นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง มาเฟียดื้อรัก (จบบริบูรณ์)    by พุธนิศา
ชื่อตอน มาเฟียดื้อรัก 6


มาเฟียดื้อรัก  6

                “มาลงโทษกันหน่อยไหม  โทษฐานไม่เชื่อฟัง”  เธนว่าก่อนจะเคลื่อนใบหน้าหล่อเข้าหาหน้าใสที่ตอนนี้ดูตกใจไม่น้อย

                “มะ ไม่ อื้อ”  โบนิตาพูดแต่นั้นเมื่อปากหนาบดขยี้จูบลงมายังกลีบปากบางอย่างเร่าร้อน  หนักหน่วง    ปากบางพยายามเม้มไว้แน่นแต่ก็ทำได้ไม่นานเมื่อลิ้นร้อนพยายามสอดใส่เข้ามาในปากบางแสนหวานนั้น

                “อื้อ  อือ”  เสียงหวานได้แต่ครางอยู่ในลำคอเมื่อถูกจูบอย่างดูดด่ำแทบหายใจไม่ทัน  มือเล็กพยายามดันอกแกร่งเมื่อเธอเริ่มหายใจไม่ทัน

                “คุณ  เธน  ปะ  ปล่อยนะ”  ปากบางเป็นอิสระก็รีบพูดเมื่อปากหนาเริ่มซุกไซ้มายังลำคอของตน  แต่เรี่ยวแรงก็แทบจะไม่มี

                ก๊อก  ก๊อก  ก๊อก

                “ใคร”  เธนตะโกนถามทำเอาโบนิตาก็ยังสะดุ้ง  เธนรู้สึกขัดใจไม่น้อยที่มีคนมาขัดจังหวะ

                “ผมเองครับ”

                “มันอยากตายใช่ไหม”  เธนกัดฟันพูดก่อนจะดึงร่างบางเข้ากอดพร้อมกับจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่

                “ไปรอที่ห้องนอนก่อน”

                “ไม่”

                “อยากให้ไอ้โรลรู้หรือไงว่าเราพึ่งทำอะไรกันมา”

                “คุณ”

                “ไปรอในห้องนอนที่ห้องทำงานก่อนเร็ว  เดี๋ยวเรียก”

                “ฉันจะกลับ”

                “อย่าพูดไม่รู้เรื่องโบวี่”

                “ฉันเกลียดคุณ”

                “อยากโดนอีก”  เธนว่า  โบนิตาส่งค้อนก่อนจะผลักอกหนาให้ถอยห่างและตนก็ไปรอที่ห้องนอนอ

                “มีอะไร  ไม่สำคัญแกตายแน่”

                “คุณเอวานมันอยู่หน้าบริษัทครับ”

                “ฮึ  คิดจะมาทำอะไร”  เธนว่าก่อนจะเดินนำโรลออกไป  แต่ไม่วายบอกให้เลขาหน้าห้องดูแลโบนิตา

                “คุณโบ  คุณโบค่ะ”

                “ค่ะ”  โบนิตาเปิดประตูออกมาถาม

                “คุณเธนไปไหนค่ะ”

                “ลงไปข้างล่างค่ะ  มีปัญหานิดหน่อย”

                “ปัญหาอะไรค่ะ”

                ปัง ปัง  ปัง

                “เสียงปืน”  โบนิตาว่าก่อนจะรีบวิ่งออกไป  จนเลขาต้องวิ่งตามไปอีกคน

                “เกิดอะไรขึ้นค่ะ”  โบนิตาถามบอดีการ์ดที่พอเห็นเธอวิ่งมาก็รีบเข้ามากั้นทางไว้

                “ห้ามไปครับ”

                “คุณเธน  และโรลล่ะ”

                “ต่อสู้กับคุณเอวานครับ”

                “เรื่องอะไร  บอกได้ไหมค่ะ”

                ปัง

                “คุณเธน”  โบนิตาอุทานเรียกชื่ออีกฝ่ายเมื่อได้ยินเสียงปืนก่อนจะผลักบอดีการ์ดออกและวิ่งไปหาเธน

                ปัง

                “ว๊าย”  โบนิตาวิ่งหาที่หลบก่อนจะสอดส่องสายตามองหาเธน  ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นคนเล็งปืนไปที่เธนที่ตอนนี้ยืนหันหลัง

                “ไม่นะ”  โบนิตาว่าก่อนจะตรงไปหาเธนทันทีฃ

                “นายครับ  คุณโบนิตา”  เธนที่ยิงเอวานเสร็จก็รีบหันไปมองตามที่โรลคนสนิทร้องบอก

                ปัง

                “โบวี่  มึง”  เธนรับร่างโบวี่ไว้ในอ้อมกอดก่อนจะเล็งปืนไปที่ลูกน้องของเอวาน

                ปัง  ปัง  ปัง

                “โบวี่  โบวี่  โรลออกรถเร็ว”  เธนว่าก่อนจะอุ้มร่างบางตามโรลไปรีบไปเตรียมรถ

                “เหยียบเลย”  เธนว่าก่อนจะกุมที่ท้องของร่างบางที่ตอนนี้เลือดไหลไม่หยุด

                “อย่าหลับ  ได้โปรด  อย่าหลับ”  เธนบอกอีกฝ่าย  แต่โบวี่เจ็บจนสติเริ่มจะพร่าเบลอไปหมด

                “ไอ้โรล เร็วๆ”  เธนตะโกนบอกเพราะตอนนี้เขาห่วงอาการของโบนิตาไม่เป็นอย่างมาก

                โรงพยาบาล

                “ช่วยแฟนผมด้วย  อย่าให้เขาเป็นอะไรเด็ดขาด  ไม่งั้นผมสั่งปิดที่นี่แน่”  เธนว่า

                “เจ้านายใจเย็นครับ”

                “แฟนกูเจ็บ  จะให้เย็นได้ไง”  เธนตะคอกออกมา

                “ผมจะกลับไปจัดการกับโรงแรม  นักข่าวเต็มไปหมด”

                “จัดการให้เรียบร้อย  ฉันจะอยู่ที่นี่  มีอะไรก็โทรมา”

                “ป่านนี้คุณท่านน่าจะรู้เรื่องแล้ว”

                “เออ  เดี๋ยวจัดการเอง”

                ผลั่ก

                “ใครมีเลือดกรุ๊ปเอบีบ้างคัรบ”

                “ทำไม  มีอะไรหมอ”

                “คนไข้เสียงเลือดมาก เลือดเราไม่พอครับั”

                “ผมมีกรุ๊ปเดี๋ยวกับคนรัก”  เธนว่าก่อนจะรีบตามหมอไป

                “อย่าเป็นอะไรโบวี่  ไม่งั้นจะอาละวาด”  เธนว่าก่อนจะหันไปมองอีกเตียงที่มีร่างบางนอนไม่ได้สติอยู่

                “เออ พอแล้วครับ”

                “เอาไปอีก”

                “แต่ว่าเราได้เลือดจากคุณมาพอแล้วนะคะ”

                “บอกให้เอาไปอีกไง”  เธนตะคอกใส่จนทุกคนสะดุ้ง  จนพยาบาลต้องเอาเลือดจากเธอสำรองไว้ให้นิตาไว้อีกหนึ่งถุงเต็ม

                “จองห้องพิเศษให้ผมด้วย”

                “ครับอาการของคุณโบนิตาเราต้องรอดูอีกหนึ่งคืน  ถ้าพรุ่งนี้ไม่อาการแทรกซ้อนก็สามารถไปพักฟื้นที่ห้องพิเศษได้ครับ”

                “ดี”  เธนว่าก่อนจะลุกจากเตียงแต่ก็เซเพราะเสียเลือดให้โบนิตา

                “คุณก็ควรไปพักนะคะ”  พยาบาลบอก

                “ดูแลคนรักของผมไป”  เธนว่าก่อนจะพาตัวเองออกไปนั่งรอที่หน้าห้องฉุกเฉิน  ก่อนจะโทรหาโรล            “เอาบอดีการ์ดมาคุ้มกันโบวี่  และแกก็มารับฉันด้วย”  เธนว่าก่อนจะวางสายเขาหลับตาลงช้าเพื่อพักสายตา

                15 นาทีต่อมา

                “เจ้านายดูเหนื่อยๆนะครับ”

                “นิดหน่อย  มันตายกันหมดไหม”

                “หมดครับ  ผมเคลียร์นักข่าวแล้ว  ส่วนแขกก็พักต่อครับ”

                “ดี  พ่อกับแม่ว่าไง”

                “พรุ่งนี้จะมาถึงที่นี่ด้วยเครื่องบินส่วนตัวครับ”

                “อืม”

                “กลับไปพักไหมครับ”

                “เฝ้าโบวี่เอาไว้  ถ้าโบวี่เป็นอะไรพวกแกเจ็บหนักแน่  ฉันยังไม่เคลียร์ที่แกปล่อยให้โบวี่ออกมาเจออันตราย”

                “ครับเจ้านาย”  เหล่าบอดีการ์ดทั้งห้าบอกก่อนจะก้มหัวให้เจ้านาย

                บ้านบิลแบล็ค

                “คุณเธน  หนูโบล่ะค่ะ”

                “อยู่ห้องไอซียูครับ  ผมว่าจะอาบน้ำแล้วจะไปเฝ้าต่อ”

                “แต่เจ้านายควรพัก” โรลย้ำ

                “แฟนฉันเจ็บ  แกก็รู้”

                “ผมทราบแต่ตอนนี้คุณโบก็กำลังพักผ่อนเหมือนกัน  เจ้านายควรจะพักบ้างพอคุณโบตื่นขึ้นมาจะได้ดูแลเธอได้อย่างเต็มที่ไงครับ”  โรลให้เหตุผล

                “ตีห้าปลุกฉันด้วย”  เธนว่าก่อนจะขึ้นห้องไปพักผ่อน

                “ทำไมถึงปล่อยให้หนูโบโดนยิงล่ะ”

                “คุณโบมาบังกระสุนแทนเจ้านายครับ”

                “คุณพระ”  ป้าจายกมือทาบอก

                “ผมขอไปดูความเรียบร้อยก่อนนะครับ  แล้วจะไปพักเหมือนกันต้องรีบปลุกเจ้านายแต่เช้า”

                “ไปเถอะ”  ป้าจาว่าก่อนจะดูภายในบ้านอีกครั้งและก็กลับห้องพักของตนไป

                โรงพยาบาล

                “คนไข้ที่ชื่อโบนิตาไปไหน”  โรลถามแทนเจ้านาย

                “คือไปพักที่ห้องพิเศษแล้วค่ะ”

                “แล้วทำไมไม่มีใครแจ้ง  บอดีการ์ดผมไปไหนหมด”  เธนเริ่มหัวเสีย

                “คือ  ตอนนี้ทุกคนอยู่ที่ห้องพักฟื้นพิเศษ”

                “ห้องไหน”  เธนถามอย่างไม่พอใจพอพยาบาลบอกเธนก็รีบเดินไปที่ห้องพักพิเศษทันที

                “พวกแกอยากตายใช่ไหม”

                “ใครจะตายเหรอ”  เสียงนี้ทำเอาเธนนิ่งไปก่อนจะค่อยหันไปมอง

                “พ่อ  แม่  มาถึงตั้งแต่เมื่อไร”

                “สักพัก”

                “ลูกคิดจะทำอะไร  ปล่อยให้คนบริสุทธิ์มารับเคราะห์ได้ยังไง”  คุณวาลินีว่า

                “ผมไม่ได้ตั้งใจ  ผมไม่คิดว่าโบวี่จะมารับกระสุนแทนผม”

                “แล้วเคลียร์ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”  คุณไททันถาม

                “ทุกอย่างเรียบร้อยครับ”  เธนว่า

                “หน้าซีดเป็นอะไรหรือเปล่า”  คุณวาลินีถามลูกชาย

                “ผมไม่เป็นไรครับ”

                “เจ้านายให้เลือดคุณโบครับเลยอ่อนเพลีย”  โรลบอก

                “แค่ก  น้ำ”

                “โบวี่”  เธนรีบพุ่งไปที่เตียง

                “เจ็บแผล”

                “ไอ้โรลไปตามหมอ”  เธนว่า

                “ให้แม่หนูคนนี้ดื่มน้ำหน่อย”  คุณวาลินีว่า  เธนรีบรินน้ำก่อนจะประคองให้โบนิตาดื่มน้ำ

                “ค่อยดื่มนะ”  คุณไททันเดินไปยืนข้างภรรยาก่อนจะสะกิดให้ดูลูกชาย  ซึ่งทั้งสองก็รู้ว่าลูกชายเอาใจใส่โบนิตามาขนาดไหน  ซึ่งหายากเพราะปกติจะมีคนมาเอาใจ  และก็คอยต้องการให้ลูกชายเขาเอาใจแต่สาวน้อยที่อยู่บนเตียงแทบไม่ต้องทำอะไรก็ทำให้ลูกชายของเขากระวนกระวายจนหลุดอาการหลายๆอย่างออกมา

                “คิดว่าเราจะได้สะใภ้แล้วนะคุณ”  คุณไททันว่า คุณวาลินีได้แต่มองลูกชายดูแลเอาใจใส่โบนิตาแทบไม่ให้ขาด  ขนาดหมอเข้ามาตรวจยังดุหมอจนเขาแทบไม่มีสมาธิในการตรวจ

                “ถ้าทำแฟนผมเจ็บ  หมอเจ็บนักแน่”  ทุกคนได้แต่ส่ายหน้าให้กับความห่วงเว่อร์ของเธน  แต่โบนิตายังไม่ค่อยรับรู้อะไรเพราะยังคงเบลอๆอยู่พอหมอตรวจเสร็จก็หลับลงไปอีก



(แต่งเสร็จก็รีบมาอัพให้เลยกลัวรอค่ะ  ขอโทษที่มาช้า  ตอนนี้ไรท์ยุ่งกับตัวเองอยู่ค่ะ  กำลังคิดว่าจะทำ

นิยายอย่างจริงจัง  อยากมีรูปเล่มที่สวยๆเหมือนคนอื่นเขา  ว่าจะหาโรงพิมพ์ที่ไว้ใจได้ด้วย  และก็เรื่องปก  ไม่รู้จะให้ใครออกแบบให้ดี  เพราะไรท์ทำไม่เป็น  ลองแล้วก็ไม่สามารถ  วันนี้ก็นั่งรีไรท์เรื่องเก่า

อยู่ว่าจะรีไรท์เซ็ตแรกก่อนจะเริ่มหาโรงพิมพ์  เรื่องปกก็หนักใจ  ขอไปพักสมองก่อนนะคะ  เอาเวลาไปคิดเรื่องนิยายต่อ ฝันดีค่ะ)

        แสดง 6 - 6
วันที่โพสต์ :  20 มี.ค 2559 18:22    วันที่อัพเดท :   25 มิ.ย. 2559 21:09    › จำนวนผู้เข้าชม 435879 คน
   › คะแนนโหวต 1834 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 2
แนะนำ เกราะแก้วไฟศาส ค่ะ อยากอ่านอีกรอบนึง
 แก้ม | 19 พ.ค. 2559 11:35 | IP : 125.27.214.xxx

 ความคิดเห็นที่ 1
สู้ๆนะค๊ะ
 moon | 19 พ.ค. 2559 10:51 | IP : 1.47.74.xxx