นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ดั่งต้องมนตร์อสูร (ฉบับ E-BOOK)...NC25+++ (พระเอกโหด ดิบเถื่อน เเละหื่นมาก)    by พราวนภา/เนตรอัปสรา
ชื่อตอน โหด ดิบ เถื่อน (100%)...อ๊ายยยยยย


 

 

 

 

ตอนสายวันถัดมา

ลัยลา ลัยลา!!!” เบอนันเดสตะเบ็งเสียงเรียกเชลยสาวทันทีที่ทานอาหารเช้าเสร็จ เสียงเรียกหาดังลั่นบ้านเช่นนี้ทุกวัน

ช่วงที่เขามาอยู่ที่นี่ ชายใจอสูรก็ไม่ยอมให้เธอได้เอาก้นติดพื้นถึงสิบนาทีเลยด้วยซ้ำ สั่งให้ไปทำงานตากแดดเปรี้ยงๆ จนผิวที่เคยผุดผ่องเป็นยองใยคล้ำลงไปถนัดตา จับจอบจับมีดจนมือหยาบกร้านและพุพองไปหมด

คะ คุณเบอนันเดส คนที่ยังกินข้าวไม่อิ่มรีบวิ่งกระหืดกระหอบมาตามเสียงเรียก รีบจนข้าวที่เพิ่งกินไปไม่ได้กี่คำแทบออกมาทางเดิม หอบตัวโยนยกมือขึ้นทุบอกตัวเองเบาๆ เพราะเหมือนจะสำลักข้าว

ฉันสั่งให้ไปทำความสะอาดห้องสมุดเมื่อวาน ทำไมถึงยังไม่ไปทำห๊ะ คาดคั้นหญิงสาวด้วยท่าทางวางอำนาจ รอคำตอบด้วยสายตาหาเรื่องเต็มที่

เมื่อวานมันค่ำก่อน ฉันเลยยังไม่ได้ทำค่ะ ตอบคำถามจอมวายร้ายเสียงเบา โรฮันนาแสนจะเบื่อหน่ายกับความช่างสั่งของเขา วันๆ เอาแต่กลั่นแกล้งเธอตลอดเวลา กลัวเธอจะขาดใจตายช้าหรืออย่างไรกัน

เมื่อวานที่เธอไม่มาทำเพราะมัวแต่ไปอาบน้ำให้ม้าอยู่จนค่ำ พอเงยหน้าขึ้นมาพระอาทิตย์ก็ตกดิน ถึงเวลาทำอาหารเย็นพอดี จึงต้องพักเรื่องทำความสะอาดห้องสมุดไว้ก่อน กะว่าจะไปทำเช้าวันนี้ แต่ก็มาเกิดเรื่องซะก่อนนี่แหละ

งั้นก็รีบไปทำ ให้มันเสร็จก่อนสามโมงเช้า

ห๊าาสามโมงเช้า นี่คุณจะบ้าเหรอ?” โรฮันนาลากเสียงยาวมองเขาแทบตาถลน ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เขาพูดออกมา ทำท่าเหมือนจะตายเสียให้ได้ จะไม่ให้เธอทำหน้าแบบนั้นได้ยังไง ก็ห้องสมุดเขาใหญ่กว่าห้องนอนเธอสามห้องรวมกันซะอีก หนังสือในห้องก็มีเป็นพันๆ เล่ม แล้วจะให้เธอทำเสร็จเพียงไม่กี่ชั่วโมงคนเดียวได้อย่างไรไหว คนนะไม่ใช่หุ่มยนต์จะได้ตั้งโปรแกรมได้

ฉันสั่งเธอก็ต้องทำ เบอนันเดสบอกเสียงเรียบ

ค่ะ คนไม่มีสิทธิค้านได้แต่พยักหน้ารับด้วยสายตาละห้อย ถอนหายใจออกมาเสียงดังพรืด

ทำให้สะอาดล่ะ แล้วฉันจะมาตรวจ สั่งเสร็จก็หมุนตัวออกไปจากห้องสมุดทันที

โรฮันนารีบวิ่งไปหาอุปกรณ์มาทำความสะอาดโดยด่วน เพราะคาดว่าอีกไม่นานเขาต้องเดินมาดูแน่ จัดหนังสือไปก็บ่นให้เขาไป ขนาดทำความสะอาดผ่านไปเป็นชั่วโมงแล้ว มันยังไม่ได้ครึ่งนึงของห้องสมุดเลย ยิ่งคิดยิ่งท้อใจไม่แคล้วเธอคงต้องโดนเขาด่าอีกเป็นแน่วันนี้

ไม่นานชายหนุ่มก็เดินมาดูเชลยสาว เธอกำลังนั่งยองๆ โก่งโค้งบั้นท้ายกลมกลึงอวดสายตา ถูพื้นอยู่ได้เป็นนานสองนาน เห็นใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยหยาดหงื่อไคล ผมเผ้ายุ่งเหยิง ก็ยิ้มอย่างพอใจ พอเธอยืนขึ้นเขาจึงเดินเข้าไปหาอย่างเงียบกริบ

ลัยลา มาถูตรงนี้ด้วยสิ มันยังเป็นรอยอยู่เลย กำลังถูพื้นอย่างขะมักเขม้นก็ต้องสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ เพราะไม่รู้ว่าเขามายืนอยู่ข้างหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ รีบยกถังน้ำและไม้ถูพื้นเดินไปถูตรงที่เขาบอกทันที

เออเอาหนังสือเล่มนั้น ไปไว้ในหมวดของมัน ชี้นิ้วสั่งไปยังหนังสือเล่มหนึ่งที่เขาแกล้งทำตกจากชั้นไปหมาดๆ เมื่อตอนเข้ามา แล้วหญิงสาวก็ต้องเดินตามไปเก็บมันขึ้นไว้ที่เดิมตามคำสั่ง

ย้ายโต๊ะตัวนี้ไปไว้มุมนั้น ไม่เอาไม่เอา เอาไปไว้ตรงนั้นดีกว่า เอ๊ะตรงนี้ดูจะเข้าท่ากว่า ร่างสูงใหญ่เดินไปก็ออกคำสั่งให้นางซินทำตามไปด้วย โรฮันนาลากโต๊ะตัวใหญ่ไปทางโน้นทีทางนี้ทีจนแทบหัวหมุน ปากก็ขมุบขมิบอวยพรเขาไปด้วย

ยกหนังสือกองนั้นไปปัดฝุ่นก่อน แล้วแยกหมวดหมู่ให้เรียบร้อยด้วย พยักเพยิดไปยังหนังสือกองโตที่วางอยู่บนโต๊ะตัวใหญ่ ที่เขาเพิ่งได้มาเมื่อเดือนที่แล้วและยังไม่ได้แยกหมวดหมู่

ตรงนั้นมันยังไม่สะอาดเลยลัยลา ทำความสะอาดยังไงของเธอ ไปเช็ดให้มันสะอาดเดี๋ยวนี้ ชี้มือไปที่ชั้นหนังสือสูงที่ยังมีฝุ่นเขรอะอยู่ แล้วตำหนิหญิงสาวเสียงเรียบ

ค่ะ ค่ะ รู้แล้วค่ะเจ้านาย รับคำด้วยน้ำเสียงประชดประชัน แล้วไปเอาบันไดเล็กๆ มาปีนป่ายขึ้นไปทำความสะอาดด้วยท่าทางกระแทกกระทั้น

ถูให้มันแรงๆ หน่อยสิ ข้าวก็กินมาแล้ว ทำเป็นไม่มีเอ็นไปได้ เบอนันเดสแหงนหน้าต่อว่าหญิงสาวเสียงเข้ม

คนที่ทำตามคำสั่งชักเริ่มทนไม่ไหว จึงออกแรงหนักมือประชดประชัน จนชั้นหนังสือเริ่มสั่นคลอน แล้วเธอก็เริ่มขาสั่นเพราะเกรงว่ามันจะล้มทับ อุทานเสียงดังเมื่อหนังสือกำลังจะร่วงลงมาจากชั้นจริงๆ

อุ๊ยอ๊ายยย

เฮ้ย!” คนที่อยู่ข้างล่างเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างบอบบางกำลังจะพลัดตกลงมา รีบเอาตัวเข้าไปรับตามสัญชาตญาณ ทั้งสองจึงล้มลงไปด้วยกัน โดยมีร่างบางเกยอยู่บนลำตัวของชายหนุ่ม

อุ๊บ!” ปากประกบกันแนบสนิท แขนแกร่งโอบรัดเอวบาง ช่วงล่างทาบทับไปทุกสัดส่วน เหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งปรู๊ดปร๊าดไปทั้งร่างของทั้งคู่ โรฮันนาตะลึงงัน ตาเบิกค้าง ร่างกายแข็งเป็นหินไปชั่วขณะ ส่วนเขาก็รู้สึกแปลกๆ ไม่แพ้กัน

จะตะลึงอีกนานไหม รีบลุกออกไปจากตัวฉันได้แล้ว ตัวหนักชะมัด กินช้างมาทั้งตัวหรือไงกัน เมื่อตั้งสติได้เบอนันเดสก็รีบบอกหญิงสาวเสียงขุ่น กลบเกลื่อนใบหน้าแดงก่ำ ทำให้คนที่เพิ่งรู้สึกตัวรีบลนลานลุกจากอกเขาอย่างทุลักทุเล หญิงสาวขึ้นมายืนก้มใบหน้าแดงระเรื่อจนแทบจะต่ำติดดิน

เสร็จแล้วรีบลงไปทำอาหารเที่ยงด้วย ฉันหิวแล้ว เขาพยายามปั้นหน้าให้เรียบนิ่ง

ค่ะ หญิงสาวรับคำเสียงแผ่วราวคนละเมอ ยกมือขึ้นแตะริมฝีปากของตัวเองเบาๆ หัวใจดวงน้อยยังคงเต้นโครมครามอยู่ไม่หยุด

สั่งเสร็จเบอนันเดสก็ก้าวขายาวๆ ออกจากห้องสมุด เพราะเกรงว่าเธอจะเห็นใบหน้าที่กำลังเห่อแดงของตน แค่เผลอไปเอาปากประกบกับยัยหน้าจืดทำไมเขาต้องรู้สึกร้อนรุ่มด้วยนะ เบอนันเดสได้แต่คิดอย่างหงุดหงิด.....

 

อ๊ายยยยยปากประกบปากอย่างนี้แล้วมันจะยังไง พ่ออสูรจะจับเชลยกินหรือไม่ในภายภาคหน้าอันใกล้ หรือว่าจะโหดร้ายป่าแตกต้องตามไปลุ้นกันต่อในตอนหน้าอย่าทำตัวเป็นนักอ่านเงานะคะ ไม่ค่อยมีคนเม้นท์เลยจ้า ทำเอาคนเขียนไม่อยากอัพต่อ ยังไงก็เม้นท์มาให้กำลังใจกันบ้างนะคะ จะได้รู้ว่ายังมีคนอยากอ่านต่อจ้า ^^

***บอกนิดนึงอาจจะมีคำผิดและข้อผิดพลาดเนื่องจากเป็นต้นฉบับที่ยังไม่ได้รีไรท์นะจ๊ะ

 

E-BOOK ‘ดั่งต้องมนตร์อสูร จะวางขายใน MEB ประมาณเดือนต้นเดือนพฤศจิกายน หรือไม่ก็ต้นธันวาคม นะจ๊ะ เอฝากด้วยจ้า^^  

 

หากเห็นเออัพนิยายขึ้นหน้าหนึ่งบ่อยๆ ก็ไม่ต้องแปลกใจนะคะ อัพสถานะ แต่เนื้อหาเท่าเดิมนะคะ ไม่ได้มีเจตนาปั่นยอดวิว แต่อยากให้คนที่ยังไม่เคยอ่านได้เห็นนิยายของเอ และลองเปิดใจอ่านนิยายของเอดูบ้าง กรุณาอย่ารำคาญกันเด้อ^^  

 

 

ฝาก E-BOOK ภายใต้นามปากกา พราวนภาด้วยนะคะ

  

พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

   

        แสดง 11 - 11
วันที่โพสต์ :  19 ก.ค. 2559 13:14    วันที่อัพเดท :   16 มี.ค 2560 10:17    › จำนวนผู้เข้าชม 397678 คน
   › คะแนนโหวต 1163 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :