นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง จังหวะรักมาเฟีย ( Mafia's Rhythms Of Love )    by RungArunoThay
ชื่อตอน คืนแรกของกันและกัน (จบตอน)


“ยี่สิบนาทีเท่านั้น ถ้ายังอาบไม่เสร็จจะเข้ามาช่วย” แล้วปีเตอร์ก็ออกจากห้องน้ำพร้อมปิดประตู หนูนาก็เริ่มขั้นตอนแรกทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น คือ แปรงฟัน  

ตามเวลาเป๊ะหนูนา ออกมาพร้อมกับชุดใหม่โชคดีที่เธอไม่ต้องใส่ชั้นในซ้ำเพราะในเสื้อสีน้ำเงินมีกางเกงขาสั้นที่เข้ารูปให้เธอ ถึงแม้เธอจะโนบราแต่ด้วยที่เสื้อสีเข้มก็ไม่เป็นปัญหา 

เมื่อเห็นเธอออกมา ปีเตอร์ก็เดินสวนเธอเข้าห้องน้ำแต่ก่อนจะปิดประตู  “คืนนี้ผมไม่คิดจะทำอะไรมากไปกว่านอนเฉยๆ อย่าคิดหนีหรือทำอะไรเป็นการบังคับให้ต้องทำมากกว่ากอด แต่ถ้าหนูนาต้องการมากกว่านั้นผมก็เต็มใจ ออ!อย่าคิดพยายามออกจากที่นี้เพราะไม่มีทาง ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากผม”  


หนูนายืนฟังจ้องหน้าปีเตอร์ตาไม่กะพริบ ทันทีที่ประตูห้องน้ำปิด เธอก็เดินไปที่เตียงสอดตัวเองเข้าไปที่ใต้ผ้าห่มอย่างไม่มีทางเลือก เพราะฟังจากน้ำเสียงที่ราบเรียบและหน้าตากับแววตาที่มั่นคงของเขาแล้ว เชื่อได้สนิทใจว่าเขาหมายตามที่พูดมาทั้งหมด เพราะถ้าคืนนี้เธออยากปลอดภัยรักษาตัวรอดก็นิ่งๆทำตามที่เขาบอกเป็นดีที่สุด  และเพียงไม่นานหนูนาก็เข้าสู่ห้วงนิทรา คงเพราะวันนี้เป็นอีกวันที่เธอก็เหนื่อย และคิดว่าคงเหนื่อยกว่าทุกๆวันตั้งแต่มาอยู่อเมริกาเลยก็ว่าได้




"พีทเป็นอะไรนั่งยิ้มคนเดียว" จอนนี่ถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นเพื่อนนั่งดูโทรศัพท์มือถือ และยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว เป็นภาพที่เขาเองก็จำไม่ได้ว่าเคยเห็นมาก่อนหรือเปล่า

  ปีเตอร์ละสายตาจากสิ่งที่ทำให้เขายิ้มออกมาทั้งวัน มันไม่ใช่วัตถุที่อยู่ในมือ แต่มันเป็นสิ่งที่อยู่ข้างในต่างหากก็คือภาพหนูนาตอนหลับที่เขาแอบถ่ายไว้เมื่อคืน แต่ก็ไม่ลืมตอบคำถามเพื่อน  

“กำลังอินเลิฟ” จอนนี่เมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มและเข้าไปตบบ่าเพื่อน 

“ยินดีด้วยว๊ะเพื่อน นีน่าสินะ” พูดเหมือนเป็นคำถามแต่ไม่ได้ต้องการคำตอบ “นับจากนี้ไปนายก็เป็นมนุษย์แล้วสินะ ดีใจด้วยอุตส่าห์มาอาศัยอยู่บนโลกตั้งนาน” จอนนี่รู้สึกดีใจมากอย่างบอกไม่ถูกเขาเป็นเพื่อนกับพีท หรือปีเตอร์มาทั้งชีวิตของคนทั้งคู่ เขารู้และเข้าใจทุกอย่างในตัวปีเตอร์มากกว่าที่ปีเตอร์เข้าใจตัวเองรู้แม้กระทั่ง มาร์ส ไม่ใช่นามสกุลที่แท้จริงของเพื่อนคนนี้ และก็คิดไปถึงนีน่าที่เขาคงต้องขอพรต่อพระผู้เป็นเจ้าคุ้มครองเธอเพราะต่อจากนี้ไปชีวิตของเธอคงไม่ง่ายอย่างที่ผ่านมา แต่จะให้ทำไงถ้าให้เขาต้องเลือก เขาก็เลือกความสุขของคนตรงหน้าเขาก่อนอยู่ดี


ปีเตอร์พยักหน้ารับคำแสดงความยินดี และอดไม่ได้ที่จะต้องหัวเราะไปพร้อมกับประโยคแสดงความยินดี จอนนี่เห็นแบบนั้นแล้วภาพสาวน้อยชาวไทยก็ผุดขึ้นตรงหน้า คงต้องหารางวัลให้เธอจะเป็นอะไรดีที่จะเหมาะสมกับสิ่งที่เธอได้ทำไว้ เพราะเขาจำไม่ได้เลยว่าเพื่อนเขาคนนี้หัวเราะแบบเป็นตัวเองครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ และปีเตอร์ก็ก้มหน้าดูภาพสาวน้อยในโทรศัพท์ทำให้คิดถึงเรื่องเมื่อคืน  

          

เมื่อปีเตอร์อาบน้ำเสร็จ เปิดประตูห้องน้ำออกมาในชุดกางเกงขายาวตัวเดียว ปกติเขาชอบใส่กางเกงนอนอย่างเดียวอยู่แล้ว พอออกมาก็หันไปมองที่เตียงนอนอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นหนูนาหลับไปแล้วเขามั่นใจเพราะการหายใจที่สม่ำเสมอ เห็นแบบนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ และถ่ายภาพเธอจนพอใจ ก็ขึ้นเตียงสอดตัวเองใต้ผ้าห่มเดียวกับเธอ และค่อยๆขยับไปโอบกอดเธอให้มานอนแนบกับอกเขา แต่ก่อนจะหลับเขาก็จูบหน้าผาก คิ้ว ตา จมูก และสุดท้ายที่ปากอิ่มอย่างนุ่มนวลและเนิ่นนาน และกระชับอ้อมแขนให้เธอเข้ามาแนบกายมากขึ้น และเขาก็รู้ตัวทันทีว่าต่อจากนี้ไปเขาคงไม่สามารถนอนหลับลงได้ถ้าไม่มีเธอผู้นี้ในอ้อมกอด



  “บาย”  หนูนากล่าวลาเพื่อนร่วมคลาส ในขณะกำลังเดินมุ่งหน้าสู่รถไฟฟ้าใต้ดินพาตัวเธอกลับหอพักของเธอ เธอยังคิดไม่ตกตั้งแต่ออกมาจากห้องนักร้องนำเมื่อเช้านี้ เหลืออีกไม่ถึงสามชั่วโมงเขาก็จะมารับที่หอพักของเธอตามที่เขาได้เขียนบอกไว้เมื่อเช้านี้ 

เพราะเมื่อเธอเดินเข้าห้องน้ำหลังจากตื่นนอนและนั่งทบทวนเหตุการณ์เมื่อวานนี้ แปรงสีฟันเพียงอันเดียววางไว้บีบยาสีฟันให้เรียบร้อย “ใจคอเขาจะให้ใช้แปรงสีฟันร่วมกันตลอดหรือไง” และเสื้อผ้าชุดใหม่พร้อมชุดชั้นในใหม่ไซด์เธอเป๊ะ กางเกงยีนขายาวใหม่เอี่ยมกับเสื้อคอเต่าสีชมพูเข้มวางไว้พร้อม 

เมื่อเธออาบน้ำจัดการตัวเองแล้วก็ออกมาจากห้องนอน ก็เจอกับดอกกุหลาบหนึ่งดอกใหญ่วางไว้ที่โต๊ะชุดรับแขกมีการ์ดใบเล็กๆ   “สำหรับหนูนาที่รัก” เมื่อได้อ่านหนูนารู้สึกความร้อนขึ้นหน้า ตั้งแต่ที่เธอเจอและรู้จักเขาใบหน้าของเธอเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวร้อนตลอด และที่โต๊ะนั้นก็ยังมีเป้ของเธอที่เมื่อวานยังอยู่ในรถเขา 

เมื่อหนูนาเดินไปที่ส่วนของห้องครัวที่เมื่อวานเธอไม่ได้สนใจมันเลยออกแบบสไตล์โมเดิ้ลโทนดำเงา เหมาะและลงตัวกับห้องนี้จริงๆและที่ท๊อบของครัว หนูนาก็เห็นกระดาษโน๊ตแปะไว้บนฝาครอบอลูมิเนียมสีเงิน 

“ทานให้อร่อยนะครับ หนูนา” เมื่อเปิดออกเป็นอาหารเช้าแบบอเมริกันทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นไข่ดาว ไส้กรอก ข้าวกระเทียม เป็นรูปหัวใจจนหนูนาอดยิ้มไม่ได้ ก่อนจะทานก็ขอถ่ายรูปเก็บเป็นที่ระลึกสักหน่อยเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเก็บภาพ และลงมือกินอย่างอร่อยเสร็จก็เก็บล้างเก็บเข้าที่เรียบร้อย และเตรียมกำลังจะออกไปจากห้องนี้เพราะเธอต้องเดินทางไปเรียนอีก แต่ก็เหมือนจะนึกได้ว่าแล้วเธอจะออกจากห้องนี้ได้อย่างไรแต่แล้วสายตาก็ไปเห็นกระดาษอีกใบที่โต๊ะอาหาร

 

        “คีย์การ์ดเข้าออกห้องนี้ ใบนี้เป็นของหนูนาและพร้อมรหัสลิฟท์ที่จะพาคุณขึ้นมาที่นี้ จำให้ได้นะ และสองทุ่มวันนี้ผมจะไปรับที่หอพัก เก็บแต่ของที่จำเป็นและแจ้งย้ายออกจากเจ้าของห้องไปเลยนะ และย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันตั้งแต่วันนี้ไป สองทุ่มนะถ้าเก็บไม่เสร็จเท่าไหร่ก็เท่านั้น   พีท”

       “เผด็จการ!!!!” บ่นอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วออกจากห้องไป



คิดไปคิดมาก็กลับมาถึงที่หอพัก ความจริงหนูนาก็ไม่ได้มีอะไรมากเสื้อผ้าก็มีแต่เท่าที่จำเป็นต้องใส่ใช้เวลาเก็บจริงแค่ชั่วโมงก็เสร็จ หลังจากที่เธอไปแจ้งต่อเจ้าของหอว่าจะย้ายออกจากที่นี้ เธออยู่ที่นี้ได้แค่สองเดือน และเมื่อมองนาฬิกาใกล้เวลาที่นัดเธอก็ลากกระเป๋าใบใหญ่ที่เธอใส่ของมาจากเมืองไทยลงมารอข้างล่าง หนูนามายืนยังไม่ถึงสิบนาที รถBMWสีดำคุ้นตาที่เธอได้นั่งมาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อวานก็มาจอดพร้อมประตูฝั่งคนขับเปิดออกปีเตอร์ลงมาพร้อมรอยยิ้มที่ลอยมาเพื่อเธอ แต่หนูนาไม่ยิ้มตอบกลับยืนกอดอกไม่ขยับจนปีเตอร์ยกกระเป๋าไปไว้ท้ายรถที่เปิดรอไว้อยู่แล้ว 

“มีแค่นี้เหรอ?” ถามออกไปเพราะไม่เห็นอะไรอีกนอกจากเป้ใบเก่งของเธอที่สะพายอยู่กับตัวเธอ  

“แล้วเห็นอะไรอีกหรือเปล่า” ตอบกลับแบบยังโมโหคนตรงหน้าอยู่ 


ปีเตอร์ได้แต่เลิกคิ้วอมยิ้มกับคำตอบ เอื้อมไปเปิดประตูรถฝั่งคนนั่งและดึงเป้ออกจากเธอ และดันให้เธอเข้าไปในรถ เพราะเขาจะมายืนอยู่ริมถนนนานๆคงไม่ดี อาจโดนปาปารัสซี่ถ่ายภาพได้  แต่ในขณะที่หนูนาเข้าไปนั่งในรถปีเตอร์กำลังจะปิดประตู ก็มีแสงแว็บเหมือนแฟล็ทสว่างมาหลายๆครั้งติดกันจากฝั่งตรงข้าม ปีเตอร์มองตามแสงนั้นพร้อมกัดกรามด้วยสายตาที่ใครเห็นแทบจะทำตัวเองให้หายไปจากตรงนั้น ถ้ายังอยากมีลมหายใจต่อถึงวันพรุ่งนี้ เพราะเขาไม่ต้องการให้ภาพเขากับหนูนาหลุดออกไปปีเตอร์เข้ามานั่งประจำตำแน่งคนขับและออกรถไปทันที หยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรออกหาใครบางคน  เมื่อฝ่ายนั้นรับสายเกือบจะทันทีก็บอกตำแหน่งที่รับเธอออกมาด้วยเสียงเย็นจับจิต ที่แม้แต่หนูนาได้ยินยังหนาวๆ เลยได้แต่เก็บความสงสัยไว้คงไม่กล้าและคิดจะถามเขาด้วย นี้เป็นอีกบุคลิกของเขาที่เธอพึ่งจะเห็นเป็นครั้งแรก หลังจากนั้นเขาก็วางหูทันทีไม่มีการกล่าวลาใดๆ


.................................


สวัสดีคะ Reader 

   "จังหวะรักมาเฟีย" รูปเล่มสั่งซื้อได้แล้วนะคะ พร้อมส่งคะ ราคา 260 บาท จัดส่งฟรีไปรษณีย์ลงทะเบียน 

    EMS 50 บาท ทั่วประเทศ 

  สนใจติดต่อได้ที่ thesun_1982@hotmail.com


     ขอบคุณคะ

     by  รุ่งอรุโณทัย



        แสดง 7 - 7
วันที่โพสต์ :  5 ส.ค. 2558 20:43    วันที่อัพเดท :   25 มิ.ย. 2560 09:57    › จำนวนผู้เข้าชม 68596 คน
   › คะแนนโหวต 3190 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :