นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ใต้เพลิงมาร     by ลายปักสีดำ
ชื่อตอน ซาตาน


        ต่อให้เขาไม่เอ่ยปากไล่อีกครั้ง หล่อนก็ไม่คิดขอความช่วยเหลือจากเขาอีก เขามันปีศาจ หล่อนไม่น่าจะกลับมาขอความช่วยเหลือจากปีศาจร้ายเลยสักนิด     

         ร่างเล็กหมุนตัวกลับแล้วเดินออกจากห้องมา ในใจมีความกลัวก่อเกิด หล่อนรู้ดีว่าทันทีที่ก้าวขาออกจากที่แห่งนี้ จุดจบของเรื่องราวคืออะไร มิวายเขาต้องถูกลูกน้องของโดมินิกจับตัวไปสนองตัณหาของเจ้านาย
         “โดมิมิก” คือหัวหน้าแก๊งมาเฟียตัวร้ายที่ถูกตาต้องใจในตัวของแสนเสน่หา ต้องการครอบครองเธอ แต่ร่างเล็กก็มิอาจจะอ้อนวอนเขาได้ต่อไป ในเมื่อเขาเปลี่ยนไปแล้ว
        พอนึกถึงต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดอย่างทวีภพ พี่ชายผู้โลภอย่างได้ไปเสียทุกสิ่ง ร่างบางก็น้ำตาซึม ไม่เคยคาดคิดเลยว่า พี่ชายจะกล้านำหล่อนไปของกำนัลให้ โดมินิกเพื่อแลกกับผลประโยชน์ด้านธุรกิจ ทำให้หญิงสาวต้องหนีมาแบบนี้

 

 

   

ตอนที่ 2  ซาตาน

 

        น้ำตาเม็ดโป้งพรุ่งพรูออกมา อีกเพียงก้าวเดียวหล่อนก็จะก้าวพ้นออกจากอาณาจักรของเหมืองคาลร์ลูโซ่ แข้งขาเล็กพาลสั่นเทา เพราะกลัวจับใจ พวกของโดมินิกปานนี้มันกระจายตัวของทั่วเมือง อีกไม่นานก็คงหาหล่อนพบ นี่หล่อนต้องยอมตกเป็นของเล่นของโดมินิกจริงๆ หรือ      

        ก่อนออกจากเหมืองเถื่อนแห่งนี้มิวายแสนเสน่หายังหันกลับไปมองบ้านของคนใจร้าย เหยื่อใยที่เคยให้กันมา ไม่เคยมีค่ากับเขาบ้างหรืออย่างไรกัน        หัวใจเล็กนั้นเจ็บแปลบตีบตันเสมือนไร้เลือดมาหล่อเลี้ยง        

        ตลอดเวลาที่จากเขาไป ไม่เคยมีวันไหนที่ร่างบางนอนหลับได้อย่างสนิทใจเพราะสำนึกผิดกับสิ่งที่ทำไว้ ที่สำคัญใจหล่อนโหยหาผู้ชายที่ชื่อนำศึกตลอดเวลา ไม่น่าเชื่อว่า หล่อนหลงรักนำศึกเต็มหัวใจ ทั้งที่จุดเริ่มต้นเธอทำไปเพราะแผนการร้าย      

        แต่เวลานี้หล่อนรู้แล้วว่าหล่อนไม่ควรคะนึงหาเขาอีก เพราะตอนนี้เขามันร้ายยิ่งกว่าปีศาจ

        “พี่นั่นไง ผู้หญิงของนาย ออกมาแล้ว” ชายหนึ่งในรถยนต์ติดฟิลม์ดำซึ่งมาซุ่มดักดูความเคลื่อนไงต้องร้องบอกลูกพี่ เมื่อเห็นหญิงสาวที่เจ้านายต้องการตัวออกมาจากเหมือนแห่งนี้ พวกเขาสืบมาจนพบว่า เจ้าหล่อนนั้นรถประจำทางและขอมาลงที่แห่งนี้ 
        ชายทั้งสามคนไม่กล้าจะย่ามกายเข้าไป เพราะรู้อิทธิพลของเจ้าของเหมือนแห่งนี้ดี ว่าเถื่อนแค่ไหน หากไม่จำเป็นก็ไม่อยากจะยุ่งด้วย จึงได้แต่มาดักรอดูสถานการณ์

        “ขับตามไป เดี๋ยวประสบเหมาะค่อยจับตัวกลับไป” 

        “ได้ครับลูกพี่”  

        ร่างเล็กเดินมาด้วยใจระส่ำ สายตาหวาดระแหงเต็มที สองเท้าไร้ซึ่งสิ่งสวมใส่รองรับทำให้ตอนนี้มันแดงช้ำห่อเลือด เรี่ยวแรงก็น้อยนิด ทำให้ร่างเล็กเดินซวนเซ ใจยิ่งตระหนกมากยิ่งขึ้นเมื่อได้ยินเสียงรถเร่งเข้ามาหาตนร่างเล็กหันควับกลับไปมองด้วยความไว ดวงตาโตขึ้นเพราะจำได้ดีว่ารถยนต์สีดำที่พุ่งตรงมาคือรถคนร้าย     

         เท้าเล็กรีบออกวิ่งหนีคนร้ายทันที แต่อย่างไรก็ไม่อาจหนีพ้นได้ แรงคนหรือจะมาสู้แรงรถ เพียงไม่ถึงสองนาทีรถคันนั้นก็ขับมาขวางหน้าร่างเล็ก

        ชายฉกรรจ์ในรถออกมาดักร่างเล็กไม่ให้มีทางหนีด้วยความฉับไว ริมฝากขาวซีดกัดเม้มกันแน่น มองไม่เห็นหนทางหนี    

        “กลับไปกับพวกผมซะเถอะ ยังไงก็ไม่มีทางหนีไปได้”ชายฉกรรจ์คนเป็นหัวหน้าร้องบอกเสียงเหี้ยม เขายังไม่อยากจะใช้กำลังกับเจ้าหล่อน แต่หากไม่เชื่อฟังกันก็คงต้องใช้มัน  

        ไม่ว่าจะขยับตัวไปทางไหน คนร้ายก็มาประชิดตัว ร่างเล็กมองไม่เห็นหนทางหลบหนีเลยสักนิด ใบหน้าขาวไร้สีเลือดส่ายหน้าเป็นพัลวัน หล่อนไม่มีทางยอมกลับไปเข้าขุมนรก หล่อนไม่อยากจะมีราคี ได้ชื่อว่ามีหลายชาย       

        “ฉันไม่มีทางกลับไป ขอร้องเถอะ ปล่อยฉันไป” ยกมือขึ้นพนมไหว้ น้ำเสียงนั้นร้องขอแม้มีความหวังเพียงน้อยนิด  ดวงตาเล็กเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา      

        “จับตัวกลับไป” เมื่อพูดดีๆ ไม่ได้ผล ชายหัวหน้าก็ออกคำสั่ง ลูกน้องทั้งสองคนรีบขยับตัวมุ่งตรงเข้าล้อมร่างเล็ก ร่างเล็กหวีดร้องด้วยความกลัว สะบัดตัวหนีแต่ก็ไม่อาจจะสู้แรงชายชาตรีได้ ร่างเล็กกำลังหมดแรง ดวงตาก็ปรือจะหมดสติเต็มที


จะมีใครมาช่วยหรือเปล่านะ..แล้วหนูแสนจะรอดหรือเปล่า "-" ...ยังไงฝากติดตามด้วยจ้า

        แสดง 4 - 4
วันที่โพสต์ :  6 พ.ย. 2559 14:42    วันที่อัพเดท :   17 พ.ย. 2560 21:34    › จำนวนผู้เข้าชม 7306 คน
   › คะแนนโหวต 354 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :