นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ม๊ะม๊าคับ! ป๊ะป๊าผมเป็นมาเฟีย    by connimuchi
ชื่อตอน ตอนที่15 ยอมรับ 100%


         “ หืม  แก้มหอมชื่นใจจังเลย” มันพูดกับน้องไนท์ที่สายตามันหันมามองผม ถ้าผมมองไม่ผิดผมแอบเห็นรอยยิ้มของมันนะ

          “ม๊ะม๊า  น้องไนท์หิวข้าวอ่ะ”น้องไนท์กระพริบตาใส่ผม แล้วทำหน้าตาน่าสงสาร

          “งั้นเรากลับบ้านกันดีกว่านะครับ”  ผมเดินเข้าไปอุ้มน้องไนท์จากมัน

        “เมียยย ป๊ะป๊าว่าเราไปทานข้าวกันดีกว่านะครับ” มันเรียกชื่อผมแล้วมองหน้าผมด้วนสีหน้าไม่พอใจก่อนที่จะอุ้มน้องไนท์เข้าไปในบ้าน  ผมเลยจำใจเดินตามมันเข้าไป 

          “หู๊ยยยยยยย  ม๊ะม๊าอาหารเยอะจังเลย”  น้องไนท์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตะโกนเรียกผมที่กำลังเดินเข้ามาด้วยท่าทางตื่นเต้น พร้อมกับทำตาโต

           “น้องไนท์อย่าเสียงดังลูก”ผมปรามน้องไนท์เบาๆเพราะรู้สึกเกรงใจนมอิ่มและพวกสาวใช้ในบ้านที่ยืนรอตักข้าวในห้องอาหาร

           “ม๊ะม๊ามีปลาตัวไหย่ ใหญ่ด้วยอ่ะ  มีหมูฉึกๆๆของโปรดน้องไนท์ด้วย”  น้องไนท์ยังคงเล่าด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น 

          “ไหนครับหมูฉึกๆของโปรดน้องไนท์”  ไอ้คาร์ลมันหันมาพูดกับน้องไนท์

           “นั้นไงครับป๊ะป๊า”น้องไนท์ชี้ไปที่ถ้วยแกงจืด  หมูฉึกๆที่น้องไนท์พูดมันหมายถึงแกงจืด  เพราะในแกงจืดมันจะมีก้อนหมูสับอยู่  น้องไนท์ชอบทานหมูที่เป็นก้อนๆที่อยู่ในแกงจืด

           “งั้นน้องไนท์ก็ต้องทานเยอะๆนะครับจะได้โตเร็วๆ”   มันตักก้อนหมูสับที่อยู่ในแกงจืดให้น้องไนท์

         “นั่งสิ ไม่รู้รึไงคนอื่นเขารอทานข้าว” มันหันมาแขวะผมแล้วหันไปตักอาหารให้น้องไนท์เลย  ผมเลยต้องนั่งลงเก้าข้างน้องไนท์   ชิ!ใครเขาอยากให้รอ  ผมพูดในใจ  บรรยายกาศในโต๊ะอาหารตอนนี้มีแต่เสียน้องไนท์ที่คุยจ้อด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ  ผมไม่คาดคิดเลยว่าจะมีวันนี้ได้  ผมคิดว่าผมสามาถทำทุกอย่างให้น้องไนท์ได้เป็นทั้งป๊ะป๊าและม๊ะม๊าของน้องไนท์ได้  แต่มันกับไม่ใช่  น้องไนท์มีความสุขมากกว่าทุกครั้ง

         “ป๊ะป๋า น้องไนท์อิ่มแย้วฮ่ะ” น้องไนท์หันไปเรียกมัน  แล้วเอามือเล็กๆของตัวเองเกาพุงโชว์

         “งั้นป๊ะป๊าว่าเราไปอาบน้ำกันเถอะครับ    เดี๋ยวคืนนี้ป๊ะป๊าจะเล่านิทานให้ฟังนะครับ”มันพูดเสร็จก็รีบดื่มน้ำแล้วเดินจูงมือน้องไนท์ขึ้นไปข้างบนบ้านทิ้งให้ผมนั่งอยู่บนโต๊ะอาหารคนเดียว  ผมได้แต่ถอนหายใจกับความดื้อรันของมันจริงๆ  ทั้งนิสัยเอาแต่ใจไม่ฟังใครของมัน  น้องไนท์โคลนนิ่งเอาของมันมาหมด  ผมไม่มีอารมณ์จะทานข้าวต่อแล้วเลยเก็บจานเข้าไปไว้ในห้องครัว  ไม่กล้าเรียกใช้คนใช้ที่บ้านนี้  เพราะผมไม่ได้เป็นแขกบ้านนี้

           “นมว่าคุณออกัสขึ้นไปดูสองหนุ่มข้างบนเถอะคะ  ทางนี้เดี๋ยวนมจัดการเอง”  นมอิ่มพูดกับผม  ผมเลยปล่อยให้นมอิ่มจัดการข้างล่างแล้วผมก็เดินขึ้นไปดูสองพ่อลูกนั้นข้างบน ผมกะไว้ว่าถ้าน้องไนท์อาบน้ำเสร็จจะพาน้องไนท์กับบ้าน  ผมบอกความจริงกับน้องไนท์เรื่องป๊ะป๊าของเขาไปแล้ว  ผมว่ามันก็มากพอแล้ว  ต่างคนต่างอยู่มันจะดีกว่าผมเดินขึ้นมาชั้นบนของบ้าน                                         

            “ห้องไอ้คาร์ลมันอยู่ไหนว่ะ  ขวาร้ายซ้ายดี”  ผมพูดกับตัวเองเบา   มีประตูอยู่สองห้องที่ไม่ได้ล็อคกุญแจไว้

         “เอาว่ะ  ขวาร้ายยยย ส่วยซ้ายก็ต้องดี  แมร่ง!เอาขวาล่ะกัน เหมาะกับคนเลวร้ายอย่างไอ้คาร์ล อิอิ” ผมจึงตัดสิ้นใจเปิดประตูห้องที่อยู่ขวามือเข้าไป  ห้องนี้เป็นห้องโทนสีน้ำตามีสิ่งอำนวยความสะดวกเกือบทุกอย่างทั้งโทรทัศน์ เครื่องเสียงแต่มันไม่มีโซฟานั่งดูโทรทัศน์  สงสัยมันคงนอนดู   ซ่า ซ่า  เอิ๊กกก  ผมได้ยินเสียงน้ำและเสียงหัวเราะออกมาจากประตูห้องน้ำ 

ห้องนี้คงจะเป็นห้องมันสินะ  ผมเข้ามาถูกจริงๆด้วย

           “ป๊ะป๊าพอแย้ว  น้องไนท์หน๊าววว หนาวว  คริคริ” ผมได้ยินเสียงน้องไนท์เล็ดรอดออกมาจากห้องน้ำ

        แกร๊กก ผมหันไปประตูห้องน้ำ ไอ้คาร์ลมันอุ้มน้องไนท์ออกมาจากห้องน้ำ  มันเอาผ้าเช็ดตัวห่อน้องไนท์ออกมาส่วนตัวมันมีหยดน้ำเกาะตามตัวของมัน มันพันแค่ผ้าเช็ดตัวผืนออกมา   แล้วมันก็วางน้องไนท์ไว้บนที่นอน แล้วเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเอาชุดเด็กออกมา

         “มึงมีเสื้อผ้าพวกนี้ได้ไง”ผมหันไปถามมัน

         “กูสั่งให้ไอ้มาคัสไปซื้อให้ตั้งแต่ที่รู้ว่ามีลูก  วันนี้ก็คงได้ใช้มันสักที”  ชิ ที่แท้มึงก็แอบวางแผนไว้นี่เอง มันวางเสื้อผ้าไว้บนที่นอนแล้วเดินไปหยิบแป้งเด็กมายืนให้ผม  ผมมองหน้ามันอย่างงงๆ   แล้วเดินเข้าไปหาน้องไนท์ที่นั่งอยู่บนเตียง  แกะผ้าเช้ดตัวน้องไนท์ออกแล้วจัดการละเลงแป้งให้ทั่วตัวเจ้าตัวแสบ    ตัวความหมั่นเขี้ยวผมเลยจัดการงับพุงเจ้าตัวแสบไปหลายที  เจ้าตัวแสบหวเราะ เอิ๊ก  อ๊ากกก ด้วยความจั๊กจี้ แล้วดิ้นดุกดิ๊กกลิ้งบนเตียงไปมา

           “คิก คิก”  เจ้าตัวแสบหัวเราะจนหน้าแดงด้วยความจั๊กจี้

     ฟุบ เสียงเตียงยุบลงจากแรงนั่งของไอ้คาร์ล  ตอนนี้มันใส่ชุดเรียบร้อยแล้ว แต่มันใส่แค่กางเกงนอนส่วนด้านบนมันไม่ใส่อ่ะไร มันเผลอมองแผ่นอกมัน  รู้สึกว่าหน้าผมจะเริ่มรู้มึกขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ  ผมสะบัดหัวหลายทีเพื่อไล่ความคิดออกไปจากหัวแล้วลงมือใส่เสื้อผ้าให้น้องไนท์

       “หึหึ”  มันทำสายตามล้อผม

      “น้องไนท์  ได้กลิ่นอะไรเหม็นแถวนี้ไหมครับ”  มันพูดกับน้องไนท์ที่ตอนนี้นอนกลิ้งยู่บนเตียง   เหม็นอะไรของมันว่ะ  ไม่เห็นได้กลิ่นเลย

       “งือ เหม็นอะไรครับป๊ะป๊าน้องไนท์ไม่เหนได้กลิ่นอะไรเลย”  น้องไนท์กลิ้งมาหามันที่นอนพิงเตียงนอนอยู่ที่ขอบเตียง

           “ก็เหม็นม๊ะม๊าไงครับ  ดูดิน้ำไม่อาบเลย  ฟอดดดดดดดด น้องไนท์หอมกว่า”   มันหอมแก้มน้องไนท์แล้วตีคิ้วใส่ผม

          “จริงเลยฮ่ะ ม๊ะม๊าไปอาบน้ำเลยยยยยยย”  น้องไนท์ก็เข้าข้างมันเป็นปี่เป็นขลุ่ย  ขนาดเพิ่งเจอกันวันนี้นะเนี่ย  ถ้าอยู่ด้วยกันไปนานๆ    น้องไนท์คงจะรักมันมากกว่าผม  และเชื่อมันมากกว่าผมซะอีก  ผมเดินกระแทกไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเสื้อมันตัวที่เล็กที่สุดเข้าไปในห้องน้ำอย่างไม่สบอารมณ์  ไม่นานผมก็เดินออกมาขากห้องน้ำด้วยสีหน้าที่บึ้งตึง  เห็นสองพ่อลูกนอนหยอกกันอยู่บนเตียงอย่างมีความสุข  ผมจึงเดินไปที่โต๊ะเครื่งแป้งของมันหยิบแป้งเด็กขวดเดียวกับที่น้องไนท์ทามาใช้  ผมใช้แป้งอันเดียวกันกับที่น้องไนท์ใช้   ผมชอบทาแป้งฝุ่นเพราะมันบางเบาดี  ไม่แพ้ง่ายและที่สำคัญมันมีกลิ่นหอม

    “ ฟอดดดดดด น้องไนท์ม๊ะม๊าหอมแล้วครับ”มันดึงผมไปนั่งที่เตียงกับมันแล้วหอมแก้มผม

    “น้องไนท์หอมบ้าง  ฟอดดดด” น้องไนท์ลุกขึ้นหอมแก้มผม

     “ม๊ะม๊าว่าวันนี้มันดึกแล้วเรากลับบ้านกันเถอะนะครับ”  ผมหันไปพูดกับน้องไนท์

    “ไม่ให้กลับบ”  มันพูอย่างคนเอาแต่ใจ

     “แต่กูจะกลับ  น้องไนท์ป่ะลูก”  ผมไม่สนใจมัน  แล้วหันไปพูดกับน้องไนท์

      “ม๊ะม๊าน้องไนท์จะนอนกับป๊ะป๊าและม๊ะม๊าที่นี่ฮับ”   น้องไนท์จ้องผมตาแป๋วแล้วทำหน้าอ้อนผม

      “แต่ว่า” 

        “ป๊ะป๊าว่าเรานอนกันเถอะครับดึกแล้วพรุ่งนี้ป๊ะป๊าจะพาไปซื้อของเล่นนะครับ”มันพูดแทรกผม   แล้วมันนอนกอดน้องไนท์หลับตาโดยไม่สนใจคำพูดผม

       “ถ้าจะนอนก็เชิญที่เตียงนะ  ห้องนี้ไม่มีโซฟาห้องมึงนอนหรอกนะและก็ไม่มีที่นอนสำรองให้มึงนอนหรอกเลือกเอาจะนอนฟื้นรึนอนเตียง  ฝันดีเมีย” มันหลับตาพูดกับผม  ผมมองสำรวจรอบๆห้องของมันเพื่อหาที่นอน  เอาว่ะนอนนี่คืนเดียวคงไม่เป็นไรพรุ่งนี้คอยกลับบ้านแต่เช้าก็ได้ว่ะ  ผมเลยต้องจำใจเดินไปแทรกตัวนอนที่เตียงเดียวกันกับมัน  โดยมีน้องไนท์นอนอยู่กลางขั้นกลางระหว่างมันกับผมไว้


ยังไม่ตรวจคำผิดไรต์ขอโทษด้วยนะคะ

เจอกันตอนหน้าจ้า

 

     

                     

        แสดง 17 - 17
วันที่โพสต์ :  23 ม.ค. 2558 20:12    วันที่อัพเดท :   3 มิ.ย. 2558 20:20    › จำนวนผู้เข้าชม 627970 คน
   › คะแนนโหวต 1699 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :