นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ดั่งต้องมนตร์อสูร (ฉบับ E-BOOK)...NC25+++ (พระเอกโหด ดิบเถื่อน เเละหื่นมาก)    by พราวนภา/เนตรอัปสรา
ชื่อตอน โหด ดิบ เถื่อน (30%)...จูบเอาๆ >///<


 

 

 

จากที่ตั้งใจจะกลับในค่ำวันนั้น เบอนันเดสกลับเปลี่ยนใจยังอยู่ตรวจงานที่ฟาร์มต่ออีกหนึ่งอาทิตย์ อีกอย่างเขาก็ต้องการควบคุมความประพฤติของเชลยสาวไปในตัว ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่เขาสั่งให้เธอทำโน่นทำนี่สารพัด เอาอาเทอร์มาคุมไม่พอวันไหนเขาว่างเขาก็จะไปคุมเธอด้วยตัวเอง กลั่นแกล้งจนโรฮันนาแทบจะไม่ได้หยุดหายใจหายคอ ให้ออกไปทำงานตากแดดจนผิวที่เคยขาวผ่องเริ่มกลายเป็นสีแทน

ขณะที่เบอนันเดสกำลังซักถามผู้จัดการเกี่ยวกับผลผลิตในฟาร์ม และการปรับปรุงสายพันธุ์ข้าวโพดให้ทนต่อแมลง ก็มีคนวิ่งมารายงานว่าเจ้าของฟาร์มข้างๆ มาขอดูพ่อพันธุ์ม้า เพื่อนำไปผสมพันธุ์กับม้าสาววัยแรกรุ่นในฟาร์มของเขา ชายหนุ่มจึงเดินมาหาแขกที่คอกม้าพร้อมผู้จัดการฟาร์มทันที

พอเดินมาถึงบริเวณคอกม้า เบอนันเดสชะงักเท้าเพียงนิด เงี่ยหูฟังก็ได้ยินเสียงของหญิงสาวกำลังคุยอย่างออกรสกับแขกของเขา มีเสียงหัวเราะดังออกมาจากคนทั้งสองเป็นระยะ เจ้าของใบหน้าบึ้งตึงกัดฟันกรอด เขาสั่งให้แม่ตัวดีมาทำงานแต่ไม่วายมาทำร่านหัวร่อต่อกระซิกทำระริกระรี้กับแขกของเขา งามหน้านัก

คุณลัยลาเก่งนะครับ ตัวเล็กแค่นี้ทำงานได้หลายอย่างเชียว เบอร์ตันเจ้าของฟาร์มข้างๆ กำลังเอ่ยชมหญิงสาวด้วยท่าทางนับถือ เขาสุดแสนจะทึ่งเมื่อเธอเล่าให้ฟังว่าในหนึ่งวันเธอทำหน้าที่อะไรบ้าง

อุ๊ยคุณเบอร์ตันก็ชมเกินไปค่ะ โรฮันาหัวเราะน้อยๆ กับเจ้าของฟาร์มหนุ่มหล่อ

ผู้ชายคนนี้ดูท่าทางเป็นมิตร ไม่มีพิษมีภัยอะไร เธอจึงรู้สึกพูดคุยได้สบายใจและอยากเป็นเพื่อนกับเขา เพราะว่าอยู่ที่นี่โรฮันนาแทบจะไม่ได้สุงสิงกับใครเลย

อะแฮ่ม!” เบอนันเดสกระแอมเบาๆ ขัดวงสนทนาที่กำลังเข้าขา พร้อมส่งรังสีอำมหิตมาให้โรฮันนาเป็นระยะ

อ้าวสวัสดีครับคุณเบอนันเดส แขกเอ่ยทักเจ้าของไร่หนุ่มด้วยรอยยิ้มกว้างอย่างเป็นมิตร

สวัสดีครับคุณเบอร์ตัน ทักทายตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ

เบอนันเดสกับเจ้าของฟาร์มข้างๆ คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี ถึงจะทำฟาร์มเลี้ยงสัตว์เหมือนๆ กันแต่ก็ไม่คิดจะเป็นคู่แข่ง เพราะฝั่งนั้นทำฟาร์มเป็นธุรกิจการท่องเที่ยวมากกว่าที่จะส่งออกอาหารสัตว์ สองฟาร์มจึงมีมิตรไมตรีอันดี ต่างถ้อยทีถ้อยอาศัยกันมาตลอด

ผมว่าจะมาขอดูม้าพันธุ์ของคุณ ไปเป็นคู่ตุนาหงันให้นังแองเจิ้ลของผมซะหน่อย ตอนนี้มันกำลังอยู่ในอารมณ์เปลี่ยวสุดใจขาดดิ้น เบอร์ตันกล่าวด้วยท่าทางขี้เล่น

ตามสบายนะครับคุยกับเชสได้เลย ผมขอตัวก่อนครับ ส่วนเธอตามฉันมานี่ลัยลา พยักหน้ารับกับแขกหนุ่ม แล้วยกหน้าที่ที่เหลือให้ผู้จัดการไร่ทำแทน หันมาเรียกโรฮันนาให้เดินตามตัวเองไปอีกทาง

ค่ะ โรฮันนารับคำเสียงเบา เมื่อเห็นเขาจิกตาใส่ออกคำสั่งก็เกิดเสียวสันหลังวาบ กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เพราะไม่รู้ว่าตนทำอะไรให้เขาไม่พอใจขึ้นมาอีก

ร่างระหงเดินตามชายหนุ่มมาถึงชายป่าอีกด้าน ห่างไกลจากพวกคนงาน มีเพียงแพะที่กำลังยืนเลาะเล็มหญ้าอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล แล้วมาหยุดลงใต้ต้นไม้ใหญ่ ชะงักเท้าลงแล้วหันมามองหญิงสาวอย่างเหยียดๆ ตั้งแต่หัวจรดเท้า

เธอนี่มันร่านจริงๆ นะ ฉันสั่งไม่ไห้ไปอ่อยคนงานในฟาร์ม เธอก็สะเออะไปอ่อยแขกของฉัน ดวงตาวาวโรจน์ เหน็บแนมหญิงสาวด้วยความรังเกียจ

ก็แล้วแต่คุณจะคิดแล้วกัน ความคิดของคุณมันดีนักนี่ โรฮันนาไม่แยแสไปกับคำพูดของเขา เพราะยังไงเธอก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาว่าอยู่แล้ว

แพศยา!” เสียงคำรามกระหึ่มดังออกมาจากริมฝีปากหยัก กำหมัดจนเส้นเลือดปูดโปน แล้วสืบเท้าเข้าหาร่างบางด้วยท่าทางมั่นคง หญิงสาวมองเขาอย่างระแวดระวังค่อยๆ ถอยหลังไปทีละก้าว มองสบนัยน์ตาเกรี้ยวกราดไม่หลบ

ไอ้เลว ไอ้คนใจทราม ไอ้ฝรั่งบ้า ตะเบ็งเสียงด่าทอไม่ขาดปาก

แล้วก็ต้องถูกสกัดวาจาสามหาวด้วยการลงทัณฑ์ของอสูรร้าย ชายหนุ่มกระแทกปากกระด้างตะโบมจูบรุนแรง แล้วลากเธอไปกระแทกกับต้นไม้ใหญ่ ก้มลงทำโทษคนปากดีอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง หญิงสาวพยายามดิ้นรนทุบตี จิกปลายเล็บลงบนกล้ามเนื้ออกบึกบึน มือใหญ่จึงรวบมือเธอไว้ แล้วกระแทกปากลงไปอย่างถนัดถนี่

จากที่จะสั่งสอนกลายเป็นติดใจในรสหวานปานน้ำผึ้งรวงจากโพรงปากของเชลยสาว ร่างบางพยายามส่ายหน้าหนี เขาจึงตรึงท้ายทอยสลวยไว้ให้รับจุมพิตร้อนแรง ซาบซ่าน ริมฝีปากช่ำชองเฝ้าเคล้นคลึงกลีบปากหวานจนแทบชอกช้ำ คนที่ไม่เคยโดนจุมพิตมาก่อนในชีวิตถึงกับเคลิ้ม ตัวอ่อนระทวย จูบตอบเขาอย่างเงอะๆ งะๆ ครางแผ่วในลำคอ และยอมยืนนิ่งให้เขาจูบเอาจูบเอาอย่างมึนงง เมื่อเขาปล่อยมือให้เป็นอิสระ คนไร้เดียงสาก็เลื่อนแขนเรียวไปโอบกอดลำคอหนาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว

โอ๊ย!” โรฮันนาร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บ เมื่อเขาสะบัดร่างเธอออกจากอ้อมกอดราวกับรังเกียจนักหนา ร่างบางไม่ทันตั้งตัวจึงเซถลาลงไปก้นกระแทกพื้นดินแข็งๆ

จูบแค่นี้ทำเป็นอ่อนระทวย ไม่ต้องทำมาเป็นไร้เดียงสาหรอกน่า มันน่าสะอิดสะเอียน เบอนันเดสเหยียดปากค่อนแคะหญิงสาว แสนจะสมเพชที่เธอทำท่าเหมือนไม่เคยโดนจูบมาก่อน

เลว!” กัดฟันบริภาษเสียงสั่น ยกมือเช็ดรอยจุมพิตออกจากริมฝีปากเจ่อจนแดงก่ำ ทั้งเจ็บใจและอายที่เผลอไปหลงระเริงกับจูบบ้าคลั่งนั่น

เลวเหรอ เธอต่างหากล่ะที่เลว เบอนันเดสคำรามเสียงต่ำ

กระตุกข้อมือเล็กของคนที่แหงนหน้าคอตั้งบ่าตะโกนด่าทอเขาปาวๆ ร่างบางปลิวไปปะทะแผงอกหนั่นแน่นอีกครั้ง ก้มลงตะโบมจูบอย่างดุเดือดกระแทกกระทั้น จนริมฝีปากจิ้มลิ้มบิดเบ้ไปตามแรงดูดดึงของริมฝีปากกระด้าง ฟันแหลมคมจงใจขบกัดขอบปากล่างจนเลือดแทบไหล โรฮันนาพยายามถีบถองจนหอบฮัก ทั้งเจ็บใจทั้งโมโหใบหน้างามแดงก่ำไปหมด

ไอ้เลว ไอ้ชั่ว ใจหยาบ อุ๊บ!” เสียงบริภาษทั้งน้ำตาดังลั่นชายป่า หญิงสาวกำหมัดมองเขาด้วยสายตาเคียดแค้น แต่แล้วคำด่าที่กำลังตามมาก็ถูกเขาหยุดลงด้วยริมฝีปากหยักอีกครั้ง คราวนี้เขาดันตัวเธอไปติดกับต้นไม้

โรฮันนาขบเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น ฝ่ามือแข็งบีบเข้าที่ปลายคางมนจนปากจิ้มลิ้มเผยอออกจากกัน เขาแทรกลิ้นร้อนชื้นฉ่ำของตัวเองทะลวงเข้าไป เสียงลมหายใจเต็มไปด้วยความกระหายปนกรุ่นโกรธของชายหนุ่ม ดังก้องอยู่ในหูจนเธอขนลุกเกรียว มือหนารั้งบั้นเอวเข้ามาแนบชิดมากขึ้น

เบอนันเดสจูบเอาจูบเอาด้วยความลืมตัว แม้ว่าโรฮันนาจะเลี่ยงหลบเพียงใดเขาก็ยังตามประชิดรุกไล่ไม่เลิกรา จูบแสนทรงพลังแทบจะสูบวิญญาณเธอออกไปจากร่าง ยากจะต้านทานความหวามไหวที่เขาสร้างสรรค์ขึ้น เพียงครู่ร่างที่ต่อต้านอย่างเอาเป็นเอาตายก็อ่อนแรงลงยอมให้เขาจูบอย่างเต็มใจ ไม่นานเขาก็ถอนปากออกอ้อยอิ่งให้เธอหายใจเอาอากาศเข้าปอด

คนใจทราม ไอ้คนถ่อย!” โรฮันนาตะโกนด่าเขาทั้งที่ยังหอบตัวโยน คำด่าสุดแรงของเธอทำให้เขาฉุนขาดขึ้นมาอีกรอบ

ปากดีนักใช่ไหม ปากดีมันก็ต้องเจอแบบนี้

 

อ๊ายยยยยสรุปพ่ออสูรร้ายจะโหดหรือจะหื่นกันแน่ แต่ที่แน่ๆ ที่จูบนางเอกซะดูดดื่มแบบว่าจูบเอาๆ คือพ่อเจ้าประคุณหึงเชลยสาวของเราแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว อิอิบอกนิดนึงอาจจะมีคำผิดและข้อผิดพลาดเนื่องจากเป็นต้นฉบับที่ยังไม่ได้รีรไทท์นะจ๊ะ ^^    

E-BOOK ‘ดั่งต้องมนตร์อสูร จะวางขายใน MEB ประมาณเดือนต้นเดือนพฤศจิกายน หรือไม่ก็ต้นธันวาคม นะจ๊ะ เอฝากด้วยจ้า^^  

 

ฝาก E-BOOK ภายใต้นามปากกา พราวนภาด้วยนะคะ

  

พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

        แสดง 9 - 9
วันที่โพสต์ :  19 ก.ค. 2559 13:14    วันที่อัพเดท :   16 มี.ค 2560 10:17    › จำนวนผู้เข้าชม 414917 คน
   › คะแนนโหวต 1215 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :