นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ภรรยาบัญชารัก    by คีรตรา
ชื่อตอน บทที่ 3-3


******​มาแล้วจ้าา****




หลังจากนั่งรถคันหรูออกจากบ้านไปหยุดที่สนามบินแล้วขึ้นเครื่องบินส่วนตัวของตระกูลเซฟิลล์ลอฟนานเกือบชั่วโมง ในที่สุดข้าวขวัญและมารดาก็เดินทางมาถึงเมืองหลวงของประเทศไทยซักที การนั่งเครื่องบินนี่ช่างดึงพลังงานออกจากร่างเธอได้ดีจริงๆ เฮ้อ! แต่การเดินทางก็ยังไม่สิ้นสุดลงง่ายๆ ทันทีที่เท้าเธอแตะพื้นดินรถลีมูซีนคันหรูและยาวเฟื้อยเป็นงูก็กลืนกินเธอเข้าไปในรถอีกรอบเพื่อฝ่าการจราจรอันคับคั่งของกรุงเทพมหานครไปยังคฤหาสน์หลังงามและใหญ่โตมโหฬารอันมีนามว่า คฤหาสน์ ‘ เมฆเมธาพิทักษ์ ’บ้านของมาดามกาสะลองนั่นเอง                                                                       

               “ ว๊าว หลานรักสวยมากเลย องค์หญิงของป้า ” ทันทีที่ข้าวขวัญก้าวเท้าลงจากรถ มาดามกาสะลองก็โผเข้ามากอดทักทายหลานสาวคนสวยของท่านทันที นักข่าวที่เริ่มทยอยมากันบ้างแล้วพร้อมใจกันรัวชัตเตอร์มายังหญิงสาวผู้เลอโฉมที่กำลังกอดกันกลมกับมาดามกาสะลอง แต่ละคนต่างเดากันไปต่างๆนาๆว่าสาวน้อยผู้นี้เป็นลูกหลานเศรษฐีคนไหนกันแน่                                                                                                                                                                  

               “ คิดถึงค่ะ วันนี้ป้ากานของข้าวก็สวยที่สุดเลยค่ะ ของขวัญจากข้าวกับแม่ขวัญค่ะ มีความสุขมากๆนะคะป้ากาน ” ข้าวขวัญผละห่างจากเจ้าของวันเกิดนิดหน่อยก่อนจะยื่นกล่องของขวัญขนาดย่อมให้มาดามกาสะลอง ถึงของในกล่องจะไม่ได้มีราคาอะไรมากมายแต่เธอก็ตั้งใจมอบให้ท่านด้วยใจจริง                                                                                                   

                “ ขอบใจมากจ้ะ ไม่เห็นต้องลำบากเลย แค่หนูกับยายขวัญมาร่วมงานก็เป็นของขวัญที่วิเศษแล้วจ้ะ ” มาดามคนสวยส่งยิ้มหวานให้หลานสาวที่ท่านเสนเอ็นดู                                                                                                                                                 

                “ อะไรกันสองป้าหลาน ไม่มีใครสนใจฉันบ้างรึไง ” คุณขวัญข้าวเอ่ยเย้าเพื่อนและลูกสาวด้วยรอยยิ้ม ดูเหมือนคุณป้าคุณหลานคู่นี้จะลืมไปแล้วกระมังว่าเธอก็มาด้วย ไม่รู้จะเห่อกันไปถึงไหน                                                                    

“ ก็ฉันสนใจแกมาตั้งหลายสิบปีแล้วนี่ เบื่อแล้ว”มาดามกาสะลองเอ่ยก่อนจะปล่อยเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น   

“ ชิ! อย่ามาง้อฉันก็แล้วกัน ” 

               คุณขวัญข้าวแกล้งงอนเพื่อนรัก ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเสียงดังเช่นกัน หลังจากหัวเราะกันได้สักคู่สองสาวรุ่นใหญ่ก็โผเข้ากอดกันทำราวตัวเองเป็นสาวรุ่น เรียกรอยยิ้มกว้างจากริมฝีปากสวยได้อย่างดี ข้าวขวัญมองผู้เป็นแม่แล้วยิ้มสุขใจที่ได้เห็นผู้เป็นแม่มีความสุข มาดามกาสะลองและคุณขวัญข้าวผลัดกันชมกันไปมาพร้อมทั้งเอ่ยเย้ายอกกันต้อนรับแขกอยู่หน้างาน สำหรับหญิงสาวผู้ยืนมองเธอคิดว่ามิตรภาพของแม่และเพื่อนสนิทช่างเป็นอะไรที่น่าประทับใจเหลือเกิน                                                                                                                                                       

“ แม่คะ ป้ากานคะ ข้าวขอตัวไปดูขนมข้างในก่อนนะคะ ว่าเรียบร้อยรึยัง เดี๋ยวข้าวออกมานะคะ ” หญิงสาวเอ่ยบอกมารดาและเพื่อนของมารดาก่อนจะขอตัวเดินข้าไปในงาน ปล่อยให้มารดาและมาดามกาสะลองต้อนรับแขกอยู่หน้างาน                                                                                                                                                                                                    

ร่างบอบบางภายใต้เดรสตัวสวยเรียกความสนใจจากแขกภายในงานได้เป็นอย่างดี ทันทีที่เธอเดินผ่านแทบทุกสายก็จ้องมองไปที่เธอราวต้องมนต์โดยเฉพาะสายตาบุรุษเพศทั้งหลายแทบจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว ข้าวขวัญออกจะเขินนิดๆที่เธอกลายเป็นจุดเด่นในงานไปโดยไม่ได้ตั้งใจ เธอจึงรีบสาวเท้าเพื่อเดินไปให้พ้นจากรัศมีสายตาของผู้คนในงาน วันนี้มีอะไรติดหน้าเธอหรือไงกันนะหรือว่าชุดที่เธอใส่มันขาดรึไงกัน                                                                                                             

 “ เฮ้อ! ค่อยยังชั่วหน่อย มองอะไรกันนักหนา วันนี้ฉันมีเขางอกรึไง ” 

ข้าวขวัญบ่นเบาๆขณะที่เธอหนีออกจากวงล้อมสายตาคนในงานมาได้และมาหยุดยืนบริเวณซุ้มอาหาร สายตาคู่สวยมองสำรวจความเรียบร้อยรอบๆโต๊ะอาหารและของว่าง ขนมของเธอและแม่ถูกจัดใส่ถาดของว่างอย่างสวยงามหรูหราล้อมรอบกับอาหารมากมายภายในงานเลี้ยง นี่มันสวรรค์ชัดๆ หญิงสาวอุทานในใจด้วยความดีใจจนปิดไม่มิดเพราะตอนนี้ท้องไส้ของเธอมันร้องหาอาหารเสียดังลั่น คราวนี้ล่ะจะฟาดให้เรียบเลย คุณครูคนสวยยิ้มกริ่มให้อาหารตรงหน้า ก่อนจะลงมือหยิบจานใบเล็กที่วางอยู่ฝั่งหนึ่งของโต๊ะอาหารตัวยาวขึ้นมา หญิงสาวตักนู่นตักนี่จนเต็มจาน ชิมนู่นชิมนี่โดยไม่สนใจรอบข้างเลยซักนิด หารู้ไม่ว่าตอนนี้มีสายตาหลายคู่ที่กำลังจับจ้องมาทางเธอ รวมทั้งเขาด้วย เจ้าของนัยน์ตาสีอัลมอนด์ทรงเสน่ห์ที่มองมายังเธอด้วยสายอ่านความหมายยาก                                                                                                                                                                                             

              “ สวัสดีครับคุณผู้หญิง ” เสียงหนึ่งดังขึ้นใกล้ๆขณะที่ข้าวขวัญกำลังก้มหน้าก้มตาจิ้มขนมไทยของโปรดฝีมือแม่เธออย่างตั้งอกตั้งใจ                                                                                                                                                                          

               “ เอ่อ…ดิฉันเหรอคะ ” 

              ใบหน้าสวยเงยขึ้นจากอาหารก่อนจะมองสำรวจรอบๆว่าชายตรงหน้าเรียกเธอจริงหรือเปล่า เพราะเธอไม่ยักจำได้ว่าเคยรู้จักเขามาก่อน จึงตัดสินใจเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าแปลกใจนิดๆ                                

                “ ครับ ผมมองคุณผู้หญิงมาซักพักแล้วล่ะครับ จะรังเกียจไหมครับถ้าผมจะขอให้คุณคุยเป็นเพื่อนผมหน่อย ผมไม่ค่อยรู้จักคนในงานซักเท่าไหร่และก็ไม่ค่อยชอบงานสังคมที่คนเยอะแบบนี้เสียด้วย เลยรู้สึกเหงาๆ ”                                     

“ ได้สิคะ ฉันก็ไม่ค่อยรู้จักใครเหมือนกันค่ะ เลยเลือกที่จะสนใจการกินมากกว่างาน ” ข้าวขวัญตอบยิ้มๆส่งให้ชายแปลกหน้า อันที่จริงก็ถือว่าเป็นเรื่องดีเหมือนกันที่มีคนเข้ามาคุยด้วย เธอก็เริ่มจะเบื่อขึ้นมาแล้วเหมือนกัน                      

“ ผม ธัน ธันวาครับ เอ่อ…คุณ… ”ชายหนุ่มเว้นช่องว่างให้หญิงสาวได้ตอบชื่อตัวเอง ข้าวขวัญก็รู้มารยาทดีจึงเอ่ยชื่อตอบไปเช่นกัน                                                                                                                                                                        

               “ข้าวขวัญค่ะ เรียกข้าวเฉยๆก็ได้ค่ะ”หญิงสาวตอบเสียงใสพร้อมรอยยิ้มหวานส่งให้ชายหนุ่มในสูทดำตรงหน้า รอยยิ้มสวยที่แต่งแต้มอยู่บนใบหน้างามกระชากหัวใจคนมองได้อย่างไม่ยากนัก                                                      

“ ยินดีที่ได้รู้จักครับ ” 

“ เช่นกันค่ะ ” 

“ คุณข้าวออกงานสังคมบ่อยเหรอครับ ” ชายหนุ่มเริ่มหาเรื่องชวนคุย        

“ ก็ไม่ค่อยบ่อยค่ะ อันที่จริงงานนี้เป็นงานแรกซะด้วยซ้ำ ข้าวไม่ใช่เศรษฐีคนมีเงินหรอกค่ะ แค่บังเอิญรู้จักผู้ใหญ่บางท่านน่ะค่ะ ท่านเลยชวนมาร่วมงาน ” ข้าวขวัญตอบชายหนุ่มตามความเป็นจริงเพราะเธอกลัวว่าเขาจะเข้าใจว่าเธอเป็นไฮโซไฮซ้อเดี๋ยวกลายเป็นว่าโกหกกันไปเปล่าๆ 

“ คุณข้าวเป็นคนตรงไปตรงมาจังนะครับ ” ชายหนุ่มส่งยิ้มให้หญิงสาวตรงหน้าอย่างจริงใจ เธอเป็นคนซื่อๆดูจริงใจ อันที่จริงเธอไม่จำเป็นต้องบอกเขาซักนิดว่าเธอไม่ใช่คนรวย เธอน่าจะเนียนๆเล่นบทลูกหลานไฮโซไปเลยก็ได้เพื่อให้เข้ากับคนอื่นและเข้ากับสถานการณ์รอบๆตัวแต่นี้เธอกลับเลือกบอกให้เขารับรู้ฐานะของเธอโดยไม่คิดอายและปิดบัง   

“ ก็ข้าวไม่มีอะไรต้องปิดนี่คะ ”          

               “ งั้นผมขอเสียมารยาทถามต่อได้มั้ยครับ ว่าคุณข้าวทำชีพอะไร ” ชายหนุ่มถามด้วยความสนใจใคร่รู้ในตัวสาวสวยตรงหน้า                                                

               “ ข้าวให้คุณธันเดาค่ะว่าข้าวทำงานอะไร ” หญิงสาวตอบพร้อมส่งยิ้มน่ารักๆให้เขาราวเป็นเรื่องสนุกสนานกับการได้เล่นถามตอบกับเขา          

                “ อืม…นางแบบ ดารา พริตตี้ ” ชายหนุ่มเดาไปเรื่อยเมื่อเห็นสาวเจ้าเอาแต่ส่ายหน้าไปมาเป็นสัญญาณว่าคำตอบของเขายังไม่ถูกต้อง    “ ผมรู้แล้ว แอร์โฮสเตส ใช่ไหมครับ ” ชายหนุ่มยิ้มภูมิใจกับคำตอบของตน เขาลืมไปได้อย่างไรกัน ผู้หญิงที่สวยปานนางฟ้าขนาดนี้ เธอต้องทำอาชีพอยู่บนฟ้าที่คนส่วนใหญ่เรียกว่านางฟ้านั่นล่ะเหมาะสมที่สุดแล้ว  

“ ไม่ได้ใกล้เคียงเลยค่ะ คุณธันช่วยมองหน้าข้าวก่อนจะตอบบ้างสิคะ ตอบไปเรื่อยเลย ” หญิงสาวขำน้อยๆให้กับความคิดของชายหนุ่ม แต่ล่ะอาชีพที่ขาเดามันช่างห่างไกลกับตัวเธอนัก                   

                “ ก็เพราะผมมองหน้าคุณข้าวนั่นล่ะครับถึงตอบ ผมจนปัญญาแล้วล่ะครับ คุณข้าวเฉลยเลยดีกว่า ถ้าให้ผมเดาต่ออีก ผมคงเดาว่าคุณข้าวเป็นนางฟ้าแล้วล่ะครับ ” ชายหนุ่มตอบจากใจจริง เพียงเขามองหน้าเธอเขาก็เดาอาชีพอื่น แขนงอื่น นอกจากอาชีพที่ใช้หน้าตาไม่ออกแล้วล่ะ เพราะต้นทุนเธอช่างสูงเหลือเกิน   

“ ข้าวเป็นครูค่ะ ” ข้าวขวัญตอบด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจในอาชีพอันทรงเกียรติของเธอ    

“ คุณทำผมอึ้ง ” อาชีพที่ข้าวขวัญบอกทำให้เขาคาดไม่ถึงจริงๆ รูปร่างหน้าตาอย่างเธอเหมาะกับการทำอาชีพที่ใช้ความงามมากกว่าอาชีพที่มีภาระหนักอึ้งอย่างครูเป็นไหนๆ 

“ อะไรกันคะ ข้าวไม่เหมาะกับการเป็นครูขนาดนั้นเลยเหรอ” หญิงสาวยิ้มขำกับท่าทางของคนตรงหน้าก่อนจะหันหน้าไปสนใจอาหารต่อ                                    

“ ผมแค่แปลกใจน่ะครับ คุณเหมาะกับงานที่ใช้หน้าตามากกว่าเยอะเลย เพราะคุณเป็นผู้หญิงที่สวยมาก” 

                “ ชมแบบนี้ข้าวก็เขินแย่ซิคะ อืม…กินขนมหน่อยมั้ยคะ จากร้านแม่ข้าวเลยนะ ” หญิงสาวยื่นขนมที่เธอตักไปให้ชายร่างสูงตรงหน้าเพื่อเปลี่ยนประเด็น เธอจะทำแบบนี้เสมอหากคู่สนทนาของเธอเริ่มออกลายจีบเธอ เห็นซื่อๆแบบนี้แต่ข้าวขวัญก็เป็นคนทันคน รู้ทันไปเสียหมด นี่ล่ะมั้งเป็นอีกเหตุผลที่ทำให้เธอโสดจนถึงตอนนี้     

“นี่คุณมีร้านขนมด้วยหรือครับ”ชายหนุ่มถามก่อนจะรับขนมจากมือหญิงสาวขึ้นมาชิมและรสชาติของมันก็ละมุนลิ้นเสียด้วยสิ แบบนี้คงต้องแวะไปอุดหนุนบ้างเสียแล้ว ขนมก็อร่อยคนขายก็ถูกใจเสียขนาดนี้       

“ อะแฮ่ม! ขอโทษนะที่มาขัดจังหวะ แม่ผมให้มาตามคุณน่ะ เชิญ ” 



แหม! นางเอกเราสวยก็เป็นธรรมดาที่ต้องมีคนจีบสิคะ  ป๋าจะมาขัดทำไม หึงหรออิป๋าาาาา  

#คีมารายงานตัวเเล้วนะคะ   #เป็นกำลังใจให้ป๋า    #เป็นกำลังใจให้ครู้ข้าว  

#เป็นกำลังใจให้คีด้วยน๊าาาา


P.S. ด้วยรักจากหัวใจ คีรตรา

        แสดง 14 - 14
นิยายเรื่อง ภรรยาบัญชารัก by คีรตรา
วันที่โพสต์ :  24 พ.ค. 2560 20:53    วันที่อัพเดท :   15 มิ.ย. 2560 14:26    › จำนวนผู้เข้าชม 17324 คน
   › คะแนนโหวต 58 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :