นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ดั่งต้องมนตร์อสูร (ฉบับ E-BOOK)...NC25+++ (พระเอกโหด ดิบเถื่อน เเละหื่นมาก)    by พราวนภา/เนตรอัปสรา
ชื่อตอน บ่อเกิดแห่งความเเค้น(50%)....อสูรพิโรธ!!!


 

 

 

คฤหาสน์มิโลสลาฟ เมืองเบิร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์

ร่างผึ่งผายของเบอนันเดส มิโลสลาฟ มหาเศรษฐีหนุ่มใหญ่ วัย 37 ปี เจ้าของฟาร์มปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ที่ใหญ่ที่สุดในสวิตเซอร์แลนด์และแอฟริกา ผู้กุมบังเหียนบริษัทจำหน่ายและส่งออกอาหารสัตว์รายใหญ่ที่สุดในโลก มือหนากำลังสาละวนเปิดเอกสาร ถึงแม้เวลาจะล่วงเลยมากว่าห้าทุ่มครึ่งแล้ว ชายหนุ่มก็ยังนั่งทำงานที่ค้างคาอยู่ภายในห้องนอนอย่างขะมักเขม้น และขณะนี้เขาก็กำลังปวดหัวกับตัวเลขในบัญชีของแผนกการตลาดอยู่ สงสัยว่าทำไมทางแผนกถึงใช้เงินเยอะนักในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา

ช่วงนี้เบอนันเดสงานยุ่งมากจนแทบไม่มีเวลาปลีกตัวไปไหน เพราะใกล้ปลายปีจะมีการเช็คยอดขายและเช็คคุณภาพผลิตภัณฑ์ แล้วไหนยังจะต้องบินไปตรวจการดำเนินการขยายฟาร์มเลี้ยงสัตว์ในแอฟริกาอีก ภาระอันหนักอึ้งเหล่านี้จะถูกแบ่งเบาไปบ้างไม่มากก็น้อย เมื่อน้องชายเพียงคนเดียวจบการศึกษาในไม่ช้านี้ น้องชายคือความภาคภูมิใจสูงสุดของเขา

เฟรดเดอริค มิโลสลาฟ หรือเฟรด หนุ่มหน้าใสวัย 27 ปี ผู้เงียบขรึม ชอบเก็บเนื้อเก็บตัว ขี้อายและพูดน้อย นิสัยต่างกับพี่ชายราวฟ้ากับเหว แต่เขาก็เป็นที่รักของคนที่ได้รู้จัก เพราะชายหนุ่มเป็นคนง่ายๆ ไม่ค่อยชอบขัดใจใคร

น้องชายเขากำลังจะเรียนจบ ซึ่งฝ่ายนั้นก็แจ้งความจำนงมาแล้วว่าจะเข้าบริหารงานช่วยหลังจากสำเร็จการศึกษาทันที ขณะนี้เฟรดเดอริคกำลังเรียนปริญญาเอกด้านการเกษตร เป็นจอมอัฉริยะ เรียนเก่ง สมองดี และจะได้รับเกียรตินิยมเหรียญทองในงานรับปริญญาบัตรครั้งนี้ แค่คิดว่าอีกไม่นานน้องชายก็จะมาอยู่ใกล้ๆ เบอนันเดสก็ยิ้มออกมาอย่างสุขใจ

ผลั๊วะ!!!

ขณะที่กำลังนั่งตรวจเช็คบัญชีอย่างเคร่งเครียด เดรค แมนเดอลัส เลขาหนุ่มและมือขวาคนสำคัญก็เปิดประตูเข้ามาเสียงดัง โดยไม่เคาะขออนุญาติเช่นคนมีมารยาท

นายครับ แย่แล้วครับ!” เสียงของผู้มาใหม่ดูแตกตื่นและร้อนรน เหงื่อโชกใบหน้า

เจ้าของห้องยังคงก้มหน้าก้มตาสนใจงานที่ค้างคา ซักพักถึงได้เงยหน้าขึ้นมาถามคนมาขัดจังหวะและสมาธิในการทำงานด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง แสนจะหงุดหงิดไม่พอใจที่ลูกน้องทำเอะอะเสียงดัง

ไอ้เดรค แกมีเรื่องอะไรห๊ะ ถึงได้บุกเข้าห้องฉันในเวลานี้

ขอโทษครับนาย แต่ผมมีเรื่องด่วนจะแจ้งนายครับ รีบละล่ำละลักขอโทษเจ้านายจอมโหด เพราะเขารู้ดีว่าสิ่งที่ตนทำลงไปมันเป็นการเสียมารยาทมากแค่ไหน แต่เดรคก็ไม่อาจทำใจเย็นกับข่าวที่เพิ่งได้รับรู้มา

มีอะไรก็รีบว่ามา เสียงแข็งถามขึ้นทันที

ทางมหาวิทยาลัยของนายน้อย โทรมาแจ้งว่านายน้อย เอ่อ…” ทำเสียงตะกุกตะกัก จนเบอนันเดสชักรำคาญจะพูดอะไรก็ไม่พูดเอาแต่อ้ำๆ อึ้งๆ

ปัง!...

ทุบโต๊ะดังปังจนคนที่เอาข่าวมาบอกนายถึงกับสะดุ้งสุดตัว

เฟรดเดอริคเป็นอะไร มัวแต่เอ่ออ่าอยู่ได้ พูดมาซะทีสิโว้ย ไอ้เดรค!” ตวาดลั่นใส่หน้าเลขาหนุ่มด้วยความร้อนใจ เพียงแค่เห็นสีหน้าและท่าทางของผู้มาแจ้งข่าวเกี่ยวกับน้องชาย คนฉลาดอย่างเบอนันเดสก็รู้ได้ทันทีว่าต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเฟรดเดอริคอย่างแน่นอน

นายน้อยกินยาฆ่าตัวตาย ตอนนี้อยู่ที่ห้องไอซียู โรงพยาบาล…” เดรคบอกเจ้านายด้วยความยากลำบากเพราะเขาโดนเบอนันเดสกระชากคอเสื้อแน่น

ไปบอกคนเอารถออก เดี๋ยวนี้!” ได้ยินดังนั้นเบอนันเดสถึงกับเบิกตากว้าง ตัวแข็งทื่อหายใจไม่ทั่วท้องไปชั่วขณะ รีบสั่งงานลูกน้องอย่างเร่งด่วน ตอนนี้อะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับชีวิตของน้องชายอันเป็นที่รักแล้ว เขาต้องการไปให้ถึงโรงพยาบาลแห่งนั้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้

 

เมื่อมาถึงโรงพยาบาล ร่างสูงใหญ่รีบวิ่งกระหืดกระหอบไปหาน้องชายยังห้องไอซียูทันที หมอไม่ให้เข้าไปเขาก็ไม่ยอม ตวาดลั่นไปทั้งโรงพยาบาล จนหมอและพยาบาลไม่อาจจะทัดทานได้อีกต่อไป

ร่างใหญ่แทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น หัวใจของผู้เป็นพี่ชายแทบขาดรอนๆ เมื่อเห็นร่างน้องชายนอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียงคนไข้

เฟรดพี่มาแล้วเฟรด นายต้องไม่เป็นอะไรนะ จับมือน้องชายไว้แน่น น้ำตาไหลพรากโดยไม่อายสายตาใคร เห็นสภาพของน้องชายในตอนนี้แล้วเขาแทบจะทนดูไม่ได้ อะไรหรือใครกันหนอทำให้เฟรดเดอริคผู้แสนดีคิดจะจบชีวิตลงเช่นนี้ ทั้งที่น้องชายของเขาก็ไม่ใช่คนเก็บกด จะว่าเรียนหนักไปก็คงไม่ใช่

ทำไมนายต้องทำอย่างด้วยนี้เฟรด บอกพี่ซิว่าทำไมนายถึงกินยาฆ่าตัวตาย ปากสั่นเอ่ยถามเหตุผลจากน้องชาย น้ำตาเม็ดโตไหลอาบลงมาตามร่องแก้มคร้ามคมไม่เหือดหาย

พะพี่เบิร์น ผะผมขอโทษ เฟรดเดอริคปรือตาขึ้นมามองหน้าพี่ชาย เมื่อหูแว่วได้ยินเสียงอันคุ้นเคยเรียกชื่อของตน ละล่ำละลักพร่ำขอโทษด้วยเสียงสั่นจนแทบไม่เป็นภาษา ปากสะท้านไหว ลมหายใจขาดเป็นห้วงๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตาแห่งความเสียใจเมื่อเห็นสายตาเจ็บปวดที่เบอนันเดสส่งมาให้ เขาคงทำให้พี่ชายเสียใจมากมายมหาศาล ไม่งั้นคนเข้มแข็งอย่างเบอนันเดสคงไม่ร้องไห้ออกมาให้เห็นแบบนี้

ทำไมนายต้องทำร้ายตัวเองอย่างนี้ ทำไม ทำไม บอกพี่ซิว่าทำไม ก้มลงกอดร่างน้องชายไว้แน่น แล้วตะโกนถามด้วยความอัดอั้นตันใจ

ผะผมอยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มีเธอ เสียงแผ่วบอกทั้งน้ำตา

เมื่อคิดถึงลัยลาเฟรดเดอริคก็รู้สึกทั้งรักทั้งแค้นเธอพอกัน เขามันโง่ที่โดนเธอหลอกอย่างกับควาย เธอทำให้เขาทั้งรักและหลงจนโงหัวไม่ขึ้น เพียงเพราะต้องการใช้เขาเป็นสะพานทอดผ่านไปสู่ความสำเร็จ พอได้สมใจแล้วเธอก็เฉดหัวเขาทิ้งอย่างกับหมูกับหมา

ใคร เธอเป็นใคร บอกพี่มาเดี๋ยวนี้ ผู้หญิงคนนั้นมันเป็นใคร พี่จะไปฆ่ามัน เขย่าร่างที่ใกล้จะไร้สติแล้วถามด้วยความเดือดดาลว่าหญิงสาวที่น้องชายกล่าวถึงคือใคร เขาจะต้องรู้ให้ได้ว่าเธอเป็นใคร ทำไมถึงทำกับน้องชายเขาได้เลือดเย็นเพียงนี้ และที่สำคัญไปกว่าอะไร ผู้หญิงคนนั้นจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำไว้กับน้องชายของเขาอย่างสาสม

ยะอย่านะครับพี่ อย่าทำอะไรลัยลา ผมรักเธอมาก แข็งใจห้ามปรามเสียงแผ่ว ทั้งที่ตัวเองจะตายเพราะน้ำมือของเธอ แต่เฟรดเดอริคก็ยังเป็นห่วงลัยลาอยู่ดี ยังคงปกป้องและเอ่ยห้ามไม่ให้พี่ชายทำร้ายเธอ เพราะถึงยังไงเธอก็เป็นผู้หญิงคนแรกที่เขารักสุดหัวใจและคงจะรักอย่างนี้ตลอดไป

พอเอ่ยกับพี่ชายเสร็จเฟรดเดอริคก็ชักกระตุก น้ำลายไหลฟูมปาก ทั้งที่หมอพยายามล้างท้องให้แล้ว แต่มันก็ไม่เป็นผล เพราะปริมาณยาที่เขากินเข้าไปมันมากมายเหลือเกิน ตอนที่นำตัวมาถึงโรงพยาบาลพิษยาเหล่านั้นก็เริ่มซึมเข้าสู่กระแสเลือดแล้ว หมอก็ได้แต่จนใจไม่รู้จะทำอะไรได้มากไปกว่านี้

เฟรด นายต้องไม่เป็นไรนะเฟรด ฟื้นสิ ฟื้นสิเฟรด เบอนันเดสเขย่าร่างไร้วิญญาญาณของน้องชายเรียกสติ ร้องไห้ออกมาด้วยความอาดูร

หมอ ทำอะไรซักอย่างสิหมอ ร้องสั่งหมอราวกับคนคลุ้มคลั่งเสียสติ

เราขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ ทางเราไม่สามารถยื้อชีวิตน้องชายคุณไว้ได้จริงๆ ครับ สุดท้ายหมอก็ต้องบอกว่าคนไข้ได้จากไปแล้ว

โธ่...เฟรด เฟรด อย่าจากพี่ไป เฟรดดด…” เบอนันเดสได้แต่คร่ำครวญร้องไห้พร่ำเรียกชื่อน้องชายซ้ำไปซ้ำมา เขย่าร่างไร้วิญญาณแล้วตะโกนเรียกให้ฟื้นราวกับคนบ้า เขาไม่อาจยอมรับได้ว่าน้องชายได้จากไปแล้ว จากไปอย่างไม่มีวันจะกลับมาได้อีกตลอดชีวิต

งานศพของเฟรดเดอริคถูกจัดขึ้นหลังจากนั้นอีกสามวัน การจากไปของน้องชายสุดที่รักและญาติที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของเบอนันเดส ทำให้เขาแทบเป็นบ้า ตลอดเวลาที่อยู่ในงานศพเจ้าของร่างผึ่งผายเอาแต่ทำหน้านิ่ง แต่นัยน์ตาดุดันเต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว มันฉายชัดถึงความเสียใจของผู้เป็นเจ้าของได้เป็นอย่างดี และดวงตาคู่นั้นยังแฝงไปด้วยไฟแห่งความแค้นที่กำลังคุกรุ่นรอวันลุกโชน

เฟรด พี่สัญญาว่าแกจะต้องไม่ตายฟรี นังผู้หญิงแพศยานั่น มันต้องได้รับโทษทัณฑ์อย่างสาสม กล่าวต่อหน้าหลุมศพของน้องชายด้วยแววตาแน่วแน่

จากนั้นชายหนุ่มก็กล่าวอำลาดวงวิญญาณของน้องชาย ฝากไปกับสายลมบอกให้เขาไปสู่สุขคติ และสัญญากับคนที่ไม่มีลมหายใจแล้วว่า ถึงน้องชายจะไม่เอาเรื่องผู้หญิงคนนั้น แต่เขาก็จะไม่ให้คนผิดลอยนวลแน่ เธอจะต้องชดใช้สิ่งที่ทำเอาไว้กับน้องชายเขาอย่างสาสม

แม้กฏหมายจะเอาผิดอะไรเธอไม่ได้ เขานี่แหละจะถือบัญชานรกลงทัณฑ์ฟาดฟันให้เธอได้สำนึก กฏเหล็กของเขาจะตอกตรึงลงโทษผู้หญิงชั่วช้าร้อยเล่ห์เจ้ามารยาอย่างเธอ ให้มันรู้ไปสิว่าคนอย่างเบอนันเดส มิโลสลาฟ จะทำอะไรกับผู้หญิงสารเลวนั่นไม่ได้ เขาจะทำให้เธอกระอักเลือดเหมือนตายทั้งเป็น และหลาบจำไปตลอดชาติว่าอย่าได้คิดไปล้อเล่นกับชีวิตและจิตใจของใครได้อีก

กลับถึงบ้านเบอนันเดสก็เรียกให้เลขาหนุ่มตามเข้ามาในห้องทำงานทันที ความแค้นที่อัดแน่นในอก ความเศร้าสลดมันยังคงไหลบ่าและถาโถมเข้ามาในจิตใจไม่หยุดหย่อน จนเขาอยากจะขยี้ต้นเหตุที่ทำให้น้องชายของเขาตายคามือซะให้มันรู้แล้วรู้รอดไปซะเดี๋ยวนี้

ไอ้เดรค แกไปสืบมาว่าทำไมน้องชายฉันถึงฆ่าตัวตาย แล้วใครมันเป็นสาเหตุให้น้องชายฉันฆ่าตัวตาย สั่งเลขาด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

ครับนาย เดรคพยักหน้ารับคำผู้เป็นนาย แล้วรีบไปดำเนินการตามคำสั่งทันที.....

 

อิอิและแล้วทุกคนก็ได้รู้กันแล้วนะคะว่าบ่อเกิดแห่งความแค้นมาจากใคร นางเอกจะรอดจากเงื้อมมือพ่ออสูรไปได้ไหม ต้องตามไปลุ้นในตอนหน้าจ้า รับรองว่ามันหยด อิอิเอ้าใครอยากอ่านต่อเม้นท์และโหวตมาให้กำลังใจกันด้วยจ้า อย่าทำตัวเป็นนักอ่านเงานะคะ ^^  

E-BOOK ‘ดั่งต้องมนตร์อสูร จะวางขายใน MEB ประมาณเดือนต้นเดือนพฤศจิกายน นะจ๊ะ เอฝากด้วยจ้า^^  

 

 

ฝาก E-BOOK ภายใต้นามปากกา พราวนภาด้วยนะคะ

  

พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

 

 

        แสดง 3 - 3
วันที่โพสต์ :  19 ก.ค. 2559 13:14    วันที่อัพเดท :   16 มี.ค 2560 10:17    › จำนวนผู้เข้าชม 397674 คน
   › คะแนนโหวต 1163 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :