นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ขอรักรัฐภูมิ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)    by madamsomloun
ชื่อตอน ขอรักครั้งที่ สาม 3




 


 


ขอบคุณ แต่ฉันไม่ต้องการ” 





สะบัดหน้าหนีไปทางอื่น เหมือนไม่ต้องการเห็นหน้าเขา





แล้วนี่คุณจะไปไหนต่อรัฐภูมิเอ่ยถามขึ้นใหม่ หันไปทางคนสนิทเมื่อเห็นว่ามีคนกำลังแอบถ่ายรูปพวกเขาอยู่ตรงมุมตึกอีกฝั่งทางเดิน มาร์ตินจึงรีบไปจัดการให้ในทันที





ถามทำไม จะไปส่งฉันหรือไง” 





ถ้าคุณไม่ได้ว่าอะไร ผมก็อยากอาสา





ปานรีย์ถึงกับทำหน้าไม่ถูก ความรู้สึกเศร้าเสียใจเมื่อครู่ถูกคำพูดของผู้ชายตรงหน้าเข้าแทนที่ ใบหน้านวลหันไปมองหน้าเขา เมื่อเห็นว่าร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่เป่ารดหน้าผากเนียน ปานรีย์ทำอะไรไม่ถูกเหมือนถูกตึงให้อยู่กับที่ นานนับนาทีกว่าจะดึงสติกลับมาได้ ความที่ต้องการจะถอยห่างออกจากเขา เธอจึงไม่ทันระวังด้านหลัง





ระวัง!





รัฐภูมิเห็นภัยด้านหลังของคนตรงหน้าเขา แขนแกร่งยื่นออกไปพร้อมกับก้าวเข้าไปหา คว้าแขนเรียวดึงกลับเข้าหาตัวอีกครั้งได้ทัน ก่อนที่หญิงสาวจะไปชนเข้ารถเข็นคันยาวที่เข็นมาทางพวกเขา





คุณปานเป็นอะไรหรือเปล่าครับเจ็บตรงไหนไหม





ผู้ช่วยหนุ่มที่ยืนอยู่ไม่ห่างจากนายสาวมากนักรีบเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง ปานรีย์พึ่งรู้สึกตัวจึงขื่นกายออกจากอ้อมแขนของคนที่ช่วยเธอไว้ครั้งที่สองแล้วหันมาตอบลูกน้องเสียงเบา





“...ฉันไม่เป็นไร





พนักงานหนุ่มรีบหยุดรถแล้วเข้ามาขอโทษลูกค้าด้วยใบหน้าตื่นๆ เขามัวมองล้อรถที่เอียงไปอีกข้างหนึ่ง จึงไม่ทันสังเกตทางด้านหน้าว่ามีคนยืนกันอยู่ เคราะห์ดีของเขาที่ไม่มีใครบาดเจ็บ





ขอโทษครับ มีใครเป็นอะไรหรือเปล่า ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ





ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ นายไปทำงานต่อเถอะรัฐภูมิบอกพนักงานหนุ่ม





ผมต้องขอโทษอีกครั้งด้วยนะครับหนุ่มน้อยรีบเข็นรถขนของจากไปอย่างรวดเร็ว เกิดเขาเปลี่ยนใจเอาเรื่อง เขามีหวังโดนไล่ออก ทั้งที่เริ่มงานได้ไม่ถึงอาทิตย์





คู่โหดเดินเข้ามากระซิบเจ้านายหนุ่ม เมื่อได้เวลาที่พวกเขาต้องไปแล้ว ใบหน้าคมเปลี่ยนไปทันทีที่ลูกน้องพูดจบ ก่อนจะบอกหญิงสาวตรงหน้าใหม่





คุณไม่เป็นอะไรแน่นะสิงห์หนุ่มยังไม่ค่อยแน่ใจกับคำตอบ เพราะจากใบหน้าที่ซีดเซียวก็อดเป็นห่วงไม่ได้





ฉันไม่เป็นไร ไปทำธุระคุณเถอะ ไปกันเถอะราชิตแกะมือหนาที่โอบเอวเธออยู่ออกอย่างสุภาพแล้วเดินห่างออกไป





รัฐภูมิจึงได้แต่เพียงมองตามแผ่นหลังบอบบางไป ทำไมเธอถึงได้ดื้อแบบนี้นะ ไม่คิดจะฟังกันบ้างเลยหรือไร ใบหน้าคมส่ายไปมา ไม่รู้จะทำยังไงกับหญิงสาวหายดื้อดึงได้








 


ปานรีย์ผละห่างจากรัฐภูมิและลูกน้องมาได้สักพักก็เดินมาหยุดลงด้านหน้าห้างก้มลงมองนาฬิกาเรือนหรูซึ่งมันล่วงเลยจะเข้าสองทุ่มเสียแล้ว มือบางจึงล้วงลงคว้านหากุญแจรถหรูก่อนจะยื่นมันส่งให้ผู้ช่วยหนุ่ม





ขับรถไปไว้ที่บริษัทแล้วนายก็กลับบ้านได้เลยไม่ต้องรอฉัน





แล้วคุณปานจะไปไหนครับ?” ผู้ช่วยมองกุญแจและใบหน้าของรองประธานสาวสลับกัน ทั้งยังอดเป็นห่วงไม่ได้แล้วเธอจะกลับยังไง





ไม่ต้องเป็นห่วงฉันกลับเองได้ แล้วอย่าขับรถฉันไปเฉียวชนที่ไหนล่ะ ไม่งั้นฉันหักเงินเดือนนายแน่ปานรีย์บอกน้ำเสียงเนือยๆ แล้วผละเดินจากไป





เอ่อเดี๋ยวก่อนครับคุณปาน...” 





ผู้ช่วยหนุ่มก็ได้เพียงแต่ทำตามที่หญิงสาวสั่ง มองตามร่างบางที่เดินห่างไปไวๆ เขาจึงเดินถือกุญแจไปยังลานจอดรถแล้วขับไปไว้ที่บริษัท








 


ปานรีย์เดินทอดน่องไปตามริมฟุตบาท นัยน์ตาสีดำสนิทมองดูแสงสว่างจากไฟดวงเล็กที่ห้อยประดับประดาตามต้นไม้สองฟากฝั่งถนน ร่างบางเดินไปตามทางเดินที่ทอดยาวไปเบื้องหน้าอย่างใช้ความคิด ปัญหาต่างๆ ที่เท่ประดั่งเข้าหาพร้อมกัน ไหนจะต้องมาเจอไอ้หื่นกามบ้าตัณหาอย่างเคนอิจิอีก คิดถึงเรื่องนี้ทีไรเธออารมณ์ขึ้นมาทุกที





ฉันจะเอาคืนนายให้เจ็บแสบกว่าที่ทำกับบริษัทฉัน ไอ้เคนอิจิ!





เท้าเรียวเตะกระป๋องน้ำอัดลมที่ตกอยู่ตรงหน้าสุดแรง ระบายความโกรธเคืองที่อัดแน่นออกไป และดูเหมือนว่าแม้แต่กระป๋องน้ำยังไม่เข้าข้างเธอ เมื่อสิ่งที่เธอเตะออกไปดันกระเด็นไปโดนต้นไม้เบื้องหน้า แล้วกระดอนย้อนกลับมาโดนหน้าผากมนเหมือนต้องการเอาคืน





โอ๊ยแม้แต่กระป๋องยังไม่เข้าข้างฉันเลยหรือนี่ ฮือ ฮือ...





มือบางลูบหน้าผากมนปอยด้วยความเจ็บปวด น้ำตาพาลไหลออกมาเป็นสายอย่างแค้นใจ ร่างบางทรุดตัวนั่งลงกับพื้น แล้วร้องไห้ออกมาเหมือนเด็กหญิงตัวน้อยที่ถูกรังแก พอร้องไห้จนพอใจแล้วก็ลุกขึ้น เช็ดน้ำหูน้ำตาทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ ก้าวออกไปโบกมือเรียกแท็กซี่ที่วิ่งผ่านมา เข้ามานั่งเรียบร้อยก็บอกสถานที่


 





เมอร์เซเดส-เบนซ์คันหรูแล่นออกจากห้างดังมาตามถนนมุ่งหน้ากลับที่พัก นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนที่กำลังมองบรรยากาศผ่านหน้าต่างรถ พลันเห็นร่างบางที่คุ้นตาพึ่งขึ้นรถแท็กซี่ไปก็นึกสงสัยว่าเธอจะไปไหน จึงบอกให้คนสนิทขับตามไป แต่พอมาถึงก็รู้ว่าหญิงสาวมาที่ไหน ถึงกลับหัวเสียขึ้นมาทันที ขาแกร่งรีบก้าวลงจากรถเดินตามเข้าไปภายใน เลือกที่นั่งตรงมุมอับที่ผู้คนไม่พลุกพล่านนัก สามารถมองเห็น ‘แม่ทูนหัว’ ได้ชัดเจน





พ่อจะจับตีก้นเสียให้เข็ด ถ้ารู้ว่านัดใครมาได้เห็นดีกันแน่





สิงห์หนุ่มสบถออกมาอย่างหัวเสีย พร้อมคาดโทษเอาไว้อีกคำรบ เห็นว่าคนตัวเล็กไม่ห่วงความปลอดภัยของตัวเองเสียสักนิด เพียงแค่เจอเรื่องแค่นี้ถึงกลับต้องมาที่นี่ แทนที่จะเอาเวลาไปนั่งคิดแก้ปัญหาสิ มันถึงจะถูก แบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห





รับอะไรดีครับพนักงานหนุ่มเดินเข้ามาถาม





เตกีลาขวดหนึ่งเสียงทุ้มบอกราบเรียบติดจะมีอารมณ์เล็กน้อย





คนสนิททั้งสองต่างมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ มองตามสายตาคู่คมไปก็เห็นตัวต้นเหตุ คู่หูคู่โหดส่ายหน้าพลางไหวไหล่ก่อนจะหันไปสั่งเครื่องดื่มของพวกเขาบ้าง





ปานรีย์ยกแก้วน้ำสีสวย แก้วที่ห้าสาดลงลำคอระหงลงไปติดๆ กัน วันนี้เธอจะขอดื่มให้ลืมโลกไปเลย จะไม่ขอเอาเรื่องอะไรมารกสมองทั้งนั้น ขอลืมทุกอย่างไปให้มันหมด แล้วพอถึงพรุ่งนี้เธอจะต้องกลับมายืนอย่างเต็มภาคภูมิ จะไม่มีใครว่าเธอได้ แต่วันนี้เธอไม่ไหวแล้วจริงๆ มือบางปาดน้ำตาทิ้งไปอย่างไม่ใส่ใจมันนัก





มือบางยกน้ำสีสวยแก้วที่หกถูกสาดผ่านลำคอระหงไป แอลกอฮอล์วิ่งพล่านไปทั่วร่างกาย เสียงเพลงที่ดังกระหึ่มจังหวะเร้าใจยิ่งกระตุ้นให้ปานรีย์อยากออกไปปลดปล่อยตัวเองมากขึ้น เธอจัดการถอดเสื้อสูทตัวสวยออกจากไหล่มนพาดทิ้งไว้ที่พนักเก้าอี้ เหลือเพียงเสื้อกล้ามสีครีมเข้ารูปตัวเดียว อวดหุ่นสวย ทั้งที่ไม่บ่อยที่เธอจะโชว์เนื้อหนังให้ใครได้เห็น





สิงห์หนุ่มที่นั่งตรงมุมมืดเผลอกำมือที่ถือแก้วอยู่แตกละเอียดในคราวเดียว กับภาพที่เห็นอยู่ เขาแทบอยากจะเดินเข้าไปจับแม่ทูนหัวมาทำโทษให้หายบ้า ทำไมถึงได้ไม่มีสติขนาดนี้ มือหนายกเตกีลาแก้วที่เท่าไหร่ไม่รู้สาดลงคอตามอารมณ์ที่กำลังคลุกกรุ่น แทบจะแผดเผ่าทุกอย่างรอบกายให้มอดไหม้ในคราวเดียว





ร่างบางโยกย้ายตามจังหวะเสียงเพลงเคล้าคลอตลอดยามค่ำคืน มันทำให้เธอผ่อนคลายอารมณ์ที่แบกรับมาทั้งวันให้เบาลงไปมากเลยทีเดียว





บรรดานักท่องราตรีทั้งหลายที่จับจ้องมองหญิงสาวอยู่นานถือโอกาสก้าวเดินเข้าไปเต้นเล้าโลมเคียงข้าง ถ้าโชคดี พวกเขาอาจจะได้หิ้วเธอกลับไปนอนเคียงข้างในค่ำคืนนี้ก็เป็นได้ ปานรีย์ไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้กำลังจะมีภัยกำลังคืบคลานเข้ามาหา





ใครอีกคนที่อยู่มุมมืดยกเตกีลาสาดลงลำคอแกร่งไป คนสนิททั้งสองที่นั่งดูอยู่ก็ได้เพียงมองดูด้วยความเป็นห่วง เขาไม่ได้ดื่มหนักแบบนี้มานานมากแล้ว จู่ๆ ร่างสูงลุกพรวดก้าวออกจากที่นั่งตรงไปหาร่างบางที่เต้นอยู่กลางวงล้อมแบบไม่บอกกล่าว





คุณรอฟ เดี๋ยวก่อนครับ...





คู่หูคู่โหดผวาตามสิงห์หนุ่มไปเมื่อเขาเดินดุ่มๆ ตรงไปหาคนที่อยู่กลางวงล้อมของผู้ชายพวกนั้น





นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนเข้มขึ้นแทบจำสีเดิมไม่ได้ แทรกกายเข้ากลางวงล้อม ดึงร่างบางเพียงหนึ่งเดียวเข้าหาตัว คว้าหมับเข้าที่ลำคอระหงดึงเข้ามาหาพร้อมกับก้มลงจูบอย่างรวดเร็ว





เสือหิวทั้งหลายนิ่งอึ้งก่อนจะวงแตกไปคนละทิศละทาง ผู้หญิงที่หมายปองมีคนตัดหน้าไปเสียแล้ว





น้ำเมาที่มีมากล้นในร่างกายของปานรีย์ทำให้เธอลืมที่จะผลักไส้คนตรงหน้าออกห่าง แถมยังเปิดโอกาสให้เขาสำรวจภายในปากหวานได้ตามสบาย ลิ้นเรียวยาวตวัดเกาะเกี่ยวกัน แทบจะสูบเอาเรี่ยวแรงทั้งหมดของเธอไปจนหมดสิ้น ใบหน้านวลแดงก่ำไม่รู้ว่าจากรสแอลกอฮอล์ที่กินเข้าไปหรือจากรสจูบอันเร้าร้อนของคนตรงหน้า ดวงตากรมเรียวปรือขึ้นมองเขาแต่มันช่างเลือนรางเหลือเกิน ซบลงอกกว้างอย่างมึนงงว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง





อย่าได้ทำแบบนี้กับใครอีก เพราะคุณเป็นของผมคนเดียว!” 





รัฐภูมิก้มลงกระซิบบอกเสียงลอดไรฟันชิดริมฝีปากบาง มือหนาโอบรั้งเอวบางให้เดินตามออกจากตรงนั้นไป ไม่ลืมหันไปสั่งคนสนิทไปเก็บเอาข้าวของที่เจ้าตัวถอดวางทิ้งไว้ที่เคาน์เตอร์บาร์เครื่องดื่มด้วย





ปานรีย์เมาไม่รู้เรื่องพิงศีรษะลงซบอกกว้างของสิงห์หนุ่มโดยไม่รู้ตัว จนมาถึงโรงแรมที่พัก รัฐภูมิจัดการช้อนร่างบางขึ้นอ้อมแขนพาขึ้นห้องชุดหรูของเขา ใบหน้าคมก้มลงมองร่างบางในอ้อมแขนเป็นระยะ คิดถึงตอนที่เธอกำลังเต้นอยู่กลางผู้ชายพวกนั้นความโกรธก็พุ่งขึ้นมาริ้วๆ อยากจะเข้าไปชกคนพวกนั้นสักคนละมัดสองมัดให้พวกมันได้รู้ไป





เธอเป็นของเขาคนเดียว คนอื่นอย่าได้แม้จะคิดแตะต้อง!





ลิฟต์เคลื่อนตัวพาทั้งหมดมาถึงชั้นบนสุดของตึกสูงระฟ้าโรงแรมฟรานเซส ประตูเปิดออกสิงห์หนุ่มพาร่างบางตรงไปที่เตียงกว้างในห้องนอนด้านใน พร้อมจัดการวางร่างบางลงอย่างนุ่มนวล แล้วหันไปบอกคนสนิท





มาร์ตินขอผ้าเย็นผืนหนึ่ง...





ทูนหัวนะทูนหัว จะให้เขาอกแตกตายให้ได้เลยใช่ไหม ชายหนุ่มก่นด่าหญิงสาวในใจ





ผ้าเย็นผืนเล็กถูกส่งให้สิงห์หนุ่มตามที่เขาขอ แต่คนสนิทกลับส่งมาให้สองผืน ใบหน้าคมเงยขึ้นเหมือนจะถามว่าอีกผืนของใคร





อีกผืนของคุณรอฟครับ คุณก็ดื่มไปไม่ใช่น้อย เช็ดหน้าเช็ดตาเสียหน่อยจะได้สดชื่นมาร์ตินว่า





ขอบใจ นายสองคนก็ไปพักเถอะ ที่เหลือฉันจัดการเอง





คล้อยหลังลูกน้องไปสิงห์หนุ่มเดินกลับมาหาแม่ทูนหัวที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงกว้าง มือหนาหยิบผ้าเย็นซับลงบนใบหน้านวลที่แดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ซับเรื่อยมาที่ลำคอระหง มาหยุดที่เนินอกขาวอวบที่โผล่พ้นของเสื้อกล้ามออกมา





รัฐภูมิลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนรีบเสมองไปทางอื่น พยายามระงับอารมณ์ดิบที่เริ่มก่อตัวขึ้น เมื่อจัดการเช็คตัวให้เสร็จเรียบร้อยก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป เปิดน้ำเย็นราดลงบนตัวเพื่อระงับความร้อนที่กำลังคลุกกรุ่น เมื่อทุกอย่างสงบเขาจึงเปิดประตูออกมา โดยที่มีผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบผืนเดียว





คุณเป็นแม่มดหรือไงนะ...





ร่างสูงรีบผละเดินไปแต่งตัวให้เรียบร้อย ก่อนที่จะห้ามใจตัวเองไม่ไหว แล้วออกมาพร้อมชุดนอนผ้าฝ้ายเนื้อดี ก้าวขึ้นที่นอนแทรกกายเข้าใต้ผ้าห่มผ้าหนาเคียงข้าง โดยมีหมอนข้างวางขั้นกลางระหว่างทั้งคู่ มือหนาเอื้อมไปปิดไฟหัวเตียง ไฟที่ดับลงไปนานมากแล้ว แต่ดวงตาคู่คมยังคงเปิดโพล่ง เขาไม่อาจข่มตาให้หลับลงได้ และสาเหตุการมาจากคนที่นอนอยู่อีกฝั่งเตียง





รัฐภูมินอนกระสับกระส่ายพลิกตัวไปมาหลายตลบ ลุกขึ้นนั่งเอียงหน้าไปมองคนด้านข้างที่นอนหลับสนิทอย่างไม่เกรงใจเจ้าของห้องและความอดทนเส้นสุดท้ายหมดลง มือหนาคว้าหมอนข้างทิ้งไปแล้วดึงร่างบางมาไว้ในอ้อมกอดแทน น่าแปลกที่พอได้มีเธอนอนเคียงข้างกับรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ริมฝีปากหนาเผลอก้มลงจุมพิตหน้าผากนวล ขยับกายเล็กน้อยให้คนในอ้อมกอดได้นอนสบายมากขึ้น ไม่นานก็ผล็อยหลับตามหญิงสาวไปในที่สุด








 


        แสดง 10 - 10
วันที่โพสต์ :  25 พ.ย. 2558 22:00 วันที่อัพเดท :   26 ก.พ. 2561 19:02    › จำนวนผู้เข้าชม 133389 คน
   › คะแนนโหวต 2611 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :