นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง จังหวะรักมาเฟีย ( Mafia's Rhythms Of Love )    by RungArunoThay
ชื่อตอน ย้ายเข้า (1/2)


หลังจากวางสายแล้วปีเตอร์ก็เหลือบมามองหญิงสาวข้างๆ เธอกำลังมองออกไปนอกกระจกเหมือนว่ากำลังชมทัศนียภาพรอบข้าง จริงอยู่นิวยอร์กเป็นเมืองที่สวยงามในยามค่ำคืนเมืองหนึ่งเลย  โดยเฉพาะสำหรับนักท่องเที่ยว แต่สำหรับเขาสิ่งที่สวยงามที่สุดตอนนี้คือหญิงสาวข้างกาย ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเจอผู้หญิงที่สวย ด้วยอาชีพเขาแล้วผู้หญิงที่สวยและเพียบพร้อมเขาเจอมามากมาย แม้แต่เจซีเธอเองเพียบพร้อมไปด้วยทุกอย่างทั้งความสวยรูปร่างความรู้ความสามารถชื่อเสียงที่คู่ควรกับเขาอย่างมากจากสายตาคนอื่น แต่สำหรับเขาสิ่งเหล่านั้นไม่สำคัญเลย   

สำหรับหญิงข้างกายตอนนี้ก็จัดเป็นผู้หญิงที่สวยน่ารักเป็นธรรมชาติคนหนึ่งในแบบเอเซีย แต่ถ้าเทียบกับผู้หญิงที่เขาพบมาต่างกันโดยสิ้นเชิง  แต่ใครจะคิดผู้หญิงที่จะดูแสนธรรมดาคนนี้กลับเป็นที่ต้องการสำหรับเขา  จนทำให้เขาไม่เป็นตัวของตัวเองจึงต้องใช้วิธีแบบคนโรคจิต “ในความคิดของเธอนะ”  เอาเธอมาครอบครองไว้แต่เพียงผู้เดียว

“หนูนา” เงียบ!!! ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ จากหญิงสาวข้างกายแม้แต่ปฎิกริยาทางร่างกาย 

“หนูนา” ตัดสินใจเรียกเธออีกครั้ง หนูนาถอนหายใจก่อนอย่างคนปลงตกและหันมาตามเสียงเรียกแต่ก็ยังไม่ได้พูดอะไร เพราะตอนนี้เธอคิดว่าจะต้องคุยและตกลงกับเขาอย่างสันติวิธี  มาถึงขนาดนี้เธอเองก็ไม่เข้าใจการกระทำของเขารวมถึงตัวเองด้วยทำไมและอะไรให้เธอตัดสินใจและทำตามความต้องการของเขาได้มากมายขนาดนี้ 


  เมื่อเห็นว่าเธอยอมหันมาตามเรียกครั้งที่สอง ปีเตอร์ก็เอ่ยต่อทันทีพร้อมกับหันกลับไปดูเส้นทาง เพราะสำหรับเขาแล้วเขาไม่อยากปล่อยให้ความรู้สึกไม่ดีไปกับเวลาเรื่อยๆ ซึ่งความรู้สึกนี้ก็เกิดกับเธอเพียงคนเดียว 

    “ผมรู้ว่าตอนนี้หนูนาคงรู้สึกสับสนและไม่เข้าใจการกระทำของผม แต่ผมคงจะไม่เอ่ยขอโทษใดๆทั้งสิ้น  เพราะสำหรับผมแล้วมันไม่ใช่สิ่ง    ผิดพลาดที่ต้องการให้หนูนาเข้ามาในชีวิต ผมคงอธิบายได้เพียงเท่านั้นเพราะผมเองก็ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน แต่ขอให้เชื่อว่าทุกอย่างที่ผมทำไปและกำลังจะทำต่อไป ทุกอย่างมันมาจากความรู้สึกที่ดีที่มีให้หนูนาคนเดียวเท่านั้น”

     “นี้เขากำลังบอก “รัก” เราหรือเปล่า แล้วเคยคิดจะถามเราหรือเปล่าว่าอยากได้หรือเปล่า” หนูนาคิดได้แค่นั้นแต่เป็นความคิดที่ค่อนข้างเข้าข้างตัวเองสุดๆ  ไมใช่ว่าจะไม่รู้สึกดีนะแต่ที่เงียบไม่รู้จะพูดอะไรต่อจริงๆ เขามาไม้นี้ไปต่อไม่ถูกเลยและรู้สึกอุณภูมิสูงที่ใบหน้าอีกแล้ว


    สำหรับปีเตอร์ถึงแม้จะไม่มีคำพูดอะไรออกมาจากหนูนา แต่เขาก็รับรู้ถึงความผ่อนคลายในตัวเธอได้ หลังจากนั้นต่างก็ไม่มีคำพูดใดๆ จนกระทั่งรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่ประจำใต้อาคารคอนโดหรู ปีเตอร์ก็ไปยกกระเป๋าที่มีเพียงใบเดียวมือหนึ่งก็ลากกระเป๋า อีกมือก็ไปขว้ามืออีกข้างของหนูนาและจูงมือเดินไปที่ลิฟท์ พอถึงหน้าลิฟท์ก็ก้มหน้ามาทางหนูนาและยิ้มไปด้วย  

“หนูนาจ๋า กดลิฟท์หน่อยสิจ๊ะ” หนูนารีบหันควับไปมองหน้าเจ้าของเสียงนั้นทันที“มีอารมณ์แบบนี้ด้วยหรือ”   ได้แต่คิดและยิ้มตอบกลับใบหน้านั้นที่หันมายิ้มรออยู่แล้วเอื้อมมือไปกดลิฟท์ เมื่อเดินเข้าไปก็กดรหัสกดชั้นด้วยมือที่ว่าง 

 

เมื่อเข้ามาถึงในห้องปีเตอร์ก็ไม่รอช้าปล่อยมือจากกระเป๋าแล้วดึงหนูนาเข้าอ้อมกอด  หอมแก้มทั้งสองข้างสลับไปมาหลายครั้ง แสดงออกให้รู้ว่าวันนี้เขาคิดถึงหนูนามากแค่ไหน หนูนาได้แต่หลับตาตกใจกับการกระทำอย่างรวดเร็วของปีเตอร์แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนต่อต้านใดๆ เพราะถ้ายอมรับความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ก็ปฎิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกดีกับมันเช่นกัน  

ปีเตอร์จ้องหน้าที่หลับตา “อยากให้หนูนาทำแบบนี้บ้าง” กระซิบเบาๆใกล้ริมฝีปากอิ่มนั้น หนูนาก็ค่อยๆลืมตาขึ้นก็เห็นเขาจ้องมาก่อนแล้ว 

“ทำแบบไหนคะ” ปีเตอร์ไม่ตอบแต่เอียงแก้มให้ หนูนาเห็นแบบนั้นก็เข้าใจทันที ยิ้มเขินๆในชีวิตเคยซะที่ไหนหอมแก้มผู้ชายตัวโตๆ ถึงแม้เธอจะมาอยู่อเมริกาได้สองเดือนแล้ว เธอก็ไม่เคยทักทายเพื่อนชายที่นี้แบบแก้มสัมผัสกันด้วยซ้ำ  แต่ก็ยอมและค่อยๆยื่นหน้าหอมแก้มเขาเบาๆ ปีเตอร์ไม่พอหันอีกข้างให้ หนูนาก็หอมแก้มเขาอีกครั้ง  

ปีเตอร์หันมาเผชิญหน้าแล้วยิ้มแบบที่ถ้าสาวๆเห็นต้องละลายแน่ๆ หนูนาคิดเพราะตอนนี้เธอเองก็แทบจะยืนไม่อยู่แล้วเช่นกัน ปีเตอร์มีรอยยิ้มหลายแบบมากแต่แบบนี้ที่ยิ้มออกมาทั้งดวงตาบ่งบอกถึงความสุขที่ได้รับนั้นเธอไม่เคยเห็นมาก่อน หนูนาคิดว่าตอนนี้อุณภูมที่หน้าคงสูงมากใบหน้าของเธอคงแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุกแน่ๆและในขณะเดียวกันหัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะปกติซะแล้ว  


ด้วยความน่ารักและเป็นธรรมชาติของหญิงสาวตรงหน้าทำให้     ปีเตอร์เก็บกักความรู้สึกบางอย่างต่อไปไม่ได้อีกแล้วทำให้ปากหนาเลื่อนเข้าประกบปากอิ่มนั้นทันทีส่งลิ้นหนาเข้าไปในโพรงปากอิ่มควานหาดูดกลืนความหวานนั้นอย่างไม่รีรอ หนูนาหาได้ต่อต้านแต่อย่างใด ยิ่งทำให้ลิ้นหนารุกตามอารมณ์หยอกล้อกับลิ้นเล็กๆ ทำให้แขนเล็กต้องขึ้นมาโอบกอดรอบคอเขาเพื่อเป็นหลัก “อืม..” เรียกเสียงครางอย่างพึงพอใจของปีเตอร์ออกมา

  

ปีเตอร์ช้อนร่างเล็กโดยที่ไม่ถอนจูบ ยังคงจูบหยอกล้อเรียกร้องกลืนกินความหวานอย่างไม่รู้จักอิ่ม ปีเตอร์เดินมานั่งที่โซฟากลางห้องให้หนูนานั่งบนตักโดยที่ไม่ยอมถอนจูบ แขนโอบรอบเอวเธอไว้แต่จู่ๆเขาก็หยุดทุกการเคลื่อนไหวแต่ไม่ยอมถอนริมฝีปากออกจากปากอิ่มนั้น หนูนารู้สึกขัดใจเพราะยังรู้สึกดีกับจูบของเขาอยู่มาก พร้อมยอมรับและเปิดใจกับเขามากขึ้นและค่อยๆลืมตาพร้อมจะถอนจูบซะเอง แต่แขนแกร่งก็เหมือนรู้ทันยกข้างหนึ่งขึ้นมาไม่ให้หนูนาทำอย่างที่คิดได้ ปีเตอร์กลับค่อยๆดูดปากหนูนาและให้หนูนาส่งลิ้นเล็กเข้ามาในโพรงปากเขา

 

“อ้า...” ปีเตอร์ร้องครางออกมา หนูนาได้ยินอย่างนั้นได้ใจก็ทำอย่างที่เขาทำกับเธอ คือลิ้มลองดูดกลืนกินความหวานในโพรงปากเขาบ้างและหยอกล้อกับลิ้นหนานั้น สร้างความรู้สึกที่ดีให้กับคนทั้งสองอย่างมาก ตอนนี้ต่างฝ่ายต่างสลับกันไปลิ้มลองความหวานของกันและกันไม่มีใครที่จะยอมหยุดเพราะทั้งสองคนได้ตัดสินใจที่จะปล่อยความรู้สึกให้เป็นไปตามความต้องการ  

“อุ้ย!!” หนูนาร้องออกมาพร้อมกับถอนจูบทันที เมื่อปีเตอร์กำลังจะไปต่อโดยล้วงมือเข้าไปใต้เสื้อจากด้านล่าง หนูนาเติบโตจนอายุยี่สิบห้าแล้ว ยังไม่เคยถูกล้วงล้ำมากขนาดนี้ก็ต้องตกใจบ้างสิ

“หิวแล้ว ไปทำอะไรกินกันดีกว่า”

“ห๊า...”  หนูนา ปรับอารมณ์ไม่ทันได้แต่ร้องอุทานอย่างงงๆ เมื่อจู่ๆปีเตอร์ก็อุ้มเธอลง และเปลี่ยนเรื่องซะงั้น และเขาก็จูงมือเธอเดินตามมาส่วนครัวสไตล์โมเดิ้ล  

“มื้อนี้ คุณอยากจะลองทำดูมั้ย” นั้นไง!เปลี่ยนเรื่องปรับอารมณ์แบบศิลปินขนานแท้เลย 

“อืม....คือ....ทำอาหารไม่เป็น...ทำได้แค่เมนูไข่” ตอบไปอย่างเขินๆ ถึงแม้เธอจะเป็นเด็กกำพร้า แต่หนูนาก็ถนัดในเรื่องปัดกวาดเช็ดถูมากกว่า ตั้งแต่เธอกับนีออนต้องออกมาใช้ชีวิตกัน หน้าที่นี้ก็เป็นของนีออนตลอด และถ้าเมื่อไหร่ที่เธอจำเป็นต้องกินเพื่อยังชีพ ตอนที่นีออนไม่อยู่ในบางเวลา เธอก็มักจะพึ่งอาหารญี่ปุน บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป เพียงเท่านั้นแค่อิ่มท้องก็พอแล้วสำหรับหนูนา 

“งั้นก็มานั่งรอตรงนี้ หนูนาอยากทานอะไร” ปีเตอร์ได้แต่เลิกคิ้วและให้เธอมานั่งเก้าอี้ตรงหน้าท๊อป ถามออกไปแล้วยิ้มมองหน้าเธอรอคำตอบ

“อืม...พีท ทำอะไรได้บ้าง”  

“ก็หลายอย่างยกเว้นอาหารไทย เฉพาะตอนนี้นะผมจะฝึกทำอาหารไทยให้หนูนาได้ทาน แต่ขอเวลาสักหน่อยนะคนดี”

“คะ...อะไรก็ได้คะ หนูนาทานได้ทุกอย่าง” ตอบไปและยิ้มกว้างด้วยความดีใจ 

“โอเค งั้นรอสักครู่” หลังจากนั้นปีเตอร์ก็เดินไปเปิดตู้เย็น หยิบของสดออกมาอย่างคล่องแคล้ว หนูนามองภาพนั้นอย่างเพลิดเพลินนี้ก็คงเป็นอีกอย่างในตัวผู้ชายคนนี้ 

“พีทดูคล่องแคล่วจัง” หนูนาพูดออกไปตามที่เห็น 

ปีเตอร์หันมายิ้มและพูดต่อว่า “ผมชอบทำอาหารกินเอง   ไม่ชอบออกไปข้างนอกให้วุ่นวาย ช่วงเวลาหลังจากทำงานผมก็จะกลับมาที่นี้”

“ที่นี้? เอ่อ....พีทพูดเหมือนกับว่าที่นี้ไม่ใช่บ้านของพีท” 

“ไม่ใช่บ้าน แต่ที่นี้เป็นของผมแต่ไม่ใช่บ้าน แล้วผมจะพาหนูนาไปที่บ้านผมนะครับ” เขาบอกตอนนี้ได้เลยว่าวันนี้เป็นวันทำอาหารที่เขามีความสุขเพราะเจ้าหนูทำไมที่ช่างเจรจาช่างถาม ปีเตอร์รู้สึกถึงความเป็นชีวิตที่มีชีวิตชีวา....


สวัสดีคะ  Reader คะ

"จังหวะรักมาเฟีย I "  พร้อมส่งแล้วคะ 260 บาท  สนใจติดต่อได้ที่ thesun_1982@hotmail.com

หรือ e-book  ก็มีแล้วคะ


        แสดง 9 - 9
วันที่โพสต์ :  5 ส.ค. 2558 20:43    วันที่อัพเดท :   22 ก.ย. 2560 23:17    › จำนวนผู้เข้าชม 74227 คน
   › คะแนนโหวต 3592 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :