นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ม๊ะม๊าคับ! ป๊ะป๊าผมเป็นมาเฟีย    by connimuchi
ชื่อตอน ตอนที่ 16 แม่ผัวกับลูกสะใภ้


                ตอนที่  16 แม่ผัวกับลูกสะใภ้

        ผมรู้สึกตัวขึ้นมาก่อนสองพ่อลูกที่นอนกอดกันกลมอยู่บนเตียงผมแอบยิ้มในใจ    อย่าน้อยน้องไนท์ก็มีโอกาศได้นอนได้กอดกับป๊ะป๊าของเขาสักครั้ง     ผมลุกขึ้นเดินลงมาข้างล่างเพื่อเข้าครัวเตรียมอาหารเช้าให้น้องไนท์  เดียวเจ้าตัวแสบตื่นขึ้นมาจะงอแงบ่นว่าหิวข้าว และอีกอย่าผมไม่อยากทำตัวเป็นคนประเภทอยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดายปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่น   และวันนี้ก็เป็นวันเสาร์น้องไนท์ไม่ได้ไปโรงเรียนผมจึงปล่อยให้เจ้าตัวแสบนอนอย่างสบาย

        “นมอิ่ม  สวัสดีตอนเช้าครับ” ผมเดินเข้ามาในครัวเห็นนมอิ่มกำลังง่วนอยู่กับหม้ออาหารที่อยู่บนเตาแก๊ส  แล้วข้างๆกันมีคนรับใช้สองคนยืนล้างผักอยู่ผมจึงหันไปยิ้มให้กับสองคนนั้น

      “อ้าวคุณออกัส  เป็นไงบ้างค่ะเมื่อคืนหลับสบายดีรึเปล่า”  นมอิ่มไม่ได้เงยหน้ามาพูดกับผม  เพราะกำลังตั้งหน้าตั้งตาคนอาหารในหม้อ

       “ก็ดีครับ  นมอิ่มมีอะไรให้ผมทำช่วยไหมครับ”

        “ไม่มีหรอกค่ะ นมทำอาหารเช้าเสร็จแล้วเหลือก็แต่รอทุกคนมาทานนี่แหละคะ”  นมอิ่มพูดยิ้มๆแล้วยกหม้อลงจากเตาไฟ

      “ม๊ะม๊า ฮะ ฮึก  อยู่ไหนฮับ”  เสียงน้องไนท์ตะโกนเรียกผมอยู่ข้างนอก  น้ำเสียงเจ้าตัวแสบเหมือนกำลังร้องไห้เลย  คงจะไม่คุ้นกับห้องนอนนั้นสินะ เพราะทุกวันน้องไนท์ตื่นมาจะต้องเจอผมยืนอยู่ข้างเตียงเพื่อปลุกเจ้าตัวแสบ

      “ม๊ะม๊าอยู่ในครัวครับ”  ผมร้องเรียกน้องไนท์  ทันใดนั้นเจ้าตัวแสบไอ้คาร์ลก็เดินเข้ามาใน

ครัวพร้อมกับอุ้มน้องไนท์ที่ตอนนี้แก้มทั้งสองข้างเต็มไปด้วยคราบน้ำตาเข้ามาด้วย      

       “ฮะ ฮึก ม๊ะม๊า”   น้องไนท์โผล่เข้าหาผม  ผมเลยรีบเดินเข้าไปอุ้มน้องไนท์แล้วลูบน้องไนท์

หลังเบาเบา

       “ร้องไห้ทำไมครับ  หืมม ฟอดดดดด” ผมเช็ดคราบน้ำตาให้น้องไนท์ แล้วหอมแก้มน้อง

ไนท์อย่างหมั่นเขี้ยว

    “น้องไนท์กลัวว่าม๊ะม๊าจะทิ้งน้องไนท์กับป๊ะป๊าไปอ่ะ”น้องไนท์พูดกับผมด้วยน้ำเสียงปน

สะอื้น

    “ม๊ะม๊าไม่ทิ้งน้องไนท์ไปไหนหรอกครับ”  

     “จริงๆนะครับ”  น้องไนท์พูดด้วยรอยยิ้ม

     “ป๊ะป๊าว่าเราออกไปทานข้าวกันก่อนนะครับ เดี๋ยววันนี้ป๊ะป๊าจะพาน้องไนท์ไปเที่ยวกันนะ

ครับ”    มันพูดเสร็จก็เดินนำหน้าออกไปห้องอาหารทันที  บรรยากาศในห้องอารก้เป็นไปด้วย

ความเรียบร้อยมีเสียงหัวเราะของสองพ่อลูกและรอยยิ้มของเหล่าบรรดาคนรับใช้ทั้งหลาย  น้อง

ไนท์เข้ามาอยู่ในบ้านได้เพียงวันเดียวก็กลายเป็นขวัญใจของเล่าลุงๆป้าๆพี่ๆน้าๆอาๆคนรับใช้

และบอดี้การ์ด  ด้วยความชอบพูด ชอบเจรจาและน่ารักของน้องไนท์ทำให้เป็นที่รักของพวกเขา

ได้โดยไม่อยากในที่สุดอาหารมื้อเช้าก็จบลงด้วยรอยยิ้มของทุกคนตอนนี้ผมกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า

เพื่อที่จะออกไปเที่ยวกับสองพ่อลูกที่แอบวางแผนกันไปเที่ยวส่วนสองคนนั้นตอนนี้กำลังนอน

เล่นกันอยู่บนเตียงในห้องนอนรอผมที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า

      “ม๊ะม๊าเสร็จยังฮับ  น้องไนท์กับป๊ะป๊ารอนานแล้วนะ”  น้องไนท์ตะโกนเรียกผม  ผมว่าคนที่

ออกคำสั่งให้น้องไนท์เร่งผมคงจะไม่พ้นมันแน่นอน  ผมเพิ่งจะเข้าห้องน้ำมายังไม่ถึง 5 นาทีด้วย

ซ้ำไป   มันคงอยากจะแกล้งผมมากสินะ

       “กำลังเสร็จครับ  รอม๊ะม๊าแปปหนึ่งนะครับ”  ผมส่งเสียงออกไปบอกน้องไนท์

      “จะแต่งตัวนานไปล้อชู้ที่ไหน  ก็ไม่มีใครเค้าสนใจแม่หมูฉึกๆลูกหนึ่งอย่างมึงหรอกนะ”  

ทันทีที่ผมเดินออกมาจากห้องน้ำผมก็ได้ยินเสียงไอ้คาร์ลมันแขวะผม  ผมทำเป็นไม่สนใจมัน

แล้วเดินไปโต๊ะเครื่องแป้งบรรเลงแต่งตัวให้ดูดีที่สุด เท่าที่จะทำได้  หึมาว่ากูเป็นแม่หมู คอยดู

เถอะกูจะหาพ่อหมูตัวใหม่มาทำพันธุ์   ผมแขวะมันในใจ

        “ไม่ต้องมามองกูด้วยสายตาแบบนั้นกูรู้นะว่ามึงจะทำอะไร  กรุณาหยุดความคิดนั้นซะไม่

งั้นกูจะเสกลูกหมูอีกตัวมาวิ่งเล่น  หึหึ”  นี่มันแอบเลี้ยงกุมารทองด้วยรึไงทำไมมันรู้ด้วยว่าผม

กำลังจะทำอะไร

         “ป๊ะป๊าอะไรอ่ะลุกหมูฉึกๆๆ  มันอร่อยเหมือนที่น้องไนท์ชอบทานรึเปล่าฮ่ะ”น้องไนท์

จ้องมันตาแป๋ว

          “ป๊ะป๊าว่าเราไปกันดีกว่านะครับ”มันพูดเสร็จก็เดินจูงมือน้องไนท์ออกไปจากห้องทันทีโดยไม่ได้สนใจที่จะรอผมเลยผมจึได้แต่เดินตามหลังสองคนพ่อลูกไปอย่างเงียบๆ

         “ม๊ะม๊า”  น้องไนท์หันมาเรียกผมแล้วหยุดรอผมที่หน้าประตูห้องผมจึงรีบเดินไปหยุดอยู่ข้างๆน้องไนท์ น้องไนท์ยื่นมืออีกข้างที่ไม่ได้จับมือไอ้คาร์ลมาจับมือผม  สรุปคือตอนนี้น้องไนท์จับมือเราสองคนเดินลงมาข้างล่างโดยน้องไนท์จะอยู่ตรงกลาง

       “จะไปไหน”  ผมได้ยินเสียงผู้หญิงร้องเรียก  พวกเรา 3คนเลยหยุดเดินแล้วหันไปทางต้นเสียงที่ดังออกมาจากห้องนั่งเล่น แววตาของผู้หญิงคนนั้นที่สองมายังผมน่ากลัวมาก  มันน่าเกรงขามมากเผมเลยพยายามหลบสายตา   ไม่กล้ามองหน้าผู้หญิงคนนั้น

       “คุณแม่” ไอ้คารืลมันร้องเรียกชื่อผู้หญิงคนนั้นแผ่วเบา  แววตาของผู้หญิงคนนั้นเหมือนโกธรใครนับหลายปีแสง  แม่ของไอ้คาร์ลจัดว่าเป็นผู้หญิงที่ดูดีทั้งเรื่องหน้าตาที่ดูอ่อนกว่าวัย ละการแต่งตัวที่เข้ากับบุคลิกมันทำให้แม่ไอ้คาร์ลเป็ยผู้หญิงที่สง่างาม

        “เข้ามาคุยกับฉันหน่อยซิ” น้ำเสียงที่อาจจะเป็นคำพูดธรรมดาแต่ทันแอบแฝงไปด้วยคำสั่งที่มีอำนาจ  ไอ้คาร์ลมันเลยจูงมือผมกับน้องไนท์เขาไปหาแม่ของมัน ผมพยายามที่จะค่อยๆเลยหน้าขึ้นมาสบตาแม่ไอ้คาร์ล

         “แม่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับทำไมไม่บอกผมก่อนครับ  ผมจะได้ไปรับที่สนามบิน” ไอ้คาร์ลมันพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆไม่ได้เดือดร้อนอะไรแล้วมันก็เดินมานั่งบนโซฟาใกล้แม่ของมัน  มมันอุ้มน้องไนท์ขึ้นไปนั่งบนตักของมัน  ผมไม่รู้จะวางตัวยังไงดีเลยได้แต่ยืนอยู่เงียบๆ

        “ถ้าฉันบอกแกฉันคงไม่รู้สินะว่าแกแอบเอาลูกเอาเมียเข้ามาอยู่ในบ้าน  แล้วนี่เธอจะยืนค้ำหัวผู้ใหญ่อีกนานไหมนั่งลงสิ”  มันนี่สะดุงเลยครับ

      “อะเอ่อ ครับ  ผมขอโทษครับ”  ผมตอบตะกุตะกัก และพยายามที่สบตาแม่ไอ้คาร์ล  ผมจึงค่อยๆนั่งลงที่พื้นๆข้างๆโซฟา

       “ฉันคงไม่ใจร้ายให้เมียลูกชายฉัน  นั่งบนพื้นหรอกนะ  ขึ้นมานั่งบนโซฟาสิ”  แม่ไอ้คาร์ลหันมาจ้องหน้าผม ผมจึงเงยหน้าขันมองท่านแล้วลุกขึ้นนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับไอ้คาร์ล  ตอนนี้ผมขอสิงไอ้คาร์ลมันก่อนล่ะกัน เพื่อบดบังสายตาที่แม่มันมองผมอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ

     “ขอโทษครับ”   ผมก้มหัวลงขอโทษท่าน

     “แม่ไม่ต้องมองหน้าเมียผมอย่าจะกินเลือดกินเนื้อขนาดนั้นก็ได้”ไอ้คาร์ลมันหันไปแขวะแม่ตัวเอง

      “อย่างยุ่ง”  มันสะดุงอีกรอบกับน้ำเสียงของแม่มัน

     “น้องไนท์สวัสดีคุณย่าหน่อยครับ”  ไอ้คาร์ลมันก้มไปคุยกับน้องไนท์

       “สาวัดดีฮ่ะ  คุงญ่า” น้องไนท์พนมมือขึ้นแล้วโค้งหัวลงสวัสดีท่าน  แล้วแจกยิ้มขยี้ใจสาวให้ท่าน

        “หลานย่า  มาให้ญ่ากอดหน่อยสิครับ  น่ารักน่าชังจังเลย”  น้องไนท์หันมามองหน้าผมกับไอ้คาร์ลสลับกับไปมา 

        “ไปหาคุณย่าสิครับน้องไนท์”   ไอ้คาร์ลมันบอกน้องไนท์แล้วอุ้มน้องไนท์ลงจากตักของมัน  น้องไนท์จึงเดินเข้าไปหาท่าน

       “หลานใครเนี่ยน่าฟัดจังเลย” ท่านก้มลงหอมแก้มน้องไนท์ด้วยความหมั่นเขี้ยวส่วนเจ้าตัวแสบก้หัวเราะคิกคัก  เมื่อมีคนสนใจเยอะขึ้น  ผมรู้สึกดีใจที่อย่าน้อยท่านก็ไม่ได้รังเกลียดลูกของผม ถึงแม้ว่าท่านจะไม่ชอบผมแต่อย่าน้อยๆท่านก็ยังยอมรับน้องไนท์ว่าเป็นหลานท่าน  ผมคงไม่หวังให้ท่านมารักหรือชอบผมหรอกเพราะผมไม่ได้เป็นอะไรกับลูกชายท่านผมเป็นได้แค่แม่ของหลานท่านเท่านั้น

        “หลานคุณย่าฮับ ลูกป๊าคาร์ลกับม๊ากัสฮับ” น้องไนท์ได้ทีคุยจ้อ อวดความฉลาดทันที

       “ เก่งจริงๆเลยหลานย่าจุ๊บ”  ท่านจุ๊บแก้มน้องไนท์ด้วยความหมั่นเขี้ยว

      “คิก คิก” น้องไนท์หัวเราะด้วยความจั๊กจี้

       “ฉันมีเรื่องจะคุยกับเมียแกสองคน แกพาน้องไนท์ออกไปก่อน”   ท่านพูดด้วนน้ำเสียงจริงจัง

          “แต่ว่า”

         “ไม่มีแต่”  ผมรู้แล้วว่านิสัยความเอาแต่ใจของไอ้คาร์ลมันได้มาจากไหน มั้งนิสัยความดื้อรัยมันโคลนนิ่งมาจากคุณหญิงแม่ของมันนี่เอง

         “ก็ได้ครับ”  มันพูดเสร็จก็ชวนน้องไนท์ออกไปเล่นข้างนอก  ทิ้งผมไว้ให้อยู่กับแม่ของมมัน  ตอนนี้ผมคิดถึงโดเรม่อนอย่างมาก  อยากมีประตูวิเศษ   ออกไปจากที่ตรงนี้ ผมจะได้ไปในที่ไกลๆไม่ต้องมาพบเจอความวุ่นวาย

        “นายต้องการเท่าไหร่” 

         “อะไรครับ ผมไม่เข้าใจ”  ผมทำหน้าสงสัย

        “ออกไปจากชีวิตลูกชายฉันซะ  ฉันยินดีจ่ายให้นายไม่อั้น  ฉันขอแค่นายเลิกยุ่งกับน้องไนท์และลูกชายฉัน”ตอนนี้ผมรู้สึกว่าขอบตาของผมมันเริ่มร้อนขึ้นมา ต่อให้มันทุกข์ยากลำบากเพียงใดผมก็ไม่มีวันที่จะยอมยกน้องไนท์ให้กับใคร  ถ้าจะพากน้องไนท์ไปจากผมต้องรอให้ผมตายซะก่อน  น้องไนท์เป็นชีวิตของผมถ้าหากผมขาดน้องไนท์ไปผมคงไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้

          “ผมคงทำตามที่คุณหญิงขอไม่ได้หรอกครับ”

         “ฉันให้นาย10 ล้าน”

          “ขอบคุณครับ แต่ผมคงจะรับมันไม่ได้หรอกครับเพราะผมไม่มีวันยกลูกให้กับใครทั้งนั้น”  ผมพูดด้วยสีหน้าจิงจัง

          “มันคงน้อยไปสินะ”   คุณหญิงยังคงพยายามที่จะเสนอเงินให้กับผม

          “ต่อให้คุณหญิงเสนอเงินมาให้ผมร้อยล้านผมก็ไม่มีวันยกลูกให้ใคร  ถึงแม้ว่าผมจะจนแต่ผมก็คงไม่เอาลูกที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจมาแลกกับเงินพวกนี้หรอกครับ  ผมอยู่กับน้องไนท์สองคนมาได้ตั้ง 4 ปี โดยทีน้องไนท์ไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อของเขาผมเลี้ยงน้องไนท์ให้มีความสุขได้โดยไม่มีพ่อของเขาผมเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของลูกได้โดยไม่มีพ่อของเขาแค่นี้ชีวิตของผมและน้องไนท์ก็มีความสุขแล้ว ผมไม่ได้ต้องการที่จะยุ่งกับมันเลย  คุณหญิงไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับว่าผมจะมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตมมันผมกับมันเราไม่ได้เป็นอะไรกันครับ ผมมีสิทธ์แค่เป็นแม่ของลูกมันเท่านั้น” ผมพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้มันเอ่อล้นขอบตาออกมา แล้วพยายามสุดลมหายใจเข้าลึกๆ

        “ได้ยินแล้วใช่ไหมไอ้ลูกชาย  แนรู้ว่าแกแอบฟังอยู่ออกมาได้แล้ว” 

       “คุณหญิงนี้คุณแกล้งอะไรลูกสะใภ้ผมอีกล่ะเนี่ย”  ไอ้คาร์ลมันเดินเข้ามาพร้อมกับผู้ชายที่มีอายุที่อุ้มน้องไนท์อยู่  ผู้ชายคนนี้หน้าตาคล้ายๆกับไอ้คาร์ล

        “โถ่คุณ ฉันก็แค่อยากพิสูจน์ว่าที่ลูกสะใภ้ของฉันดูบ้างนะสิ”  พิสูจน์อะไรกัน  ผมทำหน้างงแล้วจ้องมองคุณหญิงและคุณท่านที่แอบยิ้มขำกันเบาเบา

       “เป็นไงแล้วรู้อะไรรึเปล่า”  คุณท่านยิ้มล้อเลียนคุณหญิง

      “ยินดีต้อนรับลูกสะใภ้จ้าา”คุณหญิงเดินเข้ามาหาผมแล้วโผล่เข้ากอดผม มันได้แต่ทำหน้างง แล้วเมื่อกี้มันคืออะไร

      “หมายความว่ายังไงครับคุณแม่” 

       “ก็เมื่อกี้เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นฉันแค่แกล้งพิสูจน์ลูกสะใภ้ฉันเฉยๆ  ฉันต้องขอโทษด้วยนะจ๊ะ”  คุณหญิงหันมายิ้มให้กับผมแล้วประครองผมให้เดินไปนั่งโซฟาข้างๆท่าน

      “ไม่เป็นไรครับคุณหญิง”  

      “อุ๊ยต๊าย!! คุณยงคุณหญิงอะไรกันต้องเรียกคุณแม่สิ” คุณหยิงจ้องหน้าผมด้วยสายตาคาดโทษนิดๆๆ เผด็จการกันทั้งยกบ้าน  ผมแอบคิดในใจ

     “อะ เอ่อครับ คุณยะ แม่”  เกือบไปแล้วเรา

     “ดีมากจ๊ะ”  คุณแม่ยิ้มอย่างมีความสุข  ดูดีท่านเป็นคนที่จิตใจดีมีเมตตา  ผิดจากครั้งแรกที่เจอกันมาก

     “แหม่ๆ ได้ลูกสะใภ้และหลานแล้วลืมลูกลืมผัวเลยนะครับคุณแม่”   ไอ้คาร์ลมันเริ่มแขวะคุณแม่  มันทำน่าตางอนท่านด้วย  น่ารักตาย ตัวอย่างกะพ่อหมูฉึกๆ

      “แกหุบปากไปเลยฉันยังไม่ได้คิดบัญชีเรื่องที่แกทิ้งลูกสะใภ้ฉันและหลานฉันให้อยู่ด้วยกันแค่สองคนตั้งหลานปีนะ”  คุณแม่หันหน้าไปคาดโทษมัน

      “โถ่!  คุณแม่คร้าบบบบบบบ”   มันทำท่าทางออดอ้อนท่านได้น่าหมั่นเขี้ยวมาก



เจอกันตอนหน้าจ้าาา

        แสดง 18 - 18
วันที่โพสต์ :  23 ม.ค. 2558 20:12    วันที่อัพเดท :   3 มิ.ย. 2558 20:20    › จำนวนผู้เข้าชม 547270 คน
   › คะแนนโหวต 1253 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :