นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง คืนรักข้ามแดน [ชุด Ms.Glaciers]     by madamsomloun
ชื่อตอน บทนำ


















บทนำ



 

เสียงย่ำเท้าหนักๆ ของผู้ชายร่างใหญ่นับสิบกำลังคืบคลานเข้าไปประจันหน้ากับแขกไม่ได้รับเชิญที่เข้ามาป่วนงานเลี้ยงสำคัญ สีหน้าและแววตาบอกความโกรธเกรี้ยวพร้อมจะกระชากให้มันกระจุยได้ นิ้วมือทั้งสิบกำมัจจุราชสีดำทะมึนกระชับแน่นตามอารมณ์ที่กำลังพุ่งสูงขึ้นจนแทบจะทะลุเพดาน


...มันควรจะถูกจับเข้าคุกไปแล้วเมื่อหลายปีก่อน แต่เพราะ เงิน’ ตัวเดียวที่ทำให้มันยังลอยหน้าลอยตาอยู่ได้อย่างไม่เกรงกลัว และเป็นขวากหนามคอยทิ่มแทงร่างกายเขาอยู่ ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน ทำอะไร ต้องมีมันคอยขัดแข้งขัดขาขวางทางทำมาหากินมาตลอด เงินบันดาลได้ทุกอย่าง ยังเป็นคำพูดที่ใช้ได้ทุกยุคทุกสมัย รวมถึงเวลานี้


มัคเคนท์ การ์เซีย’ กระทิงหนุ่มแห่งการ์เซียไพร์ซ กระโดดหลบห่ากระสุนที่สาดมาเหมือนฟ้ารั่วเข้าไปอยู่หลังเสา ริมฝีปากแสยะยิ้มเหี้ยมที่มุมปาก ดวงตาคู่คมท่อประกายวาวโรจน์ จ้องเขม็งไปยังคนกลุ่มหนึ่งที่หลบซ้อนตัวอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เขายืนอยู่ เอียงหน้าไปส่งสัญญาณบอกลูกน้องที่อยู่ใกล้ให้เตรียมพร้อมรับมือ มือหนากระชับอาวุธคู่กายแน่น ขาแกร่งค่อยๆ ก้าวออกจากที่กำบัง กวาดสายตามองรอบๆ กายไปในคราเดียวกัน ในหัวของเขาก็ไม่ว่างเว้นที่จะคิดแผนรับมือตามไปด้วยอย่างรวดเร็ว และมันก็ผุดขึ้นเร็วทันใจคิด...


“...มีแค่นี้เองหรือ ฉันผิดหวังมากเลยว่ะ!


เติร์ก ราเมนอฟ’ หลบไปยืนพิงข้างเสาเอียงหน้าออกไปตะโกนท้าทายฝ่าห่ากระสุนที่ยิงกันสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณด้านหลังของโรงแรม พลางหอบหายใจถี่ ริมฝีปากยิ้มเหี้ยมแฝงไปด้วยเล่ห์


...แน่ล่ะเขามีแผนที่จะเด็ดหัวมัคเคนท์และลูกน้องของมันเอาไว้แล้ว เติร์กก้มลงตรวจดูกระสุนที่เหลืออยู่ไม่กี่นัด แล้วหันไปหาคนสนิทที่ให้เตรียมของขวัญชุดใหญ่เอาไว้ตามคำสั่ง


วันนี้แหละ เขาจะต้องเอาคืนให้สาสมกับที่มันทำกับเขาเอาไว้ มือหนากระชับปืนในมือแน่นขึ้นอีกนิด หันไปคว้าสิ่งที่อยู่ในมือลูกน้องมาถือเอาไว้ แล้วคว้างมันออกไปอย่างรวดเร็ว


“ระเบิดหลบเร็ว”


นิคโคไลท์หันมาเจอเข้ารีบตะโกนบอกเสียงดังลั่นให้ทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นออกไปให้พ้น ส่วนตัวเขาก็กระโดดเอาตัวเข้าไปบังนายหนุ่มที่อยู่ใกล้ระเบิดมากกว่าใครเพื่อนอย่างไม่คิดห่วงชีวิตตัวเอง


ตูม!


“อ๊าก!


เสียงร้องโหยห้วนระงมไปทั่วบริเวณ บอกถึงความเจ็บปวดเจียนตาย บางคนนอนสิ้นใจดับอนาถต่อหน้าต่อตา กระทิงหนุ่มถึงกับเลือดขึ้นหน้ากับสิ่งที่เห็น ความโกรธเกรี้ยวพุ่งสูงลิ่ว ดวงตาคู่คมแดงก่ำอย่างน่ากลัว นาทีนี้ไม่อะไรมาหยุดยั้งเขาไว้ได้!


มัคเคนท์ลุกพรวดขึ้นจากพื้น วิ่งออกตามเติร์กไปติดๆ ก่อนจะเลี้ยวไปอีกทางที่ทะลุไปยังด้านหลังของโรงแรม และเติร์กกำลังหนีไปนั่น ถ้าเขาเดาไม่ผิดชายหนุ่มเพิ่มความเร็วของเท้าหนาขึ้นเพื่อตามมันไปให้ทัน ก่อนที่มันจะทันได้หนีไป ...เขาจะไม่ยอมให้มันหนีได้เป็นครั้งที่สองแน่!


โจนาธาน’ และ นิคโคไลท์ สองคู่หูคนสนิทพร้อมลูกน้องบางส่วนวิ่งตามหลังมา อ้อมไปอีกทางไปดักอย่างรู้กัน ไม่มีใครรู้จักพื้นที่ทุกซอกทุกมุมในโรงแรมดีไปกว่าพวกเขาไม่ว่ามันจะหนีไปทางไหน ไม่มีทางรอดเงื้อมมือไปได้!


...เป็นไปตามคลาด พวกเขามาได้ทันเวลาพอดิบพอดี พุ่งออกไปขวางทางเอาไว้


“จะรีบไปไหนเล่า ฉันยังไม่ได้จัดชุดใหญ่ให้อย่างที่แกขอเลย”


เติร์กกัดฟันกรอด นัยน์ตาสีฟ้าที่เปล่งประกายวาวโรจน์ พร้อมจะกระโจนเข้ามาฉีกร่างเขาออกเป็นชิ้นๆ ได้ในคราเดียวกันนั้นอย่างเครียดแค้น


“คนอย่างฉัน... ไม่เคยหนีอยู่แล้วโวย” เติร์กโต้กลับเสียงเรียบ พลางหอบหายใจเล็กน้อยจากการวิ่งมาด้วยความเร็ว


“อย่างนั้นเหรอ แต่ที่ฉันเห็นแกในตอนนี้ มันดู... เหมือนไม่ใช่อย่างนั้นเลยนะ ...เติร์ก”


กระทิงหนุ่มเลือดร้อนพยายามควบคุมสติไม่ให้พุ่งเข้าไปกระชากคอคนตรงหน้าลงมากระทืบให้ตายสมใจอยาก ยิ้มอ่อนลงที่มุมปากเล็กน้อย ขัดกับดวงตาสีฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนสีเข้มขึ้นจนแทบจำสีเดิมไม่ได้


เติร์กเห็นท่าทางของกระทิงหนุ่มรับรู้ได้ว่าตัวเองเป็นรองอยู่มาก อีกทั้งกระสุนเหลืออยู่ไม่กี่นัด คงไม่มีแน่ถ้าเขาจะยื่นยัดสู้ต่อ บวกหลายปัจจัยที่มัคเคนท์มีเหนือกว่า ทั้งลูกน้องและกระสุนในมือ สมองคิดหาทางเอาตัวรอดทันที


...เสียงกระดิ่งในหัวดังขึ้น ความคิดหนึ่งวิ่งแวบขึ้นมา สั่งให้ร่างกายทำตามแทบจะทันที เติร์กกำมัจจุราชแน่น เท้าหนาถอยหลังไปทีละก้าวๆ ชักปืนเล็งไปยังคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล และลั่นไกอย่างไม่ต้องคิดให้มากความ


ปัง

...............................................


*** สำหรับใครที่พึ่งเข้ามาอ่าน ฝากติดตาม นิยายชุด Men Of Lions ด้วยน้า

มีรูปแบบ Ebooks ให้โหลดกันแล้วที่ Meb 

ติดตามรายละเอียดได้ที่ แฟนเพจ: ลานีญา เพกา ไหมวดี



        แสดง 1 - 1
วันที่โพสต์ :  3 มิ.ย. 2559 14:54 วันที่อัพเดท :   10 ก.พ. 2561 20:11    › จำนวนผู้เข้าชม 30301 คน
   › คะแนนโหวต 236 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :