นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง มาเฟีย'จ้าว'ชีวิต ( Mafia's King)    by RungArunoThay
ชื่อตอน มาเฟียจ้าวชีวิต V (100%)



“ไม่ทันแล้ว...” อดัมพูดพร้อมกับถอดเสื้อและดึงบราที่ไร้ตะขอเกี่ยวออกจากเธอ น้ำฟ้าตกใจลืมตามองแต่ทุกอย่างก็สายไปเมื่ออดัมดึงสิ่งปกปิดร่างกายเธอจนไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว 

อดัมช้อนใต้แขนของน้ำฟ้าให้เธอขยับร่างกายมานั่งคุกเข่าแบบเขาหันหน้าเข้าหากัน และรั้งเอวบางให้ขยับเข้ามาจนอกเต่งตึงที่เขาได้สัมผัสมาแล้วครั้งหนึ่งแนบสนิทแผ่นอกกว้าง และด้านล่างแก่นกายที่ขยายเบียดแนบชิดกับหน้าท้องแบนเรียบของเธอ แขนทั้งสองข้างของอดัมล๊อคตัวเธอให้แนบมากยิ่งขึ้น และยิ่งเธอดิ้นมากเท่าไหร่ก็ยิ่งปลุกอารมณ์ความต้องการของเขามากขึ้นเรื่อยๆทั้งด้านบนและด้านล่าง

อดัมโน้มใบหน้าเข้าคลอเคลียโลมเลียใบหูเล็กนั้น ทำให้น้ำฟ้าขนลุกชันไปทั้งตัวจากความสยิวของลิ้น ปาก ฟัน ที่ถูกงัดมาใช้กับเธอ

“ดูนั้นสิ” อดัมกระซิบแผ่วเบา และให้ศรีษะเล็กหันมาทางเดียวกับเขาที่เขากำลังมองอยู่ มันคือกระจกสะท้อนขนาดใหญ่จากฝาผนังใกล้กับทางเข้าวอล์คอิน น้ำฟ้าหน้าแดงโดยทันทีเพราะภาพที่เธอเห็นคือเธอกับเขาเปลือยเปล่าคุกเข่าหันหน้าแนบชิดกัน และเมื่ออดัมเลื่อนใบหน้ามาโลม เลีย ดูด ขบกัดใบหูอีกข้าง ทำให้น้ำฟ้ามองเห็นใบหน้าแสดงอารมณ์เคลิบเคลิ้มของตัวเองกับสัมผัสนั้นของเขา

“นาวาสวยงามมาก” อดัมเอ่ยอีกครั้งอย่างแผ่วเบาเมื่อเขาชำเลืองมองไปในกระจกสะท้อนนั้นทำให้ตาประสานกัน น้ำฟ้าเห็นประกายแห่งความต้องการถ่ายทอดออกมาจากนัยน์ตาเขียวมรกตอย่างชัดเจน 

“อ๊ะ!...” เสียงจากร่างบางเมื่ออดัมโน้มกายทิ้งน้ำหนักจนแผ่นหลังของน้ำฟ้าแนบไปกับเตียงนุ่น อดัมแทรกตัวเข้าระหว่างขาเรียวให้เปิดทางกว้างมากยิ่งขึ้นมือใหญ่จับท่อนแก่นกายที่ขยายตัวเข้าถูไถแยกกลีบดอกกุหลาบ

น้ำฟ้าหันหน้าเสไปมองอีกทาง เพราะศึกครั้งนี้เธอแพ้อย่างหมดรูป เธอแพ้ทั้งเขาและแพ้ความต้องการของตัวเองที่มากมายจนไม่สามารถต่อต้านการล่วงล้ำนั้นได้เลย

“อ๊ะ...เจ็บ!” น้ำฟ้าร้องออกมาเมื่ออดัมขยับแก่นกายเข้าสู่โพรงคูหาสวรรค์เพียงเล็กน้อย มือเล็กที่กางอยู่ข้างลำตัวข้างหนึ่ง ขยับมาเกาะกุมหน้าท้องแบนราบของตัวเอง พร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้าง จับจ้องมองผู้กระทำการที่สร้างความเจ็บให้กับเธอ

“อดทนอีกหน่อยนะ!” อดัมเอ่ยอย่างอ่อนโยนเป็นครั้งแรก เพราะคนอย่างเขาไม่เคยทะนุถนอมผู้หญิงที่จะมาบำบัดความใคร่ของเขา แต่เขามักจะตอบแทนเธอด้วยเซ็กส์ที่เร้าร้อน ดิบเถื่อน ตามแต่อารมณ์จะพาไป และใช่ว่าเขาจะไม่ทรมานเขาเคลือบคลานเข้าสู่ตัวเธอยังไปไม่ถึงครึ่งเธอก็ตอดรัดเขาจนแทบจะปลดปล่อยโดยทันที

อดัมหยุดการเคลื่อนไหว และโน้มใบหน้าลงไปยังอกเต่งตึงที่เย้ายวนเชิญเขาให้เข้าไปสัมผัส น้ำฟ้าร้องครางออกมาเมื่ออดัมขบเม้มดูดอย่างตะกละตะกลาม ดึงความสนใจของหญิงสาวใต้ร่าง 

“อ้า!....” น้ำฟ้าเด้งสะโพกขึ้น ดูดดึงแก่นกายที่เหลืออีกครึ่งให้ทะยานเข้าไปอย่างรวดเร็ว เมื่ออดัมเพิ่มความเสียวซ่านให้กับน้ำฟ้าจนร่างบางอดรนทนต่อไปไม่ไหว

“นา...วา...อ้า...พี่บลูจะขยับแล้วนะ” อดัมเงยหน้ามามองใบหน้าหวานที่แดงซ่านจากอารมณ์สวาทเข้าครอบงำ สะโพกหนาเริ่มทำหน้าที่เมื่อใบหน้าหวานตรงหน้าพยักหน้าเป็นการอนุญาต อดัมก็ยังเป็นอดัมผู้ชายอย่างเขาไม่จำเป็นต้องบังคับขืนใจผู้หญิงคนไหน เพราะผู้หญิงของเขาทุกคนล้วนแล้วแต่เต็มใจเดินทางสู่สรวงสวรรค์ดินแดนสวาทที่เขาจะเป็นผู้นำพาเธอเหล่านั้นไป ไม่มียกเว้นแม้แต่เธอคนนี้

อดัมยกขาเล็กให้คล้องกับแขนเขา ยกสะโพกเธอให้สูงขึ้นและขยับสะโพกเพื่อให้แก่นกายของตัวเองเคลื่อนเข้าๆออกๆเสียดสีกับปากทางถ้ำสวาทของเธอเสียงกิจกรรมเข้าจังหวะของอดัมดังประสานกับเสียงครางของเขากับน้ำฟ้าไม่มีช่องว่างของความเงียบ 

น้ำฟ้าจากความรู้สึกเจ็บก่อนหน้านี้ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกเสียวซ่านจนเธอไม่อยากให้ความรู้สึกนี้จบลง มือเล็กกางออกกำแน่นกับผ้าปูที่นอน อดัมมองร่างบางที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะการกระแทกของเขาสลับกับก้มมองจุดประสานที่เขาเข้าๆออกๆแก่นกายนั้น 

“นาวา...ได้...โปรดมอง...พี่...มองเรา...สิ” อดัมกล่าวออกไปด้วยเสียงที่สั่นพร่า และให้น้ำฟ้ามองตามสายตาเขาที่มองไปยังจุดประสานที่แก่นกายเขาขยับเข้าออก น้ำฟ้ามองตามสายตานั้นเธอเห็นท่อนแก่นกายขนาดใหญ่ที่ผลุบเข้าผลุบออกในตัวเธออย่างต่อเนื่อง ถึงแม้เวลาจะผ่านมาเนิ่นนานความเสียวซ่านยังคงอยู่ ทำให้เธอต้องยอมรับว่าเธอหลงไหลความรู้สึกแบบนี้

“พี่...บลู...อ้าาาา....นาวา....ไม่ไหวแล้ว...คะ....กรี๊ดดดดดดด” น้ำฟ้ากรีดร้องเปล่งเสียงแห่งความสุขออกมาและยังไม่สิ้นเสียงของน้ำฟ้า  เสียงครางของคนเหนือร่างก็ตามมาติดๆ อดัมเบียดขยี้จุดประสานนั้นหลังจากที่เขาปลดปล่อยน้ำรักเข้าสู่ตัวเธอ ความเร้าร้อนแปลเปลี่ยนเป็นความอบอุ่น จนอดัมโน้มใบหน้าลงไปจุมพิตแผ่วเบาที่หน้าผากของหญิงสาวใต้ร่าง 

น้ำฟ้าหลับตารับความอบอุ่นที่อดัมมอบให้ พร้อมรอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าหวานอย่างไม่รู้ตัว และหลงลืมสิ่งที่คิดจะทำชั่วขณะ

“รู้สึกอย่างไรบ้าง?” อดัมเอ่ยถามน้ำฟ้าหลังจากที่เขาถอดแก่นกายและขยับไปนอนข้างๆเธอ ดวงตาแหงนมองเพดาน 

“……” น้ำฟ้าเมื่อได้รับอิสระ ก็ดึงผ้าห่มมาปกปิดร่างกายโดยทันที และเธอก็ไม่ได้ตอบคำถามนั้นของอดัม “คนบ้า!...ใครเขาจะกล้าตอบ” น้ำฟ้าได้แต่คิดในใจ

“ที่ไม่ตอบ...นั้นคือไม่รู้...หรือยังไม่แน่ใจ...พี่จัดให้ได้นะอีกสักสองหรือสาม” อดัมขยับกายนอนตะแคงหันไปทางน้ำฟ้า

“คนหื่นกาม!”

“ครับ”  อดัมตอบรับพร้อมรอยยิ้มได้หน้าตาเฉย จนน้ำฟ้าต้องเป็นฝ่ายผลิกตัวหันหลังให้กับเขา

“แล้วคุณ...พอใจหรือยัง?” น้ำฟ้าเอ่ยถามด้วยเสียงที่แผ่วเบา แต่อดัมก็ยังได้ยิน

“พอใจ....อืม!...ก็นาวาแน่นดี...โอ้ย!”  อดัมแกล้งร้องออกมาในตอนท้ายเมื่อน้ำฟ้าหันมาตีที่แผ่นอกกว้างนั้น เมื่อเขาพูดสื่อในทางลามกทำให้เธอต้องอาย 

“ฮ่าๆๆๆๆ” อดัมหัวเราะออกมาอย่างสบายใจ มือข้างที่ว่างก็คว้าจับมือเล็กนั้นไว้

“แล้วเมื่อไหร่?.....”

“ฮืม!...อะไร?...คือเมื่อไหร่?” 

“ที่...นาวาจะเป็นอิสระ...จากคุณ” น้ำฟ้าถามออกไป เพราะถ้าผู้ชายตรงหน้าเบื่อหรือไม่ต้องการเธอแล้วหรือสิ่งที่เธอต้องตอบแทนเขาเรื่องที่เขาเข้ามาขัดขวางการปลิดชีพตัวเองของเธอ

“…….” อดัมเกิดอาการหาเสียงของตัวเองไม่เจอ เขาขมวดคิ้วแสดงถึงความไม่พอใจกับคำถามของเธอ น้ำฟ้ามองใบหน้าที่เหมือนกำลังระงับอารมณ์ความโกรธของชายตรงหน้าปากบางเม้มเข้าหากันเมื่อเธอรับรู้ถึงบรรยากาศมาคุที่แผ่ขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆออกมาจากชายตรงหน้า

อดัมลุกจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำไปโดยที่ไม่เสียงคำตอบกับคำถามของน้ำฟ้า สองมือกำแน่นจนเข้าไปในห้องน้ำประตูถูกปิดเสียงดัง จนร่างบางที่มองตามถึงกับสะดุ้งกับเสียงประตูนั้น เสียงน้ำจากฝักบัวในห้องดังเล็ดรอดออกมาน้ำฟ้าทำเพียงลุกจากเตียงและหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาสวมใส่ดังเดิม ส่วนเสื้อผ้าของ  อดัมเธอเก็บขึ้นมาและเอาไปใส่ในตะกร้าในโซนวอล์คอิน และเดินออกจากห้องนอนไป

“ซู่ๆๆๆๆๆๆๆๆ” เสียงน้ำที่ไหลออกมาจากฝักบัวไหลกระทบใบหน้าและเลยไปยังร่างกายกำยำสู่พื้นและไหลสู่ท่อ 

“เป็นอะไรว๊ะ...จะสนใจทำไม...ผู้หญิงก็แค่ผู้หญิง...จะอยู่จะไปก็ช่างสิว๊ะ...” อดัมบ่นพึมพำกับตัวเองอย่างไม่เข้าใจ ว่าทำไมคำพูดแค่นั้นถึงทำให้เขาเหมือนคนหายใจไม่ออก และหงุดหงิด ไอ้เรื่องความรู้สึกแบบวัยรุ่น รักๆใคร่ๆ มันไม่เคยเกิดขึ้นในตัวเขา เพราะเขาเป็นหัวหน้ามาเฟียแห่ฟิลาเดลเฟียผู้สืบทอดของอีธาน เบนเน็ต ไม่มีทางจะรู้สึกอะไรกับผู้หญิงหน้าไหนทั้งนั้นรวมถึงเธอคนนั้นด้วย

น้ำฟ้าเมื่อออกมาจากห้องนอนในแบบที่เธอก็ไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองหลังจากที่พูดประโยคนั้นไปแล้ว แต่เธออยากไปจากเขาผู้ชายที่ขมขืนเธอครั้งแรก ใช่ครั้งแรกของเธอเขาบังคับเธอทั้งๆที่เธอไม่เต็มใจ แต่เมื่อสักครู่นั้นมันเป็นการสมยอมจากเธอ “ทำไมเราถึงทำแบบนั้นกัน” น้ำฟ้าพึมพำกับตัวเอง 

“อ๊ะ!” ขณะที่เธอเดินไปเดินมา สายตาเธอก็ไปสะดุดกับกับถุงกระดาษมากมายเกือบสิบถุงวางอยู่บนโต๊ะ น้ำฟ้าเดินเข้าไปใกล้กลุ่มถุงนั้นและชะโงกหน้ามองเข้าไปในถุง เธอก็เห็นเป็นผ้ามือเคลื่อนไปตามตำแหน่งของสายตาเพื่อให้ความสงสัยหายไปเป็นเสื้อผ้าของผู้หญิง น้ำฟ้าไปดูถุงอื่นๆ เป็นกระเป๋า รองเท้า และหลายๆอย่างที่ผู้หญิงควรใช้และเมื่อเธอดูป้ายราคาสมองคำนวนราคาเป็นเงินบาท นี้เธอหยิบมาคำนวนแค่สามสี่ชิ้นก็ปาเข้าไปหลายหมื่นและแน่นอนทุกอย่างในนี้ล้วนแล้วแต่ของมีเบรนชั้นนำทั้งนั้น และทุกชิ้นล้วนแล้วแต่สวยงามตามสมัย และขนาดของมันแล้วมันน่าจะเป็นของเธอทั้งหมด

“แกร็ก...” น้ำฟ้าหันไปตามเสียงประตูห้องที่เธอพึ่งจากมาเปิดออกหลังจากเวลาผ่านไปนานกว่ายี่สิบนาที อดัมเดินออกมาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดใหม่ แต่เส้นผมยังแห้งไม่สนิท เจ้าของเพียงแค่เช็ดลวกๆเหมือนใช้มือแค่สางๆ แต่ขอบอกว่าเขาดูดีมากเช่นกันในลุ๊คแบบนี้ 

“ อุ้ย!...เจ็บนะคะ” น้ำฟ้าร้องออกมาทันที เมื่ออดัมย่างสามขุมตรงดิ่งมาที่เธออย่างไม่มีวอกแวกด้วยสายตาหาความเป็นมิตรไม่ได้ เมื่อมาถึงตัวเธอเขาก็คว้าเข้าที่แขนบางฉุดกระชากเธอให้ลุกขึ้นยืนและลากเธออย่างไม่สนใจว่าเธอจะเดินทันเขาหรือเปล่า


ต้องขอแจ้งนิดหนึ่งนะคะ เนื่องจากผู้เขียนคือตัวข้าพเจ้าเอง ยังไม่มีเวลาตรวจหรือรีไรท์ จึงทำให้ปริมาณของเนื้อหาที่จัดเป็นเปอร์เซนต์ดูไม่เหมาะสม เพราะถ้ามัวแต่ไปจัดคงไม่ได้มาลงให้สักทีคะ แต่จะมาลงเรื่อยๆ และจะค่อยปรับชื่อตอนใหม่หลังสงกราต์ ให้มันเหมาะสมกับอัตราปริมาณที่ถูกต้องนะคะ  เพราะเนื่องจากตอนนี้เปิดจอง  จังหวะรักมาเฟีย I และ II  (รอบ3 ที่เวลาไล่เลียกัน...ตามคำร้องของผู้อ่านที่พลาดมา 2 รอบที่ผ่านมา) ....  และหลังสงกรานต์ ลูกไม้มาเฟีย คุณพี่อลันจะมาแนะนำตัวนะคะ ^^

        แสดง 16 - 16
วันที่โพสต์ :  25 ก.พ. 2559 21:58    วันที่อัพเดท :   25 มิ.ย. 2560 09:56    › จำนวนผู้เข้าชม 156853 คน
   › คะแนนโหวต 2157 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :