นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง จังหวะรักมาเฟีย ( Mafia's Rhythms Of Love )    by RungArunoThay
ชื่อตอน แรกพบ (จบตอน)


“ก็อก...ก็อก...” เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้งพร้อมเอียน ผู้จัดการก็ก้าวเข้ามาพร้อมปิดประตู  

“ขอโทษ...ผมติดประชุมพึ่งเสร็จเลยให้นีน่า แวะเข้ามาแนะนำตัวกับพวกคุณ” แล้วสายตาก็กวาดมองไปทั่วห้องเพื่อมองหาหญิงสาวที่เอ่ยนามไปเมื่อครู่  

“เธอออกไปจัดการอาหารเที่ยงให้พวกเรา” ปีเตอร์ตอบข้อสงสัยจากสายตาของเอียน   

“อืม!...ดี...ผมดีใจที่พวกคุณโอเคกับเธอ เธอเป็นเด็กดีและขยันมาก” เอียนพยักหน้ารับรู้พร้อมให้รายละเอียดเกี่ยวกับตัวหญิงสาวเพิ่ม  

“นีน่า มีแฟนหรือคนรักหรือยัง?” สตีฟที่เงียบอยู่นานถามขึ้น พร้อมชายตาแอบไปมองนักร้องนำของวง เห็นว่ากำลังก้มหน้าแต่ท่าทางนิ่งๆแบบนั้น เขารู้ได้ทันทีว่าคงตั้งใจฟังคำตอบอยู่ 

“HA..HA...ha เป็นคำถามที่ดีสตีฟ แต่ผมไม่แน่ใจในเรื่องนี้ มันเรื่องส่วนตัวของเธอ เท่าที่รู้จักเธอมากว่าสองสัปดาห์ ผมไม่เคยเห็นใครที่นี้ที่เธอจะสนิทเป็นพิเศษเพราะเท่าที่รู้คือเธอทำงานสองที่คือที่ร้านอาหารอิตาเลี่ยนกับที่นี้และไปเรียน เพราะฉะนั้นเสียใจด้วยนะผมไม่รู้จริงๆ พวกคุณคงต้องสังเกตุและถามเธอเอง”

“เฮ้ย!!!...” สตีฟร้องอย่างเสียดาย “ว่าแต่ว่าคุณเอียน มีอะไรหรือเปล่าครับ” ถามต่อทันที

“ไม่มีอะไร...พวกคุณซ้อมต่อเถอะ ผมไม่กวนแล้วแค่เข้ามาดูความเรียบร้อย...ถ้างั้นผมขอตัว” ก่อนจะเดินออกจากห้องเอียนหันกลับมาพูด   “ผมลืมบอกนีน่าเขาจะมีเรียนด้วย เดี๋ยวพวกคุณถามเขากันเองนะ เพราะเธอมีหน้าที่ดูแลพวกคุณกับห้องนี้” พูดจบก็เดินออกจากห้องไป ทุกคนเพียงพยักหน้ารับทราบไม่มีใครกล่าวอะไรกันอีก ก็ซ้อมเพลงกันต่อจนกว่ามื้อเที่ยงจะพร้อม



เมื่อทุกคนจัดการอาหารเที่ยงเรียบร้อย  วันนี้เป็นอาหารอิตาเลี่ยน จากข้อมูลที่ได้รับจากเอียน คงเดากันได้ทันทีว่ามาจากร้านที่เธอเคยทำงาน หลังจากเสร็จแล้วทุกอย่างต่างก็กลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง  กลุ่มศิลปินก็เข้าไปในส่วนของการซ้อม  ส่วนหนูนาหลังจากเก็บทุกอย่างเรียบร้อยเธอก็มานั่งที่โซฟา เพื่อรอรับคำสั่งว่าใครต้องการอะไรเธอไม่เคยเห็นการซ้อมดนตรีกันมาก่อนและอีกสามวันศิลปินกลุ่มนี้ต้องออกงาน  พวกเขาซ้อมเพลงที่จะไปเล่นและมีมุกน่ารักกล่าวทักทายแฟนเพลงบรรยากาศเป็นไปอย่างสบายๆ เพราะพวกเขาเหล่านี้ร่วมงานรู้จักกันมาหลายปี  พอนั่งดูมาได้สักพัก ไหนๆก็ไหนๆไม่มีใครเรียกใช้เธอก็เลยตัดสินใจหยิบ macbook ในกระเป๋าออกมา

  

“ขอปั่นนิยายเรื่องใหม่ ส่งโครงเรื่องไปที่เมืองไทยสักหน่อยดีกว่า”  คิดได้ดังนั้น  เธอหยิบหูฟังเสียบและเปิดเพลงฟังขณะปั่นนิยายมันเป็นวิธีการสร้างสมาธิของเธอในการเขียนนิยาย  แต่คราวนี้เป็นอัลบั้มเพลงของกลุ่มศิลปินในห้องแห่งนี้ เพราะเธอจะเขียนโดยบุคลิกตัวละครที่จะโลดเล่นในนิยายของเธอคือพวกเขา “จังหวะรักมาเฟีย”  ชื่อเรื่องนิยายเรื่องที่สาม 

อิริยาบทของเธอนั้นไม่ได้ลอดพ้นสายตาชายหนุ่มที่ถูกตั้งฉายาเลย  ตอนนี้เขาเห็นเธอนั่งกับพื้นวาง macbook กับโต๊ะกลางที่บริเวณโซฟาขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะอยากรู้ว่าเธอกำลังทำอะไร 

“เป็นอะไรว๊ะ ทำไมถึงอยากรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังฟังอะไร คิดอะไร ทำอะไร”  อยู่ๆแววตาของเธอก็เปลี่ยนไปดูจริงจังขึ้น 

 

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ทุกคนในห้องก็ต่างทำหน้าที่ของตัวจนเวลาล่วงมา พอหันไปดูนาฬิกาก็เป็นเวลาหนึ่งทุ่มแล้ว เป็นไรอัลเอ่ยกับสมาชิกในวง “วันนี้เอาเท่านี้ก่อนนะ พรุ่งนี้สายๆ เรามาซ้อมกันอีกรอบ”


หนูนาแทบจะไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้ ปีเตอร์เดินออกจากห้องซ้อม มานั่งที่โซฟาใกล้เธอที่สุด และก้มหน้ามาเกือบใกล้หน้าเธอแต่จ้องไปที่หน้าจอ macbook ว่าเธอกำลังทำอะไร  ซึ่งเป็นภาษาที่เขาอ่านไม่ออกแต่ก็พอเดาได้ไม่ยากเป็นภาษาไทย เพราะตัวอักษรคล้ายๆกับที่ปักไว้ตรงหน้าอกตุ๊กตาพวงกุญแจที่ขโมยของเธอมา  ซึ่งเขาไปหาคำตอบของบทความนั้นมาแล้วจึงเอ่ยถามเธอว่า “หนูนา...กำลังทำอะไรเหรอ?”

  

ทันทีที่ได้ยินเสียงและสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่ใกล้ตัวมาก หนูนาก็หันไปด้วยความตกใจ ทำให้ตอนนี้หน้าเธอกับพีทห่างกันแค่คืบ ซึ่งเขาหันหน้ามารอเธอกก่อนอยู่แล้ว  พอเห็นหน้านักร้องหนุ่มๆใกล้ๆทำเอาหนูนาลืมหายใจ ตาโตจ้องเขาตาไม่กะพริบจนปีเตอร์ต้องบอก “หายใจด้วยสิ” พร้อมกับยิ้มที่มุมปากในอาการของหนูนา “น่ารักแฮะ”  คิดในใจ

 

“อืม....กำลัง...เขียน.....นิยาย.....ส่ง....สำนักพิมพ์....” หนูนาตอบแบบตะกุกตะกัก เพราะต้องเตือนตัวเองให้หายใจไปด้วย พร้อมกับค่อยๆถอยหน้าออกห่างทีละนิด 

“หนูนา....เขียนนิยายด้วยหรือเนี้ยะ...ว่าแต่เรื่องเกี่ยวกับอะไร   ขออ่านด้วยได้หรือเปล่า” 

“อือ!...คือ...” จะให้บอกได้อย่างไรก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับเขาน่าอายตายเลย 

“ไม่ได้คะ...เป็นความลับคะเพราะยังเขียนไม่เสร็จ...คือหนูนา..พึ่งเริ่มเปิดเรื่องใหม่เมื่อครู่เองคะ...คงให้คุณทราบและอ่านไม่ได้คะเพราะมันเป็นภาษาไทยคะ หนูนาเขียนส่งสำนักพิมพ์ที่ไทยคะ” อธิบายด้วยความลืมตัวเผลอแทนตัวว่า หนูนา ตามคำเรียกของนักร้องนำอย่างลืมตัว


ปีเตอร์รับฟังและพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มกับแววตาบ่งบอกความดีใจอย่างชัดเจนที่หนูนาแทนตัวเองกับเขาว่า หนูนา    โดยที่เธอเป็นไปตามธรรมชาติไม่รู้ตัวสักนิด และยิ่งได้มองหน้าเธอใกล้ๆ อีกครั้งแต่เป็นครั้งแรกที่เธอไม่ได้หลับ หนูนามีดวงตาที่กลมโตขนตางอนยาวอย่างธรรมชาติรับกับดวงตา จนเขาอยากจะจับมาชิมและจูบปากอิ่มที่ช่างเจรจานี้จริงๆ  พร้อมกลิ่นหอมอ่อนๆที่น่าจะมาจากกลิ่นแป้งบวกกลิ่นสาวช่างน่าหลงไหลนักจนไม่อยากถอยห่างจากเธอเลย 

ถ้าเหล่าสมาชิกในกลุ่มต่างก็เดินมาที่เธอเพื่อที่จะมากล่าวคำลา และก็เดินออกจากห้องไป

“พีท นายยังไม่กลับหรือ?” และเป็นไรอัลที่หันมาถามปีเตอร์ 

“อืม...สักพัก...บาย”  พูดเพียงแค่นั้นและกล่าวลา  

“บาย...” ไรอัลกล่าวลาพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่  “บาย..นีน่า”

“บาย...” หนูนากล่าวพร้อมยิ้มน่ารักส่งให้ ทำให้ปีเตอร์เห็นกับหน้าตึงใส่ทั้งสองอย่างลืมตัว

“อือ...คือคุณจะกลับตอนไหนคะ” ทันทีที่ไรอัลเดินออกไป หนูนาก็หันมามองนักร้องหนุ่มที่เหลือเพียงหนึ่งเดียว 

“ถามทำไม...” ปีเตอร์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เนื่องจากอารมณ์ยังค้างกับสถานการณ์เมื่อครู่

“เป็นอะไรของเขา ถามดีๆอยู่ๆก็มาทำน้ำเสียงไม่พอใจใส่ยังไงไม่รู้” หนูนาคิดแต่ตอบกลับไปว่า “คือฉันจะต้องรอปิดห้องคะ ถ้าพวกคุณไม่ใช้ห้องแล้วคะ” พอได้ฟังคำตอบของเธอทำให้ปีเตอร์ที่อารมณ์ค้างอยู่เมื่อกี้นี้เพิ่มความขุ่นมัวมากไปอีก เพราะจากตอนแรกแทนตัว หนูนา เป็น ฉัน 

ทำให้ปีเตอร์ขบกราม และลุกจากตรงนั้นคว้าเสื้อโค้ชแล้วก็เดินออกจากห้องไปเลย  

“การกระทำแบบนั้นคงหมายถึง กลับแล้วสินะ” หนูนาบ่นกับตัวเอง และมองอย่างไม่เข้าใจ หรือว่าศิลปินอารมณ์ต้องแปรปรวนแบบนี้  



ปีเตอร์ตอนนี้นั่งอยู่ในรถแต่ยังไม่เคลื่อนรถออกจากที่จอดรถของตึกด้วยความรู้สึกที่หงุดหงิด  

“ทำไมถึงหงุดหงิดแบบนี้ว๊ะ..” บ่นกับตัวเองอย่างไม่เข้าใจตัวเองหรือว่าจะคิดถึงเจซี เพราะเขากับเจซีไม่ได้เจอกันมากว่าสองเดือนกว่า เพราะเขาต้องไปทัวร์คอนเสริต์  พอเขากลับมาเธอก็ต้องไปเดินแบบที่ฝรั่งเศษอีกสามสัปดาห์  ได้แต่คุยโทรศัพท์กันบ้างแต่เวลาว่างที่ไม่ตรงกันจึงไม่ค่อยได้คุย แต่ทั้งเขาและเธอต่างก็ชินเพราะรู้จักคบหากันมากว่าสิบปี ถ้าเป็นคู่อื่นคงแต่งงานไปแล้วแต่ระหว่างเขากับเธอต่างก็ไม่มีใครเร่งรัดใคร  หรือแสดงความต้องการที่จะอยากแต่งงานใช้ชีวิตครอบครัวกัน

   

แต่ความรู้สึกของเขาที่เป็นอยู่นี้เกิดขึ้นกับผู้หญิงที่เขาพึ่งเจอได้แค่สองวัน เมื่อนั่งทบทวนแต่ก็ยังหาคำตอบกับความรู้สึกนี้ไม่ได้ตัดสินใจปล่อยมันไปและขับรถอออกไป

        แสดง 2 - 2
วันที่โพสต์ :  5 ส.ค. 2558 20:43    วันที่อัพเดท :   22 ก.ย. 2560 23:17    › จำนวนผู้เข้าชม 74223 คน
   › คะแนนโหวต 3592 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :