นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง [ชุด Men Of Lions] ขอรักรัฐภูมิ (Ebook + ทำมือ)    by madamsomloun
ชื่อตอน ขอรักครั้งที่ สาม 1



 




ขอรักครั้งที่ สาม


 


 


รองประธานเคาอาร์ คอร์ป ก้าวเดินกลับเข้าภายในห้องทำงาน เห็นว่ามีแขกทั้งสามนั่งรอเธออยู่ตามคลาด ร่างสูงของคู่หูคู่โหดลุกขึ้นเดินเลี่ยงออกไปรอที่มุมประตูปล่อยให้ทั้งสองได้คุยกัน หญิงสาวจึงเลือกเดินไปนั่งลงเก้าอี้ที่ว่างอยู่และอยู่ตรงข้ามเขา ซึ่งก็อยู่ตรงข้ามกับคนที่เธออ้างชื่อเขาเพื่อเอาตัวรอดเมื่อสองวันก่อน





คุณบอกมีเรื่องจะคุยกับฉัน รีบหน่อยนะเพราะฉันต้องออกไปพบลูกค้าต่อปานรีย์ออกตัวก่อนเป็นอันดับแรก เธอเกรงว่าเขาจะมีเรื่องคุยกับเธอยาว เธอไม่ชอบคนอ้อมค้อม พูดมาตรงๆ ง่ายๆ จบไม่เสียเวลา





เคนอิจิทำอะไรอีกหรือเปล่า





ยังไม่มีอะไรนะค่ะ ฉันก็ให้ลูกน้องคอยระวังอยู่ตลอดเวลา แล้วทางคุณเป็นยังไงปานรีย์ยังคงรู้สึกผิดที่ลากเขาเข้ามาเอี้ยวด้วย จนเกิดเรื่องวุ่นวายยุ่งเหยิงใหญ่โต เดือดร้อนตามกันไปหมด





ทางผมก็ยังเงียบอยู่ แล้ว... ผู้ชายคนนั้นเป็นแฟนคุณหรือ?” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นหาคนถาม พอจะเข้าใจว่าเขาหมายถึงใคร จึงยิ้มออกมา เหมือนที่พี่ชายบอกไม่ผิดเลยจริง คนอะไรเก็บสีหน้าไปมิด ชัดเจนจนไม่ต้องเดาให้เหนื่อย





ปานรีย์ขยับตัวเล็กน้อยแล้วอธิบายให้เขาเข้าใจใหม่ ไม่ได้กลัวเขาเข้าใจผิดอะไร แต่เธอขี้คลานมานั่งอธิบายภายหลังเหมือนครั้งนี้ก็เท่านั้นเอง





นั้นนะพี่ชายฉันเอง เขาขึ้นมาเยี่ยม...





รัฐภูมิลอบถอนหายใจออกมาแผ่วเบา ซึ่งหญิงสาวตรงหน้าก็เห็นอาการนั้น เพราะเธอจ้องมองเขาอยู่ตลอด ซึ่งก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องจ้องเขาด้วย





ผมนึกว่าเขาเป็นแฟนคุณเสียอีก





ทำไมค่ะ ถ้าเขาเป็นแฟนฉัน คุณจะมาจีบฉันแข่งกับเขาหรือค่ะน้ำเสียงติดตลกส่งไปให้ ก่อนจะหุบยิ้มฉับลงกับประโยคต่อมาของเขา





ถ้าผมจะจีบคุณจริงๆ คุณจะว่ายังไง





ไม่ใช่แค่หญิงสาวเจ้าของห้องคนเดียวที่มองหน้าเขา ลูกน้องตัวโตที่ยืนอยู่ทางด้านหลังก็จ้องเจ้านายของตัวเองนิ่ง ไม่บ่อยที่พวกเขาจะได้ยินสิงห์หนุ่มพูดอะไรทำนองนี่กับใคร จะเรียกว่าไม่เคยเลยก็ว่าได้ เธอเป็นคนแรก!





ปานรีย์กลับเป็นฝ่ายต้องนิ่งเมื่อเขาตอบกลับมาเช่นนั้น ทั้งที่ก็รู้อยู่ว่าเขาตั้งใจที่จะมาจีบ พอได้ฟังคำพูดนั้นเข้าจริงๆ เธอถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว ร่างบางลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะทำงานหยิบกระเป๋าใบสวยขึ้นคล้องแขน แล้วหันไปคว้าแฟ้มเอกสารบนโต๊ะขึ้นอ้อมแขน





ฉันต้องไปแล้ว ถ้ามีข่าวอะไรก็ช่วยโทรบอกฉันด้วย...แต่ต้องชะงักเท้าหยุดอยู่กับที่กับประโยคต่อมาของเขา





ผมจะรอรัฐภูมิตอบเสียงหนักแน่น





ปานรีย์หมุนกายกลับมาบอกปฏิเสธกลับไปแทบจะทันทีที่เขาพูดจบ





“...อย่ารอเลยค่ะคุณจะเสียเวลาเปล่าเธอไม่ต้องการที่จะให้ความหวังแก่เขาหรือใคร เขาจะเสียเวลาเปล่า เธอยังไม่ได้คิดเรื่องนี้ จะเรื่องว่าไม่มีในหัวเลยด้วยซ้ำ





รอต่ออีกสิบปีผมก็จะรอ เอาไว้เจอกันใหม่ครับ





กล่าวจบร่างสูงเดินออกจากห้องทำงานของรองประธานเคอาร์ คอร์ป ไป ปล่อยให้เจ้าของห้องยืนนิ่งอยู่กลางห้องกับคำพูดที่คนฟังก็เข้าใจดี นานกว่าห้านาทีที่เธอยืนนิ่งอยู่ท่าเดิม ก่อนจะตื่นจากภวังค์เพราะเสียงนาฬิกาบนโต๊ะทำงาน ใบหน้านวลก้มลงมองเวลาก็เห็นว่าได้เวลาแล้ว จึงรีบก้าวออกจากห้องทำงานไป ในมือบางมีแฟ้มเอกสารสำคัญติดออกมาด้วย





นวลทิพย์เห็นนายสาวก็ก้าวเข้าไปหา





ปานจะออกไปพบลูกค้าและคงไม่เข้ามาแล้ว ถ้ามีงานด่วนเข้ามาอะไรก็โทรหาปานได้เลย





ดวงตาก้มลงมองนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือเรียวของตัวเอง ซึ่งก็ใกล้เวลาที่นัดในอีกครึ่งชั่วโมงที่จะถึง





ได้ค่ะคุณปาน เดี๋ยวพี่จัดการให้





ปานรีย์เดินทางออกจากบริษัทเพื่อไปคุยกับลูกค้าจากต่างประเทศ ซึ่งอยู่ห่างจากโรงแรมไปไม่ไกล เธอจึงเลือกที่จะเดินไปแทนที่จะเอารถยนต์คู่ใจออกสัมผัสอากาศที่ร้อนระอุในช่วงบ่ายสองโมงของประเทศไทย


 


ร่างบางเดินข้ามถนนไปอีกฝั่งถนน เข้าไปในร้านอาหารที่เธอมาฝากประจำในช่วงเที่ยงวัน พอเธอมาถึงลูกค้าก็มานั่งรอเธออยู่ก่อนแล้ว





สวัสดีค่ะ ขอโทษด้วยนะค่ะที่มาช้า





ไม่หรอกครับ ผมมาก่อนเวลาเอง คุณทานอะไรมาหรือยังครับ สั่งอะไรทานก่อนไหมครับคู่ค้าหนุ่มยกมือเรียกพนักงานมารับเมนูอาหารไปเปิดไม่รอคำตอบจากหญิงสาว





“...ของชาน้ำผึ้งมะนาวสักแก้วก็พอค่ะปานรีย์ว่า ตอนนี้เธอทานอะไรไม่ลง อีกเดี๋ยวก็จะกลับไปทานที่บ้านแล้ว จึงรอหิวท้องกลับไปทานทีเดียว





งั้นก็แค่นี้ก่อนครับ ...ผมเสียใจเรื่องบริษัทคุณด้วยนะครับ





ยืนเมนูอาหารกลับให้พนักงานสาว พลางหันกลับมาส่งยิ้มหญิงสาวตรงหน้าอีกครั้ง





ขอบคุณค่ะ ฉันชินเสียแล้วล่ะค่ะ เราทำธุรกิจการบริการก็ต้องมีคนที่ไม่ชอบและไม่ชอบเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว ฉันไม่ซีเรียสอะไร





กล่าวเสียงเนือยๆ ส่งยิ้มให้ชายหนุ่มกลับ คาค้าหนุ่มมองหญิงสาวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ผู้หญิงแบบนี้แหละที่เขาอยากได้มาเป็นแม่ของลูก แต่น่าเสียดายที่เธอมีคนมากุมหัวใจดวงนี้ไปเสียแล้ว และเขาคนนั้นเขาแทบจะเทียบไม่ติดฝุ่นเลย ในใจมันร้องบอกเขา ตราบใดที่เธอยังไม่ได้แต่ง เขาก็ยังมีสิทธิ์!





ผมชอบคุณจัง





คู่ค้าหนุ่มพูดออกไปตามที่ใจคิด แต่ลืมไปว่าหญิงสาวยังไม่รู้จึงรีบแก้ใหม่ เมื่อเห็นหญิงสาวมองมาที่เขาอย่างฉงน





เอ่อ... ผมหมายถึงคุณเป็นคนเก่งนะครับพูดจบก็ลอบถอนหายใจ เมื่อรู้ว่าตัวเองเผลอพูดความในใจออกไป





อ้อค่ะปานรีย์เสมองไปทางอื่น พลางยกแก้วน้ำขึ้นดื่มแก้เลี่ยนความหวานที่คู่ค้าตั้งใจหยอดมาให้





อาหารมาพอดี เราทานไปด้วยคุยไปก็แล้วกันนะครับ





ก็ดีค่ะ





ชายหนุ่มเห็นอาการของแล้วก็ยิ่งชอบใจ หลงใหลในตัวเธอมากขึ้นไปอีก อยากจะสารภาพความในใจไปเดียวนั้น





หลังจากนั้นทั้งสองก็เราคุยกันถึงโครงการที่ทางคู่ค้าหนุ่มจะนำมาจัดที่โรงแรมเคอาร์ คอร์ป ของเธอในปลายเดือนที่จะถึง ซึ่งก็เหลือเวลาให้เธอได้เตรียมงานอยู่เกือบสองอาทิตย์กับแขกที่มาร่วมงานห้าร้อยชีวิต งานนี้ไม่ใช่งานเล็กๆ ดังนั้นเธอจึงต้องมากำกับดูแลด้วยตัวเอง





ขอบคุณมากนะคะที่ไว้วางใจให้โรงแรมของฉันในการจัดงานในครั้งนี้





ผมไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นหรอกครับ ผมสนใจแค่ว่าลูกค้าของผมทุกคนมีความสุข ผมก็มีความสุข คุณไม่ต้องห่วงเรื่องอื่น ผมตกลงเลือกคุณแล้ว ผมไม่มีวันเปลี่ยนใจแน่นอน





ท้ายประโยคฟังดูคล้ายจะเขาตัวเจ้าของโรงแรมเสียอย่างนั้น ซึ่งปานรีย์เองก็รู้ เธอจึงเพียงยิ้มรับเท่านั้น





ค่ะ ส่วนรายละเอียดดิฉันจะให้เลขาส่งไปให้นะคะ





ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นผมต้องขอตัวก่อน เจอกันวันงานครับ





สวัสดีค่ะ





คล้อยหลังคู่ค้าหนุ่มไปร่างบางจึงทรุดนั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม ถอนหายใจออกมายืดยาวปลดปล่อยความอึดอัดเมื่อครู่ทิ้งไป มือบางยื่นไปคว้าแก้วน้ำชาน้ำผึ้งมะนาวของตัวเองที่พึ่งดื่มไปได้นิดเดียวขึ้นดื่มอึกใหญ่จนหมดแก้ว พอวางแก้วลง น้ำชาที่ยังเหลืออยู่ในปากก็พ่นออกไปตรงหน้าอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ ดวงตากลมเรียวเบิกกว้าง ก่อนจะยิ้มแหยๆ ไปให้





รังเกียจผมถึงขนาดต้องพ่นน้ำใส่กันเลยหรือรัฐภูมิกล่าวประชดไปให้ ดึงเอาผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อสูทออกมาเช็ดในหน้าคม





ฉันขอโทษ ก็ใครให้คุณโผล่ไม่ให้สุ่มให้เสียงฉันก็ตกใจนะสิ ดีแค่ไหนแล้วไม่โดนแก้วขวางใส่หัวไปด้วย





ได้ยินชายหนุ่มพูดมาแบบนั้น เธอจึงย้อนเขากลับไปบ้าง ช่วยไม่ได้อยากทำให้เธอตกใจเองทำไม





แล้วนี่คุณมาทำอะไร ...หรือว่าตามฉันมาคิดเข้าข้างตัวเองมากไปสักนิดจึงโดนชายหนุ่มสวนกลับ





เปล่า ผมนั่งอยู่ที่นี่นานแล้ว เห็นคุณก็เลยจะเข้ามาทัก แต่ไม่คิดว่าผมจะคิดผิด นี่คุณเสร็จธุระแล้วใช่ไหม





ถามเหมือนจะไปส่งฉันอย่างนั้นแหละ





มือบางดึงกระดาษทิชชูมาซับออกจากเสื้อผ้าที่เปื้อนน้ำที่กระเด็นมาโดน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มอีกครั้ง ไม่คิดว่าเขาจะพูดจริง





แล้วจะกลับหรือยังล่ะครับ





รัฐภูมิเห็นว่าหญิงสาวยังนั่งมองหน้าเขาไม่ไปไหนจึงลุกขึ้นแล้วเดินอ้อมมารั้งร่างบางให้ลุกตามพาเดินออกจากร้าน และก็เช่นเคยก็มีนักข่าวที่ตามข่าวของทั้งคู่อยู่ก็แอบเก็บภาพระรัว แต่น่าเสียดายที่พวกเขาเหล่านั้นจะไม่ได้ตีพิมพ์ บังเอิญว่าคู่หูคู่โหดที่เป็นเหมือนเรดาร์ของสิงห์หนุ่มตรวจจับได้เสียก่อน





สิงห์หนุ่มเปลี่ยนจากโอบประคองไหล่มนมาเป็นจับมือบางแทน ปานรีย์เงยหน้าขึ้นมองเขาตาโต จะท้วงกลับก็ถูกจับจูงพาเดินข้ามถนนไปเสียก่อน เธอจึงทำได้เพียงเดินตามหลังเขาไปเงียบๆ





ส่วนลูกน้องคนสนิททั้งสองก็ขับรถวนมารอที่ด้านหน้าโรงแรม เข้ามาถึงอีกฝั่งถนนแล้วแต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ เธอจึงดึงมือกลับ ทำให้ชายหนุ่มต้องก้มลงมองคนข้างกายทีหนึ่ง





มีอะไรหรือเปล่า





ฉันต้องเป็นคนถามคุณมากกว่า มาจับมือฉันทำไม





ชายหนุ่มไม่ตอบ เพียงหันมาบอกลาแล้วเดินกลับไปขึ้นรถยนต์คันหรูของตัวเองที่ลูกน้องติดเครื่องรออยู่ไม่ไกลนั้น ก่อนจะเคลื่อนออกไป





อะไรของเขา





ไหล่บางยกขึ้น ปัดความสนใจเรื่องชายหนุ่มออกไปแล้วเดินกลับเขาไปภายในโรงแรม ตอนแรกกะจะไม่กลับมาแล้ว แต่เธอดันลืมโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะทำงานเสียได้ ยกข้อมือบางขึ้นดูเวลาก็เห็นว่ามันใกล้เวลาอาหารเย็นเต็มที 





 


        แสดง 8 - 8
วันที่โพสต์ :  25 พ.ย. 2558 22:00    วันที่อัพเดท :   16 ม.ค. 2561 20:55    › จำนวนผู้เข้าชม 122606 คน
   › คะแนนโหวต 2242 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :