นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)    by madamsomloun
ชื่อตอน พบรัก สี่ 2














บ้านวายาไทย กรุงเทพมหานคร

ตีระยาที่ถูกไล่กลับเมืองไทยทันทีที่ก้าวลงจากเวที เพราะดันไปสร้างความวุ่นวายในงานเครื่องเพชรของฟรานเซสจิวเวลรี่ ทำให้เธอจึงโกรธและเกลียดนุชนารี และสิ่งที่เพิ่มความริษยามากขึ้นเมื่อรู้ข่าวว่าหญิงสาวย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ฟรานเซส มันยิ่งเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่ทำให้เธออยากจะจุดไฟเผ่าอีกฝ่ายให้มอดไหม้

ที่ตรงนั้นมันควรเป็นของเธอมากกว่า มันไม่มีสิทธิ์ ความแค้นที่จุกอกจึงต้องหาที่ระบาย หญิงสาวตรงไปที่ บ้านวายาไทย’ ในวันรุ่งขึ้น

รถเก๋งคันงามแล่นปาดมาจอดลงหน้าบ้านหลังใหญ่ ชานเมืองที่แสนสงบ ร่างสูงโปร่งร้อยเจ็ดเก้าเซนต์ก้าวลงมายืนหยุดนิ่ง ดวงตากลมเรียวมองเข้าไปภายใน เพื่อมองหาคนที่ต้องการเจอ

“สวัสดีค่ะคุณป้า” ตีระยาร้องตะโกนเข้าไปหาคนที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ระเบียงด้านนอก

รัตติมา วายาไทย แม่เลี้ยงสาวใหญ่ของนุชนารี มองมาที่หน้าประตูบ้านเห็นว่ามีคนมาเรียกเธอ จึงลุกเดินมาดู พลางเอ่ยถามสาวรุ่นลูก

“สวัสดีจ้ะ มาหาใครหรือ?”

“ตีย่ามีข่าวเกี่ยวกับยัยนุชมาบอกค่ะ”

“ยัยนุช ข่าวอะไรจ้ะ?” ชื่อของลูกเลี้ยงทำให้สาวใหญ่หูพึ่ง เรื่องที่เกี่ยวกับนุชนารีเธออยากจะรู้ทั้งหมด

“เราเข้าไปคุยข้างในดีกว่าไหมค่ะ” ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย เมื่อรู้ว่าการมาของเธอไม่สูญเปล่า

“เชิญจ้ะ”

รัตติมาเดินนำร่างสูงโปร่งที่ห้องรับแขก ก่อนจะนั่งลงโซฟาตัวยาว ข่าว ที่เกี่ยวกับนุชนารีมันเป็นเรื่องสนุกสำหรับเธออยู่แล้ว เธอเกียจสองแม่ลูก ที่แย่งคุณ เคนสม วายาไทย ไปจากเธอ

“คือเพื่อนที่อยู่ที่โน้นบอกตีย่าว่านุชเขาย้ายเข้าไปอยู่บ้านเศรษฐีคนหนึ่งที่อเมริกาค่ะ เห็นว่ารวยเอามากๆ เลย” 

เริ่มใส่สีตีไข่ เพิ่มนมข้นเข้าไปผสมให้แม่เลี้ยงของนางแบบรุ่นน้องฟังอย่างออกรส

“หนอยแน่! ที่แท้ก็ไปกกอยู่กับผู้ชาย บ้านช่องไม่ยอมกลับ ทีฉันขอเงินทำเป็นบอกไม่มี มันอยู่ที่ไหนจ้ะหนู ป้าจะไปลากคอมันกลับมา!

รัตติมาโกธรจัดที่ข่าวลูกเลี้ยง และอิจฉาได้ดีกว่าลูกสาวในไส้ของเธอ ที่ดันไปคว้าเอาไอ้หน้าหนวดวินมอเตอร์ไซต์หน้าปากซอยมาเป็นสามี แบบนี้จะไม่ให้เธอโกรธเกียจสองแม่ลูกได้อย่างไรกัน

“ตีย่าจะพาไปเองค่ะ”

ตีระยาอาสา งานนี้เธอคงสะใจน่าดูที่เห็นหน้าสวยๆของนางแบบรุ่นน้องมีรอยตบห้านิ้วประดับอยู่ ช่วยไม่ได้ที่มันมาทำให้เธอต้องตกงานตอนอายุจะสามสิบ ทีใครทีมันนะยัยนุช!

“ดีเลยจ้ะ เราจะไปลากคอมันกลับมากัน” รัตติมากล่าวอย่างหมายมั่น จะไม่มีใครหน้าไหน โดยเฉพาะนุชนารี เธอจะไม่มีวันให้มันมีความสุขเด็ดขาด!

“ได้เลยค่ะ มีอะไรที่ตีย่าช่วยได้บอกมาเลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจ”

“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ แค่หนูมาส่งข่าวป้าก็ขอบใจมากแล้ว เรื่องของคนในครอบครัวเดี๋ยวป้าจัดการเอง” น้ำเสียงราบเรียบบอกขึ้น แกได้เจอฉันแน่นังนุช!

“ถ้าอย่างนั้นตีย่าขอตัวกลับก่อน”

“ขอบใจมากจ้ะหนูตีย่า ถ้าได้วันเดินทางแล้วป้าจะโทรไปบอก”

“ได้ค่ะ สวัสดีค่ะคุณป้า”

ตีระยา นางแบบสาวที่กำลังจะกลายเป็นอดีต เดินออกจากบ้านหลังงามด้วยสีหน้าสะใจ เธอไม่ต้องลงมือเอง ไม่เปลือกแรงด้วย แถมได้เห็นครอบครัวของพวกมันตบตีกันเองอีก วันนี้เธอมีความสุขที่สุดเลย

 

สตูดิโอนิตยาสาร THE ONE…

นางแบบแถวหน้าอย่าง นัฐชยา กวม ก็กำลังวุ่นวายอยู่กับการถ่ายแบบปกนิตยาสาร ‘THE ONE’ เป็นนิตยสารสำหรับดาราเซเลป ร่วมทั้งคนดังทั่วเอเชียที่สังคมให้ความสนใจด้วย จึงทำให้ภายในปีเดียวพวกเขาก้าวขึ้นเป็นที่หนึ่งได้อย่างรวดเร็ว และในวันนี้ก็เป็นคิวของดารานายแบบหน้าใหม่ที่พึ่งกลับมาจากเมืองนอกได้ไม่กี่วันก็ทำเอาสาวๆใจแทบละลาย จนนิตยสารต้องคว้าตัวมาลงปกก่อนที่จะมีใครแย่งไป

“นางแบบเสร็จหรือยัง”

ทีมงานร้องตะโกนถึงในห้องแต่งตัว บรรดาช่างแต่งหน้าทั้งหลายจึงรีบเร่งมือจัดการให้ทันใจ และก็เสร็จเรียบร้อยทันเวลาพอดีเปะ     

“เรียบร้อยแล้วค่ะ”

“ยืนรอที่ฉากก่อน จะได้ลองแสงไฟ ทุกคนเช็คแสงหน่อย” ร้องเรียกทีมงานกันอีกครั้ง เมื่อจะเริ่มลองถ่ายจริง

“พี่ลูซี่ค่ะ ทำไมมันดูวุ่นวายกว่าทุกครั้ง” นัฐชยาหันมาถามผู้จัดการส่วนตัว

“ก็มีนายแบบคนดังมาลงหนังสือให้ ก็เป็นธรรมดาแหละ เราก็อย่าทำให้เสียงานล่ะรู้ไหม” บอกนางแบบในสังกัด นัฐชยาจึงยิ้มรับ

“เสร็จหรือยัง จะได้ลองแสงเสียที” ช่างภาพร้องมาใส่สองสาวที่จัดเสื้อผ้าไม่เสร็จเสียที

“ค่ะๆ เสร็จแล้วค่ะ สู้ๆนะ” มือใหญ่กุมแก้มใสทั้งสองข้างของนางแบบสาวที่เปรียบเหมือนน้องสาว แล้วเดินจากมาดูอยู่ที่จอโมนิเตอร์

“แสงโอเคแล้ว ไปตามนายแบบมาได้แล้วไป”

“โอ้กันจัง อยากจะเห็นหน้าเหลือเกินว่าจะดูดีสมราคาคุยกันหรือเปล่า”

นัฐชยาย่นจมูกไปทางประตูทางเข้า รอคอยนายแบบคนดังที่คนในกองต้องประคบประงมอย่างกับไข่ในหินด้วยความหมั่นไส้ เป็นผู้ชายหล่อหน่อยไม่ได้ดูแลกันยิ่งกว่าลูกในไส้ เชอะ...

“นายแบบมาแล้วค่ะ”

นัฐชยาเงยหน้าขึ้นจากชุดสวยของตัวเอง หันไปมองว่าเป็นใครกัน แล้วก็แทบช็อคเมื่อเห็นหน้าของนายแบบคนดัง เป็นไปไม่ได้!

“ถึงกับอึ้งไปเลยหรือครับ คุณนัฐชยา”

ราเชนทร์ วินไทย ก้าวเข้ามายืนลงตรงหน้านางแบบสาวสวยที่เขาทำเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยกับเธอตอนอยู่ที่สนามบินสิงคโปร์ ครั้งนั้นเจ้าหล่อนโกรธเขาอย่าจะจับทุ้มลงพื้นก็ว่าได้ แต่ก็ไม่ต่างเท่าไหร่เพราะเขาได้รอยนิ้วมือห้านิ้วของเธอประดับบนหน้ากลับมาด้วย

“ทำไมฉันจะต้องอึ้ง นายไม่ได้เป็นคนสำคัญของฉันสักหน่อย” กล่าวจบก็เตรียมจะเดินหนีเขาไป แต่ก็ช้ากว่าร่างสูงใหญ่ตรงหน้าที่ก้าวเข้ามาขวางทางเอาไว้

“จะไปไหนล่ะ เขาจะเริ่มถ่ายกันแล้วนะ” ส่งน้ำเสียงกวนประสาท

นัฐชยาต้องสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ และผ่อนมันออกยืดยาว ยังไม่พอต้องนับหนึ่งถึงสิบช่วยด้วยอีกแรง ไม่อย่างนั้นเธออาจจะพลั้งมือฆ่าคนตายก่อนที่จะได้เริ่มงานกันก่อน

“นายแบบ นางแบบเข้าฉากครับ” เสียงทีมงานร้องมา หญิงสาวจึงไม่ไหนไม่ได้สมใจเข้า

“ไปกันเถอะ ทีมงานเรียกแล้ว”

มือหนายื่นมาให้ แต่หญิงสาวหาได้สนใจ เธอเดินผ่านมันไปเหมือนเป็นเพียงธาตุอากาศ ราเชนทร์ยิ้มตามแผ่นหลังบอบบางไป เขาพึ่งสังเกตว่าเธอสวมชุดนี้แล้วสวยงามมาก แต่คงไม่มีโอกาสได้ชมหรอก เพราะแม่คุณเล่นชังน้ำหน้าเขาไปแล้ว ชมไปก็เท่านั้น

“ชิดกันหน่อยครับ นัฐเอนซบอกคุณเชนทร์ไปเลยไม่ต้องเกร็ง” ช่างภาพร้องมาบอก

“กลัวผมหรือ” ก้มลงกระซิบที่ได้ยินเพียงสองคน

นัฐชยาจึงส่งสายตากลับไปให้ หลับตาลงหายในเข้าลึก ทำสมาธิใหม่ ถ้าเกิดความอดทนเธอหมดลง กองถ่ายได้แตกแน่ ร่างบางเอนซบลงไปบนอกกว้าง มือหนาที่โอบเอวคอดไว้หลวมๆ ก็รัดแน่นขึ้นอัตโนมัติ ทำเอาสาวในอ้อมกอดสะดุ้งโยง จนต้องเงยหน้าสงสายตาเขียวปัดไปให้

“ทำหน้าสวยๆ ไว้ครับ ถ้าอยากถ่ายเสร็จเร็วๆ”

ก้มลงกระซิบชิดใบหูเล็ก นัฐชยาขนลุกซู่เป็นครั้งแรกที่ได้ใกล้ชิดร่างกายของผู้ชายแบบแนบชิดก็วันนี้แหละ แต่ไอ้บ้านี่ก็ถือโอกาสลวนลามเธอในเวลาเดียวกันด้วย อดทนไว้นัฐชยา!

“ถ้านายทำมากกว่ากอด ได้เห็นดีกันแน่” เสียงหวานพูดรอดไร้ฟันออกมา  หันไปมองกล้อง

“คุณราเชนทร์วางคางลงที่ไหล่ของนัฐเลย โอเค เอียงหน้าเข้าหาอีกนิดหนึ่งครับ โอเค นิ่งไว้ก่อนนะ สวยครับ นัฐเอียงหน้ามองคุณเชนทร์หน่อย สวย โอเคผ่าน เปลี่ยนชุดเตรียมถ่ายชุดต่อไป”

สิ้นเสียงช่างภาพ ร่างบางก็ผลักร่างสูงออกทันที แล้วเดินกลับเข้าห้องแต่งตัวไป ไม่หันกลับมามองชายหนุ่มอีกคนที่มองตามมาอย่างมีความหมาย

“เร่งมือกันหน่อย เปลี่ยนฉากตรงโน้นด้วย เช็คแสงให้เรียบร้อยนะ

“ไอ้บ้า! ไอ้หื่น! ไอ้โรคจิต! ทำไมฉันต้องมาเจอนายด้วยนะ”

นัฐชยาพึมพำกับตัวเอง พลางเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว เพื่อเปลี่ยนชุดที่สอง วันนี้มีถึงสี่ชุด เธอยังต้องเจอเขาถึงเย็นโน้นล่ะมั่งเนี่ย คิดแล้วก็อยากจะบ้าตาย

 





        แสดง 12 - 12
วันที่โพสต์ :  13 ก.พ. 2559 13:13 วันที่อัพเดท :   14 ก.พ. 2561 17:59    › จำนวนผู้เข้าชม 44643 คน
   › คะแนนโหวต 1371 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :