นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ลวงรักบอดี้การ์ดเถื่อน    by จินดาพรรณ นารี
ชื่อตอน ดูถูกดูแคลน


ดูถูกดูแคลน

“หนูโรสเจ็บมากไหมจ๊ะ”  ผู้หญิงสูงวัยถามหญิงสาว  หลังจากที่เธอกับลูกชายช่วยกันประคองหญิงสาวมาที่บ้านพัก  เมื่อเห็นว่าเธอนั่งอยู่บนพื้นทรายและทำท่าจะลุกไม่ค่อยไหว

“ไม่ค่อยเจ็บแล้วค่ะ”  ตอบกลับด้วยรอยยิ้มน้อยๆ  ตอนนี้ไม่มีอะไรที่เธอจะเจ็บไปมากกว่านี้อีกแล้ว  เมื่อหัวใจเธอเจ็บปวดจนไม่เหลือชิ้นดีคำพูดที่ราวกับว่ารังเกียจเธอนักหนา  ทำให้คนที่แอบรักเขาต้องได้รับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเลยทีเดียว

“ทำไมนายถึงกลายเป็นคนที่ใจร้ายแบบนี้นะ  ผมล่ะไม่เข้าใจเลย”  เก่งกาจชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาที่เป็นลูกชายของผู้หญิงสูงวัยเดินมาพร้อมกับใบไม้สีเขียวใบหนึ่ง

“อย่าไปว่านายแบบนั้นนะ  ถ้าไม่มีนายเราจะมีที่ซุกหัวนอนและแกจะได้ไปเรียนที่กรุงเทพแบบนี้เหรอ”  คนเป็นแม่ตำหนิลูกชาย

“ผมรู้ครับก็แค่แปลกใจ  เพราะปกติคุณไบรอันเป็นคนดีและอบอุ่นจะตายไป  ยิ่งเรื่องที่จะทำร้ายผู้หญิงนี่ยิ่งแล้วใหญ่  มีแต่จะปกป้องและดูแล”  เก่งกาจบ่นไปตามเรื่อง  ขณะที่มือหนาก็ก่อกองไฟไปด้วย 

ด้านคนที่ได้ฟังถึงกับเบือนหน้าหนีไปอีกทาง  กระบอกตาร้อนผ่าวขึ้นมาทันที  เขาคงจะดีกับผู้หญิงคนนั้นคนเดียวแต่คงไม่ใช่กับเธอ  มือเรียวอีกข้างยกขึ้นมาปาดน้ำตาที่รินไหลลงมาอีกครั้งด้วยความเจ็บปวด  สองแม่ลูกมองหน้ากันอย่างไม่ค่อยจะสบายใจมากนักเพราะรู้สึกสงสารหญิงสาว

“ไอ้เก่งรีบทำให้มันเร็วๆหน่อยได้ไหม  หนูโรสเจ็บขาแย่แล้ว”  คนเป็นแม่รีบเร่งลูกชาย

“โรสว่าจะถามอยู่พอดีเลยค่ะ  ใบอะไรคะแล้วเอามาทำอะไรคะ”

“อ๋อ  เขาเรียกว่าใบพลับพลึงครับ  ผมจะเอามาย่างและพันที่ข้อขาของคุณโรสไว้จะได้หายบวมครับ”  เก่งกาจตอบกลับอย่างฉะฉาน

“ขอบคุณมากนะคะ  แต่ไม่น่าลำบากเลย”  อีกคนตอบกลับด้วยความเกรงใจ

“ลำบากอะไรล่ะครับผมเต็มใจ”  อีกคนส่งยิ้มกว้างไปให้อย่างเป็นมิตร  และลงมือย่างไปพลับพลึงเพื่อที่จะประคบข้อเท้าให้กับหญิงสาว

“ทนร้อนหน่อยนะครับคุณโรส” มือหนาพันใบพลับพลึงลงบนข้อเท้าของหญิงสาวอย่างเบามือ 

“เสร็จแล้วครับ  ฮ่า  ฮ่า  ฮ่า คุณโรสนี่เก่งจริงๆเลยไม่ร้องสักแอะเลย”  เก่งกาจหัวเราะและยกนิ้วโป้งให้กับหญิงสาว

“ขอบคุณมากนะคะ  แต่ทีหลังห้ามเรียกโรสว่าคุณแล้วนะคะ  เรียกว่าโรสเฉยๆก็พอค่ะ”  พูดอย่างเป็นกันเอง  ก่อนที่จะพนมมือไหว้หญิงสูงวัยที่ทำแผลที่มือให้เธอ

“โรสขอบคุณป้านีมากเลยนะคะ”

“อย่าไหว้ป้าเลยจ้ะ”  อีกคนยื่นมือที่เหี่ยวย่นไปรับมือของหญิงสาวรุ่นลูกเอาไว้

“ทำไมยังไม่นอนกันอีก  พรุ่งนี้ไม่ทำงานกันหรือไง”  ร่างหนาเดินเข้ามาและหยุดที่ตรงหน้าของทุกคน  แต่สายตาคมกริบกับมองไปที่หญิงสาวเพียงคนเดียว

“พวกเราทำแผลให้หนูโรสอยู่จ้ะ”  ป้านีตอบกลับเจ้านายหนุ่ม 

“แผลแค่นี้ไม่ตายหรอกครับ  มันยังไม่เท่ากับคนที่ตกลงมาจากบันไดทีละหลายๆขั้นเลย”  สายตามองที่ข้อเท้าของหญิงสาวด้วยความสะใจ

“พวกเราไปนอนกันเถอะค่ะ  พรุ่งนี้จะต้องตื่นมาทำงานอีก”  ร่างบางค่อยๆลุกขึ้น  เมื่อเธอไม่อยากที่จะฟังถ้อยคำที่ทำร้ายจิตใจไปมากกว่านี้อีกแล้ว  ยิ่งเขาแสดงความรักต่อหญิงสาวอีกคนเธอก็ยิ่งเจ็บปวด  หัวใจของเธอตอนนี้ราวกับถูกมีดกรีดลงไปจนเป็นแผลเหวอะหวะ

“มาครับเดี๋ยวผมช่วย”  เก่งกาจรีบลุกขึ้นและวิ่งเข้าไปเพื่อช่วยประคองหญิงสาว  และนั่นก็ทำให้ร่างหนาต้องกำมือแน่น

“ไม่ต้อง  เดี๋ยวฉันช่วยเอง”  เสียงเข้มพูดพร้อมกับร่างหนาที่เดินมากระชากแขนเรียวเล็กอย่างแรงด้วยความโมโห

“โอ๊ย”  อีกคนเผลอร้องออกมาด้วยความเจ็บ

“เจ้านายเบาๆครับ”  เก่งกาจรีบห้ามเพราะเป็นห่วงหญิงสาว

“ทำไม  ผู้หญิงคนนี้เป็นเมียของมึงหรือไงถึงเป็นห่วงกันมากนัก”  ตวาดใส่หน้าลูกน้องด้วยความโกรธเกรี้ยว  มือหนาอีกข้างบีบแขนเรียวอย่างแรงด้วยความลืมตัว

“ฉันเจ็บนะ”  ดึงมือหนาให้ออกจากแขนของตัวเอง  แต่ก็ไม่เป็นผลเมื่ออีกคนบีบไว้แน่นเหลือเกิน

“อย่ามายุ่งกับผู้หญิงของฉัน”  ปรายตาไปมองลูกน้องหนุ่มและสั่งกับลูกน้องเสียงเข้ม  ก่อนที่ร่างหนาจะแบกร่างบางของหญิงสาวขึ้นพาดไว้ให้อยู่บนบ่าแกร่ง

“กรี๊ด  ไบรอันนายจะทำอะไร”  ร่างบางกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ  มือเรียวกำเข้าหากันและทุบลงบนแผ่นหลังกว้างเต็มแรง

“อยู่เฉยๆ  ถ้าไม่อยากเจ็บตัว”  เสียงห้าวบอกกับหญิงสาวด้วยความหงุดหงิด  กำปั้นน้อยๆของเธอไม่มีผลอะไรกับเขาทั้งนั้น  เท้าหนาเดินไปที่บ้านพักคนงานที่อยู่ห่างออกไปด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่ง  อารมณ์กรุ่นโกรธที่อยู่ภายในใจเพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าทวี  ถ้าตอนนี้เขาเปรียบเสมือนภูเขาไฟมันก็พร้อมแล้วที่จะระเบิดขึ้นมาได้ทุกเมื่อ

“อย่าไปยุ่งกับเรื่องของเจ้านาย” ป้านีบอกกับลูกชายเมื่อเห็นว่าลูกชายชะเง้อมองตามร่างบอบบางของหญิงสาวไป  ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นห่วงหญิงสาว  แต่เธอก็พอจะดูออกว่าเจ้านายก็มีใจให้กับหญิงสาวคนนั้นเหมือนกัน  แต่ที่อดห่วงไม่ได้ก็คือเจ้านายหนุ่มจะรู้ใจตัวเองหรือเปล่านั่นสิ

                          

 

 

 

        แสดง 6 - 6
วันที่โพสต์ :  25 พ.ค. 2560 21:16    วันที่อัพเดท :   3 มิ.ย. 2560 21:21    › จำนวนผู้เข้าชม 2909 คน
   › คะแนนโหวต 54 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :