบบนี้ออกมา ทั้งดื้อแล้วเอาแต่ใจตัวเองเป็นที่หนึ่ง  น้องไนท์ได้นิสัยจากมันมาเต็มๆ

        “น้องไนท์ครับ”ผมพยายามเริ่มที่จะเกลียกล่อมน้องไนท์เบาๆ

        “ฮะ  ฮึก”เอาแล้วครับ เวลาที่เจ้าตัวแสบโดนขัดใจก็จะร้องไห้ผมเดินเขาไปหาน้องไนท์แล้วกอดน้องไนท์เบาๆ น้องไนท์เอาหน้ามาซบที่อกผมแล้วสะอื้นพร้อมส่ายส่ายศรีษะไปมาจนเสื้อของผมเริ่มมีรอยน้ำตาของเจ้าตัวแสบผมเอามือลูบหลังน้องไนท์เบา

        จ๊ะเอ๋!” ผมหันไปมองทางต้นเสียงที่อยู่หน้าประตูห้องครัวทันที

      “ ไอ้คิว” ผมเลิกคิ้วแล้วหันไปมองมันที่ถือถุงผลุงผลังเข้ามาหาผมไม่ต้องเดาก็คงรู้ว่าอะไรที่อยู่ในถุงนั้น คงจะหนีไม่พ้นของเล่นอันใหม่ที่มันซื้อมาฝากไอ้ตัวแสบอีกตามเคย

        “ว่าไงคับตัวแสบวันนี้แผลงฤทธิ์อะไรอีกครับ” ไอ้คิวมันเอาของวางไว้ที่โต๊ะแล้วเดินเขามาหาน้องไนท์ที่ซบอกผมอยู่

       “ลุงคิวฮะ ฮึก หาลุงคิว” น้องไนท์เงยหน้าจากอกผมแล้วโผเข้าหาไอ้คิวให้มันอุ้ม ไอ้คิวรับน้องไนท์ไปอุ้มพร้อมกับเช็ดคราบน้ำตาให้น้องไนท์

       “มึงทำอะไรขัดใจเจ้าตัวแสบอีกว่ะ”  มันหันมาถามผม 

     “ก็จะอะไรซะอีกหล่ะสาเหตุเดิมๆ”  ผมตอบมันกลับไป มันรู้หมดแหละครับที่ผมพูดแบบบี้เพราะมันรู้จักอาการแบบนี้ของน้องไนท์ดี เวลาที่ทำผิดหรือถูกขัดใจน้องไนท์ก็จะมีอาการแบบนี้เสมอ 

      “เอาน่าน้องไนท์รักมึงมากอ่ะ คราวนี้แผลงฤทธิ์ใส่หนุ่มคนไหนอีกล่ะ” 

     “ กูไม่รู้เหมือนกันอ่ะน้องไนท์บอกว่าเจอเขาที่โรงเรียนคราวนี้กูว่าแรงกว่าทุกครั้งถึงขนาดกัดเขาจนจมเขี้ยวเลยอ่ะ” ผมรู้ว่าน้องไนท์ต้องกัดผู้ชายคนนั้นจนจมเขี้ยวแน่ๆเพราะระดับความแสบของเจ้าตัวเล็กมันใหญ่เกินตัวเองจริงๆ   

     “น้องไนท์ป่าวทำนะฮ่ะลุงคิว  ก็ลุงนั้นมาขี้ตู่ว่าเป็นป๊ะป๋าของน้องไนท์อ่ะ  น้องไนท์โป้งม๊ะม๋าอ่ะ  น้องไนท์ไม่ได้ทำผิดซะหน่อยยย”  น้องไนท์พูดอู้อี้ ที่ตอนนี้ซบอกไอ้คิวอยู่   เห้ย!ผมล่ะเหนื่อยใจกับนิสัยไม่ยอทมใครแถมยังเอาแต่ใจของน้องไนท์ซะเหลือเกินนิสัยแบบนี้ถอดแบบออกมาจากไอ้คาร์ลไม่มีผิด

      “กูว่ามึงใจเย็นก่อนนะค่อยๆๆอธิบายให้น้องไนท์เข้าใจอ่ะนะ น้องไนท์เป็นเด็กฉลาดกูว่าน้องไนท์คงจะเข้าใจในสิ่งที่มึงพูด”   

        “อืม! แล้ววันนี้มรสุมอะไรหอบพัดมึงมาหากูถึงที่ร้านว่ะ”  ผมแอบเหน็บมันเบาเบา นานๆทีมันจะแวะมาหหาผมที่ร้านส่วนมากช่วงวันหยุดมันจะไปหาผมที่บ้าน

        “กูไม่ได้มาหามึงซักหน่อยกรูมาหาน้องไนท์ต่างหาก”มันพูดกับผมแล้ว  ลูบหัวน้องไนท์เบาเบา  

       “ชิ!  ผมทำหน้างอนมัน  แล้วหันมาทำขนมต่อ ปล่อยให้น้องไนท์กับไอ้คิวนั่งเล่นกันสองคน


มาแย้ววๆๆขอโทดนะคะที่หายไปนานนนน  ช่วงนี้งานเยอะมากไรต์จะพยายามอัพบ่อยๆๆน่ะ     Happy Valentine Day นะคะรีดเดอร์ทุกคน ขอให้มีความสุขในวันแห่งความรักและทุกๆวันนะคะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายของไรต์นะคะ   ทวงนิยายกันได้ อิอิ   ฝากเพจด้วยนะคะ    https://www.facebook.com/Connimuchi?fref=ts

        แสดง 9 - 9
วันที่โพสต์ :  23 ม.ค. 2558 20:12    วันที่อัพเดท :   3 มิ.ย. 2558 20:20    › จำนวนผู้เข้าชม 547286 คน
   › คะแนนโหวต 1253 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :