นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก 2


ปีศาจลงทัณฑ์รัก  2

            คฤหาสน์เนส

            “นี่หนูดารินมาอยู่นี่ในฐานะภรรยาของมาร์คัส”  สาวใช้ทุกคนต่างฮือฮาเพราะพอรู้บ้างว่าดารินเป็นฝาแฝดกับดาหลาซึ่งเป็นว่าที่เจ้าสาวของมาร์คัสแต่ทำไมดารินกับมาเป็นภรรยาของมาร์คัสซะงั้น

            “ไม่ต้องถามอะไรมากรู้ไว้แค่นี้ก็พอ”  คุณมาร์ตินว่า

            “ไปห้องพักเถอะ  ป้าให้เขาจัดไว้แล้ว”  คุณแวนด้าว่า

            “เชิญทางนี้ค่ะ”  แม่บ้านเดินนำไป  ดารินก็เดินตามไปอย่างเงียบๆ

            “ทำไมเรื่องถึงวุ่นวายขนาดนี้”  คุณมาร์ตินพูดอย่างเหนื่อยใจเช่นกัน

            “ฉันสงสารหนูริน””

            “ผมก็ไม่ต่างจากคุณ  แต่เราเสียหน้าไม่ได้คุณก็รู้ใช่ไหม”  คุณมาร์ตินพูดกับภรรยา

            “ค่ะ  ฉันรู้ว่า”

            “ไปพักก่อนเถอะ  รอฟังข่าวเพิ่มเติมจากตามาร์ค”

            ประเทศจีน

            “บัดซบ  มันรู้ทันเราจนได้”  โจเชฟสถบออกมาอย่างหงุดหงิด

            “เราจะทำยังไงต่อครับนาย”  เลย์ถามเจ้านายของตน

            “ดาหลาฟื้นหรือยัง”

            “เด็กๆบอกว่าฟื้นแล้วครับ”

            “ไม่ได้อาละวาดอะไร”  โจเชฟถาม

            “ครับ ไม่พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว”

            “คุมสติเก่งไม่น่าไอ้มาร์คัสถึงอยากจะแต่งงานด้วย”  โจเชฟว่า

            “แล้วเรื่องจดทะเบียนสมรส”  เลย์ถามเจ้านาย

            “มันทำไม่ได้อยู่แล้ว  มันเล่นจดทะเบียนกับน้องสาวดาหลาในนามของดาหลา  ฉันจะทำยังไงได้  นอกจากปล่อยให้มันหัวหมุนกับการตามหาเจ้าสาวของมัน”  โจเชฟว่า

            “แล้วเจ้านายไม่ขึ้นไปดูเธอหน่อยเหรอครับ”

            “ยัง  พรุ่งนี้ก่อน”  โจเชฟว่าก่อนจะจัดการกับเอกสารตรงหน้า

            คฤหาสน์เจสัน

            “เข้าไปไม่ได้นะครับ”

            “ทำไมจะเข้าไม่ได้  เจ้านายแกอยู่ไหน”  มาร์คัสถาม

            “ผมไม่ทราบ”

            พลั่ก

            “อยากตายกันจริงๆซินะพวกแก”  มาร์คัสว่า

            “บอกมาซะว่าเจ้านายพวกแกอยู่ไหน”  ไคถามพร้อมกับกระชากอีกคนเข้ามา

            “ไม่รู้จริงๆครับ  เจ้านายไม่ได้กลับมาเป็นอาทิตย์แล้ว” 

            “มันเตรียมการไว้นานขนาดนี้เลยซินะ”  มาร์คัสแค่นเสียงพูด

            “เอายังไงดีครับ”  ไคถาม

            “สองที่ในคืนนี้”  มาร์คัสว่าก่อนจะตรงไปที่รถ  ไคพยักหน้ารับเพราะเข้าใจความหมายของเจ้านายเป็นอย่างดี


วันต่อมา


            “เอาอีกแล้วนะ”  โจเชฟกัดฟันกรอดเมื่องคนชนิดรายงานว่าผับของเขาถูกเผาถึงสองที่ในคืนเดียว


            “จะเอายังไงต่อดีครับ”


            “ฉันเอาคืนแน่  แต่ไม่ใช่ตอนนี้”  โจเชฟว่าก่อนจะตรงไปยังห้องนอนที่มีดาหลาอยู่  เขาพร้อมจะเจอกับเธอแล้วอยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเจอเขาดาหลาจะทำหน้ายังไง


            แกรก


            “ยินดีที่ได้พบอีกครั้ง”  โจเชฟว่า  ดาหลามองคนตรงหน้าอย่างอึ้งๆไม่คิดว่าคนที่เธอคิดว่าเป็นเพื่อนใหม่จะเป็นคนลักพาตัวเธอมา


            “คุณจับฉันมาทำไม” ดาหลาถาม


            “สติดีมากเลย ไม่เหมือนคนรักของคุณ  ที่เป็นหมาบ้า”


            “พี่มาร์คเป็นอะไร”


            “พี่มาร์ค  จริงๆคุณก็เรียกผมว่าพี่โจก็ได้นะ”


            “ไม่จำเป็นค่ะ  คงไม่มีใครมาพูดดีกับคนที่จับตัวเรามาหรอก”


            “ผมจับตัวคุณมาก็เพราะอยากให้ไอ้มาร์คัสเสียหน้า  แต่ก็ผิดแผนไปหมด”


            “คุณหมายถึงอะไร”  ดาหลาถาม  โจเชฟเดินเข้ามาหาใกล้  ดาหามาซ้ายมองขวาเมื่อหาทางเองตัวรอดแต่ก็หนีไม่พ้นเมื่อตัวเองถอยหลังไปติดผนัง 


            พรึ่บ


            “อย่าดิ้นเลย  อยู่แบบนี้ดีกว่านะ”  โจเชฟว่าเมื่อเขายันมือทั้งสองข้างติดผนังเพื่อกักขังร่างเล็กให้อยู่ในวงแขนของตน


            “คุณไม่ใช่ลูกผู้ชาย”


            “มาพิสูจน์กันไหมล่ะ”  ดาหลาหน้าซีด


            “จุ๊ๆ  ไม่เอาซิ  จะกลัวผมทำไม  ผมไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นนะดา”


            “อย่ามาเรียกฉันแบบนั้น”


            “คุณให้ผมเรียกเองนะ จำไม่ได้เหรอ”


            “ตอนนั้นคุณมาดี  แต่ตอนนี้คุณเป็นคนไม่ดี”


            “เอาอะไรมาตัดสิน”


            “ก็คุณจับตัวฉันมา”  ดาหลาสวนไป  จะไม่ให้เธอโกรธได้ยังไง  ก็เดินอยู่ในสวนตอนกลางคืนเพื่อรับลมอยู่ดีๆก็ถูกลักพาตัววะอย่างนั้น


            “ที่ผมจับตัวคุณมาเพราะคิดว่าคุณไม่เหมาะกับไอ้มาร์คัสมันหรอก”


            “คุณเอาอะไรมาติดสินล่ะ”  ดาหลายอด  โจเชฟยิ้มไม่คิดว่าผู้หญิงที่ภายนอกดูมั่นใจแต่ภายในเป็นผู้หญิงเรียบร้อยอย่างกับผ้าพับไว้  และไม่คิดว่าจะเถียงเก่งอีกต่างหาก  ถือว่าคุ้มที่เขาแย่งมาจากมาร์คัส


            “หัวใจมั้ง”


            “คุณจะบอกว่ารักฉันเหรอ”


            “รักมันอาจจะดูเร็วไป  เรียกว่าถูกชะตาดีกว่า”


            “คุณถูกชะตากับใครก็จับเขามาหรือไง”


            “คุณเป็นคนแรก”


            “ที่คุณบอกว่าไม่ได้เป็นไปตามแผนคืออะไร”  โจเชฟยิ้มเพราะถือว่าดาหลามีไหวพริบใช่ได้เลย


            “ผมว่าจะจับคุณมาและก็บังคับให้คุณจดทะเบียนสมรสด้วย  เพื่อที่จะได้หักหน้าไอ้มาร์คัส แต่ไอ้มาร์คัสมันดันดักทางผมไปซะหมด”  โจเชพว่าก่อนจะยื่นหน้าไปใกล้  ทำให้ดาหลารู้สึกถึงลมหายใจที่รดรินอยู่ข้างๆแก้ม


            “ไม่ต้องมาใกล้ได้ไหม  ฉันอึดอัด”


            “ไม่ชอบเหรอ”  โจเชฟแหย่


            “ถ้าเป็นคนที่ฉันรักทำแบบนี้ฉันอาจจะชอบค่ะ  แต่คงไม่ใช่คุณ”  โจเชฟถึงกับหน้าตึง


            “ใครที่มันกล้าเข้ามาใกล้คนที่ผมสนใจ ผมไม่ค่อยจะมีลมหายใจกลับไปหรอก”  โจเชฟว่าคราวนี้เป็นดาหลาซะเองที่หัวใจเต้นแรงเพราะความกลัวกับคำพูดของอีกฝ่าย


            “...”


            “ไอ้มาร์คัสมันดีกทางผมยังไง”  เมื่ออีกฝ่ายเงียบโจเชฟก็พูดขึ้นพร้อมกับถาม  ดาหลาสบตาของอีกฝ่ายเหมือนต้องการรู้คำตอบเหมือนกัน


            “...”


            “มันดันเอาน้องสาวคุณเข้าพิธีแทน  และก็ให้จดทะเบียนสมรสในนามคุณ  ทำให้ใครก็คิดว่ามันได้แต่งานกับคุณ  แต่ถ้าผมให้ข่าวออกไปว่าคนที่อยู่กับมันไม่ใช่คุณ  อะไรจะเกิดขึ้น”


            “อย่าทำแบบนั้นนะ”  ดาหลาว่าที่ห้ามเพราะเขาเป็นห่วงความรู้สึกของดารินน้องสาวฝาแฝดต่างหากป่านนี้คงจะเครียดไม่น้อยที่ทำอะไรแบบนั้นไป


            “เป็นห่วงมันเหรอ”


            “ฉันเป็นห่วงทุกคน  โดยเฉพาะน้องฉัน”


            “ผมไม่สนหรอกว่าใครจะเสียหน้าบ้าง  เพราะผมคิดว่ามันคงจะสนุกน่าดู”  โจเชฟว่าก่อนจะรั้งเอวบางเข้ามาชิดลำตัว


            “คุณต้องการอะไร”  ดาหลาว่าพร้อมกับขืนตัว


            “มีทายาทให้ผมซิ  ผมอาจจะปล่อยคุณไปหามัน  และน้องสาวคุณก็ไม่เสียหน้า


            “เห็นแก่ตัว”


            “ผมให้คุณคิดหนึ่งวันว่าจะเอายังไง  บอกไว้ก่อนเลยว่าผมพร้อมประกาศให้คนอื่นได้รับรู้  ที่สำคัญคุณควรรู้ว่าไอ้มาร์คัสมันเผาผับผมไปสองที่เมื่อคืนนี้  ผมคงรักคุณมากถึงเอาคืนผมได้ทุกวิธีที่นึกได้”  โจเชฟปล่อยร่างบางให้เป็นอิสระก่อนจะเดินออกไป


            “เฮ้อ”  ดาหลาถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้าการอยู่ใกล้กับผู้ชายคนนี้ทำให้เธอรู้สึกว่าพลังของตัวเองลดน้อยลง

            “พี่จะทำยังดีริน”  ดาหลาเป็นห่วงดารินไม่น้อย  เขารู้จักน้อยตัวเองดีเป็นคนร่าเริงไม่คิดอะไร  แต่ภายในอ่อนไหวมากๆ  ซึ่งถึงจะเป็นแฝดกันแต่ก็ต่างกันมาก  ดารินมีผมยาวสลวย  ดาหลามีผมลอน ซึ่งใครก็คิดว่ามันดูสลับกันแปลกๆ  ใครจะมองว่าดารินสดใสร่าเริง  แต่จริงแล้วดารินจะเรียบร้อยกว่าตนด้วยซ้ำ  ส่วนดาหลาใครๆก็คิดว่าเรียบร้อย แต่จริงเธอก็มีความสู้คน  และสามารถแก้ไขสถานการณ์ต่างๆได้เป็นอย่างดี  แบบนี้เขาถึงเป็นห่วงดารินเป็นอย่าง


คฤหาสน์เนส

            “ป้า ป้าว่ามันแปลกไหม  ใครก็รู้ว่าคุณมาร์คัสต้องแต่งงานกับคุณดาหลา  แต่ดันได้แต่กับคุณดาริน  แล้วถ้าคุณดาหลากลับมา  คุณดารินจะทำยังไง”  ดารินที่กำลังจะตรงเข้ามาในห้องครัวถึงกับชะงัก

            “เรื่องของเจ้านาย”

            “แต่ป้าไม่คิดเหรอว่าคุณมาร์คัสจะเลือกใคร”

            “มันเรื่องของเจ้านาย  หรือถ้าอยากรู้มากนักก็ไปถามคุณมาร์คัสเอาเองดีไหม”

            “ไม่เอาอ่ะ”

            “มาทำอะไรตรงหน้าหนูริน”  สาวใช้ในครัวสะดุ้ง

            “ว่าจะมาช่วยในครัวค่ะ”

            “ไม่ใช่หน้าที่เลย  ไปรอที่โต๊ะอาหารดีกว่า”

            “รินไม่อยากอยู่เฉยๆ”

            “รินรู้ใช่ไหมว่ามาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร”

            “ทำไมจะไม่ทราบล่ะคะ  หนูเป็นตัวแทนพี่ดา”

            “หนูริน  พี่ไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น”

            “รินไปรอที่โต๊ะอาหารก็ได้ค่ะ”  ดารินรีบเดินออกไปทันที  มาร์คัสได้แต่ถอนหายใจกับเรื่องที่มันวุ่นวายแบบนี้  อยากจะเคลียร์แต่ก็เหนื่อยเกินไป  เขาพึ่งกลับมาหลังจากที่ติดตามผลงานจากลูกน้องที่เขาสั่งให้ไปเล่นงานโจเชฟ

            โต๊ะอาหาร

            “วันนี้ไปบริษัทกับแม่ไหม”

            “ไม่ดีกว่า  รินไปด้วยจะทำให้ทุกอย่างแย่ลง  เดี๋ยวเราจะถูกจับผิดได้นะคะ”  ดารินว่า  ทุกคนนิ่งไป

            “ใครจับก็ช่างมันซิ  อยู่บ้านมันจะเบื่อเปล่าๆ”  คุณมาร์ตินว่า  เขาเห็นใจและก็สงสารดารินไม่น้อย  และก็อย่าชดเชยให้เท่าที่จะทำให้ได้

            “ไม่เบื่อหรอกค่ะ  รินยังไม่ได้ทัวร์รอบบ้านเลย”  ดารินพูดไปพร้อมกับยิ้มเพื่อให้ทุกคนสบายใจ  แต่มาร์คัสก็จ้องหน้าหนาวนิ่งๆ  เขารู้ว่าว่าดารินไม่อยากให้ทุกคนลำบากใจ  แต่เขาก็ไม่อยากให้ดารินคิดว่าตัวเองเป็นตัวแทนของใคร

            “ผมจะอยู่เป็นเพื่อนหนูรินเองครับ”  มาร์คัสว่า

            “เรื่องนั้นล่ะ”

            “ผมให้คนตามอยู่  เมื่อวานก็ไปถล่มมันมา”  ดารินเงยหน้ามองมาร์คัส

            “ไม่เป็นอะไรก็ดี  ระวังตัวด้วย”

            “ผมไม่ปล่อยมั้นไว้หรอกครับ  ผมต้องกู้หน้าเนสและก็รักษาเกียรติให้น้องดาให้ได้”  ดารินรับฟังเงียบๆ  ทำไมถึงรู้สึกน้อยใจที่ทุกคนโฟกัสไปที่ดาหลาพี่สาวฝาแฝดของเธอ  ก็อย่างว่า  พี่ดาหลาเก่ง  เรียบร้อย  เหมาะที่จะเป็นสะใภ้ของใครก็ได้  แต่เธอไม่มีอะไรเลย   เก่งไม่เท่าพี่สาวด้วยซ้ำ

            “หนูริน  หนูริน”

            “ค่ะ”

            “เป็นอะไร  ไม่สบายตัวหรือ  ปวดหัวหรือเปล่า”

            “เปล่าค่ะ  รินแค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย”  ดารินย้ำให้มาร์คัสเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าทานอาหารเช้าต่อ  คุณมาร์ตินและคุณแวนด้าต่างมองอย่างคิดหนัก  เป็นใครก็ไม่อยากมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้  แต่จะทำยังไงได้ทางเนสจะเสียหน้าไม่ได้  ถ้าข่าวออกไปว่าเจ้าสาวหายไป  มันจะเกิดผลร้ายๆตามมาอีกมากมาย

 



(จบตอนแล้วนะคะ ช่วงนี้ไรท์ยุ่งแแถมดวงไม่ดี เมื่อเช้าโทรศัพท์หล่นหน้าจอแตกเลย เศร้ามาก อยากจะร้องไห้ ขนาดติดฟิลม์กระจกนะ ขอบคุณที่ติดตามกันไปเรื่อยๆนะคะ อาจะจะมาแบบครึ่งตอน นิดๆ หน่อยๆ ไม่อยากหายไปนาน คิดได้เท่าไรก็เอาลงแค่นั้นไปก่อน เพราะติดหลายเรื่องด้วย อย่างที่บอกตอนนี้ไรท์แต่งนิยายวายด้วย ก็เลยต้องวิ่งไปวิ่งมา ทำให้ไม่สามารถอยู่กับเรื่องไหนได้อย่างเต็มที่  แต่ก็อย่าพึ่งทิ้งกันนะคะ ทักข้อความมาได้ทางเมล  หรือเฟส  ตอบตลอดค่ะ รักรีดเดอร์ทุกคนค่ะ)

        แสดง 2 - 2
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   9 ก.ย. 2560 10:12    › จำนวนผู้เข้าชม 151826 คน
   › คะแนนโหวต 1471 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 3
รอยุ่ค่ะ
 moon | 8 มี.ค 2560 23:50 | IP : 1.46.1.xxx

 ความคิดเห็นที่ 2
สงสารดาริน..ฮือๆๆ
 saveeva | 8 มี.ค 2560 21:25 | IP : 1.47.74.xxx

 ความคิดเห็นที่ 1
รอตอนต่อไป
 tualek | 5 มี.ค 2560 19:36 | IP : 1.47.11.xxx