นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ภรรยาบัญชารัก    by คีรตรา
ชื่อตอน บทที่ 2 แรกประสบพบเธอ -1


*****มาแล้วจ้าาาาา****



บทที่ 2 แรกประสบพบกับเธอ 


              “ นี่!! วางของฉันลงเลยนะไอ้พวกนักเลงหัวไม้  คราวที่แล้วไม่เข็ดใช่มั้ย!”

                เสียงหวานแหวขึ้นเสียงดังจนแสบแก้วหูเรียกสติชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ให้หลุดออกจากภวังค์ สายตาคู่คมมองสาวน้อยตัวเล็กด้านหน้าที่กำลังแสดงอาการฟึดฟัดใส่เขาเหมือนเธอพร้อมที่จะเข้ามาประทุษร้ายเขาทุกเมื่อสลับกับรูปถ่ายในมือ ไม่ยากนักสำหรับการประมวลผลว่าสาวสวยร่างเล็กตรงหน้าเขาคือคนเดียวกับหญิงสาว ผู้ทำให้เขาลุ่มหลงเพียงแค่มองภาพถ่าย กราฟาเอลมองสาวน้อยตรงหน้าด้วยอาการอึ้งๆ เธอสวยมาก สวยยิ่งกว่าในรูปเสียอีก ร่างบางเล็กกลมกลึงหากแต่สมส่วนพอเหมาะ ส่วนที่สมควรเว้าก็เว้าได้น่ามองส่วนที่สมควรนูนก็นูนออกมาเสียจะทิ่มตา เธอสวย สวยเกินกว่าที่เขาคิดไว้มากจริงๆ  นั่นล่ะ!  เจ้าจิตสำนึกอันรู้ผิดชอบชั่วดีของเขามันกำลังร้องอยู่ร่ำๆ  ว่า  เขา-ต้อง-การ-เธอ!! 

              “ไม่ได้ยินที่ฉันพูดรึไง! วางของฉันลงเลยนะ ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน ” 

กราฟาเอลรู้สึกระคายเคืองหูกับเสียงสูงปี๊ดที่ตะคอกไม่ยอมหยุด นี่หรือหญิงสาวที่แสนสดใส น่ารัก ในภาพ ทำไมเธอถึงได้มีเสียงที่พร้อมทำลายแก้วหูเขาได้ขนาดนี้ หากเธอกลายเป็นใบ้เขาคงจะรู้สึกดีกว่านี้มาก 

               “ หูหนวกรึไงยะ! ฉันเคยบอกตั้งแต่คราวก่อนแล้วใช่มั้ย ว่าบ้านหลังนี้ไม่เคยเป็นหนี้ใคร และไม่มีใครเล่นพนันบอลบ้าบออะไรทั้งนั้น นายเข้ามาผิดบ้าน ไม่เข้าใจรึไง! เอ๊ะ! ไอ้โจรห้าร้อยฉันพูดกับนายอยู่นะ ” 

สาวร่างเล็กตรงหน้าตะคอกเสียงดังกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าชายใส่สูทดำที่เธอคาดว่าจะเป็นคนของเจ้าพ่อในโต๊ะบอลที่ส่งลูกน้องมาบุกทำลายข้าวของเธอเมื่อคราวที่แล้วเพียงเพราะเข้าผิดบ้าน ยิ่งชายตรงหน้าเงียบไม่ตอบโต้อะไร แม่สาวอารมณ์ร้อนยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่ 

“ได้ๆไม่ตอบใช่มั้ยครั้งที่แล้วฉันมาไม่ทันตอนที่นายรื้อบ้านฉันแต่ครั้งนี้ฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่ ตายซะ! ” 

               กราฟาเอล มองสาวสวยตรงหน้าด้วยสายตาไม่เข้าใจหนักเข้าไปใหญ่ว่าเธอกำลังพล่ามอะไรอยู่  เธอคิดได้อย่างไรว่าเขาเป็นโจร เขามีมุมไหนเหมือนโจรอย่างนั้นหรือ ออกจะดูดีเพียงนี้ แต่ก่อนที่เขาจะคิดอะไรได้แม่สาวตัวน้อยส่วนสูงไม่ถึงอกเขาก็ปรี่เข้ามาหาพร้อมออกกระบวนท่าต่างๆใส่เขาอย่างรวดเร็ว 

               ชายหนุ่มทำได้เพียงพลิกตัวหลบมือไม้เข่าศอกของสาวเจ้าที่รัวมาไม่ยั้งด้วยทักษะที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว เห็นตัวแค่นี้ร้ายไม่เบาแต่ฝีมือยังห่างชั้นกับเขามากนัก 

               “ เป็นบ้าอะไรของเธอเนี่ย! ” 

               หนุ่มหล่อร้ายหน้าคมเข้มตามสไตล์หนุ่มโซนยุโรปเอ่ยขึ้นเป็นประโยคแรกพร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่จับข้อมือเล็กๆทั้งสองข้างไขว้หลังไว้และดึงร่างบางนุ่มนิ่มเข้าหาอกแกร่งหยุดการกระทำที่เธอกำลังพยายามประทุษร้ายเขาอย่างไม่มีเหตุผล ผู้หญิงอะไรสวยเสียเปล่ามือเท้าไวเป็นบ้า 

               “ อ๊าย! ปล่อยฉันนะ ไอ้คนบุกรุก ไม่นั้นฉันฆ่านายแน่!! ” 

               เสียงหวานแหวใส่เขาไม่ยอมเลิกราพร้อมทั้งยังดิ้นขลุกขลักเพี่อให้หลุดออกจากอ้อมกอดที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของชายตรงหน้า กราฟาเอลดึงแม่สาวฤทธิ์มากในอ้อมแขนเข้าชิดแผงอกมากยิ่งขึ้นและใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่กอดรัดเอวบางคอดไว้แน่นจนสาวเจ้าไม่สามารถขยับตัวได้ 

               “บุกรุก ผมนี่นะบุกรุก ที่นี่มีอะไรให้น่าบุกรุกครับคุณผู้หญิง ” 

               เสียงทุ้มต่ำเอ่ยด้วยน้ำเสียงขบขันราวกับเรื่องที่เธอพูดมันช่างเป็นเรื่องไร้สาระ ยิ่งกระตุ้นให้หญิงสาวอารมณ์ร้อนผู้เสียท่าอยู่ให้โมโหหนักขึ้นไปอีก 

               “ ใช่น่ะสิ! ก็นายเข้ามาบ้านฉันโดยที่ฉันไม่อนุญาตนั่นล่ะที่เรียกบุกรุก ฉันเคยบอกไปแล้วใช่มั้ยว่านายเข้าผิดบ้าน บ้านหลังนี้ไม่มีลูกหนี้โต๊ะบอลของเจ้านายนายหรอก ทำไมถึงไม่เข้าใจซักที หน้าตาก็ดีสมองฟ่อรึไง คอยดูนะฉันจะแจ้งตำรวจให้ไปจับโต๊ะบอลของนายให้สิ้นซากเลย!”

หญิงสาวตัวเล็กยังไม่หยุดวายโวยวายข่มขู่เขาโดยที่ไม่ดูสภาพตัวเองเลยซักนิดว่าตอนนี้เป็นรองอยู่ขนาดไหน เธอช่างใจกล้าไม่กลัวอะไรนัก 

                    “ ประสาท! คุณคิดได้ไง มองดูผมชัดๆซิ ผมเหมาะกับการเป็นลูกกะจ๊อกทวงหนี้ให้ใครอย่างงั้นเหรอ ” 

               กราฟาเอลสวนกลับให้แม่สาวช่างคิดได้ลองคิดใหม่ คิดได้อย่างไร คนระดับเขานะหรือถูกมองว่าเป็นลูกน้องเจ้าพ่อโต๊ะบอล นี่เขาดูไม่มีราศีขนาดนั้นเลยหรือ หรือแม่สาวน้อยคนนี้ตาไม่มีแววกันแน่ 

                    “ ใช่! ใส่สูทดำ ตัวใหญ่โตเป็นยักษ์ขนาดนี้ นายต้องเป็นบอดี้การ์ดอีตาลุงโต๊ะบอลแน่! ปล่อย! ” คนตัวเล็กกว่ามากแหงนหน้าขึ้นเถียงคนตัวโตด้วยท่าทางอาจหาญหาได้กลัวเขาแม้แต่น้อย 

               กราฟาเอลก้มลงมองคนในอ้อมกอดที่กำลังเถียงเขาฉอดๆ ดวงตากลมโตดำขลับคู่นั้นมีแววกรุ่นโกรธและเอาจริงเอาจังจ้องเขาอย่างไม่ยอมแพ้เหมือนพยายามสื่อให้เขารู้ว่าเธอพร้อมจะฆ่าเขาได้ทุกเมื่อแต่เขากลับไม่รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย มันดูเหมือนลูกแมวพยายามทำตัวเป็นแม่เสือเสียมากกว่า ยิ่งมองยิ่งน่าขำ 

                    “ หืม…อย่างงั้นเหรอ งั้นถ้าผมเป็นพวกทวงหนี้…ผมต้องทำยังไงกับคนที่ผมจับตัวได้ดีนะ เอากลับไปให้นายแทนดอกเบี้ยหรือข่มขืนคุณตรงนี้ดี คุณคิดว่าแบบไหนดีกว่ากันล่ะครับคุณผู้หญิง ” สิ้นคำพูดข่มขู่ของเขา ตาคู่โตคู่นั้นยิ่งโตขึ้นไปอีกเพราะความตกใจ  

                    กราฟาเอลมองกริยาตอบสนองของเธอด้วยความพอใจ  มันช่างน่าเอ็นดูนักในสายตาของเขา รอยยิ้มเบาบางแต่งแต้มอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาอย่างไม่รู้ตัว เขารู้สึกสนุกกับการได้แกล้งเธอ

v

v

v

v

v

Talk with ครูข้าว ;


                    อีตานี่เป็นใคร เข้ามาในบ้านข้าวได้ไง ต้องเป็นพวกทวงหนี้เเน่ๆ ทำมาเป็นใส่สูทผูกไทด์ขู่ 
นี่เมืองไทยนะพ่อคุ๊ณณณ  ไม่ร้อนบ้างรึไง ครูข้าวซะอย่างเคยกลัวใครที่ไหน คราวนี้ล่ะจะทบต้นทบดอกที่มารื้อบ้านเรารอบก่อนด้วย ไม่ต้องเอาหน้าหล่อๆ เอาหกแพคแน่นๆ มาอ้าง บอกเลยไม่เป็น ไม่เป็นผลเล๊ยยยยย จริ๊งจริง นี่พูดจริงๆ นะเนี่ย ไม่ได้เเอบฟิน แอบกลืนน้ำลายเล้ยยยย

       ป.ล. เจ๊คีคะ เจ๊ช่วยคีพลุคความเป็นครูให้อิฉันด้วยนะคะ ชักจะโวยวายเกินเหตุละ // มองเพดานค่ะ



                    มาแล้วจ้าาาาาา พาครูกับอิป๋ามาส่งเเล้ว  รอกันนานมั้ยเอ่ย? 
ขอบคุณทุกกำลังใจจากนักอ่านที่น่ารักนะคะ    คีสัญญาจะรีบปั่นมาให้อ่านกันรัวๆ เลยจ้ะ 
อ่อ! เข้าใจครูข้าวกันด้วยนะจ๊ะ ถึงเเม้นางจะเป็นครูเเต่นางก็เป็นสายรั่ว  
โวยวายนางก็เก่ง ถ้ากำลังมองหาคุณครูเเสนดี พูดน้อย  เรียบร้อยอ่อนหวาน อย่าได้คาดหวังในตัวนางให้มาก นางก็ยังเป็นผู้หญิงธรรมด๊าธรรมดาคนหนึ่ง เเถมอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ด้วย 
แต่อย่าห่วงว่านางจะง้องแง้ง  งี่เง่า นางมีลิมิตของนาง 
เเต่เชื่อเหอะ ทุกคนจะตกหลุมรักนาง  #ให้กำลังใจอิป๋า  #ให้กำลังใจครูข้าว #ให้กำลังใจเค๊าด้วยน๊าาาา

#เม้นต์คุยกันได้นะ คีเหงาาาา 



P.S. ด้วยรักจากหัวใจ คีรตรา
        แสดง 7 - 7
นิยายเรื่อง ภรรยาบัญชารัก by คีรตรา
วันที่โพสต์ :  24 พ.ค. 2560 20:53    วันที่อัพเดท :   15 มิ.ย. 2560 14:26    › จำนวนผู้เข้าชม 23196 คน
   › คะแนนโหวต 162 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :