นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก


ปีศาจลงทัณฑ์รัก  1

            “ผมต้องบอกคุณลุงไว้เลยว่าผมจะไม่ยอมเสียหน้า”  มาร์คัสว่าเมื่อใกล้จะฤกษ์แต่งงานในพิธีเช้ากลับได้รายงานจากคนในครอบครัวสิงหรัตน์ว่าเจ้าสาวของเขาหายตัวไป

            “ตอนนี้เรื่องมันวุ่นวายไปหมด  เราคงต้องยกเลิกงานไปก่อน” คุณสิงห์ประมุขของบ้านสิงหรัตน์เอ่ยขึ้น

            “เราเสียหน้าไม่ได้จริงๆ  คุณต้องแก้ไขทุกอย่างและงานแต่งงานก็ต้องดำเนินต่อไป”  คุณมาร์ติน  เนส  เอ่ยเสียงเครียดไม่แพ้กัน

            “แล้วคุณจะให้ทางเราทำยังไงในเมื่อยายดาหลาหายตัวไป  และลูกเราก็ไม่รู้เป็นตายร้ายดียังไง”  คุณศิลาเอ่ยด้วยน้ำตาที่นองหน้าเนื่องจากลูกสาวสุดรักสุดดวงใจหายไป

            “เราจำเป็นในเมื่อหนูดาหลาหายตัวไป  เราจะให้มาร์คัสแต่งงานกับหนูดาริน”

            “อะไรนะ”  คุณสิงห์กับคุณศิลาตกใจไม่น้อยที่ได้ยินคำพูดนี้ออกจากปากคุณมาร์ติน

            “มันเป็นทางเรื่องเดียวครับ”  มาร์คัสว่าแต่สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ

            “ไปตามยายรินมาไหน”  คุณสิงหรัตน์ว่า  สาวใช้ก็รีบไปตามคุณหนูดารินซึ่งเป็นฝาแฝดกับดาหลาที่หายตัวไปในวันสำคัญแบบนี้

            “มีอะไรกันเหรอคะ”  ดารินถามเมื่อเข้ามาในห้อง

            “พี่เราหายไป”

            “อะไรนะคะ คุณแม่พูดอะไรออกมา”  ดารินตกใจที่ได้ยินข่าวนี้เพราะเธอมัวแต่ดูแลงานด้านนอกและรับแขกเลยไม่ได้รู้เรื่องพี่สาวฝาแฝดของตน

            “หนูต้องแต่งงานกับมาร์คัสแทนพี่สาวหนู”  คุณแวนด้าว่า  ดารินถึงกับตกใจอีกรอบ

            “ทำไมคะ  เราออกตามหาพี่ดาก่อนซิคะ    แล้วพี่ดาหายไปไหน  ทุกคนจะปล่อยไปแบบนี้ไม่ได้นะคะ”  ดารินว่าใจก็เป็นห่วงพี่สาฝาแฝดของตัวเองเป็นอย่างมาก

            “เรื่องนั้นเราทำแน่  แต่ตอนนี้เราต้องแต่งงานกันก่อน”  มาร์คันสว่า  ดารินมองมาร์คัสอย่างขอร้องว่าอย่างทำแบบนี้

            “เราไม่มีเวลาแล้วหนูริน  หนูต้องช่วยลุงก่อน”  คุณมาร์ตินว่า  และทุกคนก็จับให้ดารินไปแต่งตัวเป็นเจ้าสาวเพื่อเตรียมเข้าพิธีในไม่กี่นาทีข้างหน้า

            แชะ แชะ  แชะ

            “ยิ้มหนูริน”  มาร์คัสกระซิบบอกที่ข้างหู ดารินหันไปมองมาร์คัสซึ่งมาร์คัสก็ส่งสายตาอ่อนโยนที่เธอเคยได้รับประจำทำให้เธอค่อยๆยิ้มออกมา

            “งานสำคัญแบบนี้ คุณดารินไม่มาร่วมงานด้วยเหรอคะ”  นักข่าวถามทำเอาดารินในคราบดาหลาถึงกับใจหล่นไปที่ตาตุ่ม

            “คือ  คือพี่  เอ่อ  คือ”

            “ดารินไม่สบายครับ  เพราะคอยดูแลงานความเรียบร้อยในงานให้  ก็เลยไม่สามารถมาร่วมงานได้ครับ  แต่เดี๋ยวเสร็จพิธีเราก็จะขึ้นไปดู”

            “เป็นอะไรมากไหนคะ”  นักข่าวถามต่อ

            “ไม่มากเท่าไรหรอกคะ”  ดารินว่าพร้อมกับยิ้มที่ดูฝืนเต็มทน

            “งั้นของรูปเจ้าบ่าวหอมเจ้าสาวหน่อยนะครับ”  ดารินถึงกับเบิกตากว้าง  พร้อมกับหันไปมองหน้ามาร์คัส

            “ได้ครับ”

            “พี่มาร์ค”

            “ครับ”

            “แต่ว่า”

            “ไม่ต้องอายหรอกครับ  เราแค่ของภาพไปลงข่าวให้ทุกคนต่างอิจฉาในความรักของพวกคุณ”  นักข่าวว่า  ดารินก็เลยจำต้องยอมให้อีกฝ่ายหอมแก้มเพื่อให้นักข่าวได้เก็บภาพกันอย่างจุใจ

            ห้องรับแขก

            “สรุปจะเอายังไงต่อ”  คุณสิงห์ก็เครียดไม่แพ้กัน  เป็นห่วงลูกสาวคนโตเป็นอย่างมาก

            “ผมจะให้ไคออกตามหาให้รู้  และจะให้ไครายงานคุณลุงทุกระยะ”  มาร์คัสว่า

            “ยังไงงานเลี้ยงคืนนี้ก็ต้องต่อใช่ไหม”  คุณศิลาว่า

            “ครับ  มันจำเป็นผมไม่แน่ใจว่าคนที่จำตัวน้องดาไปจะเป็นศัตรูของผมหรือเปล่า”

            “แล้วถ้าใช่ล่ะ”  คุณสิงห์ถามอย่างไม่พอใจที่เรื่องมันดูวุ่นวายไปหมด

            “ผมจะรับผิดชอบน้องดาเอง  คุณลุงไม่ต้องห่วง”

            “แล้วยายรินล่ะ  เราแต่งงานกับยายรินแล้วนะ”  คุณศิลาว่า

            “หนูรินแต่งงานในนามของน้องดา  ดังนั้นผมจะไม่มีทางล่วงเกินหนูรินเด็ดขาด”  ดารินที่ฟังก็เจ็บจี๊ดไปที่หัวใจ  ตัวแทน  ตัวแทนซินะ  ดารินได้แต่คิดในใจ

            “ยายรินมาหาพ่อ”  คุณสิงห์เรียก

            “คุณพ่อ”  ดารินกอดผู้เป็นพ่อไว้ ตอนนี้เธอสับสนไปหมดไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร  เธอต้องอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ไปถึงเมื่อไร

            “ผมมีเรื่องที่ต้องบอกอีกครับ”

            “อะไรอีก”  คุณสิงห์ว่า

            “ผมคงต้องจดทะเบียนกับหนูรินในนามน้องดา”  ดารินถึงกับอึ้งไป

            “ทำไมต้องทำแบบนั้น”  คุณศิลาว่า

            “กันไว้ครับ  ผมไม่รู้คนที่จำตัวน้องดาไปคิดจะทำอะไร  อย่างน้อยก็กันไม่ให้มันทำธุรกรรมด้านเอกสารได้  อย่างนั้นถ้ามันบังคับให้น้องดาจดทะเบียนสมรสกับมัน  มันจะได้รับรู้ว่าน้องดาจดทะเบียนสมรสกับผมแล้ว”  คุณสิงห์เงียบไป

            “รินจะจดค่ะ”

            “ยายริน”  คุณศิลาตกใจที่ลูกสาวคนเล็กพูดบอกไปแบบนั้น

            “เพื่อพี่ดา  รินจะทำ  อย่างน้อยพี่ดากลับมาจะได้เป็นเจ้าสาวของพี่มาร์คอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”  ดารินว่าทั้งที่ใจตัวเองก็เจ็บไม่น้อย

            “ที่เราบอกมัน  คิดว่าคนที่จำตัวยายดาไปเป็นผู้ชาย”

            “ถ้าศัตรูผมก็มีเยอะ  แต่คนที่ผมคิดออกอยู่ตอนนี้คือไอ้  โจเชฟ  เจสัน”  มาร์คัสกัดฟันกรอดเขาไม่คิดว่าโจเชฟจะเอาคืนที่เขาไปถล่มธุรกิจผับมันจนยับไปสาขาหนึ่งแบบนี้

            “ถ้าเป็นจริงก็ไปตามซิ”  คุณสิงห์ว่า

            “ถ้าเราจะเล่นงานมันต้องทำให้รัดกุมและเงียบที่สุด  ผมคิดว่าถ้าน้องดาอยู่กับมันจริงๆ  มันคงไม่ให้เราหาเจอหรอก”  มาร์คัสว่า

            “โธ่  ลูกแม่”

            “คุณแม่  คุณแม่”  ดารินรีบไปประคองผู้เป็นแม่ก่อนจะขอยาดมมาให้ผู้เป็นแม่ได้ดม

            “หวังว่าทุกอย่างจะเสร็จเร็ว  ไม่งั้นยายรินก็จะเสียหาย  ซึ่งลุงจะไม่ยอม”  คุณสิงห์ว่า

            “ผมจะรักษาชื่อเสียงของหนูรินและน้องดาให้ถึงที่สุดครับ”  มาร์คัสว่า

            “ลุงจะถือว่ามันเป็นคำสัญญาณของลูกผู้ชาย” 

            “ครับ”

            “งั้นเจอกันที่โรงแรมจัดงานคืนนี้นะคะ”  คุณแวนด้าว่าก่อนจะออกไปพร้อมกับลูกชายและสามี

            “ยายดา  ยายดาของแม่”

            “คุณแม่ใจเย็นนะคะ  พี่มาร์คต้องตามพี่ดากลับมาได้แน่ๆ”  ดารินได้แต่ปลอบผู้เป็นแม่ทั้งที่ตัวเองก็ต้องการใครสักคนคอยปลอบเหมือนกัน

            พิธีเลี้ยงในช่วงค่ำดำเนินไปเรื่อยๆจนถึงเวลาที่มาร์คัสต้องพาดารินกลับไปออสเตรเลียด้วยกัน  คุณสิงห์และคุณศิลาก็เลยมาส่งที่สนามบิน

            “ฝากดูแลยายรินด้วย”  คุณสิงห์ว่า

            “ครับ  ผมจะดูแลอย่างดีเลย  ยังไงหนูรินก็เหมือนน้องสาวผม”  ดารินนิ่งไม่หันไปมองคนพูด

            “ดูแลตัวเองด้วย ถึงแล้วโทรหาแม่”  คุณศิลาบอกก่อนจะกอดลูกสาวด้วยความรัก

            “ค่ะ หนูไปนะคะ”  ดารินว่าก่อนจะกราบที่อกผู้เป็นพ่อและแม่

            “ไม่ต้องห่วงนะคะ  ดิฉันจะดูแลหนูรินให้เหมือนลูกสาวคนหนึ่งเลย”  คุณแวนด้าว่า

            “ฝากด้วยนะคะ” คุณศิลาว่า  และทั้งก็ขึ้นเครื่องบินส่วนตัวของตระกูลเนสไปยังประเทศออสเตรเลีย

            “ง่วงก็พิงพี่ได้นะ  เราคงเหนื่อย”

            “ไม่เป็นไรคะ  รินไหว”  ดารินว่าก่อนจะนั่งนิ่งไม่พูดไม่จากับใคร  มาร์คัสก็คอยมองตลอดเขาไม่รู้ว่าทำไมต้องมอง  และตอนนี้เขาก็อยากรู้ว่าดารินคิดยังไงกับเรื่องที่เกิดขึ้น  เอาไว้ค่อยถามแล้วกันตอนนี้สิ่งที่เขาต้องทำเมื่อถึงออสเตรเลียคือตามหาดาหลา

            “หนูริน  หนูริน”

            “อือ”

            “ตื่นเร็วถึงแล้ว”  ดารินค่อยลืมตาก็เห็นว่าเครื่องบินลงจอดแล้ว  ดารินค่อยลุกและลงจากเครื่องซึ่งคุณมาร์ตินและคุณแวนด้าก็ยืนรออยู่

            “ขอโทษที่หลับไม่รู้เรื่องเลยคะ”  ดารินว่า

            “หนูคงเหนื่อย  กลับบ้านเรากัน”  คุณแวนด้าว่าก่อนจะจูงมือดารินไปที่รถ

            “จะไปไหนต่อ”  คุณมาร์ตินถามลูกชาย

            “คฤหาสน์เจสัน”  มาร์คัสว่าก่อนจะขอตัวไปจัดการเรื่องดาหลาต่อ


(ขอโทษที่ให้รอนานคะ  ช่วงนี้ยุ่งจริงๆคะ  เอาไปตอนหนึ่งก่อนนะคะ  แล้วจะรีบแต่งเพื่ออัพให้รีดเดอร์ที่คอยติดตามได้อ่านกัน  ด้านบนเป็นรูปมาร์คัสกับสาวดารินนะคะ)

 

        แสดง 1 - 1
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   13 พ.ย. 2560 16:00    › จำนวนผู้เข้าชม 200687 คน
   › คะแนนโหวต 1734 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 1
มาแล้วหนึ่งตอน...เป็นตอนที่สงสารรินมากๆ
 saveeva | 28 ก.พ. 2560 20:56 | IP : 1.46.98.xxx