นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง จังหวะรักมาเฟีย ( Mafia's Rhythms Of Love )    by RungArunoThay
ชื่อตอน วันหยุดกับหนูนา (20%)


วันหยุดกับหนูนา (20%)


หลังจากที่หนูนากลับเข้ามาที่ห้องอีกครั้งก็ไม่พบกับแม่บ้านคาร่าแล้ว และมาเซลก็ขอตัวออกจากห้อง ตอนนี้หนูนาได้เป็นสิ่งมีชีวิตเดียวในห้องคอนโดหรูนี้ไหนๆก็ไหนแล้วขอสำรวจห้องหลังประตูพวกนั้นหน่อยแล้วกัน หนูนาเลือกห้องที่อยู่ปีกด้านตรงข้ามกับห้องนอน เพราะประตูห้องนั้นเธอต้องเดินขึ้นบรรไดไปอีกสามขั้นและค่อยๆเอื้อมมือจับที่ลูกบิด 

“ไม่ได้ล็อก” ค่อยๆผลักเบาๆอย่างกับกลัวคนข้างในจะรู้ทั้งๆที่อยู่คนเดียวข้างในมืดมาก หนูนาผลักประตูให้กว้างขึ้นเพื่อให้แสงสว่างจากข้างนอกเข้ามา 

“สวิทไฟอยู่นี้เอง” และทันทีที่ไฟในห้องสว่างเป็นคือห้องดนตรี เพราะข้างในมีเครื่องดนตรีหลายชนิดรวมถึงเปียโนด้วย  

“โห้!!...พีทเล่นเป็นทุกอย่างเลยหรือนี้” หนูนาเดินไปดูเหล่าเครื่องดนตรีทุกชิ้นได้รับการดูแลอย่างดีและมองไปรอบๆห้อง ที่ผนังทำอย่างดีบุผนังด้วยวัสดุเก็บเสียงและพื้นในห้องนี้เป็นพรมหนา ขณะที่หนูนาก้าวย่ำพื้นก็จะยุบตัวสามารถไปนอนกลิ้งได้เลย 

“อ๊ะ!...นี้มัน” เมื่อเธอหันกลับมาที่ผนังฝั่งตรงข้ามกลับเป็นภาพหญิงสาวในอิริยาบถต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นท่วงท่าการเต้นรำในรูปแบบต่างๆ ทั้งบัลเล่ต แจ็ส ฮิบฮอป และการเต้นรำกับผู้ชายผิวสีที่เห็นหน้าไม่ชัด หญิงสาวดังกล่าวช่างมีรูปหน้าที่คล้ายกับปีเตอร์มาก ต่างกันที่เธอมีผมสี   บลอนและดูร่าเริงยิ่งนักแต่รอยยิ้มช่างเหมือนกับปีเตอร์มาก 

หนูนาไล่มองให้ความสนใจกับหญิงสาวตรงหน้าอย่างมาก และอดไม่ได้ ที่จะปล่อยท่วงท่าไปตามกับหญิงสาวในภาพอย่างน่าหลงไหล โดยที่ตอนนี้หนูนาไม่รู้ตัวเลยว่ามีใครบางคนกำลังยืนมอง และไม่มองอย่างเดียว ได้หยิบโทรศัพท์ ขึ้นมากำลังถ่ายวีดีโอหนูนาที่กำลังเต้นตามหญิงสาวในภาพที่ผนังอย่างมีความสุข

"โอ๊ะ...พีท" หนูนาร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อถึงท่าที่หมุนตัวแล้วเจอกับปีเตอร์ยิ้มรออยู่แล้วแต่ก็ยังไม่พูดอะไรเพราะความรู้สึกของเขาปลื้มใจและมีความสุขในความสดใสของหนูนาทำให้เขาเห็นโลกเป็นสีชมพูมากขึ้นเมื่อมีเธอคนนี้ และถ้าหญิงสาวในภาพยังมีชีวิตอยู่เธอคงมีความสุขมาก  ถ้าได้รู้จักกับนางฟ้าตนนี้

“อือ...พีทกลับมานานแล้วหรือคะ...คือหนูนา...ขอ” ไม่ทันที่หนูนาได้พูดจบปีเตอร์ก็เดินเข้าถึงตัวและหอมแก้มแบบหายใจเข้าเต็มปอดทั้งสองข้าง 

“คิดถึงจัง...ไม่ชอบอยู่ห่างจากหนูนาเลย” พูดออกไปพร้อมแววตา ระยิบระยับสื่อความหมายบางอย่าง

“เวอร์!...” หนูนาเห็นท่าทางเขาแล้วอดเขินและขำไปไม่ได้ ตอนนี้ ปีเตอร์สวมกอดเธอและแนบหน้าชนกัน เขาพูดกับเธอโดยตั้งใจให้ริมฝีปากสัมผัสกับเธอ 

“ให้พิสูจน์มั้ยว่าที่พูดจริงหรือเปล่า” สบตาพูดกับหนูนาที่ตอนนี้หน้าแดง เพราะเข้าใจความหมายในคำพูดนั้น

“ไม่ต้อง!...หนูนาหิวแล้วไหนบอกว่าจะทำอะไรให้กินไง” หนูนารีบเปลี่ยนเรื่องและเบี่ยงหน้าหนีเล็กน้อย ผู้ชายอะไรเสน่ห์เหลือรับประทานจริงๆ คิดในใจ   

“แต่ผมหิวหนูนามากกว่า” พูดไปพร้อมกับขยับหน้าตามหนูนา 

“พีท!...ห้ามพูดจาแบบนี้อีกนะ”  หนูนาพูดเสียงดังขึ้นเพราะตอนนี้ใจเต้นแรงและหน้าแดงมากขึ้น  ตอนเจอกันครั้งแรกคิดว่าเป็นคนปากหนักเสียอีก  ภาษาพูดก็เปลี่ยนไปมากตั้งแต่วันที่เปิดใจแสดงความรู้สึกกันปีเตอร์อ่อนหวานมากจนเธอปรับตัวไม่ทันกับอารมณ์เปลี่ยนไปของเขาเลย และความจริงเธอก็ไม่ได้หิวเลย เพราะมื้อเช้าของเธอก็สายมากแต่ไม่อยากอยู่ในห้องนี้ในขณะที่เขารัดวงแขนกอดเธอแน่นขึ้น

 “เอ่อ...พีท..เธอเป็น..ใครคะ” หนูนาถามออกไปขณะที่ปีเตอร์จูงมือเธอกำลังจะออกจากห้องปีเตอร์หยุดเดินก้มมามองหน้าเธอและเลยไปมองภาพที่กินพื้นที่ทั้งผนัง 

“my mom” ตอบออกมาพร้อมความสุขอย่างเหลือล้นเห็นชัดเจนในแววตา  

“เธอสวยมากเลยคะ เธอดูมีความสุขมากแววตาและรอยยิ้มของคุณทั้งสองเหมือนกันมากคะ” หนูนาให้ความเห็นปีเตอร์ยิ้มกับข้อคิดเห็นของเธอ 

“เอ่อ...หนูนาจะมีโอกาสได้พบเธอหรือเปล่า” 

“ไม่มี!”  อารมณ์ของปีเตอร์เปลี่ยนไปทันทีทั้งน้ำเสียงและแววตา ช่างน่ากลัวนัก

หนูนาตกใจกับความไม่เข้าใจว่าเธอพูดอะไรผิด และปีเตอร์จูงเธอออกจากห้องนั้นทันที หนูนาก็ไม่ถามอะไรต่อได้แต่เงยหน้าแอบมองสีหน้า  ปีเตอร์ดูเครียดอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเดินมาถึงส่วนครัวปีเตอร์ก็ถอนหายใจเหมือนจะนึกอะไรได้ก็หันมาทางหนูนา  

“กินอะไรดี?” ถามราบเรียบไร้รอยยิ้มทั้งใบหน้าและดวงตา หนูนาถอนใจแต่ก็พูดตอบเขาไป  

“ข้าวผัดปู” ปีเตอร์เลิกคิ้วเล็กน้อยและพยักหน้ารับรู้ปล่อยมือ   หนูนาและเดินเข้าไปในส่วนครัว 

“มานั่งรอตรงนี้” ปีเตอร์พูดตามหลังเมื่อหนูนากำลังเดินแยกไปที่โต๊ะอาหารที่เธอทิ้ง macbook ไว้หนูนาพยักหน้าและย้ายอุปกรณ์มานั่งทำงานต่อตรงที่เคาเตอร์ตำแหน่งที่ปีเตอร์บอกไว้


        แสดง 19 - 19
วันที่โพสต์ :  5 ส.ค. 2558 20:43    วันที่อัพเดท :   22 ก.ย. 2560 23:17    › จำนวนผู้เข้าชม 77297 คน
   › คะแนนโหวต 3796 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :