นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ตามรักรัฐภาค [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)    by madamsomloun
ชื่อตอน ตามรัก สอง 1








 

ร่างสูงใหญ่ของสิงห์หนุ่มเดินไปดูอาการของลูกม้าตัวน้อยที่พึ่งลืมตาออกมาดูโลก คนงานไปรายงานบอกว่ามันไม่สบาย เขาเป็นห่วงมากกว่าตัวอื่น เนื่องจากมันเป็นลูกของ เจ้าทมิฬ’ ม้าตัวโปรดของเขา มาคี’ ลูกม้าพันธุ์ผสมที่พึ่งคลอดได้ไม่ถึงสองวัน นอนหายใจแผ่วเบาอยู่บนกองฟางอย่างน่าสงสาร คงจะเกิดจากอากาศที่ร้อนอบอ้าวมากกว่าปกติ จึงทำให้ลูกม้าอ่อนเพลีย และไม่สบายได้ง่าย


“มาคีเป็นไงบ้างครับอา”


“ดีขึ้นแล้วครับ แต่ยังมีอาการอักเสพที่ลำไส้อยู่สักสองสามวันก็น่าจะหายเป็นปกติครับ” สัตวแพทย์วัยกลางคนบอกนายหนุ่ม


“โล่งอกไปที ผมเป็นห่วงแทบแย่ แล้วเจ้าลิลลี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ”


“ปกติดีครับ ตอนนี้กำลังให้คนงานดูแลอยู่”


รัฐภาค ฟรานเซส ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่รู้สึกเบาใจขึ้นมามากโขเลยทีเดียวเขาแทบจะนอนไม่หลับเพราะเป็นห่วงม้าแม่ลูก ด้วยเป็นท้องแรกความปลอดภัยจึงต้องระมัดระวังเป็นอย่างมาก แม้จะเฝ้าระวังก็ยังมิวายมีเรื่องจนได้ วันนี้มาเห็นว่าอาการของม้าตัวน้อยดีขึ้นตามลำดับก็โล่งใจไปหลาย


“หายเร็วๆนะมาคี เดี๋ยวพ่อจะมาเยี่ยมใหม่ ฝากด้วยนะครับอา”


ร่างสูงผละเดินออกจากคอกม้าขึ้นควบเจ้าทมิฬกลับเข้าไร่ไปลุยงานต่อ วันนี้จะมีการลงเมล็ดพันธุ์ใหม่ เขาจะต้องไปดูความเรียบร้อย ไม่ให้เกิดความผิดพลาดตามมา หรือความเสียหายจากน้ำหลาก


อากาศช่วงนี้แปรปรวนมากเหลือเกิน เขาจึงสั่งให้สร้างคันดินให้สูงกว่าเดิมเพื่อป้องกันน้ำป่าที่ไหลหลากบากเข้ามาในแปลงเมล็ดพันธุ์ที่ลงไปแล้ว


“ตบดินให้แน่นไปเลยนะ ทำยาวไปจนสุดเชิงป่าทางโน้นด้านเลยนะ และอย่าลืมทำคลองเล็กไว้เป็นระยะ เผื่อน้ำมาแรงจะได้ไม่พังคันดินของเราพัง”


นิ้วเรียวยาวชี้บอกจุดในการทำคันกั้นน้ำแก่คนงานที่กำลังเร่งมือทำกันอยู่ ร่างสูงเดินเลยมาดูจุดที่พึ่งซ่อมแซมจากความเสียหายเสร็จ


ลุงเสือควบม้าคู่ใจมาหยุดลงตรงที่นายหนุ่มยืนอยู่ ก้าวลงจากหลังม้าตรงมาหา


“ขยันจังเลยนะครับคุณดอม”


“ไม่ได้สิครับ เดี๋ยวผมจะตามอาไม่ทัน” น้ำเสียงติดตลกเย้าหัวหน้าคนงาน


“หวังว่าคันดินจะช่วยกันน้ำที่จะไหลเข้าท่วมได้นะครับ” รัฐภาคบอก อดที่จะหวั่นใจไม่ได้ พายุครั้งก่อนก็กวาดไปหลายไร่อยู่เหมือนกัน


“ก็น่าจะพอกันได้อยู่นะครับ ลุงดูข่าวเมื่อเช้าเห็นบอกว่าแรงของพายุอ่อนลงมากแล้ว ถ้าจะเหลือก็น่าจะเป็นแค่ลูกเล็กของมันเท่านั้น”


“ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีครับ เราจะได้ไม่ต้องมาค่อยกังวลมากนัก” สิงห์หนุ่มค่อยเบาใจขึ้นมาเมื่อได้ฟังหัวหน้าคนงานบอก


“คุณดอมครับ นายหญิงแม่ให้มาตามไปทานข้าวเที่ยงครับ” ลูกน้องตัวใหญ่ก้าวลงจากรถคันใหญ่ ตรงเข้ามายังเจ้านายหนุ่ม พร้อมส่งสารด่วนจากมาดามใหญ่


“เดี๋ยวฉันตามไปลุงไปด้วยกันสิครับ มาดามคงมีเรื่องคุยกับลุงเยอะเลยล่ะ”สิงห์หนุ่มบอกอย่างรู้ใจ ท่านทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆ นานๆมาดามเขาจะกลับมาที่ไร่ครั้งหนึ่งก็คงจะมีเรื่องคุยกันเยอะอยู่พอประมาณ


“ไปสิครับ นายหญิงคงรอนานแล้ว”


สองหนุ่มต่างวัยก้าวขึ้นม้าก่อนจะควบตรงมาที่บ้าน สิบนาทีต่อมาก็มาถึง กินอาหารหอมฟุ้งกระจายมาจนถึงหน้าบ้าน เรียกน้ำย่อยสองหนุ่มได้เป็นอย่างดี


“สงสัยงานนี้เราได้พุงกางแน่ครับ”


หันมาพูดกับหัวหน้าคนงานอย่างอารมณ์ดี เป็นอีกอย่างของแม่เขาที่เมื่อมาเยี่ยมลูกชายแต่ละคน ท่านต้องลงมือทำอาหารให้ทานเป็นอันดับแรก ซึ่งมันก็ถือขึ้นเป็นประเพณีไปเสียแล้วลุงเสือก็อดที่จะยิ้มด้วยความดีใจไม่ได้ เธอไม่เคยเปลี่ยนจริงๆ


“มีอะไรทานบ้างครับวันนี้” ร่างสูงใหญ่เดินเข้าไปโอบกอดมารดา พร้อมกับหอมแก้มฟอดใหญ่


“เมนูโปรดของลูกทั้งนั้นล่ะจ้ะ อ้าวเสือมาด้วยหรือค่ะ นั่งก่อนสิ วันนี้ทานกันเยอะนะจะได้มีแรงทำงาน” มาดามเครือทิพย์มองบุคคลที่ยืนอยู่ด้านหลังลูกชาย ซึ่งก็คือเพื่อนสมัยเด็กของท่านนั่นเอง


“มาครับลุง มื้อนี้เราต้องทานให้พุงกางไปเลย มาดามอุตส่าห์โชว์ฝีมือปลายจวักขั้นเทพให้เราได้ทานกัน” บอกเสียงปนหัวเราะ ก่อนจะลงมือทาน


ส่วนอีกคนที่นั่งหัวโต๊ะซึ่งก็ไม่ใช่ใครอื่น มิสเตอร์อเดลตาร์สามีสุดที่รักของมาดามเครือทิพย์นั่นเอง ซึ่งก็พอจะรู้อยู่ว่าสามีของมาดามไม่ชอบหน้าหัวหน้าคนงาน ทั้งสองเคยเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมา แข่งกันทุกอย่าง แม้แต่เรื่องจีบมาดามใหญ่ แต่ก็ต้องแพ้ไป จากนั้นมิสเตอร์อเดลตาร์ก็พามาดามกลับไปอยู่ที่อเมริกาด้วย ทั้งสองจึงไม่ได้ติดต่อกันอีกเลยแต่พอวันนี้เห็นท่าทางแล้วดูจะมีเรื่องกันอยู่


มาดามเห็นอาการของสามีก็รีบตักอาหารให้เป็นการเอาใจทันที พร้อมส่งรอยยิ้มหวานพิมพ์ใจไปให้ ซึ่งมันเป็นวิธีที่ใช้ได้ผลมาตลอดมิสเตอร์อเดลตาร์จึงปัดเรื่องไม่เป็นเรื่องทิ้งยอมลงมือทานอาหารอย่างว่าง่ายและไม่นั่งหน้าบึ้งตึงอีกที่สำคัญไปกว่านั่นคือภรรยาสนใจใครอื่นนอกจากเขาเพียงคนเดียว


รัฐภาคมองดูก็อดที่แย้มยิ้มมีความสุขไม่ได้ ได้เห็นความน่ารักของท่านทั้งสอง ต่อให้เวลาผ่านไปกี่ปีก็ยังรักไม่มีเปลี่ยน ไม่เหมือนกันหลายคู่ที่แต่งงานกันไปหม้อข้าวยังไม่ทันดำด้วยซ้ำ ก็เลิกรากันไปเสียแล้ว เขาอดคิดไม่ได้ว่าชีวิตของเขาจะได้เจอผู้หญิงที่ดีพร้อมเหมือนมารดาหรือเปล่า


พอคิดถึงตรงนี้ ภาพของหญิงสาวอีกคนก็ลอยซ้อนขึ้นมาในหัว จะว่าไปแล้วเธอก็มีส่วนที่คลายกันมารดาอยู่เหมือนกันนะ ชายหนุ่มแย้มยิ้มออกมาเหมือนคนละเมอมาดามเครือทิพย์ที่หันมาเห็นเข้าจึงถามขึ้น


“ยิ้มอะไรพ่อลูกชาย”


“มีอะไรที่แกยังไม่ได้บอกพ่อกับแม่หรือเปล่าตาดอม” มิสเตอร์อเดลตาร์จับจ้องมาที่ลูกชายอย่างขอคำตอบ


“เปล่าครับ ไม่มีอะไรหรอก ทานข้าวกันต่อดีกว่า”


มิสเตอร์หันมามองหน้าภรรยาอย่างสงสัย เพราะไม่บ่อยนักที่ลูกชายจะมีอาการที่นั่งอมยิ้มคนเดียว ซึ่งปริศนานั้นต้องได้รับความกระจ่างโดยด่วน ด้วยนิสัยของทั้งสองที่ไม่อบให้อะไรอยู่เหนือการควบคุม


รวมทั้งเรื่องของลูกๆ พวกเขาก็ต้องรับรู้การเคลื่อนไหวตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ไม่เคยมีเรื่องไหนหลุดรอดสายตาไปได้ แล้วถ้าเป็นเรื่องผู้หญิงแล้วล่ะก็ยิ่งปล่อยผ่านไม่ได้ ต้องผ่านการสแกนจากพวกท่านก่อน


จากที่สังเกตดูแล้วน่าจะเป็นลูกชายของท่านที่ไปชอบเจ้าหล่อนเข้า แบบนี้ต้องขยายข่าวโดยด่วนให้สิงห์อีกสี่ตัวช่วยอีกแรงเสียแล้ว น่าจะได้เรื่องเร็วขึ้น เพียงคิดเท่านี้ก็ชักจะสนุกเสียแล้ว



 

        แสดง 4 - 4
วันที่โพสต์ :  27 ก.พ. 2559 16:46 วันที่อัพเดท :   10 ก.พ. 2561 20:08    › จำนวนผู้เข้าชม 32395 คน
   › คะแนนโหวต 1158 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :