นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ใต้เพลิงมาร     by ลายปักสีดำ
ชื่อตอน ซมซาน




1

ซมซาน

 

        ริมปากอวบอิ่มไร้ซึ่งการตกแต่งด้วยลิปสติกอย่างที่เคยเป็นต้องกัดเม้มแน่น ใจเต้นระส่ำระส่ายกับการรอคอย คนหวาดกลัวแอบหลบซ่อนในโพรงหญ้านั่งกอดเข่าเนื้อตัวสั่นเทา เฝ้ารอร่วมสองชั่วโมงแต่ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของคนที่ต้องการพบ หูสะอ้านเฝ้ารอเสียงเครื่องยนต์ ดวงตาจับจ้องท้องถนน ภาวนาให้เขามาถึงโดยเร็ว

        ร่างเล็กสั่นไหวเพราะกำลังร่ำไห้ สะอื้นฮึกฮักสุดทน น้ำตาร่วงเผาะอย่างห้ามไม่อยู่ เกิดมาไม่เคยต้องตกมาอยู่ในสถานการณ์ที่สั่นคลอนความกลัวได้ขนาดนี้ แต่ก็พยายามสกัดกลั้นเสียงไว้ กลัวว่าคนร้ายจะพบตัว ก่อนทว่าเพียงชั่วนาทีต่อมาดวงตาอมทุกข์ก็ลุกวาวเปล่งประกาย      

        รถยนต์สีดำคันโตทะยานเข้ามาสู่อาณาจักรเหมืองคาลูโซ่ เจ้าของรถหารับรู้เลยว่าความเจ็บระทมเมื่อห้าปีก่อนกำลังจะย้อนมาเล่นงานทำให้แผลใจปริร้าวอีกหน

        ครั้งเมื่อรถเลี้ยวเทียบจอดถึงยังบ้านไม้สักเนื้อดี ร่างสูงตระหง่านก้าวลงจากรถหวังจะเข้าบ้านพัก แต่แล้วสายตาคู่คมก็สะดุดกับบางสิ่ง คิ้วหนาเข้มต้องขมวดเข้าหากัน        เขาเห็นหญิงสาวสภาพสะบักสะบอมกำลังเดินซวนเซตรงมายังหา มือข้างหนึ่งนำมาจับกุมบริเวณต้นแขนขวาซึ่งมีผ้าพันอยู่หนา  

        ตาสีนิลมองพินิจพิเคราะห์ว่าหญิงสาวปริศนาคือใคร แต่ก็เห็นหน้าไม่ชัด เพราะหญิงสาวก้มหน้าก้มตาเดิม แถมใบหน้ายังเปรอะเปื้อนดินโคลนและเสื้อผ้ายังขาดวิ่นไปบางส่วน   

        คนมีความทุกข์นำพาเรียวขาเจียนหมดแรงเดินไปหายังเป้าหมาย     และทันทีที่สาวเจ้าเงยหน้าขึ้น ชายอกสามศอกชะงักงันยืนตัวแข็งทื่อ เสมือนสองได้หยุดทำงาน ไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นคนหลอกลวงอีก ก่อนสันกรามหนาขบเข้าหากันจนนูนเด่น กองเพลิงลูกมหึมาลุกโชนขึ้นในใจ    

        พี่ศึก” เสียงเล็กแหบแห้งใกล้โรยราเอ่ยเรียกอดีตคนรัก ดวงตาพร่าเริ่มเห็นคนตรงหน้าไม่ชัดเจน

        ยิ่งยามได้ยินร่างนวลเอ่ยชื่อตน ลมหายใจก็ระอุร้อน ดวงตาคมกริบแผดกร้าวขึ้นด้วยความคั่งแค้น ไฟแค้นมันกำลังแผดเผาจนใกล้จะไหม้เกรียมไปทั่วทั้งใจ       

        ยามสบตาสีนิลหัวใจดวงน้อยต้องสั่นเป็นระลอก นัยน์ตาสีเข้มกำลังทอประกายความชิงชังมายังเธอซึ่งมันกำลังกัดกร่อนให้หญิงสาวปวดหนึบและเจ็บสะท้านแทบอยากจะหยุดลมหายใจ และไม่ทันถึงตัวของเจ้าของเหมืองสติก็วูบหาย ร่างบางค่อยๆล่วงลงฟุบไปกับพื้น

        ชายตัวโตไม่ได้ขยับเขยื้อนกายแม้แต่น้อย ไม่มีปฏิกิริยาของการเข้าไปช่วยเหลือ ได้แต่ยืนมองให้ร่างนั้นค่อยๆล้มลงไปต่อหน้า มือแกร่งทั้งสองกำเกร็ง   ภาพความหลังกำลังย้อนกลับเข้ามาในสมองอย่างเด่นชัดราวกับว่าเกิดขึ้นเมื่อเสียวาน ความจริงที่ได้รับรู้เกี่ยวกับหญิงสาวหลอกลวงคนนี้ทำให้เข่าแกร่งแทบรองรับน้ำหนักตัวไว้ไม่อยู่แทบ พื้นที่ในหัวใจถูกเหยียบย้ำจนแหลกเละ

        คิ้วเข้มซึ่งวาดอยู่เหนือดวงตาสีฟ้าครามทรงเสน่ห์ของลายเสือต้องเลิกขึ้นยามไม่เห็นว่าเพื่อนจะย่ามกายเข้ามาในบ้านพักแม้เวลาจะผ่านมาแล้วร่วมสิบนาทีหลังจากได้ยินเสียงดับเครื่องยนต์ จนต้องลุกขึ้นไปสอดส่องดู ก่อนฉงนใจเมื่อเห็นว่าคนที่ตนกำลังตามหากำลังยืนนิ่งมองดูบางสิ่งอยู่      

         “เฮ้ย!! ไอ้ศึก ใครมานอนอยู่ตรงนั้นวะ พอได้คลายสงสัยว่าเพื่อนรักกำลังจ้องมองสิ่งใด พลันเร่งรีบร้องถามพร้อมสาวเท้าไปดูอย่างสงสัย      เมื่อเข้ามาพินิจมองใกล้ๆ ก็ต้องตกใจ เพราะคนที่มานอนฟุบตรงหน้าคือผู้หญิงแถมยังสะบักสะบอมไม่น้อย มึงไปฉุดผู้หญิงที่ไหนมาไอ้ศึก” นี่เพื่อนเขากลัดมันขนาดไปฉุดผู้หญิงมาเลยหรือ  

               คนถูกถามยังนิ่ง ไม่มีปริปากออกมา มีเพียงแววตาขุ่นคลั่กเท่านั้นที่ถ่ายทอดออกมาเด่นชัด

                “กูถามมึงไม่ได้ยินหรือวะไอ้เวรศึก”     

                 ชายหนุ่มเร่งเร้าคำตอบ แต่ผลลัพธ์กลับเป็นเช่นเดิม จนลายเสือเปลี่ยนมาให้ความสนใจกับหญิงสาวตรงหน้ามองอย่างสำรวจอีกครั้ง พินิจใบหน้าเล็กเผื่อจะรู้ว่าคือใคร แต่ก็ไม่ได้คำตอบเพราะไม่คุ้มกับใบหน้านี้เสียเลย

                แต่แล้วดวงตาคมต้องสะดุดกับรอยเลือดซึ่งกำลังค่อยไหลซึมออกมาบริเวณต้นแขน ร่างสูงรีบเข้าไปสำรวจ แกะผ้าหนาออกแล้วก็พบกับแผลถูกยิงแต่มองดูแล้วน่าโดนเพียงกระสุนถากไปเท่านั้น เพราะไม่พบรอยทางกระสุนเข้า                

                “ตกลงเธอเป็นใครไอ้ศึก” น้ำเสียงเริ่มเข้มขึ้น ใบหน้านิ่ง ไม่มีแว่วทีเล่นทีจริงเหมือนเมื่อสักครู่      

               “เมียเก่ากูเอง”       

                “เมียเก่ามึง??” ทวนคำตอบด้วยน้ำเสียงตกใจ นิ่งไปสักครู่กับคำตอบ ชายหนุ่มคิดไตร่ตรองว่าคนตอบไปมีเมียตอนไหน ยี่สิบกว่าปีที่รู้จักกันมา ตนรู้แทบทุกเรื่องของอีกฝ่าย แถมตัวก็ติดกันตลอด ทำงานด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน จนมีชาวบ้านนอกเหมืองบางคนยังแอบเอาไปซุบซิบนินทาว่า เขาสองคนเป็นพวกไม้ป่าเดียวกัน กินกันเอง  ก่อนจะต้องร้องถามเสียงดังลั่นครั้นเห็นว่าเจ้าของบ้านเลิกยืนนิ่งแต่กลับเดินจากไป

                “มึงจะไปไหนของมึง นี่เมียมึง เฮ้ย!! เมียเก่ามึงได้รับบาดเจ็บมานะโว้ย มึงจะไม่พาเธอไปหาหมอหรือไงวะ” 

                “ปล่อยให้ตายไป

        

ฝากติดตตามผู้ชายปากร้ายอย่างพี่ศึกด้วยนะคะ

        แสดง 1 - 1
วันที่โพสต์ :  6 พ.ย. 2559 14:42    วันที่อัพเดท :   19 ก.ย. 2560 20:52    › จำนวนผู้เข้าชม 5236 คน
   › คะแนนโหวต 282 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :