นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก 5


ปีศาจลงทัณฑ์รัก  5

            “เจ้านายจะทำแบบนี้จริงๆเหรอครับ”  เลย์ถามพร้อมกับมองแก้วน้ำส้มที่มียาปลุกเซ็กส์ผสมอยู่

            “ไม่ทำแบบนี้ดาหลาคงไม่ยอม  และฉันก็ไม่รอแล้ว  ถ้าไอ้มาร์คัสมันมาฉันจะไม่มีอะไรรั้งดาหลาไว้ได้”

            “แต่ทำแบบนี้คุณดาหลาจะไหวเหรอครับ”  เลย์ว่าพร้อมกับสีหน้ำลำบากใจ  ใช่โจเชฟรู้ว่าคนสนิทห้ามถึงอะไร  เขาอึดซะด้วยเรื่องบนเตียง

            “ถ้าไม่ทำแบบนี้  ดาหลาก็ทนฉันไม่ไหวเหมือนกัน”  โจเชฟว่า

            “แล้วถ้าฤทธิ์ยาหายคุณดาหลาจะเป็นยังไครับ  เจ้านายไม่ควรใช้ยากับเธอ”  โจเชฟชะงักไป  ก็จริงอยู่ที่เขาอึดและสาวๆที่เขาเรียกใช้มักจะแถมร้องไห้ขอให้เขาหยุดเพียงแค่ยกเดียว

            “มันก็จริงของแก  งั้นฉันจะไม่ใช่กับดาหลา”  เลย์ใจชื้นขึ้นมาแต่ก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเจ้านายยกน้ำส้มแก้วนั้นขึ้นดื่ม

            “เจ้านาย”

            “ฉันก็อยากรู้ว่าดาหลาจะทนฉันได้มากแค่ไหน”  โจเชฟว่า  เลย์มองสีหน้าโจเชฟที่มันยิ้มออกมาอย่างกับปีศาจร้าย

            “แกใส่ไปเยอะแค่ไหน”  โจเชฟถาม

            “ไม่เท่าไรครับ”

            “ก็ดี เพราะหลังจากนั้นฉันจะจัดการต่อเอง”  นี่เจ้านายเขาไม่คิดจะออกจากห้องของคุณดาหลาเลยใช่ไหมเนี้ย  เลย์ได้แต่เป็นห่วงว่าที่นายหญิงของเจสันแล้วซิ

            พรึ่บ

            “อย่าให้ใครกวน”  เสียงทรงอำนาจของโจเชฟว่าก่อนจะตรงขึ้นไปบนห้องทันที

            “ฤทธิ์ยาออกแล้วเหรอวะ”  ถึงจะรู้ว่าฤทธิ์ยาออกเร็วแต่เจ้านายเขาทนเก่งจะตายแต่นี้อะไรไม่ทนแถมยังเร่งรีบขึ้นห้องอีก

          

แกรก  ปัง


            “คุณ”  ดาหลาสะดุ้งเมื่อโจเชฟบุกรุกเข้ามา  แต่ก่อนจที่จะพูดอะไรก็ต้องตกใจเพราะโจเชฟกำลังถอดเสื้อผ้าจนแหลือแต่กางเกงใน


            “คุณจะทำบ้าอะไร”  ดาหลารู้สึกกว่าและหวั่นใจมือเล็กกระชับเสื้อคลุมไว้แน่น


            “ข้อตกลงขอเราไง  ผมบอกไปแล้ว”  โจเชฟว่าก่อนจะตรงไปหาดาหลา  ดาหลาฉวยโอกาสจะวิ่งข้างไปอีกฝั่งแต่ก็ไม่ทัน


            หมับ


            ตุ๊บ


            “คุณ”  ดาหลาตกใจเมื่อถูกคว้าและก็เหวี่ยงไปยังเตียงนอน  และตามติดมาด้วยร่างหนาที่คร่อมตนอยู่


            “ฉะ  ฉันยังไม่พร้อมคะ  อื้อ”  ดาหลาพูดเสียงสั่นแต่เสียงนั่นกลับกลืนหายไปในลำคอเมื่อโจเชฟบดขยี้จูบลงมาอย่างหนักหน่วงและเนินนาน


            “แฮก  แฮก”  ดาหลามีอาการหอบเนื่องจากโจเชฟเล่นปล้ำจูบเลยอย่างหายใจแทบไม่ทัน


            “คะ  คุณไปดื่มอะไรมา”  ดาหลาถามเพราะเธอรู้สึกรับรสว่าในปากหนามีรสชาติของน้ำส้ม


            “น้ำส้ม”  โจเชฟพูดเสียงสั่นพร่าพร้อมกับคลอเคลียที่แก้มนวลก่อนจะเลื่อนมากระซิบข้างหูอีกฝ่าย


            “มันผสมน้ำปลุกเซ็กส์”  ดาหลาเบิกตากว้าง ก่อนจะดันอกหนาเท่าที่แรงจะมีแต่ก็ถูกจับและตรึงไว้เตียงทั้งสองข้าง


            “ผมคิดว่าวันหนึ่งหลายๆครั้ง  ดีกว่าทำถี่ๆ  คุณว่าไหม”


            “ทุเรศ”


            “ผมอยากจะพิสูจน์ด้วยว่าน้ำยาตัวเองดีหรือเปล่า ไม่แน่เราอาจจะได้ทายาทเลยก็ได้เพียงแค่ผมกับคุณรักกันหลายๆครั้งสำหรับคืนเดียว”


            “คนเลว  อื้อ  อือ”  โจเชฟบดจูบลงมาอีกครั้ง  ดาหลาพยายามดิ้นรนและควบคุมสติไม่ให้เคลิบเคลิ้มกับไปกับสัมผัสของโจเชฟถึงแม้ว่าจุดต่างๆในร่ายกายจะร้อนผ่าวยามที่โจเชฟได้ประทับรอยไว้


            “อื้อ  ยะ  หยุด”  ดาหลาร้องห้ามเมื่อปากหนาซุกไซ้และประทับตราบริเวณลำคอของตน  มือหนาปลดชุดคลุมออกตามด้วยชุดนอนเนื้อผ้าดี


            “ต่อไปไม่ต้องใช่หรอกชั้นใน”  โจเชฟว่าก่อนจะขย้ำขยี้อกอิ่มที่ชูชันอยู่ตรงหน้า


            “อ่ะ  อย่าบีบ  อื้อ  หยุด”  ดาหลาเริ่มจะควบคุมสติดตัวเองไม่ได้แล้ว  ร่างหนาเลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆในขณะที่มือสองข้างก็ยังคงบีบเคล้นอกอิ่มอย่างเมามันส์


            จุ๊บ  จุ๊บ  


            “อย่า อย่าทำแบบนั้น”  ดาหลาเสียวซ่านไปหมดยามที่ปากหนาจูบเม้มที่หน้าท้องแบนราบก่อนจะหยุดที่จุดอ่อนไหว ขาเรียวหนีบเข้าหากันแต่มันก็ไม่สามารถหยุดการกำทำของโจเชฟที่ตอนนี้ร่างกายของเขามีทั้งความต้องการมากรวมไปถึงฤทธิ์ยาที่ตัวเองกินเข้าไปเพื่อการนี้โดยเฉพาะ


            “อื้อ  อ่ะ  ยะ  อย่า  อื้อ”  ดาหลาร้องห้ามพร้อมกับบิดเร่าไปมายามที่ปากหนาดูดดึงจุดอ่อนไหวด้วยปากหนาผ่านซับในจิ๋ว


            “ไม่  หยุด  โจเชฟได้โปรด”  ดาหลาบอก


            แควก


            “หอม”  โจเชฟกระชากซับในจิ๋วออกก่อนจะยกขึ้นมาสูดดม  ดาหลารู้สึกอายอย่างบอกไม่ถูก  โจเชฟถอดกางเกงตัวเองออกก่อนจะแทรกกายไปหว่างขาเรียว


            “ไม่ อ่ะ เจ็บ  อื้อ”  โจเชฟไม่พูดพล่ามทำเพลงเขาจับขาเรียกแยกก่อนจะแทรกแก่นกายที่พร้อมรบเข้าไปในความอ่อนนุ่มที่ช้ำแฉะด้วยฝีปากของเขาเอง


            “อื้อ  อื้อ”  โจเชฟบดจูบปากบางเพื่อให้อีกฝ่ายได้เคลิบเคลิ้มแต่ด้วยความใหญ่โตนั้นก็ไม่ได้ทำให้ดาหลารู้สึกเจ็บน้อยลง  น้ำตาใสไหลรินออกมาไม่ขาดสายพร้อมกับเสียงสะอึกสะอื้นที่อยู่ในลำคอ


            “อ๊า  แน่น  แต่รู้สึกดี”  โจเชฟว่า


            “เจ็บ  ได้โปรดฉันเจ็บ”


            “เดี๋ยวก็รู้สึกดี”  โจเชฟว่าก่อนจะเริ่มขยับเข้าออก  ให้ตายดาหลาทำให้เขาต้องการเขาไม่รู้ว่าความต้องการของเขาหรือฤทธิ์ยามันมีมากกว่ากัน


            “อื้อ  อย่าแรง  อื้อ  อ่ะ”  ดาหลาร้องครางไม่หยุดไม่โจเชฟขยับโยกเข้าหาเธออย่างไม่ขาดสายแถมยังหนักหน่วงจนเธอรู้สึกว่าตัวเองจะแหลกเอาให้ไ


            “อ๊า  ดาหลา  ที่รัก  ทำไมถึงรู้สึกดีแบบนี้”  โจเชฟว่าก่อนจะจับขาเรียวโอบเอวสอบก่อนจะโถมไฟพิศวาสเข้าหาอย่างไม่ยั้ง


            “อื้อ  อ่ะ อื้อ  โจ  เชฟ  เร็วไป  ฉัน  อื้อ”


            “อ๊า”


            “อื้อ  จะทำอะไร”  ดาหลาถามเมื่ออีกฝ่ายขยับนั่งโดยดึงรั้งเธอตามติดมาด้วย  ดาหลายกมือโอบรอบคออีกฝ่ายไว้แน่น


            “อ๊า  แบบนี้ดีไหม”  โจเชฟถามพร้อมกับยึดสะโพกมนพร้อมกับขยับโยกไปตามจังหวะที่ตัวเองต้องการ


            “ไม่ไหว  มัน  มัน”  ดาหลาพูดไม่เป็นประสา  หน้าสวยซบกับไหล่แกร่ง


            “เสียวใช่ไหม”


            “อือ  คะ อ๊ะ  อย่าเร็ว  ฉันไม่ไหว  อื้อ  ได้โปรด”  ดาหลาร้องบอก  โจเชฟยิ้มก่อนจะเอนนอนราบไปกับที่นอนทำให้ดาหลาอยู่ด้านบน


            “อื้อ  ละ  ลึกไป  ฉัน”  ดาหลาซบกับอกแกร่งไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว  โจเชฟเด้งสะโพกสอบสวนขึ้นไปนั่นทำให้ดาหลาครางดังหนักขึ้นไปอีก


            “อื้อ  ไม่    ไม่นะ  อ๊ะ  อื้อ  อ๊าย”  ดาหลากรีดร้องก่อนจะปลดปล่อยสิ่งที่กักกลั้นออก


            “คืนนี้อีกยาวนาน  อย่าพึ่งเหนื่อยล่ะ”  โจเชฟว่าก่อนจะเริ่มบทรักบทต่อไป  และต่อไปเรื่อยๆอย่างที่ได้พูดไว้ว่าคืนนี้สำหรับเขาและดาหลายังอีกยาวนาน


            ช่วงสายของวันต่อมา


            “อืม” โจเชฟค่อยลืมตาก่อนจะหันไปมองคนในอ้อมกอด


            จุ๊บ


            “ตัวรุ่มๆ”  โจเชฟว่าเมื่อเขาจูบหน้าผากมน  โจเชฟรีบลุกหยิบชุดคลุมมาใส่และออกไปจากห้อง


            “เลย์  เลย์”


            “ครับนาย”


            “โทรตามหมอ  เอาหมอผู้หญิงมา  และบอกให้แม่ข้าวต้มขึ้นมาด้วย”  โจเชฟว่าก่อนจะกลับเข้าห้องเพื่ออาบน้ำชำระร่างบาง  อีกฝ่ายจะได้สบายตัวมากขึ้น


            “อือ  อย่า”


            “ผมไม่ได้จะทำอะไร  อาบน้ำให้เดี๋ยวไปนอนต่อนะ”  ดาหลาไม่มีแรงจะพูดอะไร  แรงลืมตายังไม่มีเลยเธอปล่อยให้อีกฝ่ายทำอะไรกับร่างกายของเธอต่อไป


            30 นาทีต่อมา


            ก๊อก  ก๊อก  ก๊อก


            “หมอมาแล้วครับ”


            “ให้เข้ามา”  โจเชฟว่า


            “สวัสดีค่ะ”  หมอผู้หญิงวัยกลางคนเอ่ยทัก


            “เมียผมไม่สบาย”


            “ก่อนหน้ามีอาการยังไงค่ะ”


            “เรารักกันหนักไป”  หมอถึงนิ่งไปก่อนจะทำการตรวจสอบให้แน่นอนทั้งภายนอกและภายใน


            “ดิฉันอยากจะเตือนว่าคุณควรจะนุ่มนวลกับเธอหน่อยนะคะ”  หมอผู้อย่างอายๆเพราะตามตัวแต่ร่องรอยฝากรักของโจเชฟเต็มไปหมดไหนจะช่องทางรักที่มันบวมเป่ง


            “ขอบคุณ  จะรับไว้พิจารณา”


            “ผู้หญิงเราถึงจะรองรับผู้ชายได้  แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจุดซ่อนเร้นจะไม่เป็นไร  แบบนี้อาจติดเชื้อได้เลยนะคะ”  หมอพูดเสียงเข้ม


            “...”  โจเชฟนิ่งไป


            “ฉันจะจ่ายยาให้นะคะ”  หมอว่าก่อนจะขอตัวกลับ


            “เลย์ไปส่งคุณหมอแล้วเอายามา”  โจเชฟว่าก่อนจะกลับมานั่งข้างดาหลาที่หลับใหลอยู่มือหนาลูบผมนุ่มอย่างแผ่วเบา


            จุ๊บ


            “ดาหลา คนดีลุกมากินข้าวก่อน”


            “...”


            “ดาหลา”  โจเชฟประคองร่างบางลุกนั่งดาหลาไร้เรี่ยวแรงถึงกับต้องพิงอกแกร่ง


            “...”


            “ลืมตาก่อน”      


            “ไม่อยากกิน”  ดาหลาตอบ


            “กินหน่อย  เดี๋ยวเลย์จะเอายามาให้”


            “...”


            “ดาหลา”  โจเชฟเรียก


            “...”


            “งั้นก็นอนไปก่อนแล้วกัน”  โจเชฟว่าก่อนจะประคองให้อีกฝ่ายนอนดีๆ  และเขาก็นอนตามไปด้วยเผลอหลับไปพร้อมกับร่างบางจนมารู้สึกตัวตอนมีคนมาสะกิด


            “ยาครับ”


            “บ่ายโมงให้คนทำอาหารขึ้นมาด้วย”  โจเชฟว่า


            “ครับ”  เลย์ว่าก่อนจะออกไป


            คฤหาสน์เนส


            “จะเอาน้องไปด้วยจริงๆเหรอ  แม่ไม่อยากให้เราเอาน้องไปด้วย”  คุณแวนด้าว่า


            “หนูรินอยากไปครับ  ผมจะดูแลหนูรินให้ดี”  มาร์คัสว่า


            “อย่าให้เกิดเรื่องแค่นี้ก็แก้กันไม่ไหวแล้ว  ทำอะไรก็คิดให้ดีๆ  คุณมาร์ตินบอกลูกชาย


            “ครับ”  มาร์คัสว่าก่อนจะพาดารินมุ่งหน้าไปสนามบิน


 



(มาต่อให้แล้วนะคะ  ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ที่คอยติดตามนะคะ  สำหรับวันนี้ฝันดีทุกคนนะคะ)

 

        แสดง 5 - 5
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   13 พ.ย. 2560 16:00    › จำนวนผู้เข้าชม 200685 คน
   › คะแนนโหวต 1734 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 4
เข้ามาลุ้นทุกวันว่าอัฟหรือยัง555รอยุ่จร้าา
 moon | 7 เม.ย. 2560 21:52 | IP : 1.47.192.xxx

 ความคิดเห็นที่ 3
มาต่อ ไวๆนะคะ รอ อยากให้อัพ อีกซัก 2-3 ตอน
 เออออออ | 30 มี.ค 2560 20:49 | IP : 118.172.96.xxx

 ความคิดเห็นที่ 2
อยากบอกว่าลุ้นหนูรินกับมาคัสมากค่ะ ส่วนโจเชพคงจะสมหวังกะสิ่งที่วางแผนไว้นะเออ..
 saveeva | 29 มี.ค 2560 23:20 | IP : 1.46.75.xxx

 ความคิดเห็นที่ 1
รอตอนต่อไป สงสารหนูริน หนูดาจะรับไหวไหมโดปยาด้วย
 tualek | 28 มี.ค 2560 9:27 | IP : 180.183.80.xxx