นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง คืนรักข้ามแดน [ชุด Ms.Glaciers]     by madamsomloun
ชื่อตอน การมาของใครคนหนึ่ง 1









 

การมาของใครคนหนึ่ง

 


เสียงกระดิ่งที่แขวนอยู่หน้าประตูสั่นไหวเมื่อมันถูกผลักเข้ามาภายในร้านอาหารชื่อดังตรงหัวมุมย่าน West village ของเมืองใหญ่อย่างนิวยอร์ก นักท่องเที่ยวที่มาเยือนต่างพูดเป็นเสียงเดียวถึงการบริการและรสชาติอาหารที่เป็นเลิศ มีกาแฟรสชาติดีมีเสน่ห์ที่หาชิมได้ยาก


Two Princess ยินดีต้อนรับค่ะ กี่ท่านค่ะ”


“สองครับ”


“เชิญทางนี้เลยค่ะ ไม่ทราบคุณลูกค้าจะรับอะไรดีค่ะ ตอนนี้เรามีโปรโมชั่นสำหรับคู่รักด้วยมีชื่อว่า ‘soul mate’ เป็นเมนูอาหารเช้าทานคู่กับกาแฟหอมๆ รสชาติกลมกล่อมด้วยนะคะ”


ทักทายเป็นภาษาอังกฤษคล่องแคล่วพร้อมแนะนำเมนูอาหารใหม่ล่าสุดที่พึ่งได้ค้นพบเชิญชวนให้ลูกค้าได้ลิ้มลองเป็นอันดับแรก


ลูกค้าทั้งสองได้ฟังที่หญิงสาวบอกจึงตัดสินใจที่จะลองสักครั้ง ฟังจากชื่อแล้วก็เหมาะกับพวกเขาที่มาเป็นคู่พอดี


“งั้นผมขอชุดนี้สองที่แล้วกันครับ”


“ได้ค่ะ เดี๋ยวรอสักครู่นะคะ”


เขมรุจี กีรติ ฉีกยิ้มหวานละมุนให้คุณลูกค้า เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้ให้บริการลูกค้าที่เข้ามาทานอาหารร้านของเธอและภูมิใจที่ลูกค้าเลือกเมนูที่มาจากความคิดแปลกใหม่ของเธอ ได้มาจากการต่อยอดจากการเรียนรู้ในรั่วมหาวิทยาลัยชื่อดังอย่าง NYU University[1]


ร่างโปร่งบางผละเดินกลับเข้าไปในห้องครัว มือบางวางรายการอาหารที่รับจากลูกค้ามาเมื่อครู่ให้กับบิดามารดาที่ทำหน้าที่เป็นเซฟกระทะเหล็กของครัว ‘Two Princess’ แห่งนี้ ฝีมือการทำอาหารที่เป็นเลิศยากจะมีใครเทียบเทียมบวกกับความเอาใจใส่ในรายละเอียดที่มีให้ลูกค้าหลายสิบปี  


soul mate ที่ โต๊ะ ค่ะ...”


เสียงหวานคุ้นหูกันเป็นอย่างดีของ คมแก้ว เพื่อนรักที่โตมาด้วยกัน เดินอ้อมบาร์เครื่องดื่มออกมาหาสองคนที่ไปนั่งอยู่ด้านหน้าบาร์ หลังจากเดินไปส่งเมนูอาหารให้คนเป็นลุง


“เมนูใหม่ขายดีไม่เบาเลยน่า”


เคียงเดือน เกรซ ชมลูกสาวคนโตด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม ระหว่างยกถ้วยซุปฟักทองหอมกรุ่นเตรียมนำไปเสิร์ฟให้ลูกค้า


“ใช่ค่ะป้าเดือน แก้วนี่เสิร์ฟไม่หวาดไม่ไหวเลย เล่นเอาแก้วเดินจนเมื่อยขาไปหมด”


คมแก้วชมเพื่อนรักจนตัวลอย ริมฝีปากบางฉีกรอยยิ้มกว้าง ตั้งแต่มีเมนู ‘soul mate’ มาเสริมในเมนูหลักที่มีอยู่แล้ว ก็ได้รับความสนใจจากลูกค้ามากมาย ใครได้มาต้องสั่ง ต้องขอบคุณความคิดแปลกใหม่ของเพื่อนที่ทำให้ร้าน Two Princess มีคนรู้จักมากขึ้นเป็นหลายเท่าตัว


“ไม่ขนาดนั้นหรอก แต่เขมดีใจนะที่ทุกคนมาทานแล้วชอบ” เขมรุจียิ้มรับ มันเป็นอีกบททดสอบที่เธอสามารถยึดอกรับได้เต็มทีและพูดได้เต็มปากว่ามันประสบความสำเร็จแล้ว


“ใช่สิ แม่ว่าจะถามเราหลายครั้งแล้ว เราไปได้ไอเดียเมนูอาหารคู่รักนี้มาจากไหนกัน เอ๊ะหรือว่ามีความรัก...” เคียงเดือนเย้าลูกสาวทีเล่นทีจริง พลางก้าวเข้ามานั่งลงข้างๆ วาดแขนเรียวโอบไหล่มนไว้หลวมๆ


“มีที่ไหนล่ะค่ะแม่” บอกติดตลกก่อนจะบอกที่มาของเมนูใหม่ที่โดนใจทุกเพศทุกวัย


“เขมได้ไอเดียนี้มาจากคู่รักที่เขามากินอาหารที่ร้านเรานี่แหละค่ะ เห็นพวกเขาบ่นกันว่าอยากได้อะไรที่เป็นสิ่งที่ระลึกถึงได้ตลอดเวลา จนออกมาเป็นเมนู ‘soul mate’ นี่ล่ะค่ะ”


“เก่งจริงๆ เลยลูก สมกับดีกรีเกียรตินิยมเศรษฐศาสตร์ เอ็นวายยู”


ไมเคิล เกรซ พ่อครัวมือหนึ่งและเป็นพ่อเลี้ยงที่แสนดีเดินออกมาทันได้ยินสาวๆ กำลังคุยกัน จึงเอ่ยชมลูกสาวคนโตอย่างภาคภูมิใจ เรียกสายตาและความอิจฉาจากลูกสาวคนเล็กที่เดินลงมาจากห้องนอนได้ยินประโยคนั้นเข้าพอดี


“อวยกันเข้าไป แค่เศรษฐศาสตร์ เอ็นวายยู ถ้าเก่งจริงเขาต้องไปเรียนโน้น เคมบริดจ์ไม่ก็อ๊อกฟอร์ดโน้น จะอวดอะไรกันหนักหนา”


เขมมิกา เกรซ ลูกสาวคนเล็กของไมเคิลและเคียงเดือนเปล่งน้ำเสียงติดจะไม่พอใจที่ทุกคนต่างชื่นชมในตัวพี่สาวต่างบิดาออกนอกหน้า จนแทบไม่เหลือพื้นที่มาสนใจเธอเลย ร่างบางสะบัดหน้าสวยออกจากร้านไปไม่สนใจกลุ่มลูกค้าที่ยืนมองอยู่ด้านหลัง


“นั้นจะออกไปไหนมิก้า มิก้า


ไมเคิลร้องเรียกตามหลังลูกสาวคนเล็ก แต่ไม่ทันเหมือนเคย ร่างบางเดินหายพ้นกรอบประตูร้านออกไปเสียแล้ว คนเป็นพ่อทำได้เพียงมองตามแล้วถอนหายใจอย่างเอือมระอากับนิสัยที่ยากจะแก้และเริ่มจะหนักข้อขึ้นทุกวัน


“ปล่อยแกไปเถอะค่ะ คุณยังไม่ชินอีกหรือค่ะ ทุกครั้งที่เราพูดมิก้าเคยจะฟังที่ไหน ไปทำอาหารให้ลูกค้าเถอะค่ะ เดี๋ยวแกก็กลับมาเองนั้นแหละค่ะ”


เคียงเดือนหมุนร่างสามีกลับเข้าครัว นางรู้จักนิสัยของลูกสาวคนเล็กดีจึงไม่อยากพูดอะไรให้มากความ ถึงยังไงแล้วเขมมิกาก็ยากที่จะเปลี่ยน เห็นท่าทางดื้อรั้นมาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่คิดว่าโตขึ้นมาแล้วจะเหลวไหลไปกันใหญ่โต มันเป็นความผิดของพวกเขาเองที่ตามใจลูกจนเคยตัว


“เขมไม่โกรธน้องใช่ไหมลูก”


ไมเคิลหันมาทางลูกสาวคนโตที่ยืนอยู่ไม่ไกล เขาเป็นห่วงความรู้สึกของเธอมาก ไม่ว่าด้วยเรื่องใดจะต้องเสียสละให้น้องมาตลอด และปริปากบ่นหรือโกรธเคืองให้เห็นแม้แต่น้อย


“...เขมไม่โกรธหรอกค่ะ ชินเสียแล้วล่ะ” ตอบน้ำเสียงเนือยๆ ส่งยิ้มอ่อนไปให้ทั้งสองให้คลายความเป็นกังวล


“เดี๋ยวเขมขอตัวไปดูลูกค้าข้างนอกก่อน”


หญิงสาวไม่อยากอยู่นานให้บิดามารดาต้องเป็นห่วง ร่างบางรีบเดินเลี่ยงออกไปดูลูกค้าด้านหน้าร้าน ไม่อยากให้ทุกคนแสดงสีหน้าและความห่วงใยมาที่เธอ มันทำให้รู้สึกผิดต่อน้องสาว เพราะเขมมิกาคิดว่าถูกแย่งความรักไปจนหมด


“ผมดูออกว่าลูกเสียใจมากกับคำพูดของมิก้า”


ไมเคิลสงสารบุตรสาวคนโตที่ต้องเก็บซ่อนความรู้สึกเอาไว้ แม้ว่าจะไม่แสดงออกให้เห็น แต่ดวงตาสีน้ำตาลคู่หวานนั้นมันบอกถึงความเศร้าโศกเอาไว้ชัดเจน


“ฉันไม่รู้ว่าจะแก้นิสัยมิก้ายังไงดีเหมือนกันค่ะ เฮ้อ...”


เคียงเดือนจนปัญญาจะดึงรั้งนิสัยที่แย่เกินทนของลูกสาวให้หลุดพ้นไป ไม้แก่ที่โตจนจะเต็มที่มันก็ยากที่จะดัดให้โอนอ่อนได้ตามที่ต้องการ ยิ่งเป็นถ้าลูกสาวที่แสนเอาแต่ใจและไม่ยอมฟังใครหน้าไหนอย่าง เขมมิกา เกรซ ด้วยแล้วเป็นการยากที่จะตบแต่งให้ได้ดั่งใจ


คมแก้วเดินออกมาจากหลังครัวเห็นเขมรุจีนั่งเหม่ออยู่หน้าเคาน์เตอร์ก็พลอยไม่สบายใจ รู้ดีว่าเขมมิกาและเขมรุจีไม่ค่อยจะลงรอยกัน และเป็นเขมมิกาคนเดียวมากกว่าที่ไม่ชอบหน้าพี่สาว ไม่ว่าด้วยเรื่องใดเธอจะขัดขวางไม่ให้พี่สาวได้ดี และไม่เคยสำเร็จสักครั้ง


เขมรุจีเป็นคนฉลาดและเก่งรอบด้าน เธอสามารถแก้ไขปัญหาทุกอย่างเหมือนปลอกกล้วย เขมมิกาจึงอิจฉาริษยาและเกลียดพี่สาวมาก ฝังใจมาตลอดว่าต้องสร้างทุกอย่างที่ดีกว่า แต่ด้วยอาชีพนางแบบที่เป็นอยู่กลับไม่สามารถทำให้เธอดูเหนือกว่าได้อย่างที่ใจคิด


Princess ของแก้วเป็นอะไร ดูนั่งทำหน้าเข้า มีเรื่องไม่สบายใจอีกล่ะสิ”


คมแก้วเดินเข้ามาหาเพื่อนรักที่นั่งอยู่หน้าบาร์เครื่องดื่ม เจ้าของความเครียดเอียงหน้ามาทางคนถาม ฝืดยิ้มส่งไปให้เพื่อน


“ฉันสบายดี ...แค่มีเรื่องให้คิดนิดหน่อย แล้วส่งอาหารให้ลูกค้าเสร็จแล้วเหรอ”


“เรียบร้อย เขมฉันว่าแกอย่าไปถือสามิก้าเลยนะ เห็นอยู่ว่านิสัยยัยนั้นเป็นยังไง เสียเวลาเปล่าที่จะเก็บมาใส่ใจ” คมแก้วไม่สบายใจเลยที่เห็นเพื่อนเป็นเช่นนี้ทุกครั้งที่ถูกน้องสาวต่อว่า


“ฉันไม่อยากจะเก็บมาคิดหรอกนะ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ อาชีพนางแบบที่มิก้าทำอยู่มีการแข่งขันกันสูงมาก และเวลาทำงานก็ไม่แน่นอน ฉันกลัวมิก้าจะถูกหลอก”


เขมรุจีระบายสิ่งที่กังวลใจมาโดยตลอดให้เพื่อนฟัง เธอทนให้น้องสาวต่อว่าหรือกลั่นแกล้งสารพัดได้ แต่ไม่อาจทนเห็นเธอต้องตกระกำลำบากเพราะคนอื่นเป็นต้นเหตุ


“มิก้าโตแล้วนะเขม ปล่อยให้เขาได้ทำอะไรด้วยตัวเองบ้าง ขื่นมัวป้อนให้อย่างเดียวเขาก็จะไม่รู้จักโตสักที ...เอาอย่างนี้ ถ้าเมื่อไหร่ที่เห็นว่ามันไม่ใช่ เราค่อยเข้าไปช่วยแก้ไขดีไหม”


“เอางั้นเหรอ”



[1]  มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ( New York University) (NYU หรือ เอ็นวายยู) มหาวิทยาลัยเอกชนชั้นนำของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่เมืองนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งปี พ.ศ. 2374 (ค.ศ. 1831) มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศสหรัฐอเมริกา




        แสดง 2 - 2
วันที่โพสต์ :  3 มิ.ย. 2559 14:54 วันที่อัพเดท :   10 ก.พ. 2561 20:11    › จำนวนผู้เข้าชม 30289 คน
   › คะแนนโหวต 236 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :