นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ม๊ะม๊าคับ! ป๊ะป๊าผมเป็นมาเฟีย    by connimuchi
ชื่อตอน ตอนที่ 13 เกืบไปแล้ว


                              ตอนที่ 13  เกือบไปแล้ว

                            คาร์ล

     ต่อให้มึงหนีแทบตายสุดท้ายมึงก็คือเมียของกู  อย่าพยายามหนีกูอีกเลยนะ  ผมกระชับอ้อมกอดที่ผมนอนกอดมันให้แน่นขึ้น  4 ปีสำหรับความโหยหายคนในอ้อมกอดนี้  ที่ตรงนี้ผมมีไว้ให้มันแค่คนเดียว

       “อืมม”  ผมจูบมันด้วยความคิดถึงและหวงหา  จูบของมันยังคงเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงยังคงหวานและตราบตรึงใจของผมตลอดเวลาเรียวปากของมันยังคงนุ่มละมุน  เสียงครางของมันยังคงชวนให้หลงใหลจนอะไรต่อมิอะไรของผมมันเริ่มจะตื่น  ผมลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเรียบเนียนของมันที่อยู่ภายใต้เสื้อที่มันใส่แล้วซุกไซ้ซอกคอที่หอมกลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆ เหมือนกลิ่นแป้งเด็กที่อยู่บนตัวน้องไนท์

         อะอืม ปล่อยนะ”  ผมเว้นช่วงให้มันได้หายใจแล้วมันก็พยายามผลักผมให้ลุกไปจากตัวมัน แต่มันก็มันอาจที่จะสู้แรงผมได้ ผมรู้สึกว่ามันมีลูกแล้วออร่ามันจะสวยขึ้นเป็นพิเศษหุ่นมันเต็มไม้เต็มมือผมดี แถมยังน่าฟัดอีก ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้ามีอีกคนมันต้องสวยกว่านี้แน่ 

      “ ปล่อยแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้นะ”  ผมเริ่มที่จะซุกไซ้ซอกคอของมันแล้วเริ่มขยับลงมาเรื่อยๆตามอารมณ์ที่กำลังที่กำลังก่อตัวขึ้น ส่วนมือของผมก็เริ่มที่จะลุกล้ำเข้าไปในเสื้อมันอีกครั้ง 

       “อืม อะ อย่า”  เสียงมันร้องห้ามผมที่ปากมันก็ยอมจูบตอบผม  ทำให้ตอนนี้อารมณ์ของผมใกล้ที่ทนไม่ไหวแล้วว

    ติ๊ดๆๆๆ เสียงโทรศัพท์ของผมที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆเตียงนอนแผดเสียงดังขึ้น แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมสนในเสียงโทรศัพท์นั้นเลยสักนิด ตอนนี้สิ่งที่ผมสนใจอยู่ตรงหน้าผมแล้ววว

 ติ๊ดดดดๆๆๆ  เสียงโทรศัพท์ยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง  ทำให้ผมเริ่มที่จะไม่มีอารมณ์ต่อแล้ว

         “คะ คาร์ล อืมมมม โทรศัพท์”มันพยามยามที่จะร้องบอกผม แล้วเริ่มที่จะผลักผมออกจากตัวมันอีกครั้ง

          “โถ่เว้ย!”ผมรีบลุกขึ้นจากตัวมันแล้วรีบเดินไปจัดการกลับคนที่โทรมารบกวนผัวเมียเขากำลังปรับความเข้าใจกัน  คอยดูนะถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญผมจะสั่งเก็บคนที่มันบังอาจโทรมารบกวนผมตอนที่กำลังจะผลิตคาร์ลน้อยอีกสักคน 

        “ไอ้มาคัส”  ผมสถบชื่อมันแล้วกดรับสาย

         “ มีเรื่องไร?  ถ้าไม่สำคัญมึงโดนกูยำแน่” 

          “ นะ นาย แย่แล้ว” ไอ้มาคัสมันตอบผมด้วยน้ำเสียงร้อนรน

          “ พูดมาดิว่ะ ตอบตะกุกตะกักอยู่แบบนี้กูจะรู้เรื่องไหม”

          “นายแย่แล้วครับ  คุณหนูครับคุณหนู”

           “มึงว่าไงนะ น้องไนท์เป็นอะไร”  หัวใจของผมตอนนี้มันรู้สึกแปลบๆยังไงไม่รู้

            “อะ เอ่อคือออออ”

          “โถ่เว้ย!มึงจะอ่ำอึ้งอีกนานไหม บอกมาสักทีสิว่ะว่าลูกกูเป็นอะไร”  ผมตะโกนด่าปลาย

      สายไป

      “ คุณหนูร้องไห้หนักมากเลยครับนาย  ตอนนี้คุณหนูน้อยร้องไม่หยุดเลยครับ จนไม่มีใครใครกล้าเข้าไปยุ่งกับคุณหนูน้อยแล้วครับนาย”

     “แล้วทำไมมึงไม่เข้าไปปลอบลูกกูว่ะแล้วไอ้เด็กแก่แดดกันต์ทำไมมันไม่เข้าไปปลอบน้องไนท์”  ผมเริ่มที่จะอารมณ์เสียกับเรื่องนี้แล้วแค่ลูกผมร้องไห้มันยังไม่รู้ว่าจะจัดการยังไงเลย คอยดูเถอะผมจะตัดเงินเดือนมันไอ้มาคัส

    “ใครจะกล้าเข้าไปปลอบล่ะนายพวกลูกน้องคนไหนเข้าไปนะโดนคุณหนูน้อยแผลงฤทธิ์ใส่ทุกราย ขนาดนมอิ่มยังไม่เว้นเลยเด็กอะไรแมร่งกัดเจ็บชิบ แสบเหมือนพ่อมันเลย ชอบกัดคนอื่นมีอย่างที่ไหนอยากลงไปจับปลาคาร์ฟในบ่อมาต้ม  บลาๆๆๆๆ ส่วนน้องกันต์พ่อกับแม่มารับกลับไปแล้ว” ไอ้มาคัสมาเริ่มร่ายยาว

  “เรื่องแค่นี้มึงยังไม่มีปัญญาจัดการเลยหรอไอ้มาคัส  เด้กตัวนิดเดียวเองมึงยังทำอะไรไม่ได้”

  “โถ่นายเว้ย!! นายรีบกลับมาเลยนะ  ตอนนี้คุณหนูร้องไห้หาม๊ะม๊าจนน้ำตาจะท่วมบ่อปลาคาร์ฟนายใหญ่แล้ว” 

   “เอ่อๆ  เดี๋ยวกูจะรีบกลับไปเดี่ยวนี้แหละเตรียมตัวโดนเลยนะมึงไอ้มาคัส” ผมคาดโทษไอ้มาคัสไว้แล้วรีบวางสาย ผมหันกลับไปมองเมียรักที่นั่งมองผมด้วยสายสงสัยที่ปลายเตียงผมเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วรีบแต่งตัวเพื่อกลับบ้านไปหาเจ้าตัวแสบที่กำลังร้องไห้อยู่ที่บ้าน

     “คาร์ล คุณจะไปหาน้องไนท์ใช่ไหมผมไปด้วยนะ” ออกัสเดินมาเขย่าแขนผมแล้วทำสายตาอ้อนวอน เมียแมร่งทำตัวน่ารักมาก

    ฟอดดดดดด ผมหอมแก้มมันด้วยความหมั่นเคี้ยว

    “ อืม” ผมไม่พูดอะไร คว้าเสื้อในตู้แล้วรีบเดินออกจากห้องไป มันคงเดินตามผมมาแหละครับ หึหึ ก้ไม่ลองเดินตามผมมาสิ รักลูกขนาดนั้นคงไม่กล้าทิ้งเจ้าตัวแสบไว้กลับผมหรอก

             บ้านเบอร์ตินเนย์

    นมอิ่มครับลูกผมเป็นไงบ้างครับ”ทันทีที่ผมลงจากลงก็รีบเดินตรงมาทางหลังบ้าน

    “นมว่าคุณชายไปดูเองเถอะค่ะ  ตอนนี้คุณหนูน้อยไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้เลย คนที่เข้าไปหาคุณหนูน้อยทุกคนโดนกัดมาทุกรายเลยค่ะ”  นมอิ่มพูดด้วยสีหน้าเป็นกังวล

    “อะ เอ่อ สวัสดีครับ” ออกัสไหว้นมอิ่ม

     “ค่ะ นมอิ่มยินดีต้อนรับสะใภ้เบอร์ตินเนย์นะคะ ถ้าคุณผู้หญิงรู้ว่ามีสะใภ้ที่น่ารักแบบนี้แถมยังมีคุณหนูน้อยแสนซนน่ารักแบบนี้คงจะรีบกลับมาทันทีแล้วนะคะ”  นมอิ่มยิ้มด้วยสีหน้ามีความสุข 

     “ผมต้องขอโทษแทนน้องไนท์ด้วยนะครับที่ทำให้นมอิ่มต้องเจ็บตัว” ออกัสไหว้นมอิ่ม

   “ นมไม่ถือสาหรอกคะ น้องไนท์คงจะได้นิสัยเอาแต่ใจแบบนี้มาจากป๊ะป๊าเขาจริงๆ  ตอนเด็กๆคุณชายแสบกว่าคุณหนูน้อยเยอะเลยคะ”  นมอิ่มพูดด้วยสีหน้ามีความสุข

   “งั้นผมขอตัวไปหาน้องไนท์ก่อนนะครับ” ผมเดินตามออกัสไปทางบ่อปลาคาร์ฟหลังบ้านที่คุณพ่อเลี้ยงไว้ 

     “ ฮะ ฮึกๆๆๆๆๆ งือ  น้องไนท์จะหาม๊ะม๋าาาา”  น้องไนท์นั่งร้องไห้อยู่ข้างๆๆบ่อปลาคาร์ฟและข้างๆกันไม่ไกลมีไอ้มาคัสกับลูกน้องของผมยืนเฝ้าอยู่

      “น้องไนท์” ออกัสรีบเดินเข้าไปหาน้องไนท์

      “ม๊ะม๊าาาฮะ ฮึกๆๆ”เจ้าตัวแสบรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งมากอดขาไอ้กัส 

       “เป็นอะไรครับเจ้าตัวแสบร้องไห้ทำไม”ไอ้กัสย่อตัวลงอุ้มน้องไนท์ขึ้นมาแนบอกแล้วเช็ดน้ำตาให้น้องไนท์

        “ม๊ะม๊า น้องไนท์จะเอาปลานั้นไปต้มฮ่ะ  ตัวไหย่ใหญ่”  น้องไนท์เลิกร้องไห้เมื่อเจอม๊ะม๊าเขาลูกผมอยากได้ปลาคาร์ฟไปต้ม   เอ่อมันจะกินได้หรอลูก

      “นั้นมันปลาคาร์ฟครับมันกินไม่ได้ครับ”

      “ก็น้องไนท์อยากลงไปจับมันอ่ะม๊ะม๋ามันตัวไหย่ใหญ่มากอ่ะ”  น้องไนท์ทำหน้าตาอ้อน

       “มันจับมาเล่นไม่ได้ครับน้องไนท์เห็นไหมครับ นั้นไงปลาตัวเล็กๆมันเป็นลูกของปลาตัวใหญ่ๆที่น้องไนท์จะจับมันมาเล่นน้องไนท์ลองคิดดุนะครับถ้าน้องไนท์จับพ่อ แม่มันมาเล่นแล้วปลาตัวเล็ดตัวนั้นมันจะอยู่กับใครปลาตัวเล็กๆมันคงจะคิดถึงพ่อกับแม่มัน ปลาตัวเล็กๆมันคงอยู่คนเดียวไม่ได้ เหมือนที่น้องไนท์ร้องไห้คิดถึงม๊ะม๊าไงครับ  น้องไนท์อยากให้ลูกปลาร้องไห้หรอครับ”มันพยายามหาทางหลอกล้อน้องไนท์ให้เลิกงอแง

      “ไม่ฮ่ะ น้องไนท์ฉงฉานลูกปลาอ่ะ”  น้องไนท์อารมณ์เริ่มจะดีขึ้นมา

      “ เก่งมากครับเจ้าตัวแสบ” ฟอดดดดดดด ผมเดินเข้าไปหอมแก้มน้องไนท์ที่อยู่ในออ้มกอดไอ้กัดดดด

   “นี่แหนะ ลุงมาหอมแก้มเขาไม งือๆๆๆ ม๊ะม๊า” น้องไนท์เริ่มทำหน้าตาเหมือนจะร้องไห้

     “น้องไนท์” ออกัสเรียกชื่อลูกเสียงดังแล้วทำหน้าดุ  น้องไนท์ก้มหน้าซบอกของไอ้กัส

   “ขอโทษคุณลุงเดี๋ยวนี้นะ  อย่าทำตัวเป็นเด็กไม่ดีนะไปหยิกลุงเขาทำไม”  ไอ้กัสมันดุลูก

     “ไม่เป็นไรหรอกกูไม่ได้เจ็บเลยสักนิดเดียว” ผมไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลย เรงของน้องไนท์นิดเดียวเอง

      “ไม่ได้ น้องไนท์ทำผิดมึงไม่ต้องมาเข้าข้างลูก” โอ้ เมียผมดุ  มันหันมาทำตาขวางใส่ผม

      “ อะ เอ่อ”  ผมไม่กล้าที่จะพูดอะไรต่อกลัวเมียจะโกธรเรื่องเก่าๆเมียยังไม่ยกโทษให้เลยน้องไนท์อย่าโกธรป๊ะป๊านะลูกที่ป๊ะป๊าช่วยน้องไนท์ได้แค่นี้จริงๆ

      “เกีย มัว”  เสียงเห็บ เสียงไร ดังแว่วๆๆข้างๆๆผม

       “ไอ้มาคัส” ผมกัดฟันกระซิบข้างๆหูมัน

      “น้องไนท์ต้องไปขอโทษลุงเขาเดี๋ยวนี้เลยนะครับม๊ะม๊าไม่รักเด็กที่ชอบทำผิดแล้วไม่ยอมขอโทษและที่สำคัญน้องไนท์ต้องไปขอโทษทุกๆคนที่น้องไนท์กัดลุงๆบอดี้การ์ดด้วยไม่งั้นม๊ะม๊า จะโกธรน้องไนท์และไม่รักน้องไนท์ด้วย” 

     “ฮะฮึก ฮับ” น้องไนท์ดิ้นดุกดิ๊กลงจากอกไอ้ออกัสแล้วเดินมาหา

ผมที่ยืนอยู่ข้างๆผมก้มลงไปอุ้มเจ้าตัวแสบขึ้นมา

  “น้องไนท์ขอโทษฮ่ะ ฮึก” น้องไนท์ยกมือขึ้นไหว้ผมแล้วยืนหน้าเข้ามาใกล้ผม

          จุ๊บบ! น้องไนท์หอมแก้มผม

   “ป๊ะป๊าไม่โกธรน้องไนท์หลอกครับ”  ผมยิ้มให้กลับน้องไนท์แล้วหอมแก้มในความน่ารักของน้องไนท์  น้องไนท์ยืนมือมาบีบจมูกผม  ถ้าตอนนี้มีกระจกผมว่าจมูกผมคงแดงแน่นอน

      “ลุงอย่ามาขี้ตู่  ว่าเป็นป๊ะป๊าของเค้านะ”  น้องไนท์เริ่มทำปากจู่ใส่ผม

      “น้องไนท์” ไอ้ออกัสมันเรียกชื่อน้องไนท์ด้วยสีหน้าดุ

      “ม๊ะม๊าจะไม่รักเด็กดื้อชอบแกล้งแล้ว”  มันพูดเสร็จก็เดินออกไปไม่ยอมหันกลับมามองผมกลับลูกเลย สงสัยคงจะงอนเจ้าตัวแสบแน่ๆเลย   นิสัยแบบนี้เหมือนกันทั้งแม่ทั้งลูกเลย  ผมเริ่มจะไม่แน่ใจแล้วว่าผมมีเมียรึว่ามีลูกสองคนเนี่ย



ไรต์ต้องขอโทษด้วยนะคะที่หายไปนานเพิ่งกลับจากทัศนศึกษา  ทริปนี้เหนื่อยมันโหดดด

  

        แสดง 14 - 14
วันที่โพสต์ :  23 ม.ค. 2558 20:12    วันที่อัพเดท :   3 มิ.ย. 2558 20:20    › จำนวนผู้เข้าชม 600214 คน
   › คะแนนโหวต 1432 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :