นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ดั่งต้องมนตร์อสูร (ฉบับ E-BOOK)...NC25+++ (พระเอกโหด ดิบเถื่อน เเละหื่นมาก)    by พราวนภา/เนตรอัปสรา
ชื่อตอน บ่อเกิดแห่งความแค้น (100%)...เอาเเล้วไง!!!


 

 

 

 

สามวันถัดมา

ขณะนี้ท่านประธานใหญ่ของมิโลสลาฟกรุ๊ป กำลังนั่งตรวจงานอย่างเคร่งเครียดภายในห้องทำงานบนชั้นสูงสุดของอาคารสำนักงานใหญ่ใจกลางกรุงเบิร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ แต่ทุกครั้งที่จรดปากกาลงเซ็นต์เอกสาร จิตใจอันร้อนรุ่มไปด้วยไฟแค้นของเขาก็ยังกระหวัดคิดไปถึงใบหน้าของน้องชายไม่สร่างซา เขาคงไม่มีวันลืมภาพที่น้องชายจากไปทั้งน้ำตาได้ และไม่มีวันที่จะนอนหลับสนิทถ้าฆาตกรยังลอยนวล ผู้หญิงชาติชั่วสารเลวคนนั้น จะต้องได้รับการตอบแทนจากเขาอย่างสาสม เขาจะทำให้เธอเหมือนตายทั้งเป็นด้วยน้ำมือของเขาเอง

ก๊อกๆๆ

เข้ามา เอ่ยอนุญาตน้ำเสียงกระด้างเกือบเป็นกระชาก เพราะยังไม่หายอารมณ์ขุ่นมัว

นายครับเรื่องที่นายให้ไปสืบ ได้ข้อมูลมาแล้วครับ เลขาหนุ่มหยุดลงหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ รีบมารายงานผู้เป็นนายถึงสิ่งที่ได้รับมอบหมาย พร้อมกับชูรายละเอียดที่ได้มาในมือให้นายได้เห็น

ดีมาก ไหนเอามาดูซิ เบอนันเดสพยักหน้าให้เดรค แล้วยื่นมือออกไปรับกระดาษปึ้กนั้นทันที

พอได้เอกสารเกี่ยวกับตัวต้นเรื่องมา เบอนันเดสก็รีบกวาดสายตาอ่านรายละเอียดทั้งหมดอย่างตั้งอกตั้งใจ ทำให้ชายหนุ่มได้รู้ว่า ตั้งแต่ช่วงหกเดือนที่แล้ว ก่อนที่น้องชายของเขาจะจบชีวิตลงอย่างน่าเวทนา เฟรดเดอริคเริ่มรู้จักกับสาวไทยคนหนึ่งนามว่า ลัยลา บวรเกียรติกัมปนาท เธอเป็นคนสวย เซ็กซี่และเป็นดาวเด่นในชั้นปี ลัยลาเข้ามาตีสนิทกับเฟรดเดอริคก่อน แล้วจากนั้นไม่นานทั้งสองก็เริ่มไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยขึ้น เริ่มออกเดทและตกลงคบหาเป็นแฟนกัน โดยที่น้องชายไม่เคยเล่าให้เขาฟังเลยว่าตนมีแฟนแล้ว

ลัยลาใช้มารยาหญิงหลอกล่อให้เฟรดเดอริคหลงจนโงหัวไม่ขึ้น แต่ที่ลัยลาทำไปทั้งหมดหาได้พิศวาสในตัวเฟรดเดอริคอย่างที่แสดงออกไม่ เธอทำเช่นนี้เพียงเพราะต้องการให้คนเก่งอย่างเขาช่วยในเรื่องการทำวิทยานิพนธ์ก่อนจบเท่านั้น สุดท้ายวิทยานิพนธ์ของเธอก็ผ่านไปได้อย่างสวยงาม เมื่องานของเธอบรรลุเป้าหมายเธอก็จัดการสลัดเขาทิ้งอย่างไม่ใยดี ทำราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักกัน เฟรดเดอริคพยายามเฝ้างอนง้อและถามไถ่ว่าตนทำอะไรผิด เธอก็ไม่แยแสไล่ตะเพิดเขาอย่างไม่ไว้หน้า ซ้ำร้ายยังควงลูกชายท่านรัฐมนตรีมาเย้ยอย่างไม่แคร์ความรู้สึก

แกแน่ใจนะว่ายัยหน้าจืดนี่ เป็นสาเหตุให้น้องชายฉันตาย เบอนันเดสถามย้ำให้ชัวร์ คิ้วหนาเลิกขึ้นอย่างสงสัยใคร่รู้ ว่ารูปที่เขากำลังดูอยู่คือผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมดจริงๆ ยิ่งมองหน้าผู้หญิงในรูปเขายิ่งไม่คิดว่าน้องชายตนจะหลงเธอจนโงหัวไม่ขึ้น ในสายตาเขาแล้วเธอไม่มีเค้าของความสวยเซ็กซี่เลย แถมหน้าตายังบ้านๆ ซะด้วยซ้ำ มองยังไงก็ไม่มีเสน่ห์ดึงดูดทางเพศ

ครับนาย เพราะคนชื่อลัยลา บวรเกียรติกัมปนาท มีแค่คนเดียวแน่นอนครับ ตอบผู้เป็นนายด้วยความมั่นใจว่าคราวนี้ตนทำงานไม่พลาดแน่ เพราะเขาสืบแล้วสืบอีก

ตอนแรกเดรคก็ไม่ค่อยไม่แน่ใจในประวัติของหญิงสาวเท่าที่ควร ก็เลยจ้างนักสืบมือดีมาช่วยอีกแรง แต่ผลก็ออกมาเหมือนกันคือผู้หญิงที่ชื่อและนามสกุลนี้มีเพียงคนเดียวในประเทศไทย แต่เดรคหารู้ไม่ว่าบิดาของหญิงสาวทั้งสองจงใจที่จะปกปิดประวัติของลูกสาวคนเล็ก ทำราวกับเธอไม่มีตัวตนมาตั้งแต่เกิด ส่วนรูปที่เขาได้มามันมาจากเว็ปไซส์แนะนำร้านขนมไทยแห่งหนึ่ง จึงทำให้ข้อมูลที่ได้มาผิดพลาดไปซะหมดทุกอย่าง

งั้นแกให้คนของเราไปจับตัวหล่อนมาให้ฉัน ด่วนที่สุด ออกคำสั่งด้วยเสียงเหี้ยมโหด เขาจะไม่ทนรออะไรอีกแล้วความแค้นทั้งหมดจะต้องได้รับการสะสางในเร็ววัน

ครับ เลขาหนุ่มค้อมหัวรับคำแล้วก้าวออกไปจากห้องทันที

หึยัยปีศาจ แล้วเธอจะได้รู้ว่านรกบนดินมันเป็นยังไง เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่คนเดียว มองหน้าหญิงสาวที่ปรากฏในรูปถ่ายด้วยสายตาอาฆาตแค้น ก่อนจะกำกระดาษใบนั้นจนยับยู่ยี่แทบเป็นผุยผงในอุ้งมือใหญ่

 

กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

บริษัทนี้เป็นบริษัทที่สามแล้วที่โรฮันนาตัดสินใจตบเท้าเข้ามาสมัครงานในวันนี้ เดินย่ำต๊อกหาสมัครงานจนส้นรองเท้าสึกไปสองคู่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะได้งานทำซักที งานสมัยนี้มันหายากยิ่งกว่าหาทองซะอีก มันเป็นเพราะวุฒิการศึกษาของเธอต่ำหรือเป็นเพราะอะไรกันแน่ หญิงสาวได้แต่นั่งทอดถอนใจและแอบครุ่นคิดอยู่คนเดียวเงียบๆ

กรอกใบสมัครทิ้งไว้ แล้วทางเราจะติดต่อกลับไปนะคะ นี่คือคำตอบที่เธอได้รับจากห้าบริษัทเป็นอย่างน้อย ในรอบสามวันที่ตระเวนไปหางานทำ

วันนี้เป็นวันที่สี่แล้วที่โรฮันนาออกมาเดินย่ำเท้าหาสมัครงาน ร่อนใบสมัครไปหลายที่แต่ผลก็คือ บริษัทที่เธอไปสมัครไว้ไม่มีใครโทรมาเรียกสาวน้อยผู้อาภัพไปสัมภาษณ์งานเลยแม้แต่ที่เดียว ถึงกระนั้นหญิงสาวก็ยังไม่ถอดใจ ไปกรอกใบสมัครไว้ทุกที่ที่มีการประกาศรับพนักงานวุฒิปริญญาตรี

ไม่ว่าจะได้งานในตำแหน่งอะไรโรฮันนาก็พร้อมที่จะทำมันอย่างตั้งใจ ขอเพียงแค่บริษัทเหล่านั้นให้โอกาสเธอได้เข้าไปทำงาน การโดนปฏิเสธทำให้หญิงสาวถึงกับเดินคอตกน้ำตาซึมออกมา น้อยใจในโชคชะตาของตัวเองเหลือเกิน เธอก็แค่หวังว่าจะออกมาหางานทำ เพื่อจะได้มีเงินเก็บไว้เลี้ยงตัวเองในอนาคต ลำพังเงินจากร้านขนมไทยอย่างเดียวคงจะไม่พอใช้จ่าย เพราะไหนจะต้องเจียดเงินที่ได้มาในแต่ละวันให้ลูกจ้างที่เธอจ้างมาช่วยงานอีก

ร่างบางเดินลงจารถเมล์ กำลังจะไปเรียกวินมอเตอร์ไซค์ที่หน้าปากซอยให้เข้าไปส่งที่บ้าน ก็มือใครคนหนึ่งยื่นวัตถุสีดำมาจี้ที่เอวบางซะก่อน

อ๊ะ!” อุทานเสียงดัง สะดุ้งโหยงสุดตัว อยากจะร้องไห้ออกมาให้ก้องโลกนัก ทำไมชีวิตเธอมันถึงได้ซวยซ้ำซวยซ้อนอย่างนี้ ทำไมมันถึงมีแต่เรื่องร้ายๆ ถาโถมเข้ามาไม่รู้จักจบจักสิ้น เธอทำผิดอะไรหนักหนาใยสวรรค์ถึงได้ลงโทษไม่หยุดไม่หย่อนเช่นนี้

ถ้าไม่อยากถูกยิงไส้แตก อย่ากระโตกกระตากไปคุณผู้หญิง คนร้ายเอาเจ้ามัจจุราจกระบอกดำจ่อเข้าที่เอวบาง แล้วกระซิบขู่ น้ำเสียงของมันเหี้ยมเกรียมจนหญิงสาวขนลุกซู่

ยะอย่าทำอะไรฉันเลย นายอยากได้อะไรก็เอาไป ฉันยอมแล้ว เจ้าของใบหน้าซีดเผือด ตัวสั่นงันงก รีบบอกชายร่างยักษ์ที่ยังไม่เห็นหน้าด้วยท่าทางหวาดกลัวจนแทบสิ้นสติ

หึหึเงินน่ะเรามีเยอะแล้ว ไม่ต้องการ มันพูดกลั้วหัวเราะข้างหูราวกับขบขันเสียเต็มประดา

แล้วพะพวกแกเป็นใคร ต้องการอะไรจากฉัน รวบรวมสติแล้วถามกลับไปอย่างหวาดๆ

อย่าถามมาก ไปกับเราซะดีๆ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว ตวาดเบาๆ แล้วรุนหลังให้หญิงสาวเดินไปขึ้นรถที่จอดรออยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

ไม่นะ ปล่อยฉัน ชะช่วยด้วย พยายามขืนตัวออกจาการจับกุม ดิ้นขลุกขลักยื้อยุดจะวิ่งหนีออกจากรัศมีอันตราย ลนลานที่จะหาทางให้คนช่วย

บอกให้หยุดแหกปากไงล่ะ!” ตวาดลั่นด้วยความโมโห มือแข็งล็อคตัวเธอไว้จนกระดูกแทบหัก

ช่วยด้วยค่ะ ฉันถูกลักพาตัว โรฮันนายังคงตะโกนขอความช่วยเหลือ แต่เหมือนโชคจะไม่เข้าข้างคนใกล้ชะตาขาดซะเลย เพราะไม่มีใครให้ความสนใจเสียงเรียกแม้แต่คนเดียว ต่างคนต่างขวักไขว่แย่งกันเบียดเสียดขึ้นรถเมลล์ที่มาถึงพอดี

จัดการ หัวหน้าใหญ่บุ้ยใบ้ให้ลูกน้องโป๊ะยาสลบลงบนจมูกน้อย

ช่วยด้วย อุ๊บ!” ร่างบางดิ้นพล่านขัดขืน ก่อนที่จะอ่อนระทวยสิ้นฤทธิ์ลง

จากนั้นชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ก็นำร่างไร้สติของเชลยสาว มุ่งตรงไปขึ้นเครื่องเพื่อนำไปส่งถึงอุ้งมือของผู้เป็นนายตามบัญชาการ

ก่อนที่นกเหล็กลำใหญ่จะทะยานขึ้นฟ้าบินถลาไปสู่จุดหมาย หนึ่งในชายฉกรรจ์หน้าโหดก็กดโทรศัพท์ต่อสายไปรายงานผู้เป็นนาย

ตี๊ดๆๆๆ

เบอนันเดสกำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานของที่บ้านด้วยสีหน้าเครียดเขม็ง เพราะภายในจิตใจมีแต่เรื่องราวการตายของน้องชายคอยวนเวียนเข้ามารบกวน สมาธิที่ควรจะจดจ่ออยู่กับงานจึงเหมือนขาดๆ หายๆ เมื่อเห็นสายเรียกเข้าเป็นสายจากลูกน้องที่เขาสั่งให้ไปทำงานสำคัญ ก็รีบกดรับสายเร็วไว

เออว่าไง เสียงถามห้วนจัด

นายครับได้ตัวเธอมาแล้วครับ รายงานผู้เป็นนายด้วยน้ำเสียงแข็งขัน

ดีมาก ชายหนุ่มยิ้มด้วยความพอใจ

นายจะให้พวกผมเอาเธอไปส่งที่ฟาร์มเลยหรือเปล่าครับ ถามไถ่ถึงความประสงค์ เพื่อที่พวกเขาจะได้จัดการให้ถูกใจเจ้านายจอมเนี๊ยบ

ใช่ เอาเธอไปขังไว้ที่แอฟริกา แล้วอย่าให้หนีไปได้ล่ะ สั่งเสียงเข้มพร้อมเผยอยิ้มเหี้ยมที่มุมปาก ในที่สุดผู้หญิงสารเลวคนนั้นก็มาอยู่ในกำมือเขาจนได้ ทีนี้แหละเธอจะได้รับโทษทัณฑ์อย่างสาสม เขาไม่เอาเธอมาสบายที่สวิตเซอร์แลนด์หรอก คนอย่างเธอมันต้องอยู่ที่ทุรกันดารและดิบเถื่อนไร้ทางหนีเช่นแอฟริกาถึงจะเหมาะ

ครับนาย ลูกน้องรับคำนายแข็งขัน แล้วรีบหันไปสั่งนักบินทันทีว่าจุดหมายปลายทางของทั้งหมดคือที่ใด

เมื่อจบบทสนทนากับลูกน้อง ที่เขามอบหมายให้ไปจับตัวผู้หญิงแพศยาคนนั้นมาสำเร็จโทษ เบอนันเดสก็รีบก้าวยาวๆ เดินออกจากห้องทำงานมาสั่งเลขา

ไอ้เดรค บอกกัปตันให้เตรียมเอาเครื่องออก คนฟังถึงกับงงกับคำสั่งของของผู้เป็นนาย ทั้งที่ในตารางงานไม่น่าจะต้องใช้เครื่องในวันนี้

นายจะไปไหนครับ ไม่มีในกำหนดการนี่นา เดรคอดที่จะถามด้วยความสงสัยไม่ได้ แต่ท้ายประโยคเหมือนจะพูดกับตัวเองซะมากกว่า

ไปแอฟริกา ตอบด้วยเสียงห้วนๆ เขาตั้งใจจะเอาเธอไปขังไว้ที่ฟาร์มอันทุรกันดาร ที่ตั้งอยู่ห่างไกลจากความเจริญ รายล้อมไปด้วยอันตรายรอบด้านและสรรพสัตว์นาๆ ชนิด หากเธอคิดจะหนีสิ่งที่จะพาเธอเล็ดลอดไปได้คือวิญญาณเท่านั้น

ไปทำไมครับ?” เลิกคิ้วถามอีกหน ฟังคำตอบแล้วยิ่งมึนเข้าไปอีก เพราะช่วงนี้นายมีประชุมแทบทุกวัน แล้วทำไมต้องบินไปฟาร์มแบบปัจจุบันทันด่วนเช่นนี้ด้วย

จะไปดูหน้านังเชลยซะหน่อย

แต่พรุ่งนี้นายมีประชุมกับผู้ถือหุ้นนะครับ เตือนความจำของผู้เป็นนายเสียงเบา เพราะเกรงว่าจะโดนตวาดที่กล้าไปขัดใจคนอารมณ์ร้าย

ฉันรู้แล้วน่าไอ้เดรค พรุ่งนี้เช้ากลับมาก็ยังทัน เบอนันเดสตวัดตาคมใส่คนถามนั่นถามนี่ด้วยแววตำหนิ ไม่ค่อยพอใจที่เลขาของตนเอาแต่ซักไซ้อยู่ได้ มันจะสงสัยอะไรนักหนา.....

 

เอาล่ะซี้!!! พ่ออสูรร้ายจับนางเอกของเราไปแล้วนะจ๊ะ ทีนี้ก็ต้องไปตามลุ้นว่าอสูรจะลงทัณฑ์เชลยยังไง เอาใจช่วยหนูหยีของเราด้วยนะจ๊ะ ชีวิตนางน่าสงสารเอ้า ใครอยากอ่านต่อเม้นท์และโหวตมาให้กำลังใจกันด้วยจ้า อย่าทำตัวเป็นนักอ่านเงานะคะ เรื่องนี้ไม่มีคนเมนท์เลย ทำเอาไม่อยากอัพต่อ ไม่สนุกหรือว่ายังไงน้อ มากระซิบบอกกันได้นะคะ ^^    

E-BOOK ‘ดั่งต้องมนตร์อสูร จะวางขายใน MEB ประมาณเดือนต้นเดือนพฤศจิกายน นะจ๊ะ เอฝากด้วยจ้า^^  

 

ฝาก E-BOOK ภายใต้นามปากกา พราวนภาด้วยนะคะ

  

                 พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

        แสดง 4 - 4
วันที่โพสต์ :  19 ก.ค. 2559 13:14    วันที่อัพเดท :   16 มี.ค 2560 10:17    › จำนวนผู้เข้าชม 414901 คน
   › คะแนนโหวต 1215 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :