นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ตามรักรัฐภาค [ชุด Men Of Lions] (Ebook+ทำมือ)    by madamsomloun
ชื่อตอน ตามรัก สาม 1










รถตู้คันหรูก็เคลื่อนเข้ามาหยุดลงหน้าเรือนแก้ว เรือนไทยร่วมสมัย ด้านล่างทำด้วยปูนตกแต่งสวยงาม ส่วนชั้นบนเป็นทรงไทยซึ่งคนที่ออกแบบก็ไม่ใช่ใครอื่น เหมันต์ ศิตาศาสตร์ พี่ชายคนเดียวและเป็นพ่อของสมานุช ศิตาศาสตร์ หลานสาวคนเดียวที่เขาอยากกำจัดออกไปจากชีวิตมากที่สุดในตอนนี้

“บ้านสวยดีนะคุณบดินทร์” แดนเมืองเอ่ยชม เพราะที่บ้านเมืองเขาไม่ค่อยทำบ้านแบบนี้นักนั่นเอง

“ขอบคุณครับ เชิญด้านในดีกว่าครับ”

ร่างท่วมเจ้าของบ้านจึงเดินนำเข้าไปภายใน สมานุชที่พึ่งตั้งโต๊ะอาหารเสร็จ หันมามองด้วยความแปลกใจแล้วก็กระจ่างเมื่อผู้เป็นอาเอ่ยแนะนำให้รู้จัก

“สมา นี่คุณแดนเมืองเพื่อนอาเอง” บดินทร์แนะนำให้ทั้งสองได้รู้จักกันอย่างเป็นทางการ

“สวัสดีค่ะ ตามสบายนะคะ สมาขอตัวไปดูในครัวก่อน พอดีทำแกงจืดค้างเอาไว้”

“ไปเถอะ”

คล้อยหลังหลานสาวคนสวยก็เหลือบมองคู่ค้าวัยกลางคนที่กำลังจ้องมองร่างบอบบางตาเป็นมัน บอกความปรารถนาชัดเจน แผนการที่จะกำจัดยัยหลานสาวตัวแสบ ที่คอยแต่มาขัดผลประโยชน์ของเขาออกไปให้พ้นทางจึงได้ผุดขึ้นในหัวทันที

“ถ้าถูกใจ ผมจัดให้ได้นะครับ” ตาเฒ่าร้ายพิษสงกระซิบบอก แดนเมืองหันมามองใบหน้ายิ้มพราย เพียงเท่านั้นก็รู้กันพลางก้มลงกระซิบ

“รู้ใจจริงๆ ผมคิดไม่ผิดจริงๆที่เลือกค้าขายกับคุณ”

รอยยิ้มน่าเกลียดปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากหนา มองตามร่างบอบบางไปด้วยความสิเน่หา น้ำลายแทบจะไหลออกจากปาก เขาคิดไปไกลถึงขนาดได้หญิงสาวมานอนทอดกายใต้ร่างท่วม สวรรค์ชั้นไหนเขาก็พร้อมไปทั้งนั้น เมื่อคิดถึงตอนนั้นก็แทบจะอดใจรอให้ถึงวันนั้นไม่ไหว

“ไม่นานหรอกท่านจะได้ตามที่ต้องการ หรือจะเอาคืนนี้เลยดีไหมครับ” บดินทร์บอกอย่างรู้ใจ คิดถึงผลประโยชน์ที่จะได้เป็นกอบเป็นกำจากอีกฝ่ายแทบจะเก็บสีหน้าไม่มิด

“ไม่ต้องรีบร้อนขนาดหรอก ให้เด็กมันได้ทำใจบ้าง ฮ่า ฮ่า”

แดนเมืองหัวเราะชอบใจ เมื่อคิดว่าตนจะได้กับเนื้อสมันอ่อนกำลังขบเผาะกำลังน่ารักน่ากินมาเป็นของตน ก่อนจะเดินไปที่สวนด้านหลังที่จัดไว้รับรองแขกคนพิเศษ

 

ไร่ครองทรัพย์...

“อยู่ต่ออีกสักวันไม่ดีกว่าหรือครับ ไหนบอกว่าจะมาอยู่เป็นเดือนไง”

สิงห์ตัวที่สี่ตัดพ้อบิดามารดา ส่งน้ำเสียงออดอ้อนไปให้ในที ชายหนุ่มโอบกอดร่างบอบบางไม่ยอมปล่อย จนเรียกเสียงหมั่นไส้จากคนเป็นพ่อชุดใหญ่

“ให้มันน้อยๆหน่อยไอ้ลูกชาย ฉันกับแม่ของแกก็มีงานต้องกลับไปทำเหมือนกัน จะให้อยู่นานไม่ได้หรอกนะ”

มิสเตอร์อเดลตาร์ประชดลูกชายกลับไปบ้าง ทำตัวเป็นเด็กไม่ยอมโตไปได้ รั้งพวกเขาไว้ไม่ยอมให้กลับ พอทีจะมาหากลับไม่ยอมให้มาเสียอย่านั้น แต่พอจะกลับก็ไม่ยอมให้กลับอีก อะไรของมันลูกคนนี้ ไม่ใช้แค่คนเดียวหรอก เป็นกันทั้งบ้าน ยิ่งตัวที่หนึ่งและสองยิ่งแล้วใหญ่ เฮ้อ

“งานอะไรอีกล่ะครับ งานที่มีพวกผมก็รับช่วงมาหมดแล้วนี่น่า ผมก็เห็นว่าคุณพ่อกับคุณแม่ออกไปเที่ยวที่โน้นที่นี่ ไม่เห็นจะมีงานอะไรเลย” กล่าวเสียงงอนๆ

“งานสำคัญเฉพาะกิจ ฉันกับมาดามได้รับเกียรติจากราชินีอลิซาเบธให้เข้าเฝ้าวันมะรืนนี้ จึงอยู่ต่อไม่ได้ยังไงล่ะ” คนเป็นบิดาบอกถึงเรื่องด่วนที่ต้องรีบกลับก่อนกำหนดที่บอกกำลูกชายว่าจะอยู่เป็นเดือน

“ว้าว ทำไมผมไม่รู้เรื่องเลยล่ะครับ”

รัฐภาคร้องออกมาด้วยความยินดี ไม่คิดว่าคนชั้นสูงระดับนั้นจะเชื้อเชิญบิดามารดาเข้าเฝ้า ช่างเป็นเกียรติแกวงตระกูลเหลือเกิน

“แล้วแกคิดจะถามก่อนไหม ไปกันเถอะที่รัก เดี๋ยวฝนจะตกเสียก่อน” ส่งน้ำเสียงราบเรียบปนหมั่นไส้ไปให้ พลางหันไม่ชวนภรรยา

“ค่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะลูกไว้เดือนหน้าแม่จะมาเยี่ยมใหม่”

มาดามเครือทิพย์กุมแก้มสากของลูกชายไว้ ส่งแววตาความห่วงใยไปให้ ท่านก็ไม่ได้อยากจะไปหรอก แต่เพื่อนสนิทของสามีที่เป็นดยุครบเร้าให้ไปหา เพราะไม่ได้เจอกันแรมปีแล้วนั่นเอง

“ได้ครับ เดินทางปลอดภัยนะครับ ส่งมาดามและมิสเตอร์ขึ้นเครื่อง แล้วโทรมารายงานฉันด้วย” สั่งลูกน้องอีกสามที่ส่งไปดูแลบิดามารดาเป็นพิเศษ แต่ถูกท่านปฏิเสธกลับมา

“ไม่ต้องหรอกลูก มีถึงสี่คนแล้วไม่มีอะไรน่าห่วงหรอก”

“ไม่ได้ครับ ตอนนี้มีข่าวไม่น่าไว้ใจ ผมปล่อยไม่ได้ ดูแลท่านทั้งสองให้ดีที่สุด”

ช่วงนี้มีโจรผู้ร้ายชุกชุม เขาไม่ไว้ใจให้พวกท่านเดินทางโดนลำพังในช่วงนี้ แม้ว่าจะมีคนสนิทข้างกายถึงสี่คนก็ตามที ยังไงก็ปลอดภัยเอาไว้ก่อนเป็นการดีที่สุด

“งั้นตามใจ แม่ไปแล้วนะ ดูแลสุขภาพด้วย อย่ามัวแต่ทำงานเพลินล่ะ”

“มีเรื่องอะไรก็โทรมาได้ พ่อกับแม่ยินดีให้คำปรึกษาเสมอ อย่าเก็บเงียบเหมือนพี่ๆพวกแก เข้าใจไหม”

มิสเตอร์อเดลตาร์ย้ำลูกชายคนที่สี่เสียงจริงจัง ที่ต้องบอกเน้นย้ำบ่อยๆเพราะชอบแก้ไขปัญหากันเอง ก็เข้าใจว่าโตกันแล้ว แต่ในบางเรื่องมันเรื่องที่ละเอียดอ่อนมาก ควรจะเป็นผู้มีประสบการณ์อย่างพวกเขาเข้ามาช่วยจะดีกว่า ก็เห็นกันอยู่ว่าแก้กันเองผลออกมาเป็นยังไง พวกท่านก็ต้องเข้ามาช่วยแก้อยู่ดี

“รับทราบครับ ผมจะรีบบอกทันทีถ้ามีเรื่องที่วุ่นวายเกิดขึ้น” สิงห์หนุ่มว่า

“ดีมาก ไปครับที่รัก”

“ถึงแล้วโทรกลับมาหาผมด้วยนะครับ”

รถตู้สีดำสนิทเคลื่อนออกจากอาณาเขตของไร่ครองทรัพย์ไปอย่างช้าๆ พวกท่านมายังไปถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำก็ต้องรีบกลับอีกแล้ว ดูมีงานทำมากกว่าเขาเสียอีก ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมายิ้มแย้มมีความสุข เดินกลับเข้าบ้านพักไปหยิบหมวกปีกยาวออกจากบ้านไปอีกคน

วันนี้ต้องไปตรวจคันคลองทางทิศตะวันออกที่สั่งให้ซ้อมแซมเพิ่มเติม น่าเสร็จก่อนฝนจะมาตอนค่ำนี้ ร่างสูงร้อยแปดสิบสองเซนต์เดินตรวจงานสงสัยเขาต้องหาหนทางอื่นมาใช้เสียแล้ว ไม่อย่างนั้นเมล็ดพันธุ์ที่ลงไปมีหวังไม่เหลือแน่

“คุณดอมครับเกิดเรื่องใหญ่แล้ว” หลานชายของลุงเสือหัวหน้างานวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหาเจ้านายหนุ่มด้วยใบหน้าแตกตื่น พลางหอบหายใจถี่

“มีเรื่องอะไร เอะอะเสียงดังมาเชียว” สิงห์หนุ่มหมุนกายกลับมามองเด็กหนุ่ม ถามขึ้นอย่างใจเย็น

“มีผู้หญิงมาโวยวายที่บ้าน เธอบอกว่าเป็นเมียนายครับ”

“ว่าไงนะ! ตอนนี้หล่อนอยู่ไหน” เสียงทุ้มถาม รู้ในทันทีว่าเป็นใครที่กล้าบุกมาหาเขาถึงที่นี่

ขาแกร่งก้าวยาวไปที่เจ้าทมิฬ ก่อนจะกระโดดขึ้นหลังมัน แล้วพุ่งทะยานตรงกลับไปที่บ้านพักอย่างรวดเร็วราวพายุ

 

เพล้ง!

รัฐภาคแทบจะหลบแจกันใบย่อมที่ถูกขวางมาแทบไม่ทัน นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนจ้องมองคนที่มาสร้างความวุ่นวายในอาณาจักรของเขา ร่างสูงตรงเข้าไปลากแขนเรียวของเจ้าหล่อนออกมานอกบ้าน โดยไม่สนใจว่าเธอจะเจ็บหรือไม

“ออกไปจากบ้านผมซะ!

“ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น คุณจะทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะคะดอม เราเป็นผัวเมียกันแล้ว”

เอสเทียร์ ดาราสาวลูกครึ่งคนดังร้องโวยวายอย่างไม่อาย ก้าวเข้ามาเผชิญหน้าผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของเธอเธอจะไม่มีทางยอมให้เขาทิ้งเธอไปแบบนี้แน่ ได้กันแล้วจะทิ้งง่ายนะหรืออย่าหวังไปเลย ลูกน้องที่ยืนดูอยู่ต่างมองหน้ากันและเริ่มซุบซิบไปต่างๆนานา

“หน้าไม่อาย ถูกเขาเฉดหัวทิ้งล่ะสิ หึ” รัฐภาค ฟรานเซส กอดอกมองหญิงสาวนิ่ง มามุกเดิมอีกแล้วสินะ

“ดอม!” เสียงแหลมร้องแหวเมื่อเขารู้ทัน

“ต้องการเท่าไหร่”

พอเงินหมดก็วิ่งแจ้นกลับมาขอใหม่ ผู้หญิงหน้าด้านไม่รู้จักพอแบบนี้ เขาไม่มีทางเอามาทำเมียให้เสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูลหรอก

“...คุณอาจจะคิดว่าฉันมาที่นี่เพื่อมาขอเงินคุณ แต่ฉันบอกไว้เลยว่าคุณเดาผิด ฉันมาที่นี่เพื่อมาอยู่กับคุณในฐานะ เมีย...” ปรับสีหน้าและท่าทางใหม่ ยืดตัวขึ้นเล็กน้อยแล้วพูดในสิ่งที่ทำให้เขาอยากโยนเธอออกจากไร่เสียนาทีนั้น

“ผมไม่อนุญาต! และไม่มีทางด้วย ฌอน เชน ลากหล่อนออกไป” รัฐภาคโต้กลับอย่างเดือดดาล

“เรื่องของคุณค่ะ แต่คุณก็ไล่ฉันไม่ได้เหมือนกัน” กล่าวจบสาวเจ้าก็วิ่งแจ้นกลับเข้าไปภายในบ้าน วิ่งขึ้นบันไปชั้นบนไปอย่างรวดเร็ว

“นั้นคุณจะไปไหน ลงมาเดี๋ยวนี้นะ เอส บ้าเอ้ย!

ร่างสูงก้าวยาวตามขึ้นไปติดๆ แต่ก็ยังช้ากว่าดาราสาวที่เข้าไปในห้องแล้วปิดประตูลงกลอนตัดหน้าเขาไปเรียบร้อย ชายหนุ่มจึงได้เพียงยืนหัวเสียอยู่หน้าห้องแทน

“เสียใจด้วยนะคะดอม คุณไล่ฉันไม่สำเร็จหรอก ฉันว่าคุณกลับไปทำงานต่อเถอะค่ะ ฉันรับรองว่าจะไม่พังบ้านคุณอีก ถ้าไม่จำเป็นนะ”

เอสเทียร์บอกเสียงใสอารมณ์ดี เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าหนักเดินลงไปด้านล่างก็ยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะในที่สุดเธอก็ได้เข้ามาอยู่ในอาณาจักเขาอีกครั้ง คุ้มค่ากับที่ทิ้งไอ้หื่นกามนั่นแล้วกลับมาที่นี่จริงๆ เดินฮัมเพลงเดินเขาห้องน้ำไป

“เฝ้าหล่อนไว้ให้ดี ถ้าหล่อนเกิดบ้าปาข้าวของในบ้านอีกล่ะก็ จับโยนออกไปได้เลย ไม่ต้องรอคำสั่งฉัน”

ร่างสูงเดินออกจากบ้านไปอย่างหัวเสีย วันนี้มันเป็นวันซวยอะไรของเขาเนี่ย งานในไร่ก็มีปัญหามากพออยู่แล้ว พี่ชายก็มาโดนยิงเข้าโรงพยาบาล แล้วยังมียัยบ้าเอสเทียร์ตามมาถึงเมืองไทยอีก ชีวิตนี้มันจะอะไรกันหนักหนาวะ!






        แสดง 7 - 7
วันที่โพสต์ :  27 ก.พ. 2559 16:46 วันที่อัพเดท :   10 ก.พ. 2561 20:08    › จำนวนผู้เข้าชม 35395 คน
   › คะแนนโหวต 1561 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :