นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ดั่งต้องมนตร์อสูร (ฉบับ E-BOOK)...NC25+++ (พระเอกโหด ดิบเถื่อน เเละหื่นมาก)    by พราวนภา/เนตรอัปสรา
ชื่อตอน โหด ดิบ เถื่อน (70%)...หุหุหุ


 

 

 

 

ไอ้เลว ไอ้ชั่ว ใจหยาบ อุ๊บ!” เสียงบริภาษทั้งน้ำตาดังลั่นชายป่า หญิงสาวกำหมัดมองเขาด้วยสายตาเคียดแค้น แต่แล้วคำด่าที่กำลังตามมาก็ถูกเขาหยุดลงด้วยริมฝีปากหยักอีกครั้ง คราวนี้เขาดันตัวเธอไปติดกับต้นไม้

โรฮันนาขบเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น ฝ่ามือแข็งบีบเข้าที่ปลายคางมนจนปากจิ้มลิ้มเผยอออกจากกัน เขาแทรกลิ้นร้อนชื้นฉ่ำของตัวเองทะลวงเข้าไป เสียงลมหายใจเต็มไปด้วยความกระหายปนกรุ่นโกรธของชายหนุ่ม ดังก้องอยู่ในหูจนเธอขนลุกเกรียว มือหนารั้งบั้นเอวเข้ามาแนบชิดมากขึ้น

เบอนันเดสจูบเอาจูบเอาด้วยความลืมตัว แม้ว่าโรฮันนาจะเลี่ยงหลบเพียงใดเขาก็ยังตามประชิดรุกไล่ไม่เลิกรา จูบแสนทรงพลังแทบจะสูบวิญญาณเธอออกไปจากร่าง ยากจะต้านทานความหวามไหวที่เขาสร้างสรรค์ขึ้น เพียงครู่ร่างที่ต่อต้านอย่างเอาเป็นเอาตายก็อ่อนแรงลงยอมให้เขาจูบอย่างเต็มใจ ไม่นานเขาก็ถอนปากออกอ้อยอิ่งให้เธอหายใจเอาอากาศเข้าปอด    

คนใจทราม ไอ้คนถ่อย!” โรฮันนาตะโกนด่าเขาทั้งที่ยังหอบตัวโยน คำด่าสุดแรงของเธอทำให้เขาฉุนขาดขึ้นมาอีกรอบ

ปากดีนักใช่ไหม ปากดีมันก็ต้องเจอแบบนี้ บีบคางมนจนปากน้อยเผยอ แล้วก้มลงกัดกลีบปากของเธอเบาๆ มองเธอตาวาวด้วยความโกรธกรุ่นปนหิวกระหาย ให้ตายเถอะ ทำไมเขาถึงอยากจูบแม่ตัวดีอีกนะ เบอนันเดสได้แต่สบถอย่างหงุดหงิดอยู่ในใจ

ฉันน่ะปากดี แต่คุณน่ะมันปากหมา ไอ้คนใจสกปรก ผลักหน้าเขาออก เค้นเสียงด่าว่าไม่ลดละ คำด่าแต่ละคำก็เพิ่งคิดสดๆ ร้อนๆ ไม่รู้อะไรดลใจให้คนยอมคนมาตลอดอย่างโรฮันนากล้าต่อปากต่อคำกับอสูรร้ายอย่างเขา

มันจะมากไปแล้วนะยัยปีศาจ กระตุกข้อมือน้อยจนร่างบางเซถลาเข้าปะทะกายแกร่ง

 ยิ่งเห็นเธอตะโกนด่าด้วยถ้อยคำที่เขารับไม่ได้ยิ่งไม่อยากจะฟัง ก้มลงมาประกบปากอวบอิ่มไม่สนใจกำปั้นที่ระดมทุบตามเนื้อตัว ทั้งโมโหทั้งหงุดหงิดกับเสียงร้องแว้ดๆ บีบเคล้นหน้าอกอวบอิ่มจนแทบแหลกเหลวคามือ เสียงครางแผ่วเพราะความเจ็บดังลอดออกมาจากลำคอน้อย

เขายิ่งย่ามใจกระตุกยิ้มที่มุมปาก กระชากเสื้อตัวสวยจนกระดุมกระเด็นหลุดไปสองเม็ด มองหน้าอกอวบอิ่มที่มีเสื้อชั้นในแสนเชยห่อหุ้มอย่างกับมันเป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดในโลก ดึงปราการตัวจิ๋วล่นลงมายิ่งทำให้พุ่มทรวงใหญ่ตั้งโดดเด่นล่อตาล่อใจ แล้วก้มลงงับยอดอกชูชันด้วยฟันอย่างแรงจนร่างบางสะดุ้งโหยง ริมฝีปากร้อนผ่าวดูดเลียหยอกเอินหน้าอกอวบอิ่ม ก่อนจะตั้งอกตั้งใจดูดดื่มเต้าทรวงอวบใหญ่ราวกับทารกที่หิวนมจัด พร้อมกับช้อนตาขึ้นมองใบหน้าแดงระเรื่ออย่างท้าทาย

คุณลัยลาครับ คุณลัยลา อยู่แถวนี้หรือเปล่าครับ?” เสียงตะโกนเรียกหาหญิงสาวของผู้จัดการไร่ ทำให้คนที่ตกอยู่ในภวังค์พิศวาสหลับตากลั้นใจระงับอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน กัดลำคอระหงทำรอยไว้หนึ่งที แล้วรีบผลักร่างบางกระเด็นไปติดต้นไม้จนดังอัก

รสชาติไม่เลวนี่ เลียริมฝีปากแล้วมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เขายอมรับในวินาทีนี้ว่าผิวของเธอเนียนนุ่มน่าสัมผัส กลิ่นของเธอหอมหวนรัญจวนใจ นี่สินะที่ทำให้น้องชายเขาหลงใหลผู้หญิงคนนี้จนหัวปักหัวปำ เธอมันนังแม่มดชัดๆ

          เลว!” น้ำเสียงกราดเกรี้ยวบริภาษลั่น มือสั่นระริกรีบติดกระดุมเสื้อให้เข้าที่เข้าทาง พร้อมทั้งสายตาสอดส่องมองหาทางหนีทีไล่ แต่เขาก็มาประชิดตัวอีกครั้งซะแล้ว แถมยังยื่นมือสากมาบีบขยำหน้าอกเธออย่างจาบจ้วงหยาบคาย โรฮันนารีบผลักอกเขาออกแล้วง้างฝ่ามือขึ้นหมายจะตบหน้ายียวนให้หายแค้นเคือง

เอาสิตบสิ คราวนี้เธอได้เป็นเมียฉันตรงนี้แน่ หรือว่าชอบเปลี่ยนบรรยากาศ ฮึฉันลืมไปว่าคนอย่างเธอมันหน้าด้านหน้าทนอยู่แล้วนี่ ยื่นหน้าลงมาหาเธอด้วยความเต็มใจพร้อมท้าทายเสียงเย็น เดินย่างสามขุมเข้าหาเหมือนจะทำอย่างที่พูดจริงๆ

“….” โรฮันนาลดมือลงด้วยอาการฮึดฮัด เจ็บใจที่ไม่สามารถทำอะไรเขาได้ กัดฟันขมุบขมิบปากด่าเขาด้วยความเดือดดาลและอัดอั้นตันใจ อยากจะกรี๊ดออกมาให้ดังๆ นัก

หึ หึติดใจรสจูบฉันก็บอกมาเถอะ แต่เสียใจนะเธอคงไม่ได้ลิ้มลองมันอีก เพราะฉันคงทนกลิ่นเหม็นเน่าของเธอไม่ไหว คนหลงตัวเองหัวเราะเยาะในลำคอ แล้วพูดจาถากถางเธอด้วยวาจาแสลงหู

ไอ้หน้าหนวด ไอ้คนใจสกปรก หญิงสาวใช้มือเช็ดตามใบหน้า ลำคอ และปากเจ่อ ราวจะลบสัมผัสอันน่าสะอิดสะเอียนของเขาออก เห็นอย่างนั้นเบอนันเดสยิ่งบิดริมฝีปากสมเพช ทำมาเป็นรังเกียจสัมผัสของเขาทีเมื่อกี้ยังร้องครางอยู่เลย มารยาสารไถยได้โล่จริงๆ ผู้หญิงคนนี้

หึหึไม่ใช่เพราะหนวดของฉันเหรอ ที่ทำให้เธอครวญครางดังลั่นอยู่เมื่อกี้ คำถามของเขาทำให้โรฮันนาถึงกับสะอึก เมื่อกี้เธอรู้สึกแปลกๆ อย่างที่เขาว่าจริงๆ แถมยังมัวแต่ยืนอึ้งให้เขาดูดหน้าอกหน้าใจโดยไม่คิดจะปัดป้องอีก ยิ่งคิดยิ่งอยากจะเอาหัวมุดดินแข็งๆ ไปโผล่ที่ประเทศไทยนัก

ทุเรศ!” ยังคงร้องด่ากลบเกลื่อนความอายของตัวเองไม่หยุด เจ็บใจจนน้ำตาไหลออกมา ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีผู้ชายคนไหนมาปล้นจูบปล้นกอดเธอแบบนี้มาก่อน แถมนี่ยังเป็นจูบแรกในชีวิตสาวเสียอีก

หุบปาก แล้วไปทำงานซะ ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหว ไป๊!” ชี้หน้าไล่ตะเพิดหญิงสาวเสียงดัง โรฮันนาไม่รอให้เขาตวาดเป็นครั้งที่สอง ร่างน้อยหันหลังวิ่งออกไปจากบริเวณนั้นทั้งน้ำตา

โรฮันนามาหยุดสะอื้นเบาๆ ที่ข้างคอกม้า ใครจะปากคอเราะร้ายเกินผู้ชายคนนี้ไม่มีอีกแล้ว พอเปิดปากก็สวดเธอยับทันที ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วเธอไปทำเวรทำกรรมอะไรให้เขานักหนา ชาตินี้จึงได้มาตามจองล้างจองผลาญกันถึงเพียงนี้ หญิงสาวได้แต่คิดอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ.....

 

หุหุหุสรุปใครติดใจจูบใครกันแน่ พ่อเจ้าประคุณถึงได้กระชากคนที่ตัวเองบอกว่าเกลียดนักเกลียดหนามาจูบเอาๆ ประหนึ่งอดอยากปากแห้งมาแรมปี 555…ยังมีอะไรที่สนุกกว่านี้อีกเยอะ พ่ออสูรจะทรมานเชลยชนิดแบบบไม่ให้ได้หายใจหายคอ เอ้าใครอยากอ่านก็เม้นท์และโหวตมาให้กำลังใจกันบ้างนะคะ เม้นท์ไม่ค่อยมีทำเอาคนเขียนไม่อยากจะอัพต่อเลยจ้า ยังไงก็อย่าทำตัวเป็นนักอ่านเงานะจ๊ะ ^^

***บอกนิดนึงอาจจะมีคำผิดและข้อผิดพลาดเนื่องจากเป็นต้นฉบับที่ยังไม่ได้รีไรท์นะจ๊ะ

E-BOOK ‘ดั่งต้องมนตร์อสูร จะวางขายใน MEB ประมาณเดือนต้นเดือนพฤศจิกายน หรือไม่ก็ต้นธันวาคม นะจ๊ะ เอฝากด้วยจ้า^^  

หากเห็นเออัพนิยายขึ้นหน้าหนึ่งบ่อยๆ ก็ไม่ต้องแปลกใจนะคะ อัพสถานะ แต่เนื้อหาเท่าเดิมนะคะ ไม่ได้มีเจตนาปั่นยอดวิว แต่อยากให้คนที่ยังไม่เคยอ่านได้เห็นนิยายของเอ และลองเปิดใจอ่านนิยายของเอดูบ้าง กรุณาอย่ารำคาญกันเด้อ^^    

 

ฝาก E-BOOK ภายใต้นามปากกา พราวนภาด้วยนะคะ

  

พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

 

        แสดง 10 - 10
วันที่โพสต์ :  19 ก.ค. 2559 13:14    วันที่อัพเดท :   16 มี.ค 2560 10:17    › จำนวนผู้เข้าชม 414891 คน
   › คะแนนโหวต 1215 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :