นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เมียคืนแรม ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๑    by เทียนธีรา
ชื่อตอน ๓ รอยราคีสีเทา 25%


เมียคืนแรม

รอยราคีสีเทา

 

ธรินดาตื่นมาตั้งแต่เช้าตรู่เช่นเดียวกับทุกเช้า ทว่าเช้านี้หญิงสาวไม่ได้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความสดชื่นเหมือนเช่นทุกวัน ความรู้สึกผิดและความเศร้าหมองเกาะกินหัวใจ แต่ก็ได้แต่ร้องไห้เงียบๆ กับสิ่งที่สูญเสียไปอย่างไม่อาจเรียกร้องคืนได้ ครั้นจะให้โทษว่าเธอถูกปรัชญ์ข่มเหงรังแกก็พูดได้ไม่เต็มปากเลยสักนิด เพราะเขาบอกแล้วว่าหากเธอปฏิเสธเขาก็พร้อมจะหยุด ธรินไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงไม่พูด ทำไมสมองถึงไม่สั่งการ ทำไมร่างกายมันถึงได้มีปฏิกิริยาสวนทางกับสิ่งที่ตัวเองรู้สึก ทำไมไม่ต่อต้านเขาให้ถึงที่สุด ทำไมร่างกายตัวเองถึงได้เหมือนกับเนยเหลวโดนอังไฟก็ไม่รู้

เมื่อคืนนี้ปรัชญ์ลุกกลับห้องเขาหลังจากที่เธอเอาแต่เงียบ แต่กระนั้นเขาก็ยังไม่วายที่จะจูบแก้มที่นองด้วยน้ำตาของเธอหนักๆ ก่อนจะลุกจากเตียงของเธอไปอย่างเฉยชา เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา ธรินดาอยากจะคิดว่ามันเป็นแค่ความฝัน แต่ร่างกายที่ยังคงปวดแปลบอย่างชัดเจนในบางส่วนก็ฟ้องชัดว่า นับแต่นี้เธอไม่ใช่ผู้หญิงบริสุทธิ์อีกต่อไปแล้ว

ร่างบางลุกขึ้นจากเตียงเพื่อจะอาบน้ำชำระราคีออกไปจากใจและกาย ทว่าดวงตาที่ฝ้าฟางไปด้วยม่านน้ำตานั้นก็สะดุดกับรอยเลือดบนผ้าปูที่นอนซึ่งเป็นหลักฐานได้อย่างดีว่าเธอไมได้ฝันไปจริงๆ หยดน้ำอุ่นๆ เอ่อล้นขึ้นมาคลอตาอีกครั้งด้วยความเจ็บใจที่ตัวเองไม่เข้มแข็งพอ เธอจะกล้าบอกเรื่องนี้กับใครได้ ในเมื่อส่วนหนึ่งมันเกิดจากความใจง่ายของเธอเอง ปรัชญ์แค่แตะนิดต้องหน่อยเธอก็อ่อนปวกเปียก ทั้งๆ ที่รู้ดีว่าเขาไม่ได้ทำไปเพราะรัก แต่ทำเพราะอยากจะเอาชนะเธอ ที่สำคัญเขากำลังจะหมั้น

มือเล็กรีบรื้อผ้าปูนั้นออกมาจากเตียง ยัดใส่ลงในตะกร้าเพื่อจะนำลงไปซัก ทว่าก็ยังมีหลักฐานอีกอย่างที่ตกอยู่ข้างเตียง นั่นก็คือห่อฟอยด์รูปสี่เหลี่ยมที่ถูกแกะใช้แล้ว ใช่...เมื่อคืนนี้ปรัชญ์หยิบมันออกมาจากกระเป๋ากางเกง เหมือนว่ามันเป็นสิ่งที่เขาพกพาอยู่ประจำอยู่แล้ว และห่อฟอยด์ที่ตกอยู่อันนั้นก็ถูกแกะและเขาก็ใช้มันกับเธอ

ร่างบางย่อตัวลงเก็บมันและกำแน่นไว้ในมือ มองซ้ายแลขวาเหมือนจะหาที่ทิ้ง แต่ก็ฉุกใจคิดว่าไม่สามารถทิ้งมันลงถังขยะในห้องได้ เพราะมันจะเป็นหลักฐานให้บัวคำหรือใครก็ตามที่ขึ้นมาทำความสะอาดห้องสงสัยว่าทำไมถึงมีของสิ่งนี้ในห้องของเธอ หากมีคนทราบเรื่องนี้เข้าเรื่องคงจะยุ่งยากแน่ๆ ปรัชญ์กำลังจะหมั้น และถึงแม้ว่าเขาจะไม่หมั้น เธอก็ตั้งใจอย่างเด็ดเดี่ยวแล้วว่า จะเก็บงำเรื่องนี้ไว้เป็นความลับคนเดียวไปตลอดชีวิต และไม่แม้แต่จะคิดเรียกร้องอะไรหรือความรับผิดชอบใดๆ จากผู้ชายที่ทำทุกอย่างเพียงเพื่อต้องการรังแกเธอเท่านั้น

ธรินดารีบอาบน้ำ ยกตะกร้าผ้าปูที่นอนลงไปในห้องซักผ้า จัดการยัดมันใส่ลงไปในเครื่องซักผ้าแบบบอัตโนมัติขนาดหลายกิโลกรัม ใส่น้ำยาซักผ้าที่มีคุณสมบัติขจัดคราบต่างๆ รวมถึงคราบเลือดได้เป็นอย่างดี จากนั้นก็เปิดน้ำและกดปุ่มให้เครื่องทำงาน

เสียงครืดๆ ของเครื่องเริ่มทำงานหลังจากที่เธอกดปุ่มสตาร์ท นั่นหมายถึงว่าหลักฐานบางส่วนได้เริ่มถูกทำลายไปแล้ว ทว่าหลักฐานอีกอย่างยังอยู่ในกระเป๋ากางเกงของเธอ  

“อ้าว...คุณหนูเล็ก ลงมาทำอะไรแต่เช้าคะ”

เสียงของบัวคำดังขึ้น ขณะที่ธรินดากำลังจะออกจากห้องซักผ้า ทำเอาร่างบางสะดุ้งโหยง หัวใจหล่นวูบราวกับคนแอบทำความผิดแล้วมีคนจับได้ ทว่าหญิงสาวก็รีบปรับสีหน้าและแววตาให้เป็นปกติอย่างเร็วที่สุด เพื่อไม่ให้บัวคำจับพิรุธความผิดปกติของตนได้

“เล็กเอาผ้าปูที่นอนมาซักค่ะพี่บัวคำ”

“ทำไมต้องทำเองละคะ เดี๋ยวสายๆ พี่บัวคำทำให้ก็ได้ ปกติพี่ก็ให้เด็กเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้คุณๆ ทุกอาทิตย์อยู่แล้ว”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่บัวคำ พอดีเล็กตื่นเช้า ไม่มีอะไรทำก็เลยรื้อมันลงมา”

“ถ้างั้นก็ทิ้งไว้นี่ล่ะนะคะ เดี๋ยวพอปั่นแห้งเสร็จพี่บัวคำจะเอาไปตากให้เอง”

“ขอบคุณค่ะพี่บัวคำ งั้นเล็กขอตัวไปปั่นจักรยานเล่นก่อนนะคะ”

“แล้ววันนี้คุณหนูเล็กไม่ใส่บาตรเหรอคะ” บัวคำถามอย่างสงสัยเพราะปกติธรินดาจะต้องใส่บาตรทุกเช้า

“คือเล็ก...เล็กขอเว้นวันหนึ่งนะคะพี่บัวคำ” ธรินดาไม่รู้จะตอบว่ายังไง เธอมัวแต่หมกมุ่นเรื่องที่ห่างไกลกับคำว่าบุญมาก จนทำให้จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวและลืมเรื่องที่ตัวเองทำเป็นประจำไปเสียสนิท

“ก็ตามใจคุณเล็กเถอะค่ะ เว้นวันเดียวคงไม่เป็นไรหรอก ปกติคุณเล็กก็ชอบทำบุญเป็นประจำอยู่แล้ว ตอนนี้น่าจะสะสมบุญได้มากโขแล้วมั้งคะ”

ธรินดาได้แค่ยิ้ม ก่อนจะออกจากห้องนั้นไปหลังจากจบการสนทนากับบัวคำแล้ว

จักรยานคันที่แม่ใหญ่ซื้อให้เมื่อหลายปีก่อนยังคงสภาพดีอยู่ มันถูกธรินดาใช้งานแทบจะทุกวันในช่วงที่กลับมาอยู่บ้าน เธอมักจะปั่นมันไปตัดดอกไม้ หรือไม่ก็ปั่นไปดูพระอาทิตย์ตกดินตอนเย็นที่เนินเขาหลังบ้านอยู่เป็นประจำ แต่วันนี้มันถูกใช้แต่เช้ากว่าทุกวัน เพื่อพาผู้เป็นเจ้าของไปยังหน้าบ้าน

วันนี้หน้าคุ้มลักษณิกาที่เคยมีโต๊ะใส่บาตรตั้งอยู่เป็นประจำ ปราศจากภาพอันคุ้นเคยตา เมื่อแม่เลี้ยงเจ้าของคุ้มไปปฏิบัติธรรมและลูกสาวคนเล็กก็ของดเว้นการทำบุญหนึ่งวัน

ร่างบางปั่นจักรยานมาจอดข้างๆ ถังขยะใบใหญ่ ลมหายใจถูกระบายออกมาเบาๆ ขณะที่มือเล็กหย่อนห่อฟอยด์ที่พันด้วยกระดาษทิชชูอย่างแน่นหนาลงไปในนั้น

จักรยานคันเดิมถูกปั่นกลับเข้าไปในบ้าน ตาคู่สวยมองเห็นรถกระบะสี่ประตูสีดำกำลังแล่นออกมาจากโรงรถ แม้จะมองเห็นแต่ไกลก็รู้ว่าเป็นรถของปรัชญ์ ปรัชญ์ใช้รถกระบะเพราะช่วงนี้เขาต้องไปคุมไซต์งานโครงการบ้านจัดสรรโครงการใหม่ที่กำลังเริ่มก่อสร้าง แม้จะอยู่บนถนนคนละเลน แต่ธรินก็ไม่อยากจะปั่นจักรยานสวนกับเขาเลย หญิงสาวมองตรงอย่างเดียว ไม่แม้แต่จะเอียงหน้าไปยังถนนอีกเลนตอนที่รถของปรัชญ์แล่นใกล้เข้ามา ทว่าเสียงหวานก็ต้องร้องวี้ดออกมาด้วยความตกใจเมื่อคนที่ขับรถกระบะหักพวงมาลัยข้ามเลนมาจนเกือบชนกับรถจักรยานของเธอ สัญชาตญาณทำให้ธรินดารีบหักหลบเข้าข้างทางที่เป็นสนามหญ้า จักรยานของเธอเสียหลักจนเกือบล้มแต่ดีว่าเบรกทัน

ปรัชญ์หยุดรถแล้วเปิดกระจกด้านข้างออกมามองคนที่กำลังประคองจักรยานอย่างทุลักทุเล ก่อนจะพูดในสิ่งที่เอาคนฟังร้อนรน

“ตื่นแต่เช้า มาทำลายหลักฐานเหรอ”

“คนเลว” ธรินดาพึมพำเบาๆ แต่ปรัชญ์ก็ยังได้ยิน

“งั้นเหรอ แล้วเวลาที่คนเลวผสมพันธุ์กับคนดีมันจะเกิดเป็นคนอะไร” คนถามถามอย่างยียวนและอารมณ์ดี ขณะที่คนถูกถามหน้าร้อนผ่าวด้วยความอับอาย

“เล็กเกลียดคุณ!

ธรินดาพ่นผรุสวาทใส่เขา ก่อนจะรีบปั่นจักรยานหนีไปให้พ้นหน้าคนใจร้ายและปากเสีย โดยมีเสียงหัวเราะของปรัชญ์แว่วตามหลังมา 


ได้เขาแล้ว ก็ยังจะยั่วให้เขาเกลียดอีกเนาะคนเรา จิตใจทำด้วยอะไร ตอบ???

ฝากติดตาม ฝากเมนต์  ฝากแอดแฟนด้วยนะคะ 

ใครชอบแนวพระเอกใจร้ายปากร้าย เรื่องนี้นานาจัดให้เต็มค่ะ 

รักสุดหัวใจ

เทียนธีรา

สาวๆ ที่รักจ๋า

อีบุ๊ค รสรักหวานเอยมาแล้วน๊า

คลิ๊กเลยจ้า ความฟิน ความหื่น หวามหวาน รอสาวๆ อยู่จ้า

        แสดง 8 - 8
วันที่โพสต์ :  8 พ.ค. 2560 09:29    วันที่อัพเดท :   10 ส.ค. 2560 15:44    › จำนวนผู้เข้าชม 116891 คน
   › คะแนนโหวต 500 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :