นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง มาเฟียดื้อรัก (จบบริบูรณ์)    by พุธนิศา
ชื่อตอน มาเฟียดื้อรัก 16


มาเฟียดื้อรัก  16

                “อ๊ะ  ยะ  อย่าค่ะ”  จากที่เคลิบเคลิ้มก็ถูกปลุกเร้าด้วยนิ้วแกร่งที่ส่งเข้ามาหยอกเย้ากายสาว  โบนิตาจับมือหนาไว้ก่อนจะส่งสายตาวิงวอน

                “ให้ฉันรักเธอ”

                “ตะ  แต่ว่า อื้อ”  พูดไม่ทันร่างหนาก็ใช้มืออีกข้างรั้งท้ายทอยสวยข้ามาก่อนจะบดจูบอย่างเร่าร้อนทำเอามือเล็กที่ยึดข้อมือหนานั้นเผลอปล่อยออกอย่างง่ายดายและทำให้นิ้วแกร่งทำหน้าที่ได้ทันที

                “อื้อ  อือ”  มือเล็กยกโอบรอบคอบอีกฝ่ายไว้เมื่อร่างกายกำลังสั่นเทาด้วยการปลุกเร้าทีแสนเย้ายวน  นิ้วแกร่งที่ขยับเข้าออกช้าทำเอาเธอแทบขาดใจให้ได้

                “ชะ  ช้า อื้อ  เธน”  โบนิตากอดร่างแกร่งแน่นเมื่อนิ้วแกร่งเร่งจังหวะจนเธอกระตุกสุดแรงก่อนจะปลดปล่อยน้ำหวานราดรดนิ้วแกร่ง

                “ตอนนี้อาบน้ำจริงๆแล้ว”  เธนว่าก่อนจะอุ้มร่างบางขึ้นและเปิดน้ำฝักบัวเพื่อชำระร่างกายของทั้งสอง

                “อาบเสร็จแล้วก็ไปต่อที่เตียง”  เธนว่าก่อนจะอุ้มร่างบางออกจากห้องน้ำ

                “เธน  ฉันเหนื่อยค่ะ”

                “เดี๋ยวทำเอง”

                “คนบ้า  เอาแต่ใจ”

                “ตามใจสามีหน่อยคนดี”  เธนว่าก่อนจะวางร่างบางที่เตียงโดยมีตัวเองทาบทับมาไม่ห่าง  ก่อนจะบดจูบอย่างนุ่มนวลทำเอาร่างบางอ่อนระทวยกับสัมผัสอันอ่อนโยนของอีกฝ่าย

                “ธะ  เธน”

                “วันนี้จะจัดแบบนุ่มนวลดีไหม”  เธนถาม

                “ตะ  ตาม อื้อ  ใจ  คุณ  อื้อ”  พูดได้แค่นั้นปากบางก็พูดบดขยี้อีกครั้ง  มือหนาลูบไล้ไปทั่วร่าง  บีบเคล้นอกอิ่ม  บีบขยี้ยอดถัน  ก่อนจะลูบไล้มายังหน้าท้องแบนราบก่อนจะจับขาเรียวสวยให้แยกออกจากกัน

                “ธะ  เธน”

                “ผมจะเบาไม่ต้องกลัว”  เธนว่าก่อนจะจูบหน้าผากมนอย่างรักใคร่  ก่อนจะดันกายแกร่งเข้าหาความคับแน่นช้าๆ

                “อื้อ  เธน”  มือเล็กดันท้องแกร่งไว้ 

                จุ๊บ

                “อย่าเกร็งคนดี”  เธนว่าก่อนจะจุ๊บไปที่ปากบางหนึ่งทีก่อนจะดันกายแกร่งเข้าไปสุดแรง

                “อ๊าย”

                “อ๊า”  เธนคำรามเมื่อเข้าไปในความอ่อนนุ่มได้สำเร็จก่อนจะหยุดนิ่งให้ร่างบางได้ปรับตัว

                “เธน  อึดอัด”  โบนิตาบอกเมื่อความคับแน่นกลายเป็นความอึดอัด  เธนยิ้มก่อนจะเริ่มเคลื่อนกายอย่างช้าๆ  โบนิตาผวากอดร่างแกร่งไว้แน่น

                “อ่ะ  อื้อ  เธน  ทรมาน”  โบนิตามร้องบอกเมื่อกายแกร่งขยับจังหวะให้เป็นเนิบนาบ  แต่หนักหน่วงและลุ่มลึก

                “อื้อ  อย่ารัดแน่นคนเดียว”

                “ได้โปรด  เร็วกว่านี้”  โบนิตาร้องขออย่างลืมอาย

                “ฉันบอกจะนุ่มนวล”  เธนกัดฟันกรอดเมื่อขาเรียวยกขึ้นก่อนจะเกี่ยวตวัดโอบรัดสะโพกสอบไว้แน่น

                “แต่  อื้อ  ฉันต้องการคุณ”  พอสิ้นคำพูดแสนหวานเธนก็ไม่สนแล้วเขาขยับโยกกายเข้าหาอย่างเร่าร้อน  ไฟรักไฟปรารถนาลุกโชนท่วมเตียง  ร่างสองร่างหล่อหลอมเป็นหนึ่งเดียวกันครั้งแล้วครั้งเล่า

                ตีสอง

                “อื้อ  เธน  มะ  ไหว  อื้อ”

                “อีกนิด”  โบนิตาได้แต่สะอื้นพร้อมกับครางเสียงแผ่วเบาเพราะร่างหนาบอกเธออีกนิดมาไม่รู้กี่รอบแล้ว

                “ฉันไม่ไหวแล้ว”ร่างบางพูดเสียงสั่นในขณะที่กายแกร่งก็โยกเข้าหาอย่างไม่ยั้งจนร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงรักที่อีกฝ่ายจัดเต็มให้

                “อ๊า  อีกนิด  รัดแน่นจริงๆให้ตาย  อ่ะ  อ๊า/อ๊าย”  และเมื่อสิ้นเสียงประสานร่างหนาก็ซบลงมาที่อกอิ่ม

                “คุณเธน”

                “ฉันรักเธอ”  เธนว่าบอก

                “...”  ร่างบางได้แต่นอนหอบด้วยความเหนื่อยล้า

                “บอกรักสามีได้แล้วคนดี”  เธนเงยหน้ามองคนตัวเล็กที่อยู่ใต้ร่าง  โบนิตาถึงกับเขินอาย

                “ว่าไงคำบอกรักของฉันล่ะ”  เธนยังไม่เลิกทวง

                “ฉันรักคุณค่ะ”

                “แน่นอนเธอต้องรักฉัน”  เธนพูดเอาแต่ใจก่อนจะล้มตัวนอนข้างพร้อมกับดึงร่างบางเข้าไปกอด

                “ฉันตัวเหนียวนะคะ”

                “ฉันก็เหนียวงั้นเราไปอาบน้ำกัน”

                “มะ  ไม่ต้องก็ได้ค่ะ”

                “อาบน้ำจริง  ป่ะ”  เธนว่าก่อนจะอุ้มร่างบางหายเข้าไปในห้องน้ำและอุ้มออกมาหลังจากที่ชำระร่างกายกันเสร็จแล้ว

                “ฝันดีนะ”

                “ฝันดีค่ะ”  โบนิตาว่าก่อนจะซุกเข้าไปในอ้อมอกแกร่งและหลับลงไปในที่สุด

                เช้าวันต่อมา

                งานแถลงข่าว

                “จริงหรือเปล่าครับที่เขาบอกว่าคุณเรย์กับคุณซาร่าเลี้ยงคุณแอลมาเพื่อเป็นภรรยาคุณแกรม”  นักข่าวสำนักหนึ่งถาม

                “เขาคือใครล่ะ  เอาหน้าคนพูดมาให้ผมหน่อย  ผมจะฟ้องมัน”  คุณเรย์พูดเสียงนิ่ง  แอลบีบมือคุณซาร่าไว้แน่น

                “เราเลี้ยงแอลมาก็เหมือนลูกคนหนึ่ง  แต่เราไม่เคยปิดบังชาติกำเนิดของเขา  ในเมื่อลูกชายฉันกับลูกสาวรักกันมันผิดตรงไหน”  คุณซาร่าว่าทำเอาทุกคนเงียบไปสักพัก

                “แล้วข่าวดีจะมีเมื่อไรค่ะ”  นักข่าวสาวสำนักหนึ่งเอ่ยถาม

                “อาทิตย์หน้า”  นักข่าวต่างมองหน้ากันพร้อมกับเริ่มมีเสียงสงสัยเกิดขึ้น

                “ที่รีบแต่งเพราะคุณแอลท้องหรือเปล่าครับ”

                “คุณมาจากสำนักข่าวไหน  ผมจะฟ้อง”  แกรมว่า

                “พี่แกรม”

                “อย่ามาดูถูกคนอื่น  ที่เร็วเพราะผมเตรียมงานไว้นานแล้ว  รอแค่แอลพร้อม  ใจผมอยากแต่งพรุ่งนี้ด้วยซ้ำ”  แกรมว่านักข่าวคนนั้นถึงกับหน้าซีด

                “พี่แกรมไม่เอาค่ะ”  แอลลูบแขนคนรักให้ใจเย็น

                “จะถามอะไรต่อจากนี้ตรึงตรองหน่อย  ไม่งั้นผมจะเดินหน้าฟ้องอย่างเดียว”  คุณเรย์ว่า

                “หมดเรื่องแล้วนะ  ขอจบการแถลงข่าว”  คุณซาร่าว่าก่อนจะจูงมือแอลให้เดินตามสามีไป

                “ขอถ่ายรูปครอบครัวได้ไหมค่ะ”  นักข่าวสำนักหนึ่งวิ่งมาขอถ่ายรูป  คุณเรย์มองหน้าทุกคนในครอบครัว

                “เอาซิ”  คุณเรย์บอกและทุกคนก็ยอมให้นักข่าวถ่ายภาพ  นักข่าวต่างมองความรักที่ทุกคนมีให้แอลเพราะดูเป็นห่วงเป็นใยและดูเอาใจใส่สุดๆ 

                “เฮ้อ”  แอลถอนหายใจออกมาเมื่อทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี

                “ขนาดนั้นเลย  ขนาดไม่ได้พูดอะไรเลยนะ”  แกรมแซวคนรัก

                “เราจะฟ้องนักข่าวคนนั้นจริงเหรอค่ะ”   แอลถาม

                “จริง”  แกรมเป็นคนตอบ

                “ดื่มน้ำส้มก่อน”  คุณซาร่าบอก  แอลก็รีบยกแก้วน้ำให้ท่านทั้งสอง  คุณเรย์กับคุณซาร่ายิ้มก็เพราะนิสัยน่ารักแบบนี้ไงพวกเขาถึงรักและเอ็นดู

                “พี่แกรมทานน้ำค่ะ  จะได้ใจเย็นๆ”  แอลว่า

                “ไม่ต้องมาพูดเลย  จะให้พี่ใจเย็นและไม่ฟ้องใช่ไหม”

                “ง่ะ  รู้ได้ไง” แอลว่าทำเอาทุกคนยิ้มตามไปด้วย

                หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

                “คุณเธนเสร็จหรือยังค่ะ”

                “จะรีบไปไหนโบวี่”  เธนว่าเมื่อวันนี้เขาจะพาโบนิตาไปร่วมงานแต่งของแกรมและแอล

                “จะได้ไปช่วยแอลกับคุณแกรมไงค่ะ  คุณช้าฉันจะให้นอนนอกห้อง”

                “ขู่เก่งนักนะ  เดี๋ยวนี้”

                “ขู่ไมได้หรือไงค่ะ”  โบนิตาว่า

                “ฝากของขวัญให้หนูแอลด้วยนะลูก”  คุณวาลินีว่าพร้อมกับยื่นกล่องของขวัญให้ลูกสะใภ้สุดที่รัก

                “ค่ะ”

                “ไปนะครับ”  เธนว่าก่อนจะพาโบนิตาไปที่รถ

                “วันนี้ขับเองเหรอค่ะ”  โบนิตาถาม

                “ทำไม”

                “ไม่เอาบอดีการ์ดไปด้วยเหรอค่ะ”

                “อยากไปกับเมียแค่สองคน จบนะ”

                “คนบ้า”  โบนิตาได้แต่พึมพำเบาๆ

                ภายในงาน

                “พี่โบวี่มาแล้ว”  แอลโบกมือให้โบนิตากับเธนที่เดินมาทางตน

                “ของขวัญของคุณแม่ค่ะ”

                “ขอบคุณค่ะ”  แอลรับไปก่อนที่แกรมจะรับไปอีกที

                “หล่อนี่หว่า”

                “กูหล่อมานานแล้วนะ”  แกรมว่า

                “ตรงไหนวะ  แอลไอ้แกรมหล่อตรงไหน”  เธนแซวแอลทันที

                “หล่อตรงที่แอลรักไงค่ะ”

                “มีหยอดกันด้วยโว้ย  จะเข้าหอเลยไหม”  เธนว่า

                “คุณเธน  ไม่ล้อแอลซิค่ะ”

                “อะไรกัน  เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะ”

                “ไม่มีใครรักเลยนะพี่เธนอ่ะ”  แอลว่า

                “มาถ่ายรูปกัน”  แกรมว่า

                “อุ้ย”

                “โบวี่เป็นอะไร”  เธนที่ประคองร่างเล็กที่ทำท่าจะล้มไว้

                “อยู่ๆก็เวียนหัวค่ะ”

                “กลับบ้านไหม”  เธนว่า

                “ให้งานจบก่อนซิค่ะ”  โบนิตาว่า

                “ถ้าไม่สบายก็กลับไปพักได้นะ”  แกรมว่า

                “แค่เวียนหัวค่ะ  แค่นั่งพักก็คงดีขึ้น” 

                “งั้นไปนั่งกัน”  เธนว่าก่อนจะประคองโบนิตาไปที่โต๊ะที่แกรมจัดไว้ให้หก่อนจะไปหาอะไรรองท้องให้คนตัวเล็ก

                “ทานน้ำส้มหน่อยนะ”

                “ขอบคุณค่ะ”

                “พี่โบวี่หน้าซีดมากๆเลยนะคะ”  แอลว่า

                “นั่นซิไปหาหมอไหม”  เธนว่า

                “ฉันว่าแกพาเมียกลับไปพักเถอะ”  แกรมว่า

                “กลับเถอะโบวี่”  โบนิตาพยักหน้าเพราะก็เริ่มไม่ไหวแล้วเหมือนกัน  พอลุกขึ้นทุกอย่างก็ดับวูบลง

                “โบวี่  โบวี่”  เธนตกใจไม่น้อยที่อยู่คนรักก็หมดสติไปทำเอาทุกวันตกใจกันแต่แกรมก็กู้สถานการณ์กลับมาได้



(มาอัพแล้วนะคะ  มาๆไปๆนะคะช่วงนี้  พรุ่งนี้ก็ต้องไปอบรมเป็นเพื่อนแม่อีก  คงงดแต่งอัพหนึ่งวันนะคะ  และคาดว่าอีกไม่กี่ตอนก็จะจบแล้วไม่แน่อาจเป็นตอนหน้าหรืออีกสองตอน  ขอดูก่อนนะคะ)

        แสดง 16 - 16
วันที่โพสต์ :  20 มี.ค 2559 18:22    วันที่อัพเดท :   25 มิ.ย. 2559 21:09    › จำนวนผู้เข้าชม 480819 คน
   › คะแนนโหวต 2046 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 1
จะจบแร้วหรอค๊ะ ทำมัยเรื่องนี้สั้นจัง (อยากให้แต่งยาวๆมีการดำเนินเรื่องเยอะเหมื่อนเรื่องแรกๆอ่ะค่ะ)
 moon | 14 มิ.ย. 2559 21:52 | IP : 1.46.71.xxx