นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง อุ้มรักรัฐภพ [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)    by madamsomloun
ชื่อตอน คนอุ้มรัก สาม 3





อ้อมเดือนพาน้องชายออกมาเดินเล่นส่วนของร้านค้าต่างๆ ถูกจัดเตรียมไว้ให้ลูกค้าใช้บริการ เรียกได้ว่ายกร้านแบรนด์ชั้นนำมาไว้บนเรือสำราญลำใหญ่แห่งนี้ก็ว่าได้


“พี่อ้อมฮะ เราซื้ออันนี้ไปฝากพี่จันกันดีไหม” อรรณพชี้นิ้วเล็กไปที่พวงกุญแจ รูปเรือคาราคอร์ฟ


“พี่อ้อมว่าอันนี้ดีกว่านะครับ สวยกว่าด้วย”


อ้อมเดือนมองตามที่น้องชายบอก ใบหน้าของใครอีกคนลอยวนเข้ามาแทบจะทันที อารมณ์ที่ว่าสวยจึงหายวับไป มือบางหยิบสร้อยข้อมือไข่มุกหลากหลายขึ้นแทน เป็นที่สวยถูกตาเธอมากสุด และมากกว่ารูปเรือคาราคอร์ฟนั่นเป็นไหนๆ


“งั้นเอาอันนั้นให้พี่จัน และณพจะเอาอันนี้นะฮะ” 


น้องชายตัวน้อยยังไม่ยอมวางของที่อยู่ในมือ แถมยังยืนยันที่จะเอามันให้ได้ นิสัยของคนทั้งสองเหมือนกันเสียจริงๆ สมกับเป็นพี่น้องกัน


“ได้เลยครับ มาครับพี่อ้อมจะเอาไปจ่ายเงิน” อ้อมเดือนยอมตามใจน้องชาย หลังจากที่จ่ายเงินเสร็จทั้งสองก็เดินไปยังส่วนของภัตตาคารอาหาร


“กินไรดีครับ”


“แล้วแต่พี่อ้อมเลยฮะ ณพทานอะไรก็ได้”


“น่ารักที่สุด งั้นพี่อ้อมสั่งขอโปรดให้แล้วกันดีไหม” มือบางลูบศีรษะน้องชายขยี้เบาๆให้กับความน่ารักที่เพิ่มขึ้นทุกวัน


“ดีฮะ” หญิงสาวเรียกพนักงานและสั่งเมนูประจำที่ชอบกิน แล้วหันมาพูดคุยกับน้องชายระหว่างที่รออาหาร


ร่างสูงใหญ่ของใครอีกคนนั่งรออาหารอยู่ห่างไปอีกโต๊ะได้ยินเสียงคุ้นหู พอหันมามองมาก็เห็นว่าเป็นหญิงสาวคนนั้น ชายหนุ่มลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปทักทาย


“เจอกันอีกแล้วนะครับ”


 “คุณ” อ้อมเดือนเงยหน้ามองผู้มาใหม่ รู้สึกคุ้นหน้าว่าเคยเจอที่ไหน แต่นึกไม่ออก


“คืนที่ดาวเต็มฟ้า


“คุณนั่นเอง มาทานข้าวเหมือนกันหรือค่ะ” เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงยิ้มแย้มเป็นกันเองมากขึ้น


“ถ้าไม่รังเกียจ ขอนั่งด้วยคนได้ไหมครับ”


“ได้สิค่ะ ณพครับมานั่งข้างพี่อ้อมมา” อ้อมเดือนก็ไม่ได้ปฏิเสธ และเชื้อเชิญเขาให้นั่งอย่างเต็มใจ


“คุณโดมครับ แล้วอาหารที่สั่ง


รอน’ และ พอร์ต ลูกน้องตัวโตของเจ้าพ่อน้ำมัน ก้าวเข้ามากระซิบบอก ทั้งที่ชายหนุ่มพึ่งสั่งอาหารที่โต๊ะเอาไว้ แล้วจะย้ายมานั่งกับหญิงสาวและเด็กชายตัวน้อยนะหรือ?


“ย้ายมาที่โต๊ะนี้แทน” ลูกน้องตัวใหญ่จึงต้องทำตามที่สั่ง


โดมินิคหันมาทักทายหญิงสาวหนึ่งเดียวในโต๊ะอาหาร พลางมองเลยไปยังร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างกัน


“นี่น้องชายหรือครับ?”


“ค่ะ อายุห่างกันมากไปหน่อย ...อาหารมาพอดีเลยค่ะ เราทานกันดีกว่า”


อ้อมเดือนมองเลยไปก็เห็นว่าพนักงานเดินนำอาหารมาเสิร์ฟพอดี จากนั้นทั้งหมดจึงลงมือทานอาหาร และมีเรื่องพูดคุยกันระหว่างมืออาหารอย่างสนุกสนาน คนที่ดูจะเจริญอาหารมากสุดเห็นจะเป็นเด็กชายตัวน้อยอีกเช่นเคย  ทานทุกอย่างที่พี่สาวและชายหนุ่มตักให้


สิงห์หนุ่มแห่งเรือคาราคอร์ฟเดินมาตรวจงานแถวภัตตาคาร เหลือบไปเห็นคู่ปรับที่นั่งทานอาหารอยู่ที่ร้านประจำของเขา สีหน้าและแววตาดูเข้มขึ้น เมื่อเห็นว่าเขาอยู่นั่งอยู่กับใคร


“ยัยผู้หญิงปากร้าย! ทำเป็นหวงตัว ที่แท้ก็ชอบหว่านเสน่ห์ไปทั่ว หน้าไม่อาย” ร่างสูงก้าวยาวไปเข้าไปหาคนทั้งคู่ และก็เห็นว่ามีเด็กชายตัวน้อยมาด้วย


ใช้เด็กเป็นตัวล่อเหยื่อสินะ!’


รัฐภพ ฟรานเซส แสยะยิ้มที่มุมปากเมื่อนึกอะไรสนุกๆ ออกก้าวยาวตรงไปยังโต๊ะที่ทั้งสามกำลังนั่งอยู่ ริมฝีปากหยักลึกผุดยิ้มที่มุมปาก นึกบางอย่างออกอยากจะเล่นสนุกขึ้นมาอีกครั้ง


“ที่รัก… มาอยู่นี่เอง ผมตามหาเสียทั่วเลย” 


รัฐภพวาดแขนแกร่งโอบไหล่มนของหญิงสาวเข้าหาตัว ไม่ได้สนใจสายตาของใครอีกคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม


“ใครเป็นที่รักของคุณอย่ามาพูดมั่วๆนะ”


อ้อมเดือนตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง เอียงหน้าไปทางคนที่กำลังกอดเธออยู่ พูดเสียงลอดไรฟัน พยายามแกะมือที่กุมไหล่มน กวาดสายตามองไปโดยรอบก็เห็นว่าสายตามนับสิบกำลังมองมาที่โต๊ะของเธอด้วยความสนใจ และเสียงของเขาที่พูดมาก็ดังพอจะได้ยินกันชัดเจน


“ก็คุณไงครับ เมื่อวานเรายัง


สิงห์หนุ่มส่งสายตากวาดมองร่างบางแทนคำพูด ซึ่งมันบอกได้มากกว่าเป็นเท่าตัว ทำเอาชายหนุ่มที่นั่งอยู่เก้าอี้อีกตัวต้องเอ่ยถามด้วยความไม่พอใจ


“คุณ!


“จะพูดอะไรก็ให้เกียรติผู้หญิงหน่อยนะนายลุค” โดมินิคนึกฉุนสิงห์หนุ่มที่พูดจาดูถูกหญิงสาวตรงหน้า


“อ้าว นายก็อยู่ที่นี่ด้วยหรือ โทษทีฉันไม่ทันเห็น ทำไม ฉันไม่ได้พูดอะไรผิดนี่ จริงไหมครับที่รัก”


รัฐภพยิ้มมุมปากสะใจ หันมาทางคู่ปรับเก่าที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมานาน แขนแกร่งโอบไหล่มนเขาหาตัวมากขึ้น ประกาศความเป็นเจ้าของเต็มที


อ้อมเดือนพูดไม่ออกเมื่อถูกรุกหนักเข้า ทำได้เพียงเงยหน้าขึ้นมองคนข้างกายด้วยความไม่พอใจ เขาจะทำอะไรกันแน่


โดมินิคเผลอกำมือแน่น ได้ยินสิงห์หนุ่มประกาศก้อง แสดงตัวความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของแม่หวานตาของเขา อีกฝ่ายคงจะรู้ว่าเขากำลังสนใจเธออยู่ แต่อย่าพึ่งได้ใจไป เขาไม่มีทางยอมแพ้ด้วยเรื่องแค่นี้หรอก ดูก็รู้ว่าสิงห์หนุ่มแค่ต้องการยั่วอารมณ์เขาเท่านั้น พลางจึงยิ้มรับที่มุมปาก แล้วหันไปทางหญิงสาวและเด็กชายตัวน้อย


“คุณอ้อมครับ ผมคงต้องขอตัวก่อน ไว้วันหลังเรามาทานข้าวด้วยกันใหม่”


“อ้าวเดี๋ยวก่อนสิค่ะ คุณพึ่งทานไปนิดเดียวเองนะ” อ้อมเดือนร้องตามชายหนุ่ม


“แค่ได้ทานข้าวกับคุณ ผมก็อิ่มแล้วล่ะ ไปนะครับเด็กน้อย” ร่างสูงลุกขึ้น พลางบอกน้องชายตัวน้อยของอ้อมเดือน


“หวัดดีฮะ” 


อรรณพยกมือเล็กขึ้นโบกสะบัดให้กับชายหนุ่ม พร้อมรอยยิ้มที่ทำเอาชายหนุ่มอีกคนต้องอิจฉาขึ้นมาอีกครั้ง


“ไปนะครับ”


“ไว้เจอกันใหม่ค่ะ” อ้อมเดือนกล่าวลา พร้อมส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจไปให้ ซึ่งการกระทำนั้นก็อยู่ในสายตาของสิงห์หนุ่มที่ยืนโอบกอดเธออยู่ในตอนนี้


โดมินิคผละเดินออกจากภัตตาคารไปอย่างไม่สบอารมณ์ แต่อย่างน้อยก็ได้เห็นสีหน้าของคู่ปรับที่โกรธแทบเลือดขึ้นหน้าแค่นี้มันก็เพียงพอแล้ว เกมนี้มันต้องดูกันไปยาวๆ มันถึงจะสนุก


“เสน่ห์แรงเหลือเกินนะ”


รัฐภพหมุนร่างบางมาเผชิญหน้า กระซิบเสียงลอดไร้ฟัน เพราะไม่อยากให้เด็กชายตัวน้อยที่กำลังมองมาที่พวกเขาด้วยความสนใจสงสัยเอาได้


“มันเรื่องของฉัน ปล่อย!” อ้อมเดือนตอบกลับน้ำเสียงไม่ต่างกัน พลางสะบัดตัวออกห่าง แล้วหันมาจูงมือน้องชายออกจากร้านอาหาร


“...อ่อ ฉันลืมไป จ่ายค่าอาหารให้ด้วยนะ ไหนๆ ก็มาแล้ว”


กล่าวจบก็จากไปพร้อมรอยยิ้มที่มุมปากสวย ทำเขาสิงห์หนุ่มแทบเต้น เมื่อถูกหยามหน้าเป็นครั้งที่สอง


“เปิดศึกกันอีกแล้วว่ะ” 


คาซัสและรีทส์ยืนอยู่ข้างหน้านายหนุ่มกลั่นยิ้มไว้เต็มที สิงห์ตัวที่สองเจอคู่ปรับที่ช่างสมน้ำสมเนื้อกันดีเหลือเกิน ที่ผ่านมามีแต่สั่งคนอื่น และครั้งนี้ถูกสั่งเสียเองคงได้เจ็บใจไม่น้อย


“เธอเลือกเองนะอ้อมเดือน มาดูกันตอนที่เธอดิ้นพล่านอยู่ใต้ร่างฉันยังจะปากดีแบบนี้อยู่ไหม!


สิงห์หนุ่มพ่นคำพูดเผ็ดร้อนออกมาอย่างเหลืออด มือหนากำเข้าหากันแน่น เขาไม่เคยโกรธใครเท่านี้มาก่อนในชีวิต ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร กล้าดียังไงมาหักหน้าเขาต่อหน้าคนอื่น ร่างสูงเดินหุนหันออกจากร้าน แต่ถูกคนสนิทขัดขึ้น


“คุณลุคครับ แล้วค่าอาหาร...”


“ก็ไปจ่ายสิ!


ร่างสูงเดินดุมๆออกจากร้านไป ไม่รอคนสนิททั้งสอง เขารู้ในทันทีว่าพวกมันสองคนต้องกำลังหัวเราะเขาอยู่แน่ มันเป็นลูกน้องหรือเป็นเจ้านายเขาทุกวันนี้ยังไม่รู้เลย ให้ทำอะไรแต่ล่ะอย่างต้องถามอยู่นั้น ทำเองไม่เป็นหรือไงวะ!


“เราได้เห็นดีกันแน่อ้อมเดือน!



...................................





        แสดง 10 - 10
วันที่โพสต์ :  23 ม.ค. 2559 12:55    วันที่อัพเดท :   7 เม.ย. 2561 14:51    › จำนวนผู้เข้าชม 95862 คน
   › คะแนนโหวต 2177 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :