นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก 8


ปีศาจลงทัณฑ์รัก  8

            “คุณดาหลายอมเซ็นแล้วครับนาย”

            “ดี  ฉันจะรอดูว่าไอ้มาร์คัสมันจะทำยังไงกับดาริน”  โจเชฟว่า

            “ทำแบบนี้จะดีเหรอครับ”

            “ไม่ทำแบบนี้จะได้เมียหรือไง”

            “แต่ความรู้สึกของคุณดาหลาล่ะครับ”  โจเชฟนิ่งไป

            “เอาไว้ฉันจะจัดการเอง  คอยสืบความเคลื่อนไหวของมาร์คัสด้วย  ฉันคิดว่าตอนนี้มันยังไม่ตามหาเราหรอก” 

            “แล้วถ้าคุณมาร์คัสไม่หย่าล่ะครับ”

            “ฉันก็จะบังคับให้ดาหลาจดทะเบียนสมรสกับฉันในนามของดาริน”

            “...”

            “ไม่ต้องห่วงหรอก  ฉันเชื่อว่ามาร์คัสมันจะจัดการได้”  โจเชฟว่าเมื่อเห็นสีหน้าของลูกน้องที่ดูเป็นกังวลกับเรื่องนี้


ทางด้านมาร์คัส


            “พร้อมคุยกับพี่เหรือยังหนูริน”  มาร์คัสกลับเข้ามาในช่วงเย็น


            “...”


            “หนูรินต้องเซ็นชื่อในใบหย่าในนามของน้องดา”  ดารินหันมามองหน้ามาร์คัสทันที


            “ทำไม”


            “เราเป็นเมียพี่แล้วนะ  จะให้จดทะเบียนในนามคนอื่นได้ยังไง”  มาร์คัสว่า


            “แล้วพี่ดาล่ะคะ”


            “เราก็จะช่วยดารินออกมาให้ได้”


            “ไม่มีทาง”  ดารินว่า


            “ทำไม  รู้อะไรมาเหรอหนูดา”  ดารินนิ่ง


            “รินจะไม่หย่า  พี่มาร์คก็ต้องช่วยพี่ดาออกมาให้ได้ด้วย”


            “หนูริน”


            “...”


            “อย่าให้พี่ต้องบังคับเรา”


            “พี่บังคับรินมาแล้วนี่ค่ะ”


            “หนูรินฟังพี่  เราต้องหย่ากันและหนูรินก็จดทะเบียนสมรสกับพี่”


            “แล้วพี่ดาล่ะคะ”


            “เรื่องนี้เราต้องคุยกันอีกทีหนึ่ง แต่ตอนนี้เราต้องทำทุกอย่างให้ถูกต้องก่อน”


            “อะไรคือความถูกต้องเหรอคะ”


            “...” มาร์คัสไม่ตอบ


            “การที่รินจดทะเบียนแทนพี่ดาหลามันคือความถูกต้องเพราะทางเนสจะเสียหน้า  การที่รินจะต้องจดทะเบียนสมรสกับพี่มาร์คก็คือความถูกต้องเพราะเรามีอะไรกันแล้ว  แล้วพี่ดาล่ะคะ  พี่ดาจะได้รับความถูกต้องบ้าง  เราทำผิดต่อพี่ดานะคะ”  ดารินพูดไปสะอื้นไป


            “หนูรินฟังพี่”


            “ไม่ค่ะ  รินจะไม่หย่า”


            “หนูริน”


            “ต่อให้พี่บังคับริน  รินก็ไม่หย่า”  ดารินยกมือปาดน้ำตาก่อนจะหันหน้าไปทางอื่น


            “โธ่เว้ย”  มาร์คัสโวยลั่นก่อนจะเดินออกจากห้องอย่างหัวเสีย


            “พี่ดา  รินทำถูกแล้วใช่ไหมคะ  ทำถูกแล้วใช่ไหม”  ดารินร้องไห้อย่างหนักอยู่คนเดียวจนเผลอตัวหลับไป


               

ด้านดาหลา

            “ดา”

            “...”

            “เลย์บอกคุณไม่ยอมทานข้าว”

            “...”

            “จะเป็นแบบนี้ใช่ไหมดา”

            “...”

            “ก็ได้  ไม่อยากพูดกับผมก็ได้  แต่ฟังผมนะ  ต่อให้คุณต่อต้านผมยังไง  ผมก็ไม่สนหรอก  เพราะยังไงคุณก็คือเมียของผม”

            “ด้วยการแย่งฉันมาจากพี่มาร์คเหรอคะ”  ดาหลาว่า

            “ดาหลา”

            “ฉันพูดความจริง  คุณทำมาเป็นตีสนิทกับฉัน  ก็เพื่อที่จะแก้แค้นพี่มาร์ค  การที่พวกคุณแก้แค้นกันไปแก้แค้นกันมา  คนที่เจ็บ  คนที่ไม่รู้ไม่รู้อะไรอย่างฉันและน้องสาว  ต้องมารับเคราะห์กรรมบ้าแบบนี้  พวกคุณคงสนุกกันมาซินะคะ”

            “ดา”

            “ความรักของผู้ใหญ่ คือ การได้แต่งชุดเจ้า  และเข้าพิธีกับคนที่รัก  การใช้ชีวิตร่วมกันจนแก่เฒ่า  แล้วคุณล่ะคะ  ความรักในแบบพอคุณล่ะ  การแย่งชิงมันไม่มีอะไรยืนยันแน่นอนได้เลยว่าจะไม่มีการแย่งกลับ”

            “จะบอกว่าถ้าไอ้มาร์คมาแย่งตัวคุณไป  คุณก็จะไป”

            “ใจฉันไม่ได้อยู่ที่คุณ”

            “...”  โจเชฟนิ่งไป

            “ผู้หญิงเราไม่ได้ใจง่ายเพียงแค่เห็นกันไม่กี่ครั้งก็รัก  ตอนคุณเจอฉันครั้งแรกคุณรักฉันหรือเปล่าก็ไหม  หัวใจคุณมีแต่การแก้แค้น  ฉันก็เป็นแค่เหยื่อ” 

            “...”

            “ถ้าฉันท้องขึ้นมาจริงๆ  คุณจะตอบลูกว่ายังไง  ถ้าลูกถามว่าพ่อแม่เจอกันได้ยังไง  พ่อแม่รักกันยังไง  คุณคงไม่คิดจะตอบว่าไปฉุดฉันมาหรอกจริงไหมคะ”

            “หยุดพูดได้แล้วดาหลา”

            “ฉันจะพูด”

            “บางทีผมอาจจะเอาแค่ลูกก็ๆได้  ใครจะรู้”  ดาหลานิ่งไปน้ำตาที่คลอเริ่มไหลรินเมื่อได้ยินคำพูดจากปากโจเชฟ

            “เหรอคะ  ฉันก็ลืมไปว่ามีหน้าที่แค่ผลิตลูกให้คุณ  เพื่อรอวันที่พี่มาร์คมาช่วย  หรือไม่ก็รอวันที่คุณจะไล่อย่างกับผู้หญิงข้างถนนคนหนึ่ง”  ดาหลาว่าก่อนจะเช็ดน้ำตาและหันหน้าหนี

            ปัง

            “ฮึก  อือ  อื้อ”  พอเสียงประตูปิดลงดาหลาก็หลั่งน้ำตาร้องไห้อย่างหนัก  ทำไมชีวิตถึงได้มีแต่เรื่องบ้าๆแบบนี้  ทำไมต้องเกิดขึ้นกับเธอและน้องสาวด้วย  ทำไม

     

ทางด้านมาร์คัส

            “ไค”

            “ครับนาย”

            “ทำยังไงหนูรินถึงจะหย่าให้ฉันวะ”

            “ผมคิดในแง่ของคุณดาริน  เขาคงห่วงความรู้สึกพี่สาวเขา”

            “ฉันคิดว่าน้องดาจะต้องเข้าใจ”

            “นายรักคุณดารินเหรอครับ”  ไคถาม  มาร์คัสนิ่งไป

            “...”

            “ผมว่าถ้าไม่ได้รักก็ไม่ควรรั้งคุณดารินไว้นะครับ  ปล่อยให้มันเป็นไปในทางที่จะเป็น”  ไคว่า

            “แล้วถ้าหนูรินท้องล่ะ”

            “...” ไคถึงกับตอบไม่ได้

            “แกตอบฉันซิไคว่าถ้าหนูรินให้กำเนิดทายาทของฉัน  ฉันควรจะทำยังไง  ปล่อยไปอย่างนี้เหรอ”  มาร์คัสถามคนสนิทเสียงเครียด

            “ผมไม่ทราบครับ”

            พรึ่บ

            “นายจะไปไหนครับ”

            “หาหนูริน”  มาร์คัสว่าก่อนจะขึ้นไปหาดารินที่ห้องอีกครั้ง

            แกรก

            “หนูริน  หนูริน”

            “อือ”

            “ตื่นได้แล้ว  ไม่หิวหรือไง”

            “...”  ดารินลืมตาขึ้นเห็นว่าเป็นมาร์คัสก็ตกใจรีบผละหนี

            “กลัวพี่ขนาดนั้นเลย”

            “...”

            “หิวหรือยัง”

            “...”

            “เกลียดพี่มากซินะ”  มาร์คัสว่า

            “เปล่าค่ะ”

            “เปล่าก็พูดกับพี่หน่อยซิ  เงียบแบบนี้  เราจะคุยกันรู้เรื่องได้ยังไง”

            “หิวนิดหน่อยคะ”

            “งั้นพี่จะพาลงไปทานอาหารข้างล่าง”    มาร์คัสว่าก่อนจะลุกขึ้นตรงไปหาดาริน

            “พี่มาร์คจะทำอะไร”

            “จะพาเราไปกินข้าวไง”

            “รินเดินเองได้”  มาร์คัสนิ่งก่อนจะจ้องหน้าหวานในอ้อมกอด

            “ไหวเหรอ”

            ตุ๊บ

            “พี่เจ็บนะ”

            “...”  ดารินได้แต่ส่งค้อนให้อีกฝ่าย  มาร์คัสยิ้มก่อนจะอุ้มอีกฝ่ายลงไปด้านล่าง

            “ไค  บอกให้เด็กเตรียมอาหาร”

            “พี่มาร์คคะ”

            “ว่าไงคะ”  มาร์คัสถามคนตัวเล็กยิ้มๆ

            “เรื่องพี่ดา”

            “เราจะทานข้าวกันก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องนั้น”

            “แต่”

            “งั้นพี่จะไม่พูดเรื่องหนูดาอีก”

            “...”  ดารินเงียบรออาหารมา

            “กินเยอะๆ  จะได้โตไวๆ”

            “รินโตแล้วค่ะ”  ดารินว่า  มาร์คัสกวาดสายตามองทั่วร่างสวยจนดารินรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกับสายตาคมที่แฝงไปด้วยนัย





(หายไปนานเลยขอโทษด้วยนะคะ  ยอมรับว่าตอนนี้ไรท์โฟกัสไปเรื่องชายรักชาย  (จะกลายเป็นสาววายเต็มตัวแล้ว)  เลยทำให้ไม่มีเวลาแต่งพล็อตที่วางไว้เลย  แต่พยายามจะแต่งเรื่องนี้ให้จบแล้วค่อยคิดอีกทีว่าจะไปต่อไหม  ใครที่อยากอ่าน  หรือใครที่เป็นสาววายก็ติดตามไรท์ที่เว็บธัญวลัยได้เลยนะคะ  นามปากกาเดิมเลย  พุธนิศา

เมื่อหลายวันมีรีดเดอร์อยากให้ลงหวานรักร้อนพิศวาส  ไรท์จะรับไว้พิจารณา  อาจจะเอามาลงให้อีกรอบแต่จะลบเล่ห์รักพิศวาสเพื่อทำการปรับปรุงเนื้อหา  แล้วถึงจะเอามาลงใหม่นะคะ  ขอบคุณที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้เสมอมาค่ะ)

        แสดง 9 - 9
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   13 พ.ย. 2560 16:00    › จำนวนผู้เข้าชม 200675 คน
   › คะแนนโหวต 1734 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 6
รออยู่นะๆๆๆ
 alice | 10 พ.ค. 2560 15:33 | IP : 180.183.45.xxx

 ความคิดเห็นที่ 5
ทำไมไม่ลองเอานิยายลงอีบุ๊คขายค่ะ
 saveeva | 30 เม.ย. 2560 16:30 | IP : 1.47.136.xxx

 ความคิดเห็นที่ 4
หายใวๆนะรออยู่นะ
 Aew2518 | 26 เม.ย. 2560 13:48 | IP : 182.232.188.xxx

 ความคิดเห็นที่ 3
หายไวๆนะค่ะ..รอต่อไป
 saveeva | 26 เม.ย. 2560 7:53 | IP : 1.46.46.xxx

 ความคิดเห็นที่ 2
หายไวๆนะค่ะ
 katoon | 26 เม.ย. 2560 7:03 | IP : 202.12.118.xxx

 ความคิดเห็นที่ 1
เชาไวฯเดีลํอ่านนะ
 คำนาง | 25 เม.ย. 2560 18:29 | IP : 202.137.156.xxx