นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง มาเฟียดื้อรัก (จบบริบูรณ์)    by พุธนิศา
ชื่อตอน มาเฟียดื้อรัก 3


มาเฟียดื้อรัก  3

                บ้านบิลแบล็ค

                “อ้าว  คุณเธนกลับมาแล้วเหรอค่ะ  แล้วใครค่ะ”  แม่บ้านเห็นโบนิตาก็ตกใจเพราะถูกเธนจูงมืออยู่

                “เลขาส่วนตัวของผมครับ  ชื่อโบวี่”

                “สวัสดีค่ะ  หนูชื่อโบค่ะ”

                “เอ่อ  แล้วจะให้พักห้องไหนค่ะ” 

                “ห้องข้างๆผมแล้วกัน”  เธนว่า

                “ใครอยู่แถวนี้เอากระเป๋าคุณโบตามฉันมา”

                “ป้าค่ะ  คือ”

                “เรียกป้าว่าจาก็ได้จ๊ะ”

                “ค่ะป้าจา  แต่เดี๋ยวโบถือเอง”

                “ไม่ต้องเลย  คุณมาทานข้าวเป็นเพื่อนผมเลย”  เธนลากโบนิตาไปที่ห้องอาหารทันที

                “เราทานกันแค่นี้เหรอค่ะ  คุณโรลไม่ทานด้วยกันเหรอค่ะ”  โบนิตาถาม

                “ทานกับผมมันน่าอึดอัดหรือไง”  เธนถามเสียงเข้ม   โบนิตาถึงกับเงียบ             

                “โรลแกก็นั่งซิ  เพื่อบรรยากาศจะดีขึ้น”  เธนหันไปประชดลูกน้องตัวเอง

                “ไม่ดีกว่าครับ”  โรลว่า

                “งั้นจะไปไหนก็ไป  ใกล้เวลาค่อยมา”  เธนว่า  โรลเลยต้องออกไป

                “ทานซิ  ให้หมดจานด้วยนะ ไม่งั้นจะไปป้อนเอง”  โบนิตาส่งค้อนให้อีกฝ่ายอย่างลืมตัวแต่เธนกลับมองว่ามันน่ารักซะมากกว่า

                “ช่างแต่งหน้าทำผมมาแล้วค่ะ”  ป้าจาเดินมาบอกในขณะที่เธนและโบนิตากำลังทานอาหารเสร็จพอดี

                “ดีเลย  อิ่มหรือยังโบวี่”

                “ค่ะ”

                “งั้นก็ไปกัน”

                “ไปไหนค่ะ”

                “ไปวัดตัว  เตรียมออกงานกับฉันคืนนี้”

                “ออกงาน  แต่ว่า”

                “ลุก”  เธนพูดเสียงเข้มทำเอาโบนิตาถึงกับต้องลุกอย่างเลี่ยงไม่ได้เมื่อมาถึงห้องรับแขกโบนิตาถึงกับอึ้งกับชุดราตรีแสนสวยเกือบร้อยชุด

                “เลือกดูว่าชอบชุดไหน  แล้วก็ให้ช่างแต่งหน้าทำผมให้เลยนะ”  เธนว่าก่อนจะเดินขึ้นห้องตัวเองไปทิ้งให้โบนิตาอยู่กับสถานการณ์ชวนอึ้งแบบนี้

                “ชอบแบบไหนค่ะ”  สาวประเภทสองถาม

                “เอ่อ  ฉัน  ฉันเลือกไม่ถูกค่ะ”  โบนิตาว่า

                “งั้นป้าช่วยเลือกไหมค่ะ”

                “ป้าจา”  โบนิตาถึงกับยิ้มออก

                “เอาเกาะอกสีเขียวมรกตดีไหมค่ะ”

                “คุณป้าตาถึงนะคะ  ผิวคุณน้องขาวมากคงจะดูโดดเด่นที่สุดในงานแน่ๆเลยค่ะ” 

                “มันจะดีเหรอคะ”

                “ดีค่ะ  ขึ้นไปเตรียมตัวเถอะค่ะ  ป้าจะช่วยอีกแรง”

                “ขอบคุณนะคะป้าจา”  โบนิตาว่า  เธอดีใจที่คนที่บ้านหลังนี้ต้อนรับเธอเป็นอย่างดีจากทีเกรงก็ผ่อนคลายไปได้บ้าง

                “เจ้านายจะไปไหนครับ”  โรลถามเมื่อเจ้านายทำท่าจะเดินขึ้นบันได

                “ไปตามโบวี่ไง”

                “รีบไปไหนครับอีกตั้งชั่วโมง”

                “อยากเห็นพอใจไหม”  เธนว่า

                “มาแล้วครับ”  โรลบอก  เธอรีบหันไปมองทันทีก่อนจะตะลึงไม่น้อย  โบนิตาสวยจริงๆอย่างกับเจ้าหญิงน้อยเหมาะที่จะอยู่ข้างๆเขาจริงๆ

                “สวยไหมค่ะคุณเธน”  ป้าจาถาม

                “มากๆครับ”  เธนว่า

                “คุณโบนิตาเขินไปหมดแล้วครับ”  โรลว่าเพราะโบนิตาหน้าแดงไปหมดแล้ว

                “เลิกเขินต่อหน้าคนอื่นได้แล้วโบวี่  ฉันหวง”  เธนว่าทำเอาทุกคนยิ้มไม่หุบ  แต่คนที่ทำหน้าไม่ถูกก็หนีไม่พ้นโบนิตา

                “ผมไปเตรียมรถนะครับ”  โรลบอกยิ้มๆก่อนเดินออกไป

                “ป้าไปดูความเรียบร้อยก่อนนะคะ”  ป้าจาก็เดินออกไป

                “มาใกล้ๆซิ”

                “ทำไมต้องใกล้ๆค่ะ”

                “จะมาหาเองหรือจะให้เดินไปหา  ไปหาเองนี่มีอายนะ”  เธนว่า  โบนิตาก็เลยจำยอมเดินเข้าไปหา

                “มีอะไรค่ะ”

                “หันหลัง” 

                “ทำไมค่ะ”

                “ไม่ถามได้ไหม  ทำตามก็พอ”

                “คุณต้องมีเหตุผลให้ฉันบ้างนะคะ”

                “หันหลังโบวี่”  เธนพูดเสียงเข้ม  โบนิตาก็เลยต้องจำยอมหันหลังให้ก่อนจะสะดุ้งเมื่อลมหายใจของอีกฝ่ายเป่ารดต้นคอ

                “คุณ”

                “มุกเส้นนี้เหมาะกับเธอมากๆ”  เธนว่าก่อนจะค่อยๆสวมมันไปที่คอระหง

                “ไม่เห็นต้องใส่เลยค่ะ”

                “เป็นคู่ควงของฉันต้องสง่า  และสวยงาม”

                “ฉันเป็นเลขานะคะ”

                “อยากเป็นมากกว่าเลขาไหม”

                “อย่ามาดูถูกกันนะคะ  ฉันไม่เคยคิดจะใช้ร่างกายของฉันให้กับใคร  ถ้าไม่ใช่คนที่ฉันรัก”

                “แล้วฉันเหมาะกับการเป็นคนรักของเธอไหม”  โบนิตาหันไปมองอีกฝ่ายช้าๆก่อนจะเจอกับสายตาที่จริงจังของอีกฝ่ายที่ส่งมาให้

                “คุณพูดอะไร”

                “ถามก็ตอบมาซิ”

                “การที่คุณจะอยากเป็นคนรักของคนอื่น  ต้องบังคับกันด้วยเหรอคะ”

                “ต้องซิ  ไม่งั้นเธอจะยอมให้ฉันเป็นคนรักไหม”

                “คนมันดื้อ”

                “โรลมันก็บอกฉันแบบนั้นนะ”

                “ฉันไม่อยากคุยกับคุณแล้ว”

                “แน่ใจว่าจะไม่คุย”

                “...”       

                หมับ

                “จะไปไหน”  เธนคว้ามือเล็กที่จะเดินหนีเข้าออกไปที่รถ

                “ขึ้นรถซิคะ”

                “คล้องแขนฉันเร็ว”

                “บังคับเหรอคะ”

                “ใช่”  เธนว่า

                “เอาแต่ใจ”

                “อยากเอาแต่เธอด้วย”

                “คุณเธน”  โบนิตาเรียกอีกฝ่ายเสียงดัง

                “จะเรียกทำไมเสียงดังอยู่กันแค่นี้”

                “คุณมันลามก”

                “ก็มีแต่คนบอกแบบนั้น”  เธนพูดไปหัวเราะไป

                “...”  โบนิตาไม่อยากพูดกับอีกฝ่ายก็เลยหันหน้าหนี

                “ไม่หันกลับมามองมีจูบนะ”

                “คุณอย่ากวนฉันได้ไหมคะ”

                “เจ้านายครับ  จะได้เวลาแล้วนะครับ”  โรลเดินมาบอก

                “ไปกันที่รัก”

                “คุณเธน  คุณพูดอะไร”

                “ก็เราเป็นแฟนกันแล้วไง”

                “ฉันตกลงตอนไหน”

                “ตอนไหนก็ได้ที่ฉันคิดว่าเธอตกลง”

                “เอาแต่ใจ”

                “ใช่  มากๆด้วย”  โรลได้แต่ยิ้มเมื่อเห็นเจ้านายต่อล้อต่อเถียงและแกล้งหยอกเย้ากับโบนิตาไม่เลิกจนกระทั้งมาถึงงาน

                “อย่าห่างจากฉันและก็โรลนะ”  เธนก้มลงมากระซิบบอก  เป็นช่วงที่นักข่าวหันมาเห็นพอดีก็รีบกรูเข้ามาพร้อมกับรัวซัตเตอร์ไม่หยุด

                “สาวสวยที่ยืนข้างคุณเธนคือใครค่ะ”  นักข่าวถาม

                “คนพิเศษครับ”

                “คุณเธน”  โบนิตาเรียกอีกฝ่ายเสียงแผ่วก่อนจะกระชับมือที่จับแขนแกร่งไว้แน่น

                “พิเศษ  คนรักเหรอค่ะ  เธอเป็นใครค่ะ”       

                “เรื่องส่วนตัวขอไม่บอก  ขอตัวเข้าไปในงานก่อน”

                “เราขอถ่ายภาพหน่อยนะครับ  หันมาทางกล้องนี้หน่อยครับ”  นักข่าวต่างแย่งกันถ่ายรูปไม่หยุด

                “หยุด  พอได้แล้ว”  โรลว่าก่อนจะรีบพาเจ้านายและโบนิตาเข้าไปในงาน

                “เป็นอะไรหน้าเครียด”

                “ทำไมคุณพูดแบบนั้นค่ะ”

                “ก็เราเป็นแฟนกันแล้วนี่”

                “อย่าพูดเองได้ไหมค่ะ”  โบนิตาว่า

                “พาสาวที่ไหนมาเปิดตัวเหรอเธน”  เสียงนี้ทำให้ทั้งสองหันไปมอง

                “ไม่เกี่ยวกับแกมั้งเอวาน”  เธนว่า สีหน้าและน้ำเสียงปลี่ยนไปจนโบนิตาสัมผัสได้

                “สวยดี  ฉันถูกใจ”

                “อีกไม่นานนอกจากถูกใจ แกจะถูกลูกปืนด้วย”  เธนว่า

                “คุณเธนค่ะ”  โบนิตาลูบแขนอีกฝ่ายให้ใจเย็นลง

                “น่ารักเหมาะสมกับฉันเหมือนกันนะ”

                “ผมว่าอยากพูดยั่วโมโหเจ้านายดีกว่านะครับ  ถ้าไม่อยากให้งานพัง”

                “แค่ลูกน้องอย่าเสือก”

                “แกซิเข้ามาเสือกทำไม  งานน้ำหอมของแกมันจะไปได้สวยถ้ามีไฟลุกไหม้  แกว่าไหม”  เธนว่า

                “กล้าเป็นข่าวเหรอ”

                “ยิ่งกว่ากล้าอีก  แกก็รู้ว่าฉันเอาจริง  แค่ดีดนิ้ว  งานแกก็พัง  โดนหาสาเหตุไม่ได้  และก็ไม่มีใครสาวมาถึงฉัน”  เธนว่า

                “แก”

                “เก็บชีวิตของแกไว้ดีกว่าไหม  ฉันมาตามคำเชิญแล้ว  ก็น่าจะพอแล้วนี่”  เธนว่า

                “แกนำฉันไปไม่ได้ทุกเรื่องหรอก”  เอวานว่าก่อนจะหันมาจ้องโบนิตาจนอีกฝ่ายกอดแขนแกร่งไว้แน่น

                “ถ้าแกยังมองผู้หญิงของฉันแบบนี้อีก  ระวังจะไม่มีตาไว้มองอีกต่อไป”  เธนว่า  เอวานเดินออกไปอย่างหัวเสีย

                “ผมมาไวดีนี่”  เธนว่า

                “ผมขอโทษที่ไม่ตรวจสอบให้ดีครับ”  โรลว่า

                “ไม่เป็นไรกลับดีกว่า  ฉันก็ไม่คิดว่าจะอยู่ยังงานจบหรอก  เดี๋ยวงานมันจะพังไม่เป็นท่า”  เธนว่า

                “...”

                “โบวี่”

                “ค่ะ”

                “ตกใจเหรอ”  โบนิตารีบพยักหน้า

                “เดี๋ยวก็ชิน”  เธนว่ายิ้มๆก่อนจะลูบแก้มเนียนใสอย่างอ่อนโยนโดยไม่รู้ว่านักข่าวต่างแอบจับถ่ายได้  และแน่นอนว่าเธนจะเป็นข่าวหน้าหนึ่งในวันรุ่งขึ้นแน่นอน

 


(วันนี้หยุดค่ะ  แต่กว่าจะได้มานั่งแต่งก็มีแต่ปัญหา  วันนี้ก็เหมือนเดิมนะคะ  เอาไปหนึ่งตอนค่ะ  พึ่งแต่งเสร็จเมื่อกี้เอง  ขอตัวไปฉลองย้อนรักวันเกิดน้องชายก่อนนะคะ  เนื่องจากเมื่อวานไรท์ไม่ได้หยุดก็เลยนับยอดมาฉลองให้น้องวันนี้ค่ะ  รักรีดเดอร์ทุกคนนะคะ  จุ๊บๆ)

        แสดง 3 - 3
วันที่โพสต์ :  20 มี.ค 2559 18:22    วันที่อัพเดท :   25 มิ.ย. 2559 21:09    › จำนวนผู้เข้าชม 519459 คน
   › คะแนนโหวต 2249 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 1
น้องไรท์เกิดวันเดียวกับเราเลย เราขอของขวัญเป็นอัพ2ตอนได้มะ555 เบิ้ดเดน้องไรท์ มีค.สุขมากๆ เกรดดีๆ(ถ้ายังเรียนอยู่) เจอแต่สิ่งดีๆ:)
 ฟางฟาง | 6 พ.ค. 2559 16:41 | IP : 110.171.4.xxx