นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง อุ้มรักรัฐภพ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)    by madamsomloun
ชื่อตอน คนโอน อุ้ม







คนโดน อุ้ม

 

  

 

คาราคอร์ฟ


เรือเดินสมุทรขนาดใหญ่กำลังแล่นไปตามน่านน้ำมหาสมุทร สถานที่พักผ่อนสุดหรูหราของบรรดานักธุรกิจ ผู้ทรงอิทธิพลดารานักแสดงทั้งหลาย และไม่ใช่เพียงเท่านั้น ยังรวมเศรษฐีจากทั่วโลกและนักการเมืองไว้อย่างคับคลั่ง ความที่เป็นที่สุดน่าสนใจรวมถึงความสะดวกสบายจึงต้องเป็นที่หนึ่ง ไม่ว่าเป็นห้องพักระดับห้าดาวที่มีมากกว่าสองร้อยห้อง และที่พิเศษกว่าเห็นจะเป็น


กรีนเรชสิเด้นท์


ห้องพักสุดหรูระดับเจ็ดดาวที่มีเพียงแค่สิบสองห้องบนชั้นสิบสองของเรือสำราญลำนี้ ลูกค้าที่มาพักทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวถึงความหรูหรา อลังการ และความสะดวกสบายที่แฝงการผสมผสานสไตล์การตกแต่งได้อย่างลงตัว และอีกหนึ่งที่เป็นจุดน่าสนใจของนักท่องเที่ยวก็เห็นจะเป็น คาสิโน’ ทุกคนที่ขึ้นมาบนเรือไม่ควรพลาดอย่างยิ่งที่จะลองเสี่ยงดวงดูสักครั้ง


จุดเด่นที่สุดของเรือลำใหญ่เห็นจะเป็นเพดานสีเขียวมรกต โดยได้ความคิดมาจาก รัฐภพ ฟรานเซส’ หรือ ลุค สิงห์ตัวที่สองของฟรานเซส หนุ่มรูปงามเจ้าของเรือคาราคอร์ฟ อันเป็นสัญลักษณ์ของท้องทะเลอันกว้างใหญ่ ภายในเรือลำใหญ่ถูกตกแต่งอย่างวิจิต โดยเฉพาะภาพวาดจิตรกรรมพื้นท้องทะเลอันกว้างใหญ่ยามคลื่นลมสงบชวนน่าหลงใหลเหมือนมีสายตาคู่คมของเจ้าของเรือ จับจ้องมองอยู่ตลอดเวลา


เจ้าแห่งสมุทร


เป็นอีกชื่อที่คนในวงการต่างยกให้เขาได้เป็น เพราะความเฉียบขาดและการบริหารงานที่น่าสนใจ สร้างแรงบันดาลใจใครหลายคนอยากที่จะเป็นเหมือนเขา


เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขัดขึ้นในช่วงสาย ร่างสูงที่พึ่งหย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้ตัวใหญ่ เงยขึ้นหันมองไปยังประตูพร้อมเอ่ยอนุญาต


“เข้ามา” 


สิ้นเสียงคนด้านใน ประตูบานใหญ่ก็ถูกผลักให้เปิดเข้ามาพร้อมกับร่างของ คาซัส’ ลูกน้องฝีมือดีและพ่วงตำแหน่งเลขาคนสนิทเข้ามารายงานเจ้านายหนุ่ม โดยมี รีทส์ คู่หูยืนอยู่ด้วยและรอรับคำสั่งจากนายหนุ่ม


“มีลูกค้าจะขอเงินเพิ่มจะให้เข้าพบไหมครับ”


“ใคร?” ถามน้ำเสียงราบเรียบไม่บอกอารมณ์ใด มือกว้างหมุนปากกาเล่นอย่างสบายอารมณ์ เพราะเรื่องแบบนี้มีมาให้เห็นทุกวันอยู่แล้ว


“นักธุรกิจชาวไทย ชื่อวิเชียรครับ”


“คนไทย?” คิ้วหนาเลิกขึ้นเล็กน้อย แม้จะไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมีลูกค้าที่บอนจะขอเงินเพิ่ม แต่ไม่บอยที่จะเห็นคนไทย


“ให้เขาเข้ามา…”


ฝ่ามือกว้างปิดแฟ้มเอกสารตรงหน้าลงพร้อมกับผสานมือเข้าหากัน นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนจ้องมองไปยังประตู ดวงตาคู่คมมองคนที่เดินผ่านประตูเข้ามาพร้อมคนสนิทอย่างพิจารณา ส่งสัญญาณให้ลูกน้องออกไป


“เห็นลูกน้องบอกว่าคุณต้องการกู้เงินเพิ่ม” รัฐภพ ฟรานเซส กล่าวน้ำเสียงราบเรียบตามฉบับทักทายชายวัยกลางคนตรงหน้า


“ชะ ใช่ครับ”


วิเชียร วงศ์อัคร’ ตอบรับเสียงตะกุกตะกัก ไม่กล้าสบตาเจ้าของเรือ เกิดอาการประหม่าจะต้องกำมือตัวเองเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้มันสั่นจนคนตรงหน้าสังเกตเห็น  


สิงห์หนุ่มจ้องมองใบหน้าซีดโทรม เหมือนคนไม่ได้พักผ่อนมาแรมเดือนก็รู้สึกสมเพชอย่างบอกไม่ถูก นี่แหละน่าที่เขาบอกว่า ผีพนันเข้าสิง มือหนาเปิดข้อมูลที่คนสนิทเอามาให้ก่อนหน้า


“ตอนนี้คุณติดหนี้ผมเกือบสิบล้าน ไหนคุณลองบอกผมหน่อยสิว่าเพราะอะไรผมถึงต้องให้เงินคุณเพิ่ม แล้วถ้าผมให้คุณ แน่ใจได้ยังไงว่าผมจะได้เงินคืน” 


มือหนาพลิกแฟ้มรายละเอียดหนี้สินของอีกฝ่ายลง แล้วยกขึ้นผสานเข้าหากัน ดวงตาคู่คมจ้องมองไปยังลูกหนี้วัยกลางคนอย่างพิจารณา


“แน่นอนครับ คุณ มะ ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น ผะ ผมจะต้องได้เงินกลับคืนมาให้คุณครบทุกบาททุกสตางค์แน่นอน”


ชายแก่ผมเผ้ายุ่งเยิง เสื้อผ้ายับยู่ยี่จนแทบจำสภาพเดิมไม่ได้ สีหน้าและแววตามุ่งมั่น คิดว่าถ้าได้เงินก้อนนี้ไปแก้มือ เขาจะต้องได้เงินที่เสียไปกลับมาเป็นกอบเป็นกำ และมันมากพอที่จะมาใช้หนี้ชายหนุ่มหมดอย่างแน่นอน ชายแก่คิดอย่างหมายหมาด


“เรื่องนั้นผมรู้ แต่จะแน่ใจได้ยังไงว่าเงินทุกบาทของผมจะไม่สูญเปล่า อีกอย่างคุณเองก็ไม่มีหลักประกันอะไรมายืนยันว่าผมจะได้เงินส่วนนั้นคืน มันคงไม่ง่ายนักนะคุณวิเชียรที่ผมจะให้ได้ตามที่คุณขอ”


รัฐภพเอ่ยราบเรียบไม่ได้ทุกข์ร้อนเพราะลูกค้าเกินแปดสิบเปอร์เซ็นต์ไม่มีเงินมาใช้คืน และมีหลายรายที่จบชีวิตลงเพราะไม่มีเงินมาใช้คืนเขา ซึ่งเขาเองไม่อาจจะเสี่ยงให้มีเห็นการณ์เช่นนั้นเกิดขึ้นที่เรือของเขาอีก


“เออ...” 


วิเชียรถึงกลับคิดหนัก ที่ชายหนุ่มพูดมามันก็ถูก แต่จะให้เขาเอาอะไรมาเป็นหลักประกัน ดวงตาหย่อนคล้อยกรอกไปมาอย่างใช้ความคิด แต่ถ้าเขาไม่ได้เงินก้อนนี้มาต่อทุน เขาอาจจะต้องขายบริษัทที่กำลังจะแย่ทอดตลาดในราคาต่ำเตี้ย จนแทบจะไม่ได้อะไรเลยก็เป็นได้


“ว่ายังไง ถ้าไม่มี คุณก็เตรียมหาเงินทั้งหมดมาใช้หนี้ส่วนที่ติดผมอยู่ภายในหนึ่งอาทิตย์ คาซัสส่งแขก” สิ้นคำของเจ้าแห่งสมุทร ร่างของนายวิเชียรก็ถูกลากออกจากห้อง


“ดะ เดี๋ยวก่อนคุณรัฐภพ ฟังผมก่อน... คุณรัฐภพ... ”


นายวิเชียรร้องเรียกเจ้าของเรือหนุ่มเสียงดังลั่นร้องขอโอกาสจากเขาอีกครั้ง แต่ก็ช้าไปเสียแล้ว เมื่อถูกโยนออกจากห้องมาเรียบร้อย จะกลับเข้าไปก็ไม่ง่ายแล้ว เพราะร่างสูงใหญ่ของลูกน้องหน้ายักษ์ยื่นขวางอยู่ จึงทำได้เพียงเดินกลับมาที่ห้องพักของตัวเอง


“เฝ้าเอาไว้ให้ดี ถ้าคิดตุกติกเมื่อไหร่ก็จัดการได้เลย”


“ได้ครับคุณลุค”


คาซัสเดินออกจากห้องไปจัดการตามที่นายหนุ่มบอก เป็นเรื่องปกติไปเสียแล้วสำหรับพวกเขา เพราะไม่ใช่แค่นายวิเชียรคนเดียวที่ต้องเจอกับปัญหาไม่มีเงินมาใช้หนี้ มีใครอีกหลายคนที่ต้องจบชีวิตลงเพราะ 


การพนัน



        แสดง 1 - 1
วันที่โพสต์ :  23 ม.ค. 2559 12:55    วันที่อัพเดท :   7 เม.ย. 2561 14:51    › จำนวนผู้เข้าชม 95864 คน
   › คะแนนโหวต 2177 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 1
มาแล้วนะคะ ใครที่รอติดตามก็จัดเลยจ้าาาาาาา
 madamsomloun | 17 ก.ค. 2559 15:00 | IP : 10.0.0.xxx