นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง จังหวะรักมาเฟีย ( Mafia's Rhythms Of Love )    by RungArunoThay
ชื่อตอน คืนแรกของกันและกัน (บางส่วน)


ปีเตอร์เลี้ยวรถเข้ามามาจอดในลานจอดรถของคอนโดหรูใจกลางเมืองนครนิวยอร์ก  เมื่อรถเข้าที่ประจำก็ลงจากรถเดินอ้อมเปิดประตูอีกฝั่งหนูนาก็ค่อยๆลงมา  

“พีทที่นี้คือ...?”  ถามไปพร้อมกับเดินตามแรงจูงมือของปีเตอร์  เพราะทันทีที่หนูนาลงมา เขาก็ปิดประตูรถพร้อมคว้ามือเธอเดินตามทันทีโดยไม่ได้พูอะไรและไม่ได้ตอบคำถามใดๆของหนูนาพาไปยังลิฟท์กดชั้นพร้อมรหัสอะไรบางอย่างลิฟท์ก็เลื่อนขึ้นสู่ชั้นที่ต้องการ  ทันทีที่ลิฟท์เปิดอีกครั้ง  ปีเตอร์กึ่งลากและออกแรงเพิ่ม เพราะตอนนี้หนูนาเริ่มฝืนตัวเองไม่ผ่อนตามเขาเหมือนที่ผ่านมา

  

“หิวแล้วไปเถอะ” เขาหันไปมองพร้อมลากหนูนา และแอบขำในท่าทางตื่นกลัวของเธอ และผลักประตูกระจกตรงข้ามกับลิฟท์เข้าไป   

หนูนาตะลึง เพราะเมื่อก้าวเข้ามาตามแรงกึ่งลากของเขา เขาก็เอาเธอมานั่งที่โซฟามองปุ๊บไม่อยากคิดถึงราคาของมัน ฝาผนังอีกด้านเป็น กระจกมองเห็นวิวนครนิวยอร์กสวยงามมาก ดวงไฟดวงเล็กเรียงรายมากมายเหมือนตัวเองอยู่บนท้องฟ้า

  

ปีเตอร์ปล่อยมือจากหนูนา และแยกไปอีกทางหนูนาก็เดินไปใกล้กระจกนั้น ยืนมองความสวยงามของเมืองที่ไม่หลับไหลจนลืมความกลัวเมื่อสักครู่นี้ไปเลย หนูนาไม่แน่ใจว่ายืนอยู่นานแค่ไหน อยู่ๆปีเตอร์ก็เดินมาซ้อนด้านหลังโอบกอดเอวเธอจากด้านหลังกระซิบข้างหู  

“มื้อเย็นพร้อมแล้ว” ด้วยเสียงที่ทำให้หนูนาขนลุก พร้อมความร้อนขึ้นหน้าอีกครั้ง เมื่อปีเตอร์เป่าลมเบาๆเหมือนแกล้งที่หูน้อยๆของเธอ หนูนารีบหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขาทันทีตาจ้องตา  

“ฉัน.....หนูนาไม่รบกวนขอกลับดีกว่า” รีบเปลี่ยนสรรพนามทันทีเมื่อเห็นสายตาหรี่ลงเชิงตำหนิกลายๆ  

“ไม่ได้คืนนี้หนูนาต้องนอนที่นี้ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป” เป็นอีกครั้งที่หนูนาอ้าปากพร้อมทำตาโตใส่เขาอีกแล้ว  เมื่อได้ยินคำแบบนั้น แล้วจะให้เขาทำอย่างไรปีเตอร์ก็เข้าใจในกิริยาท่าทางแบบนั้น เพราะตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองอย่างที่สุดเช่นกันรู้เพียงแต่ว่าแค่เพียงจูบกันครั้งแรก เขาก็รู้ได้ทันทีว่าไม่อาจให้สาวน้อยคนนี้ห่างกายได้อีกแล้วก็ต้องใช้วิธีมัดมือชกแถไปแบบนี้ละ   

“ทำไมหนูนาต้องทำแบบนั้นด้วย”  หนูนาถอนหายใจและตัดสินใจถามใช้น้ำเสียงอย่างเป็นการเป็นงาน เพราะตอนนี้ปีเตอร์ทำท่าทางเฉไฉหลบสายตาเธอ  

ปีเตอร์กลับไม่พูดอะไรโอบเธอแล้วพาเดินไปที่โต๊ะอาหารที่ได้เตรียมไว้ก่อนหน้านี้



“ตื้ดๆๆๆๆ” เสียงนาฬิกาดังทำให้หนูนาค่อยๆลืมตาขึ้นหันไปมองตามเสียง แปดโมงเช้าแล้วและหันไปดูข้างๆที่ตอนนี้ว่างเปล่า  วันนี้หนูนามีเรียนบ่ายและไม่ต้องเข้าสตูดิโอเพราะกลุ่มศิลปินไม่อยู่  เมื่อปิดนาฬิกาก็นั่งพิงหัวเตียงคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืน  


เมื่อปีเตอร์พาเธอไปที่โต๊ะอาหาร  เขาก็ลงมือกินทันทีเป็นการแสดงให้รู้ว่าเขาไม่ต้องการพูดอะไรตอนนี้ เธอเองก็ได้แต่นั่งกินมื้อเย็นที่เขาทำให้แบบเงียบๆไม่มีใครพูดอะไร และเขาก็จัดการเก็บล้างเองทุกอย่าง เธอไม่ได้ทำอะไรเลยได้แต่นั่งที่เดิมเพราะไม่รู้จะเดินไปไหน และเมื่อเขาทำการเก็บล้างเองเรียบร้อย ก็เดินมาที่เธอพร้อมคว้ามือเพื่อให้ตามเขาไปที่อีกห้อง  

หนูนาสะบัดแขนทันทีเพื่อให้หลุดจาการเกาะกุมไม่ยอมลุกออกจากเก้าอี้ที่โต๊ะอาหาร 

เมื่อเห็นท่าทางแบบนั้น ปีเตอร์ยืนกอดอกและถามออกไปด้วยน้ำเสียงปกติ  

“จะอาบน้ำเองหรือจะให้บังคับอาบให้” หนูนาเงยหน้าทำตาโตใส่เขาอีกแล้ว  

“คุณมีสิทธิอะไรไม่ทราบ?” เพราะตอนนี้บอกได้เลยความอดทนในตัวหนูนาหมดแล้วไม่เหลือ ตะโกนออกไปพร้อมลุกขึ้นจากเก้าอี้  เพื่อที่จะได้ไม่ต้องต่างระดับกับเขามากเกินไป  ถึงแม้หนูนาจะมีความสูง 1.62 เมตร แต่เมื่อยืนแล้วเธอก็สูงแค่คางของปีเตอร์


“มาแล้วสินะ” ปีเตอร์คิดแต่เขาก็หาทางออกรอไว้แล้ว ตอนที่กิน มื้อเย็นอยู่กะไว้แล้วว่าเธอต้องออกฤทธิ์หลังจากนี้แน่นอน    

ทันทีที่สิ้นเสียงนั้น ปีเตอร์ก็คว้าหนูนาเข้ามาแนบอกแกร่งและประกบปากอิ่มทันที นี้แหละทางออกของเขาจะให้เขาบอกเธอเป็นคำพูดได้ยังไงเธอคงว่าเขาไม่ปกติสิ ใช้วิธีเอาเปรียบแบบนี้ดีกว่าภาษากายน่าจะเข้าใจมากกว่าภาษาพูด

  

คราวนี้หนูนาไม่เคลิ้มไปกับจูบของเขา พยายามขัดขืนและปิดปากไม่ยอมให้เขาได้ล่วงล้ำเข้าไปได้ง่ายๆ พร้อมใช้มือทั้งปัดและผลักหน้าเขาออก หลบหลีกหนีจากเขาตลอดเวลา ปีเตอร์หาได้ยอมแพ้จับมือเธอไว้ทั้งสองข้างพาดไปไว้ข้างหลังเขาเสมือนหนูนากำลังกอดเขาและขยับตัวแนบชิดกับตัวเธอไม่เว้นช่องแม้แต่อากาศผ่านได้ แขนข้างหนึ่งก็โอบรอบเอวเธอไว้อย่างแนบแน่นส่วนอีกแขนก็โอบรอบคอเธอไว้เพื่อล็อกคอเธอไม่ให้สามารถหนีเขาได้ และบดจูบเธอแบบร้อนแรง  

หนูนาได้แต่ทุบหลังเขาแต่ก็ไม่แรงมาก เพราะปีเตอร์กำลังสูบแรงเธอจากการจูบที่สามารถสูบวิญญาณเธอเลยแขนขาอ่อนไปหมดนี้ถ้าเขาไม่ล็อกตัวเธอไว้หนูนาคงล่วงไปกองกับพื้นแล้ว  ตอนนี้แขนทั้งสองข้างไม่สามารถให้เธอลอดพ้นจากสถานการณ์สูบวิญญาณไปได้  อาวุธสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่  ตอนนี้ปีเตอร์กำลังพยายามเปิดปากเธอเพื่อที่จะได้เข้าลิ้มลองความหวานที่เคยลองมาแล้วและเสพย์ติดกับรสชาตินี้แล้วด้วย

หนูนาคิดได้แบบนั้นอ้าปากแต่เพื่อกัดเข้าที่ริมฝีปากเขาอย่างแรง  ปีเตอร์แค่หยุดแต่ก็ยังไม่ยอมถอนริมฝีปาก ตรงกันข้ามเขากดริมฝีปากหนักขึ้น ทำให้หนูนารับรู้ถึงรสชาติคิดว่าคงเป็นเลือดของเขาด้วยความตกใจ และคาดไม่ถึงของหนูนาเธอรีบปล่อยทันที  ปีเตอร์ที่รอจังหวะอยู่แล้วก็สอดลิ้นเข้าไปลิ้มลองความหวานทันทีไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน จากรุนแรงเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลเมื่อรับรู้ได้ถึง อาการหนูนาต่อต้านที่ร่างเล็กในอ้อมกอดหายไป  และเขาก็ต้องถอยออกมาอย่างเสียดายเพราะถ้าเขาไม่ปล่อยเธอตอนนี้ความอดทนของเขาต้องหมดลงแน่นอน และระหว่างเขากับเธอคงไม่จบแค่การจูบสูบวิญาณแน่นอน เพราะเมื่อเขาถอนจูบจากเธอ หนูนาหายใจเหมือนกับคนพึ่งวิ่งมาราธอน

 

  ปีเตอร์ยังคงกอดหนูนาไว้และเลื่อนหน้าไปกระซิบบางอย่างเบาๆที่ข้างหูเธอและอดที่จะไม่ขโมยหอมแก้มที่แดงก่ำ และต่อจากนั้นก็จูงมือเธอที่ตอนนี้สติคงยังกลับมาไม่ปกติให้เดินตามไปอีกห้อง  พอเปิดเข้าไปคือห้องนอนจูงเธอเดินเข้ามาและปล่อยเธอไว้ที่กลางห้อง และเดินไปที่ตู้ที่คิดว่าคงเป็นตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่มาก หนูนามองตามปีเตอร์ตลอดเวลาแต่ก็ไม่ได้พูดหรือโวยวายอะไร แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมคนเราต้องมีเสื้อผ้าเยอะมากมายขนาดนั้น  เพราะเวลาใส่ก็ใส่ได้ครั้งละหนึ่งชุดใส่แล้วก็ต้องซักไม่ได้ใส่แล้วทิ้งเสียที่ไหน เพราะห้องแห่งนี้มีตู้เสื้อผ้าที่ขนาดใหญ่มากๆ


ปีเตอร์เดินกลับมาพร้อมผ้าขนหนูผืนใหญ่สีขาวได้กลิ่นหอมอ่อนๆของน้ำยาปรับผ้านุ่มกับเสื้อแขนยาวสีน้ำเงินตัวใหญ่ส่งให้เธอ และพาเธอเดินไปอีกประตูอีกฝั่งของห้อง เดาได้ไม่ยากห้องน้ำนั้นเองเปิดประตูพร้อมหันมาพูด  “ใช้ได้ทุกอย่าง” และเอื้อมไปหยิบแปรงสีฟันที่มีเพียงหนึ่งบีบยาสีฟันแล้วส่งให้เธอพร้อมกับยิ้ม หนูนารับมา “แปรงสีฟันอันเดียวกัน”  ได้แต่คิดในใจไม่กล้าพูดออกไปเพราะยังจำประโยคสุดท้ายของเขาที่กระซิบข้างหูได้  “หนึ่งคำถามแลกด้วยหนึ่งจูบและถ้ามากกว่าหนึ่งคำถามคำตอบแลกด้วยตัวหนูนาทั้งตัว”  

        แสดง 5 - 5
วันที่โพสต์ :  5 ส.ค. 2558 20:43    วันที่อัพเดท :   22 ส.ค. 2560 16:56    › จำนวนผู้เข้าชม 72605 คน
   › คะแนนโหวต 3437 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :