นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก 9


ปีศาจลงทัณฑ์รัก  9

            หลายวันต่อมา

            “เรารู้ที่อยู่ของโจเชฟแล้วครับ”

            “ดี  ฉันจะบุกไปคืนนี้”  มาร์คัสว่า

            “แล้วคุณดาริน”

            “ฉันจำเป็นต้องให้หนูรินอยู่ที่นี่  เอาคนของเราเฝ้าไว้ด้วย”  ดารินที่แอบฟังอยู่ก็คิดหาทางออกที่ดีที่สุดให้ตัวเอง  รวมไปถึงพี่สาวของตนด้วย

            “วันนี้จะเป็นวันของเราค่ะพี่ดา”  ดารินบอกก่อนจะติดต่อดาหลาผ่านเมล  ใจก็กลัวดาหลาจะไม่ได้เปิดอ่านแต่ยังไงก็คิดว่าดาหลาต้องเปิดอ่านแน่ๆ

            “หนูริน  หนูริน”

            “ค่ะ”  ดารินรีบวางมือถือพร้อมกับปิดหน้าจอ

            “ทำอะไร”

            “ก็เล่นเกมส์”

            “ไปทานข้าวได้แล้ว”

            “ค่ะ”

            “คืนนี้พี่จะไม่อยู่นะ”  ระหว่างเดินมาที่ห้องอาหารมาร์คัสก็พูดบอกเรื่องที่ตนจะไม่อยู่ให้ดารินฟัง

            “ค่ะ”

            “ไม่ถามหน่อยเหรอว่าพี่จะไปไหน”  มาร์คัสย้อนถาม

            “ถ้าพี่มาร์คอยากบอก  ก็บอกเอง  หนูรินไม่มีสิทธิ์”  ดารินว่า

            หมับ

            “หนูริน”  มาร์คัสจับมือเล็กมากุมไว้

            “พี่รู้ว่าพี่ทำตัวไม่ดี  และทำอะไรแย่ๆกับหนูริน  แต่พี่คิดว่าสิ่งที่พี่ทำไป  พี่ทำมันออกมาจากใจ”

            “...”

            “หนูรินมีสิทธิ์ในตัวพี่ทุกอย่าง”

            “แต่ว่า”

            “เราเป็นอะไรกันก็รู้  ถึงจะผิดพี่กำลังทำทุกอย่างให้ถูกต้อง  ขอแค่เราเชื่อในตัวพี่  เหมือนเมื่อก่อนได้ไหม”

            “...”

            “ว่าไงคะ”  มาร์คัสถามต่อ

            “ค่ะ  รินจะเชื่อพี่มาร์ค”

            จุ๊บ

            “ขอบคุณนะ”  มาร์คัสยิ้มให้คนตรงหน้าก่อนจะพาไปที่ห้องอาหาร  ระหว่างทางโทรศัพท์ของดารินก็สั่น  ดารินก้มลงมองก็เป็นว่าเป็นเมลที่ดาหลาส่งมาให้ก่อนจะเปิดอ่าน

            “หย่ากับพี่มาร์คซะ  แล้วเรามาเจอกันที่....”  ดารินถึงกับขมวดคิ้วไม่เข้าใจว่าทำไมดาหลาถึงสั่งให้ทำแบบนี้

            “หนูริน  เป็นอะไร”  มาร์คัสถาม

            “ปะ เปล่าค่ะ”

            “แล้วขมวดคิ้วจนจะชนกันแบบนั้นแล้วนะ”  มาร์คัสว่า

            “คือ  คือริน  ริน”

            “เป็นอะไรบอกพี่ได้ทุกอย่าง”  มาร์คัสเป็นห่วงเพราะอยู่ดารินก็ทำหน้าแปลกๆเหมือนคนจะร้องไห้ยังก็ไม่รู้

            “ริน”

            “ค่อยคิด  แล้วก็บอกพี่  ไม่ต้องรีบ”  มาร์คัสตรงเข้ามาหาก่อนจะดึงอีกฝ่ายเข้ามากอด

            “รินจะหย่าให้พี่มาร์ค”

            “อะไรนะ”

            “คือ  คือว่า”

            “ไอ้ไค ไอ้ไค”  มาร์คัสเรียกคนสนิททันที

            “มีอะไรครับนาย”

            “ไปเอาใลหย่ามา”  ดารินถึงกับหน้าเหวอเพราะดูเหมือนมาร์คัสได้ยินเพียงครั้งแรกที่เธอพูดถึงจะเบาก็เถอะ

            “มาแล้วครับ”

            “เซ็นเลยซิ”  มาร์คัสว่า  ดารินมองใบหย่าก่อนจะเซ็นหย่าในนามดาหลาให้

            “จดทะเบียนกันเลยไหม”  มาร์คัสถาม

            “ไม่ค่ะ”

            “ทำไม”  มาร์คัสถามเสียงเข้มอย่างไม่พอใจ

            “รินแค่หย่าตามที่พี่ต้องการ  แต่เราจะไม่จดทะเบียนสมรสกันค่ะ”

            “หนูริน”

            “รินของคิดอะไรๆก่อนนะคะ  ไว้เราเจอพี่ดาก่อน”

            “แน่ใจนะพี่พูด”  มาร์คัสว่า  เขารู้สึกแปลกๆในท่าทีดารินในวันนี้

            “ค่ะ”

            “ก็ได้  แต่ถ้าเราเจอน้องดาแล้ว  เราต้องจดทะเบียนสมรสกับพี่  คราวนี้พี่ไม่ยอมแล้วนะ  ถึงต้องบังคับพี่ก็จะทำ”  มาร์คัสพูดเสียงเข้ม  ดารินถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก


ด้านดาหลา


            “เราต้องทำให้เขาหลับก่อนเวลาที่พี่มาร์คจะมา”  ดาหลาว่าก่อนจะออกไปหาบอดีการ์ดที่อยู่หน้าห้อง


            “ต้องการอะไรครับ”


            “ฉันอยากได้ยานอนหลับ  รู้สึกว่าหลับไม่สนิทมาหลายวันแล้ว”


            “เอาแบบไหนครับ”


            “ปานกลาง  พอจะหาให้ได้ไหม”  ดาหลาว่า


            “ให้ผมบอกนายไหมครับ”


            “บอกก็ได้  แต่ฉันขอเขาไว้แล้วนะ  เขาบอกให้บอกคนที่เฝ้าฉันไว้  ซึ่งก็คือนาย”


            “งั้นผมจะไปหามาให้นะครับ”


            “อืม”  ดาหลาทำหน้าปกติที่สุดซ่อนพิรุธเอาไว้ก่อนจะรีบเข้าห้อง


            “เฮ้อ  หวังว่าคงไม่โดนจับได้หรอกนะ”  ดาหลาบอกเพราะตอนนี้เธอนัดเวลากับดารินเรียบร้อยแล้ว  เหลือแค่แผนเธอสำเร็จ  ขอให้สำเร็จด้วยเถอะ


            ตกเย็น


            “ทำอะไรกินเยอะเชียว”  โจเชฟถาม


            “ก็อยากอาหารไทยก็เลยทำเยอะแล้ว  คุณจะทานด้วยกันไหม”  ดาหลาว่า


            “เต็มโต๊ะแบบนี้  เธอคงไม่คิดจะกินเองหมดหรอกนะดา”  โจเชฟว่า


            “ก็ไม่จะอะไรนี่  แค่ถาม  จะทานก็ทาน”


            “เห็นเลย์บอกคุณก็ทำให้พวกบอดีการ์ดด้วย”  โจเชฟว่า


            “ค่ะ  เผอิญฉันเป็นคนเดี”  ดาหลา  โจเชฟได้แต่ยิ้มกับคำพูดที่กึ่งประชดประชันเขา


            “จะไปไหน”  โจเชฟคว้ามือดาหลาที่กำลังจะลุกจากโต๊ะอาหาร


            “ฉันอิ่มแล้วจะขึ้นห้อง”


            “พาผมไปด้วยซิ”  ดาหลารู้สึกเริ่มกลัวขึ้นมาเพราะสีหน้าของโจเชฟตอนนี้เหมือนคนกำลังจะหลับแลไม่หลับแล


            “ไปเองซิ”


            “ผมมึนๆ”  โจเชฟว่า


            “ถ้าฉันประคองคุณแล้วอยู่ผลักคุณตกบันไดล่ะ”


            “ก็พาไปหาหมอด้วยแล้วกัน”  ดาหลาได้แต่นิ่งก่อนจะเข้าไปประคองโจเชฟขึ้นห้อง


            “โอเคไหม  คุณจะอาบน้ำก่อนหรือเปล่า”  ดาหลาถามพร้อมกับมองอาการของโจเชฟไปด้วย


            “ว่าจะพักสายตาแปบ”  โจเชฟว่า


            “อืม”


            “อย่าไปไหน”  โจเชฟว่าก่อนจะหลับไป  ดาหลามองโจเชฟอยู่สักพักก่อนจะค่อยๆเขย่าตัวเรียกแต่โจเชฟก็ไม่ตื่น


            ก๊อก  ก๊อก  ก๊อก


            “ใคร”  ดาหลาสะดุ้งเมื่อมีคนมาเคาะประตูเรียก


            “ผมเลย์ครับ”


            “เลย์”


            “มีอะไร  โจเฟชอาบน้ำอยู่”


            “ผมจะมาบอกว่า  เราถูก..”


            ตุบ


            แกรก


            “เฮ้อ  ตกใจหมด”  ดาหลาเปิดประตูออกมาก็เห็นว่าเลย์สลบไปแล้ว  ดาหลารีบตรงไปหยิบมือถือของโจเชฟก่อนจะรีบวิ่งลงบันได


            “จะไปไหนครับ”  บอดีการ์ดที่เฝ้าหน้าประตูถาม


            “ช้อปปิ้ง”


            “แล้วนายล่ะครับ ตอนนี้ก็หนึ่งทุ่มแล้ว”


            “เขาติดคุยงานกับเลย์  เดี๋ยวจะตามไปเจอฉันที่ห้าง  เขาให้นายเรียกรถให้ฉันแทน”  ดาหลาว่าพร้อมกับวางมาดให้นิ่งที่สุด


            “ให้ผมไปส่งไหมครับ”


            “ไม่ต้อง”  ดาหลาว่า


            “เอ่อ”


            “รบกวนช่วยเรียกรถให้ก็พอ”  ดาหลารีบเปลี่ยนน้ำเสียงตัวเองให้ดีขึ้น


            “มาแล้วครับ”


            “ขอบคุณนะ”  ดาหลาว่าก่อนจะขึ้นรถและบอกสถานที่ที่จะไปทันที


            “สนามบินค่ะ”


            บรืน


            เอี๊ยด


            “จัดการ”  มาร์คัสว่า


            “เฮ้ยอะไรวะ”  บอดีการ์ดที่เฝ้าหน้าประตูโวยวายที่ถูกโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว


            “เจ้านายแกอยู่ไหน” 


            “ปล่อย  ไม่บอกเว้ย”


            ตุบ


            “เข้าไปค้นข้างใน”  มาร์คัสส่งคนของตัวเองก่อนจะส่งซิกให้เลย์จัดการกับบอดีการ์ดคนนั้น  ไคจับเข้ามาด้านในด้วย


            “มีแต่บอดีการ์ดที่นอนสลบอยู่หลังบ้าน  และก็ห้องพักครับ”  คนของมาร์คัสรายงาน


            “เจ้านายแก่ล่ะ”


            “ไม่บอก”


            ตุ้บ


            “ไค  ขึ้นไปดูข้างบน”  มาร์คัสว่า  ไคผลักคนของโจเชฟที่จับได้โยนให้ลูกน้องดูต่อ


            “นายครับ  โจเชฟและคนของมันหลับไม่ได้สติเหมือนคน  ผมคิดว่าคงโดนวางยา”  ไคว่า


            “วางยา  น้องดาล่ะ”


            “ไม่พบครับ”


            “ผู้หญิงที่เจ้านายแกพามาอยู่ไหน  อยู่ที่ไหน”  มาร์คคัสกระชากคอเสื้อคนของโจเชฟขึ้นมาถาม


            “อึก  ไม่รู้”


            “อยากตายใช่ไหม”  มาร์คคัสว่า


            “ผมว่ามันแปลกนะครับ”  ไคว่า


            ผลั่ก


            “ยังไง”  มาร์คคัสผลักคนของโจเชฟก่อนจะหันมาถามคนของตัวเอง


            “คนที่ตอบได้คงเป็นโจเชฟ”  ไคว่า


            “งั้นก็ปลุกมัน”  มาร์คัสว่าก่อนจะขึ้นไปที่ห้องนอนของโจเชฟ


            ซ่า



(ถูกตามกลับเว็บอีกแล้ว  5555  ต้องขอโทษอย่างเป็นทางการเลย  ไรท์ผิดที่ตอนนี้ติดนิยายวายมากๆ  จนกลายจะเป็นสาววายเต็มตัวแล้ว  เหมือนคนนิสัยไม่ดีได้ใหม่ลืมเก่า  แต่จะไม่ทิ้งอ่ะ  แค่นึกเรื่องไม่ค่อยออก  สมองก็ไม่ค่อยไปด้วย  เพราะมัวไปสนุกับแนวใหม่ได้คนพบว่าตัวเองก็ทำได้ดีไม่แพ้กัน  คงไม่แก้ตัวอะไรมาก  สัญญาว่าอาทิตย์หนึ่งจะมาอัพหนึ่งตอน  แต่ไม่รู้จะเต็มตอนหรือครึ่งตอน  เพราะขึ้นอยู่กับสมองของไรท์ด้วย  อย่างที่รู้กันว่าไรท์แต่งไปอัพไปไม่ได้แต่งเก็บเอาไว้เลยทำให้บางทีก็นึกเนื้อหาไปต่อไม่ได้  ต้องขอโทษด้วยนะคะ  ตอนนี้กำลังติดต่อโรงพิมพ์อย่างเป็นจริงเป็นจัง ไม่รู้จะได้คำตอบแบบไหน  เอาไว้ถ้าเกินหนึ่งอาทิตย์ก็ไปตามกลับเว็บได้เนอะ  มีรีดเดอร์ไปตามไรท์คนหนึ่ง  มาจัดให้แล้วนะคะครึ่งตอนที่เหลือ  เจอกันอีกทีอาทิตย์หน้าเนอะ  ต้องขออภัยสำหรับแฟนๆที่ติดตามกันมาตลอดด้วยนะคะ  ขอโทษนะคะ)

        แสดง 10 - 10
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   13 พ.ย. 2560 16:00    › จำนวนผู้เข้าชม 200681 คน
   › คะแนนโหวต 1734 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 3
ไรท์กลับมาอัพต่อเร้วๆนะคะ ห่างหายไปนานมากกกก
 Tip | 25 มิ.ย. 2560 23:25 | IP : 116.58.226.xxx

 ความคิดเห็นที่ 2
โอ๊ย!!!!!ดีใจมากกกกกกที่กลับมาอัปนิยายค่ะ เข้ามาดูเกือบทุกวันเรย แล้วอย่าหายไปนานอีกนะต้องทำโทษด้วยการแต่งให้คนรออ่านหลายๆๆตอนเรยจร้าาา
 moon | 25 มิ.ย. 2560 21:14 | IP : 1.47.98.xxx

 ความคิดเห็นที่ 1
ขอบคุณค่ะที่กลับมาแต่งให้ เห็นไรท์ไม่ตอบก็นึกว่าจะไม่เห็นซะอีก กลับมาแต่งให้จบนะคะ รอมากๆเลยค่ะ ถ้าหายไปเกินอาทิตย์นึงจะกลับไปตามตลอดเลยนะคะ55555555 พอดีเราไม่ค่อยอินนิยายวาย แต่ก็ยินดีที่เห็นว่ามีคนติดตามนิยายวายของไรท์เยอะมากเหมือนกัน แต่ยังไงก็อย่าลืมรีดนะค๊าาาา
 Gsgsgs | 23 มิ.ย. 2560 3:11 | IP : 49.229.106.xxx