นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ขอรักรัฐภูมิ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)    by madamsomloun
ชื่อตอน ขอรักครั้งที่ หนึ่ง 3


 

 

 

 

 

ปานรีย์ก้าวยาวเข้าไปหาเลขาสาวใหญ่ที่รออยู่หน้าห้องประชุม ท่าทางกระวนกระวาย ร้อนใจไม่แพ้กัน การที่ผู้ถือหุ้นเรียกร้องให้มีประชุมเร่งด่วนแบบนี้ ต้องมีเรื่องใหญ่ ซึ่งก็คงไม่พ้นเรื่องข่าววันนี้แน่

 



พี่ปราบมาหรือยังค่ะ



คุณปาน ยังเลยค่ะ ผู้ถือหุ้นนั่งรอหน้าเครียดกันใหญ่ เราจะทำยังไงดีค่ะ



นวลทิพย์อดหวั่นใจแทนนายสาวที่จะต้องมาออกหน้ารับแทนพี่ชายอีกจนได้ ซึ่งคนก่อเรื่องตอนนี้ก็ยังติดต่อไม่ได้หายหัวไปตามระเบียบ



นิสัยเดิมไม่เปลี่ยน



ปานรีย์สบถออกมาอย่างหัวเสีย นี่ถ้าไม่ใช่พี่น้องคลานตามกันมา เธอจะเตะให้สักเปรี้ยงสองเปรี้ยง ทำเรื่องงามหน้าไม่หยุด ก่อนจะบอกเลขาขึ้นใหม่



“...พี่นวลโทรหาพี่ปราบให้เขารับสายให้ได้ วิธีไหนก็ได้ปานไม่สน ส่วนทางนี้ปานจัดการต่อเอง



ได้ค่ะๆ แต่ตอนนี้คุณปานเข้าไปด้านในก่อนดีกว่าค่ะ ทุกคนกำลังรออยู่



ได้ค่ะปานรีย์พยักหน้ารับ สูดหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วก้าวขาเรียวตรงไปหยุดลงตรงหน้าประตูห้องประชุมใหญ่ และเปิดประตูมันออกกว้าง



ร่างสูงโปร่งของรองประธานสาวปรากฏกายขึ้น บรรดาผู้บริหารที่รออยู่ภายในห้องก็ยิงคำถามเป็นชุดใส่ทันที



นี่มันเกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไงคุณปานรีย์หนึ่งในกรรมการโยนเอกสารและหนังสือพิมพ์เช้าวันนี้ลงบนโต๊ะอย่างไม่พอใจ



แล้วข่าวนั้นอีก มันคืออะไร ยังไง



ปานรีย์ไม่รู้จะตอบคำถามของใครก่อนดี ไม่คิดเลยว่าการที่เธอปฏิเสธอีกฝ่ายไปแบบนั้นจะนำมาซึ่งความวุ่นวายและปัญหาใหญ่ของบริษัท



ทุกท่านค่ะ ดิฉันจะตอบทุกคำถาม แต่ตอนนี้เชิญทุกคนนั่งลงก่อน”  



ทั้งห้องเงียบกริบเมื่อรองประทานสาวสวยเอ่ยขึ้น ซึ่งพวกเขาก็พอรู้กิตติศัพท์หญิงสาวมาพอตัว ถ้าไม่เงียบอาจมีอะไรพุ่งมาใส่โดยไม่ทันตั้งตัว เธอไม่ได้สนใจว่าใครจะใหญ่โตมาจากไหน แต่ที่เธอเป็นที่ของเธอ ทุกคนต้องฟังเธอคนเดียว



ตกลงมันเรื่องอะไรกัน ทำไมเคนอิจิถึงได้ยกเลิกสัญญากับทางเราทั้งหมดกลางครั่นร่วมถึงโครงการเก่าที่พึ่งเซ็นต่อสัญญาไปด้วย



โปรเจคใหม่ที่เตรียมจะเซ็นสัญญาร่วมกันอีกล่ะ มันอะไรกัน



คือดิฉันต้องขอชี้แจ้งให้ทราบก่อนนะค่ะ...



รองประธานสาวจึงอธิบายถึงเรื่องราวและเหตุผลทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้กับผู้บริหารทุกคนได้ฟัง รวมถึงเรื่องที่เธอกลายเป็นหนึ่งในเรื่องข้อตกลงทางธุรกิจในวันนั้นด้วย ซึ่งเธอก็ได้ทำลายมันไปเรียบร้อยแล้ว



“...ไม่คิดเลยว่าเคนอิจิจะเป็นคนแบบนี้ไปได้



คราวนี้ทุกคนก็น่าจะตาสว่างกันเสียทีผู้บริหารอาวุโสรู้จักผู้ชายคนนี้ดี



ดีแล้วที่คุณบอกปฏิเสธ ถ้าตกลงเซ็นสัญญานั่นไปมีหวังชื่อเสียงเคอาร์ป่นปี้หมดแน่หนึ่งเสียงเห็นด้วยกับเฒ่าชาญ



ข่าวที่คุณจะแต่งงานกับ รัฐภูมิ ฟรานเซส เจ้าของโรงแรมฟรานเซสเรื่องมันเป็นมายังไงกันหนึ่งในผู้บริหารถามถึงประเด็นร้อนที่กำลังเป็นข่าวหน้าหนึ่งทุกฉบับอยู่ในตอนนี้ขึ้นมา



ชายหนุ่มเจ้าของเรื่องที่ยืนอยู่ด้านนอกหยุดยืนฟังว่าหญิงสาวจะตอบเรื่องระหว่างเขายังไงเช่นกัน



นั้นสิ แล้วในข่าวที่บอกว่าพวกคุณกำลังจะทำโปรเจคใหญ่ด้วยกันอีกตกลงมันยังไง



ตกลงเรื่องมันเป็นมายังไง ช่วยอธิบายให้เราฟังทีบรรดาผู้บริหารและผู้ถือหุ้นต่างตั้งคำถามรัวใส่เป็นชุด



เอ่อคือ...



ปานรีย์มองหน้าคนโน้นคนนี้ไม่รู้จะเริ่มยังไง เธอก็พึ่งรู้ก่อนหน้าที่จะเดินทางมาถึงเหมือนกัน ไม่รู้จะตอบอย่างไรเหมือนกัน และเรื่องนี้ก็คงไม่ใช่ฝีมือของใครอื่น และมีอยู่คนเดียวเท่านั้นแหละที่เสียผลประโยชน์



เคนอิจิ มิคารุ!

 

 

ก่นด่าอีกฝ่ายในใจอย่างเหลืออด นี่มันกัดไม่ยอมปล่อยจริงๆ หญิงสาวแสดงสีหน้าและแววตาออกมา บ่งบอกว่าหนักใจไม่น้อย



“...ดิฉันก็พึ่งเห็นข่าวเมื่อเช้าไม่ทราบเหมือนกันว่าข่าวมาจากไหน แต่ยังไงก็ต้องขอโทษทุกท่านด้วยกับเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้น



ปานรีย์ยกมือบางขึ้นไหว้ขอโทษผู้บริหารทุกคนที่อยู่ในห้องประชุมที่เธอเป็นคนนำปัญหามาให้ เธอเองก็ไม่รู้ว่าการที่แก้ปัญหาของตัวเองแบบไม่ทันคิดไตร่ตรองให้ดีจะทำให้บริษัทเกิดความวุ่นวายและเดือดร้อนกันไปใหญ่โตขนาดนี้



คำแก้ตัวฟังไม่ขึ้น



คนที่ยืนฟังอยู่ด้านนอกกับตัวเอง เขาไม่เชื่อว่าเธอทำไม่โดยไม่มีเหตุผล ซึ่งก็คงไม่พ้นสร้างความสนใจให้กับโรงแรมตัวเองตามเคย



แค่คำขอโทษ มันไม่ได้แก้ปัญหาหรอกนะท่านรอง

 

 

หนึ่งในผู้บริหารอีกคนที่ไม่ชอบขี้หน้าสองพี่น้องอยู่แล้วได้กล่าวเป็นเชิงให้ออกมารับผิดชอบต่อเรื่องที่เกิดขึ้น



ทุกท่านไม่ต้องห่วงค่ะ ปัญหาที่เกิดขึ้นดิฉันจะเป็นคนรับผิดชอบเอง



คุณจะรับผิดชอบไหวเหรอ ตอนนี้เคนอิจิกำลังคว้านซื้อหุ้นของเราสนุกมือ เห็นว่ามีผู้ถือหุ้นบางรายกำลังคิดจะขายให้เขา และมันเป็นปัญหาให้ความน่าเชื่อถือของเราลดลงไปกว่าครึ่ง ขื่นเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานเราแย่แน่



ถ้าปัญหานี้ฉันแก้ไขไม่ได้ ตำแหน่งรองประธานเคอาร์ คอร์ป ก็ไม่สมควรที่จะเป็นของฉันอีกต่อไป!” 



คำพูดและน้ำเสียงเฉียบขาดที่โพล่งออกมาทำเอาทั้งห้องเงียบกริบลงอีกครั้ง ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากทายาทกิจสาโรจน์



ใครอีกคนที่ยืนฟังหญิงสาวอยู่ด้านนอกได้ยินประโยคนั้นก็นึกทึ่งไม่น้อยกับความใจกล้าของสาวเจ้า เขาอยากจะรู้เสียแล้วสิว่าเธอจะแก้ปัญหาเรื่องนี้ยังไง



เคนอิจิ มิคารุ ไม่เหมือนคู่ค้าทั่วไปที่เราจะทำอะไรเขาได้ง่ายๆ อะไรที่เขาต้องการแล้วใครหน้าไหนก็ขวางไม่ได้ คุณรู้เรื่องนี้ดีใช่ไหม



ผู้อาวุโสบอกเล่าถึงกิตติศัพท์คู่ค้าหนุ่มที่ไม่เคยจะเห็นหัวใคร ที่เขายังอยู่และทำธุรกิจกับบริษัทก็มีเพียงเพื่อผลประโยชน์เท่านั้น



เรื่องนั้นดิฉันทราบดีค่ะและได้เจอมากับตัวแล้วด้วย



ปานรีย์หวนคิดไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน แต่จะให้เธอยอมรับข้อเสนอน่าสมเพชนั้นนะหรือ เธอยอมเป็นบุคคลล้มละลายมันยังดูมีค่ามากกว่า



หลังจากประชุมแล้วเสร็จรองประธานสาวก็เดินไปหาเลขาสาวใหญ่ที่เป็นธุระโทรตามหาพี่ชายที่สร้างปัญหาเอาไว้ให้แล้วชิ่งหนี ทิ้งให้เธอต้องมาตามแก้ให้เหมือนทุกครั้ง



เป็นยังไงบ้างค่ะ ติดต่อพี่ปราบได้ไหม



ไม่ยอมรับสายเลยค่ะ นี่พี่ก็โทรจะมือเป็นร้อยสายแล้วก็ยังไม่มีคนรับเลย



ให้มันได้อย่างนี้สิปานรีย์สบถเสียงเครียด เผลอกำมือบางเข้าหากันแน่น



แล้วจะเอายังไงต่อค่ะ



ไม่ต้องโทรแล้วค่ะ ปานจัดการต่อเอง พี่นวลไปทำงานต่อเถอะ เดี๋ยวปานจะออกไปข้างนอก มีงานด่วนอะไรเข้ามาก็เลื่อนไปก่อน เดี๋ยวปานจะกลับมาจัดการทีหลัง



อ้าวนั้นคุณปานจะไปไหนค่ะ...



ยังไม่ทันจะพูดจบร่างบางก็เดินหายเข้าไปในลิฟต์เรียบร้อย คนเป็นเลขาจึงได้แต่เพียงมองตามด้วยความเป็นห่วง

 

 



 รัฐภูมิ ฟรานเซส ยืนนิ่งอยู่อีกมุมห้องมองตามร่างบางของหญิงสาวเอเชียหน้าหวานไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย เธอไม่เหมือนกับผู้หญิงที่เขาเคยเจอ พวกหล่อนเหล่านั้นเอาแต่คอยวิ่งตาม เรียกร้องความสนใจอยู่ตลอดเวลา แต่สำหรับเธอคนนี้ต่างออกไป ไม่ได้มีท่าทีหรือสนใจเขาเลยด้วยซ้ำ และนั้นจึงทำให้เขาอยากจะครอบครองหัวใจน้ำแข็งดวงนั้น เขากลับรู้สึกว่าอยู่ใกล้เธอแล้วเหมือนมีแม่เหล็กขนาดใหญ่ดึงดูดเขาให้เข้ามาหา ขาแกร่งหมุนกายเดินตรงไปยังห้องทำงานของหญิงสาว



คุณรอฟครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ ลูกน้องเราโทรมารายงานว่ามีคนแฮกซ์ระบบของเรา!



ไอ้หมาบ้านี่มันจะเอายังไงกับฉันสั่งคนของเราจัดการป้องกันระบบขึ้นสูง แล้วส่งคนไปตามคนที่มันแฮกซ์ จัดการมันซะ!” สั่งเสียงเครียด



ไรอันผละไปต่อสายหาลูกน้องให้จัดการระบบของโรงแรมและบริษัทตามที่สิงห์หนุ่มสั่ง ถ้าช้าอาจจะส่งผลเสียไปทั้งระบบ พวกเขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร แต่งานนี้ไม่ใช่เล่นๆ แน่

 





รถยนต์คันหรูวิ่งปาดเข้าไปจอดลงหน้าคอนโดหรูกลางกรุง เปิดและปิดประตูตามอารมณ์คนที่กำลังเดือดดาลในเวลานี้ ร่างบางก้าวฉับเข้าไปภายใน



พนักงานที่เห็นหญิงสาวเข้ามาภายในก็รีบกุลีกุจอไปกดลิฟต์รอ เพราะรู้ว่าเธอเป็นลูกค้าวีวีไอพีของที่นี่เช่นเดียวกันกับพี่ชาย อึดใจต่อมาร่างบางก็มาหยุดลงหน้าห้องหมายเลขที่เป็นห้องของพี่ชายตัวดี มือบางเสียบคีย์การ์ดเปิดประตูผลักเข้าไปในห้อง และสิ่งที่เห็นก็ทำเอาความโกรธเกรียวที่หอบหิ้วมาพุ่งเป็นทวีคูณ



หญิงสาวก้าวเข้าไปลากผ้าห่มที่คุมร่างกึ่งเปื่อยออกไปกองอยู่ที่พื้น พร้อมฝ่ามือฟาดเข้าที่แขนแกร่งอย่างสุดจะทน



คนที่กำลังนอนหลับฝันดีสะดุ้งโย่งกับความเจ็บปวดที่ได้รับ ลืมตาขึ้นมองคนที่เข้ามากวนการพักผ่อน ร่างสูงลุกขึ้นนั่งเอามือปัดป้องเอาไว้



โอ้ยทำบ้าอะไรว่ะ



ปานจะบ้ากว่านี้อีก ถ้าพี่ยังมีความคิดโง่ๆ แบบนี้อยู่

 

ร่างบางยืนกำมือแน่น มองหน้าพี่ชายแทบอยากจะเข้าไปฉีกร่างเขาออกเป็นชิ้นถ้าทำได้



ยัยปาน นี่แกเองหรอลืมตามองน้องสาวให้ชัดๆ ยกมือเสยผมไปด้านหลังเมื่อถูกรบกวนเวลาพักผ่อน



ยังมีหน้ามานอนหลับสบายใจอยู่ได้ พี่รู้หรือเปล่าว่าตอนนี้บริษัทกำลังเจอกับอะไรอยู่



พูดมาตรงๆ เลยดีกว่า มีเรื่องอะไรแกถึงต้องหอบมาถึงที่นี่ ไม่ต้องมาพูดอ้อมค้อม



เคนอิจิกำลังคว้านซื้อหุ้นของเรา พี่รู้เรื่องนี้ด้วยใช่ไหมได้ฟังในสิ่งที่น้องสาวบอกถึงกับหูพึง



หาแกว่าอะไรนะ



พี่ได้ยินไม่ผิดหรอก เพราะพี่คนเดียวที่ไปเสนอความคิดบ้าๆนั้นให้เขา คราวนี้แหละเขาจบเห่กันจริงๆแน่



จะมาโทษฉันคนเดียวได้ยังไง มันเป็นความผิดของแกด้วยเหมือนกันนั้นแหละ ถ้าแกยอมเป็นเมียเคนอิจิตั้งแต่แรก เรื่องมันก็ไม่ต้องออกมาเป็นแบบนี้หรอก



พี่ปราบพี่บ้าไปแล้วจริงๆตะโกนชื่อพี่ชายดังลั่นอย่างไม่เคยโกรธเท่านี้มาก่อน



อย่ามาขึ้นเสียงกับฉัน ถ้าจะโทษว่าใครผิดก็โทษแกคนเดียวนั่นแหละ ไปๆออกไปได้แล้ว ฉันจะนอน



ลุกขึ้นจับไหล่มนของน้องสาวหมุนไปทางประตูและผลักให้เดินออกไปจากห้อง ก่อนจะปิดประตูลงกลอน เดินกลับไปนอนต่ออย่างสบายใจ



พี่ปราบ เปิดประตูมาพูกันให้รู้เรื่องก่อนเลยนะ พี่ปราบ...

 

 

มือบางเคาะประตูถี่ยิบ จะเข้าไปอีกรอบก็ไม่ได้ด้วย เธอดันลืมคีย์การ์ดเอาไว้ด้วยในอีก



โถ้เว้ยให้มันได้อย่างนี้สิสบถออกมาอย่างหัวเสีย ผละเดินกลับไป เธอไม่ยอมให้เคนอิจิเอาสิ่งที่พ่อเธอสร้างมากับมือไปเด็ดขาด ไม่มีทาง!

 


        แสดง 4 - 4
วันที่โพสต์ :  25 พ.ย. 2558 22:00 วันที่อัพเดท :   26 ก.พ. 2561 19:02    › จำนวนผู้เข้าชม 133367 คน
   › คะแนนโหวต 2611 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :