นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง มาเฟียดื้อรัก (จบบริบูรณ์)    by พุธนิศา
ชื่อตอน มาเฟียดื้อรัก 13


มาเฟียดื้อรัก  13

                “เดี๋ยวแอลหาอะไรมาประคบให้นะคะ”  แอลว่า

                “เจ็บมากไหม  ขอโทษนะ”  เธนว่าก่อนจะประทับจูบที่แก้มนวลแผ่วเบา

                “อะแฮ่ม”  แกรมกระแอมออกมา

                “ขัดจังหวะ”

                “กูนั่งหัวโด่จะทำอะไรเกรงใจบ้าง”  โบนิตาอายจนหน้าแดงเลยทีเดียว

                “โน้นคนที่ให้แกจู๋จี๋มาแล้ว”  เธนบอก  แกรมหันไปมองก็เห็นแอลถือลูกประคบมา

                “พี่เธนประคบให้พี่โบวี่เลยค่ะ”

                “เดี๋ยวฉันทำเองก็ได้ค่ะ”  โบนิตาว่า

                “ไม่ดื้อกับสามีนะ” เธนว่าและก็ประคบแก้มนวลให้เบามือที่สุด

                “ไม่คิดจะแนะนำ”  แกรมว่า

                “ลืม  โบวี่นี่ไอ้แกรมเพื่อนฉัน”

                “สวัสดีค่ะ”

                “ยินดีที่ได้รู้จักแครับ  เรียกผมแกรมเหมือนไอ้เธนก็ได้”

                “แล้วเลือกชุดได้หรือยัง”  เธนหันมาถามโบนิตา  โบนิตาส่ายหน้าเป็นเชิงบอกว่ายัง

                “จะให้เลือกอะไรค่ะ  คู่ขาพี่เธนมาเล่นงานถึงร้านแอล”  แอลว่า

                “พี่ขอโทษครับ”

                “เลี้ยงข้าวด้วยเลย”  แอลว่า

                “แฟนตัวเองไม่มีปัญญาเลี้ยงหรือไง”  เธนว่า

                “ฉันมีปัญญาโว้ย  แต่ตัวเล็กเรื่องมากเอง”

                “พี่แกรมว่าแอลเหรอค่ะ”

                “เปล่ครับ”  แกรมรีบเอาใจคนตัวเล็กทันที  โบนิตามองทั้งสองงง  ก็ไหนว่าเป็นพี่น้องกันไง

                “คิ้วขมวดหมดแล้วที่รัก”  เธนว่าก่อนจะคลึงหัวคิ้วทั้งสองข้างของโบนิตา

                “ไม่ต้องงงหรอกครับผมกับแอลไม่ใช่พี่น้องกันจริงหรอกครับ แม่ผมรับแอลเป็นลูกบุญธรรม”  แกรมพูดเพราะคิดว่าโบนิตาต้องงงกับสถานะของเขาและแอลตอนนี้

                “เหรอค่ะ  ขอโทษที่สงสัยค่ะ”

                “แกไม่ได้เล่าให้คุณโบฟังหรือไง”  แกรมว่า

                “เล่า”

                “ไม่ได้เล่าค่ะ”  โบนิตาว่าร่างสูง

                “เล่าซิ  โบวี่จำไม่ได้เอง”

                “คุณบอกแค่คุณแอลเป็นน้องคุณแกรมเพื่อนของคุณ  ไม่ได้บอกว่าเขาเป็นคนรักกันนี่ค่ะ”

                “เหรอ  สงสัยจะลืม”

                “เจ้าเล่ห์”

                “ไม่ว่าสามีเนอะ”

                “พี่เธนก็ช่วยพี่โบวี่เลือกแบบซิค่ะ  เที่ยงเราจะได้ไปทานข้าวกันพี่แกรมเป็นเจ้ามื้อ”  แอลว่า

                “ไม่ปรึกษาพี่เลยหรือไง”

                “จะขัดเหรอค่ะ”  แอลหันไปถามแกรม  แกรมก็เลยบีบจมูกคนรักให้  โบนิตามองภาพนั้นยิ้มๆ

                “อยากได้แบบนั้นเหรอ”  โบนิตาสะดุ้งเพราะเธนเล่นมากระซิบข้างหู

                “ไม่ได้อยากได้สักหน่อย”

                “เลือกชุดซิ”

                “คุณก็ช่วยซิค่ะ”  โบนิตาว่า  เธนยิ้มก่อนจะช่วยกันเลือกชุด  กว่าจะสรุปได้ก็ต้องให้คนกลางอย่างแอลต้องมาตัดสินเพราะดูเหมือนไม่ว่าโบนิตาจะเลือกอะไรเธนก็ว่าโป๊

                “ไม่เห็นจะโป๊เลย”  โบนิตาว่า

                “ไม่โป๊ะนะค่ะแค่โชว์ไหล่นิดหน่อยเอง”  แอลว่า

                “โป๊  เอาลูกไม้แบบนี้แหล่ะ”  เธนสรุป เพราะชุดที่เลือกเป็นลูกไม้เข้ารูปความยาวอย่าให้พูดถึงอย่างกับนางแบบเดินบนพรมแดง

                “มันเว่อร์ไปหรือเปล่าค่ะ”

                “สมกับนายหญิงบิลแบล็คจะตาย”  เธนว่า

                “แล้วแกจะให้คุณโบเลือกทำไม”

                “ก็ให้เลือกไงแต่ไม่ผ่าน  สรุปเอาแบบนี้นะ  ชุดพี่ก็เอาสีเดียวกับชุดโบวี่เลย”

                “สถานที่ตกลงเอาเป็นโรงแรมแกนะ  เรื่องตกแต่งฉันให้มือดีไปจัดการแล้ว  แขกพ่อแม่แกก็จัดการแล้ว”

                “ของชำร่วยล่ะค่ะ”  แอลถาม

                “แม่พี่เขาจองแล้ว”  เธนว่า

                “คุณแม่เลือกอะไรค่ะ”  โบนิตาสงสัย

                “กลับไปก็ไปถามซิ  เป็นลูกรักนี่”

                “คุณเธน”

                “พูดความจริงนะ”

                “นายครับ”

                “ว่าไงเรียบร้อย  จัดการให้ถึงที่สุดนะ  ฉันไม่ยอมให้เมียฉันเจ็บฟรี”

                “ฉันไม่เป็นอะไรมากเลยนะคะ”  โบนิตาว่า

                “เงียบไปเลย  แดงขนาดนี้จะไม่เจ็บได้ไง”  เธนว่า

                “เอาให้ถึงที่สุดดีแล้ว  เพราะใครที่ทำร้ายแอลก็เหมือนทำฉัน”  แกรมพูดเสียงเข้ม  โบนิตาได้แต่คิดว่าสองหนุ่มนี้นิสัยเหมือนกันจริงเรื่องดื้อและเอาแต่ใจ

                ร้านอาหาร

                “กินอะไรดีโบวี่”

                “คุณสั่งมาเถอะค่ะ  ฉันทานอะไรก็ได้”  โบนิตาว่า  เธนเลยสั่งสเต๊กปลาให้ร่างบาง

                “พี่โบวี่ค่ะ  ร้านนี้มีเครปเค้ก  ทานข้าวเสร็จเราไปสั่งมาทานกันนะคะ”  แอลว่า

                “แต่ต้องทานข้าวให้หมด”  แกรมพูดขัดขึ้น

                “พี่แกรมก็ช่วยแอลทานซิคะ  นะคะ”  แอลรีบอ้อนเพราะไม่งั้นเธอไม่ได้กินของโปรดแน่ๆ

                “เด็กดื้อ”  แกรมโยกหัวคนรักไปมาเบาๆ  และเมื่ออาหารมาทุกคนก็เริ่มทาน  และสองหนุ่มก็บังคับให้คนรักทานให้หมด  แอลก็ให้แกรมช่วยทาน

                “โบวี่  อย่าเขี่ย”

                “อิ่มแล้วค่ะ”

                “ทานอีก”

                “แต่ว่าอิ่มแล้วจริงนะคะ”  

                “งั้นไปทานเครปเค้กกันค่ะ”            

                “โบวี่ยังกินไม่หมด”

                “แต่ว่าฉันอิ่ม”

                “ทานไม่หมดดก็ไม่ต้องกิน”  เธนว่า  โบวี่ได้แต่ค้อนก่อนจะจัดการหั่นสเต๊กปลาและจ่อไปที่ปากหนาทันที

                “ช่วยทานหน่อยซิค่ะ”  เธนยิ้มเพราะพึ่งเห็นมุมแบบนี้ของโบนิตา

                “กินด้วย  ไม่ใช่ป้อนแต่ฉัน”  เธนว่า  โบนิตาก็เลยต้องทานเองบ้างแต่เน้นป้อนเธนซะมากกว่า

                “หมดแล้วไปกินเครปเค้กกันค่ะ”  โบนิตาว่าก่อนจะจูงมือหนาไปที่โซนขนม     

                “รับอะไรดีครับ”

                “ใส่ได้กี่อย่างค่ะ”โบนิตาถาม

                “สามครับ”

                “ใส่อะไรดีค่ะ”  โบนิตาหันไปถามเธน  เธนยิ้มก่อนจะคิดในใจว่าร่างบางคงชอบขนมไม่งั้นไม่แสดงมุมเด็กๆออกมาแบบนี้แต่เขาก็ชอบนะ

                “เธอชอบอะไรล่ะ”

                “ใส่สตรอเบอร์รี่  อัลมอนด์  และอะไรดีค่ะ”  โบนิตาถามอีก

                “อันนี้แล้วกัน”  เธนเลือกไปหนึ่งอย่างเมื่อได้ก็กลับมากินที่โต๊ะ

                “อร่อยไหมค่ะพี่โบวี่”  แอลถาม

                “อร่อยค่ะ  คุณเธนถามซิค่ะ”  โบนิตาว่าก่อนจะป้อนอีกฝ่าย  เธนก็กินทุกอย่างที่ร่างบางป้อนจนแกรมกับแอลถึงกับอึ้ง

                “พี่เธนไม่ชอบกินอะไรแบบนี้นี่ค่ะ”

                “ก็เมียป้อน”  เธนว่า  โบนิตาหันไปมองอีกฝ่ายก่อนจะเจอสายตาหวานเยิ้มมาให้ก็รีบก้มหน้าทานอาหารตรงหน้า

                “หยุดพูดกันได้แล้วค่ะ  ดูซิพี่โบวี่หน้าแดงไปหมดแล้ว”  แอลว่า

                “งั้นก็แยกย้าย”  แกรมว่า

                “ว่าจะกลับเลย  พาโบวี่ไปพักผ่อน”  เธนว่าก่อนจะแยกย้ายกันกลับ

                “คุณเธนค่ะ”

                “ว่า”

                “เรื่องผู้หญิงคนนั้น  คุณจะทำยังไงกับเธอค่ะ”

                “คุณเจ็บแค่ไหน  เขาจะเจ็บมากกว่า”

                “แต่ว่าเธอเป็นผู้หญิง”

                “โบวี่  ผู้หญิงมีหลายประเภทนะ  มีทั้งดีและเลว  และฉันเลือกที่จะทำกับคนเลวที่ทำร้ายเมียฉัน”  โบนิตาเงียบ  เธอไม่รู้จะทำยังไงให้เธนยอมเลิกทำร้ายคนที่ตบเธอ  ได้แต่นั่งเงียบมาตลอดทาง

                คฤหาสน์บิลแบล็ค

                “หนูโบ  ตายแล้วหน้าไปโดนอะไรมา”

                “ไม่มีอะไรคะ”

                “ไม่มีไม่ได้  บอกแม่มา  ตาเธน”   เมื่อลูกสะใภ้ไม่ยอมตอบก็เลยหันไปถามลูกชายตัวดีแทน

                “จีน่าตบครับ”      

                เพี๊ยะ

                “คุณเธน”  โบนิตาตกใจไม่คิดว่าคุณวาลินีจะตบลูกชายของตน

                “ทำไมไม่ดูแลหนูโบ  ผู้หญิงของลูกหมดหรือยัง”  คุณวาลินีไม่พอใจ

                “เกิดอะไรขึ้นคุณ”  คุณไททันเดินมาถาม

                “คุณดูหน้าหนูโบซิ  ถูกผู้หญิงของลูกชายคุณตบมา”

                “จัดการหรือยัง”  คุณไททันถามเสียงเข้ม

                “ผมจัดการแล้วค่ะ”

                “เจ็บไหมหนูโบ”

                “ไม่เท่าไรค่ะ  คุณเธนประคบให้แล้ว”

                “แล้วทำไมยังไงถึงปล่อยให้หนูโบโดนตบ”  คุณไททันถาม

                “ผมให้โบวี่ไปอยู่กับแอลเพื่อไปเลือกชุดแต่งงานแต่ไม่คิดว่าจีน่าจะกล้าไปก่อเรื่องที่นั้น”

                “แล้วหนุแอลเป็นไงบ้าง”  คุณวาลินีรีบถาม

                “ไอ้แกรมมาช่วยไว้ทันครับ”  เธนว่า

                “อย่าให้มีอีก  จัดบอดีการ์ดให้หนูโบสามคน”  คุณไททันว่า

                “ไม่ต้องก็ได้ค่ะ”  โบนิตารีบบอก

                “ไม่ได้  พ่อขอ”  คุณไททันว่า  โบนิตาก็ต้องพยักหน้ายอมรับ

                “ไปพักผ่อนเถอะหนูโบ  ตอนเย็นค่อยลงมาทานข้าว  ตาเธนไปคุยกับพ่อและแม่” 

                “ขึ้นห้องไปก่อนเลย  เดี๋ยวตามไป”  เธนบอก

                “ขึ้นห้องเถอะครับ”  โรลว่า

                “โรล  คุณจีน่า”

                “ผมไม่สามารถบอกได้  แต่เธอได้รับโทษสาสามแน่ๆ  ถึงเรายอมคุณแกรมไม่มีทางยอม”

                “ค่ะ”  โบนิตาได้แต่ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนจะขึ้นห้องไปพักผ่อน


(แวบมาจัดอีกหนึ่งตอนค่ะ  เอาไปแบบหวานๆ  โผล่ออกมาอีกหนึ่งคู่ค่ะ  ไม่รู้จะถูกใจไหม  ไปแล้วนะคะแล้วเจอกันไหม)

        แสดง 13 - 13
วันที่โพสต์ :  20 มี.ค 2559 18:22    วันที่อัพเดท :   25 มิ.ย. 2559 21:09    › จำนวนผู้เข้าชม 561471 คน
   › คะแนนโหวต 2429 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :