นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง มาเฟีย'จ้าว'ชีวิต ( Mafia's King)    by RungArunoThay
ชื่อตอน มาเฟียจ้าวชีวิต IV (10%)


‘ IV ’ (10%)


ณ ประเทศอเมริกา


น้ำฟ้าเมื่อกลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้ง เธอก็เดินไปเดินมาอย่างเป็นกังวล เพราะเธอต้องหาทางหนีจากผู้ชายคนนั้นให้ได้ แต่ว่าจะทำอย่างไรละเพราะจากการคิดหนีครั้งแรกนั้นเธอล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า และเป็นไงเธอกลับจำอะไรไม่ได้เลยและมาโผล่อยู่อีกฟากหนึ่งของโลก 

“พระผู้เป็นเจ้า...ทำไมท่านถึงใจร้ายกับหนูขนาดนี้...ท่านไม่ยอมรับหนูสู่พระหัตถ์ของท่านหนูไม่ว่า...แต่ท่านกลับลงโทษหนูโดยส่งหนูให้กับ ‘คนบ้า’ ”      น้ำฟ้าไม่รู้เลยว่าเธอเดินเป็นหนูติดจั่นอยู่นานแค่ไหนในห้องนี้ แต่เธอก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อประตูห้องถูกผลักเข้ามา

“เฮเลน...หนูตกใจหมดเลย” น้ำฟ้าร้องออกมาอย่างโล่งอก เมื่อคนที่ผลักประตูเข้ามาไม่ใช่คนที่เธอไม่อยากเห็นหน้า

“คุณอดัม...ให้ดิฉันเข้ามาช่วยคุณคะ” เฮเลนพูดอย่างใจดีอีกครั้ง

“…ช่วย!...หนูอยากให้เขาช่วยปล่อยหนูกลับบ้าน” น้ำฟ้าพูดอย่างเอาแต่ใจ ตามประสาลูกสาวคนเล็กของพ่อ

“คุณอย่าขัดใจคุณอดัมเลยคะ”

“เฮเลน...เรียกหนูว่า ‘น้ำฟ้า’ ดีกว่าคะ”

“ชื่อเพราะจังเลยนะคะ คุณน้ำฟ้า”

“เฮเลนเข้าใจภาษาไทยด้วยเหรอคะ”

“พอฟังเข้าใจคะ...แต่พูดไม่ได้คะ...หนูมุกเธอมักจะชอบพูดไทยกับดิฉันนะคะ”

“หนูมุก?...ใครกันคะ...หนูรู้สึกว่าเฮเลนจะรักและเอ็นดูเธอจังเลย”

“นายหญิงของบ้านหลังนี้คะ” น้ำฟ้าพยักหน้าเข้าใจ เพราะเธอยังจำได้ว่าบ้านหลังนี้เป็นของพี่ชาย ‘ไอ้บ้าลักพาตัว’ หนูมุกก็คงเป็นคนรักของคนที่ชื่ออลัน

“อะแฮ้ม!!!” สองสาวหันไปตามเสียงกระแอมนั้นทันที เพราะทั้งสองคนไม่รู้ตัวว่าอดัมเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ เฮเลนเมื่อเห็นว่าอดัมเข้ามาเธอก็ขอตัวออกไปทันที น้ำฟ้าได้แต่มองตามเฮเลนด้วยใบหน้าที่เหมือนกำลังร้องไห้ และเมื่อเธอลุกขึ้นจากเตียงเพื่อจะตามเฮเลนไป อดัมก็เดินมาดักหน้าเธอพร้อมเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่า ‘เธอจะไปไหน’

“หลบไปนะ!” น้ำฟ้าเอ่ยออกมาเสียงดัง เพราะเธอกำลังกลบเกลื่อนความกลัวที่เกิดขึ้น

“ทำไม?”

“ไอ้บ้า!...ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น...ฉันจะกลับประเทศไทย”

“เธอเป็นคนตัดสินใจตั้งแต่เมื่อไหร่?” อดัมเลิกคิ้วถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ที่ต่างจากเธอที่เสียงดังพูดกับเขาเหมือนจะตวาดเขาอยู่ตลอดเวลา 

น้ำฟ้าได้แต่ยืนจ้องหน้าอดัม ที่เขาเองก็จ้องเธอกลับอย่างไม่รู้สึกอะไร ถึงแม้ผู้หญิงตรงหน้าดวงตาจะคลอไปด้วยน้ำตาและค่อยๆไหลออกมาเป็นทางแต่ไม่มีแม้เสียงสะอื้นให้ได้ยิน น้ำฟ้ากัดปากเพื่อกักกั้นเสียงสะอื้นพร้อมยกมือปาดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างรวดเร็วอย่างคับแค้นใจ และเป็นเธอที่เป็นฝ่ายหลบตาและเดินไปยังโซนวอล์คอิน เลือกเสื้อผ้าที่จะใส่สำหรับเดินทาง เมื่อได้ชุดที่ต้องการเธอก็เดินเข้าห้องน้ำไป โดยมีสายตาสีเขียวมรกตมองตามอยู่ตลอดเวลา

“ฮึม!” อดัมยิ้มพร้อมกับเสียงในคอ 

        แสดง 11 - 11
วันที่โพสต์ :  25 ก.พ. 2559 21:58    วันที่อัพเดท :   22 ส.ค. 2560 16:56    › จำนวนผู้เข้าชม 160983 คน
   › คะแนนโหวต 2326 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :