นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก 10 (100%)


ปีศาจลงทัณฑ์รัก  10

            “แค่ก  แค่ก”

            “แปลว่าโดนแบบอ่อนไป”  มาร์คคัสว่า 

            “ไอ้มาร์ค”

            “ฮึ  ตื่นแล้วก็ดี”  มาร์คคัสว่า

            “ดา  ดาหลาล่ะ”  โจเชฟมองไปมองหาดาหลา

            “มึงเป็นคนเอาน้องดามา  กูต้องเป็นคนถาม”  มาร์คคัสพูดเสียงเครียด

            “เลย์”

            “มันสลบอยู่นั่น  จะให้ปลุกให้ไหม”  มาร์คัสถามแต่ไม่รอคำตอบให้ไคจัดการทันที

            ซ่า

            “แค่ก  แค่ก  แค่”

            “เลย์”

            “นาย”  เลย์รีบลุกมายืนข้างเจ้านายทันที

            “ดาหลา”

            “คุณดาหลาวางยานอนหลับในอาหารให้พวกเรากินครับ”  เลย์ว่า  มาร์คัสถึงกับขมวดคิ้ว

            “น้องดาจะวางยาพวกแกทำไม”  มาร์คัสถาม

            “ก็จะหนีไงเล่า”  โจเชฟว่าอย่างหัวเสียก่อนจะหาโทรศัพท์แต่ก็ไม่มี

            “หรือคุณดาหลาจะเอาไปด้วยครับ”  เลยว่า

            “บัดซบ

            “ไคโทรไปหาหนูรินว่าน้องดาติดต่อไปหรือเปล่า”  มาร์คัสสั่ง

            “ติดต่อไม่ได้ครับ”

            “เบอร์บ้านล่ะ”  มาร์คัสเริ่มเครียด

            “ไม่มีคนรับครับ”

            “บ้า  เรื่องบ้าอะไรกันวะ”  มาร์คัสบ่น

            “คนของคุณไงจะตอบคำถามเราได้”  ไคว่า

            “ใคร”  โจเชฟถามเขายังคงมึนๆหัวอยู่

            “คนที่ดูแลหน้าประตู”  มาร์คัสว่า  โจเชฟลุกขึ้นและลงไปด้านล่าง

            “นายครับ  นาย”

            “ดาหลาอยู่ไหน”

            “ออกไปข้างนอกครับ  เธอให้ผมเรียกรถให้”

            ผลั่ก

            “มึงก็เรียกเหรอ  เมียกูเป็นอะไรไป  มึงเจ็บแน่”  โจเชฟว่า

            “เอาไงดีครับนาย”  เลย์ถาม

            “สนามบิน”  โจเชฟว่า

            “แน่ใจได้ไงว่าน้องดาจะไปที่นั่น”  มาร์คัสถาม

            “ถ้าคิดจะหนีกูก็มีทางเดียวไม่ใช่หรือไง”  โจเชฟว่า

            “ผมว่าเราก็ควรกลับนะครับ”  ไคว่า

            “ทำไม”  มาร์คัสถาม

            “ผมรู้สึกว่าถ้าคุณดาหลาคิดจะหนี  แล้วคุณดารินล่ะครับ”  ไคว่า

            “กลับ”  มาร์คัสว่าก่อนจะออกไปที่รถ  ไคก็รีบตามทันที


สนามบิน


            “พี่ดา”


            “ริน ยายริน  ไม่เป็นไรนะ”


            “ค่ะ  แล้วเราจะเอายังไงกันดีค่ะ”  ดารินถาม


            “ต้องติดต่อคุณพ่อให้คุณพ่อมารับ  เราขึ้นเครื่องของสายการบินไม่ได้  ไม่งั้นพวกนั้นจะตามเราเจอ”  ดาหลาว่า


            “งั้นเราจะไปรอที่ไหนค่ะ”  ดารินถาม


            “เราอยู่ที่สนามบินนานๆไม่ได้  เราต้องหาที่พักแบบไม่สามารถเช็กได้เพื่อรอเวลา”  ดาหลาว่า


            “งั้นเรารีบไปดีกว่าค่ะ”  ดารินว่าสองสาวตรงไปที่รถแท็กซี่ก่อนจะให้อีกฝ่ายหาบ้านพักให้


            “ก็น่าปลอดภัยอยู่หรอกนะ”  ดารินว่าพร้อมกับมองบ้านเช่าหลังพอเหมาะอย่างชั่งใจ


            “เงินค่ะ”  ดารินยื่นเงินให้คนขับก่อนจะมองบ้านหลังนั้น


            “เข้าไปกันเถอะ”  ดาหลาว่าก่อนจะติดต่อเช่าบ้านแค่คืนเดียว


            “ทำไมแค่คืนเดียวค่ะ”


            “เราแค่รอคนมารับกลับค่ะ  ไม่สะดวกจะพักโรงแรม”  ดาหลาบอก


            “งั้นขอบัตรด้วยค่ะ”  เจ้าของที่ว่า


            “แค่คืนเดียวก็ต้องใช้บัตรด้วยเหรอค่ะ”  ดารินถาม


            “ค่ะ  มันเป็นกฎ”  ดารินมองหน้ากับดาหลา


            “งั้นเราไม่พักก็ได้ค่ะ”  ดาหลาว่าก่อนจะเดินออกไป


            “จะรีบไปไหนล่ะคนสวย”  ดาหลาดึงดารินมาไว้ด้านหลัง


            “พวกคุณเป็นใคร”  ดารินถาม


            “ไปกับพวกเราดีกว่าสาวน้อย”


            “อย่ามาหยุดกับพวกเรานะ”  ดาหลาว่า


            บรืน  บิ๊บๆๆๆ


            “ใครวะ”


            เอี๊ยด


            “มีอะไรให้เราช่วยไหมคะ”  ดารินและดาหลามองสาวน้อยสุดสวยคนหนึ่งที่ขับมาบีบแตรใส่พวกนี้


            “ผู้หญิงนี่หว่า”  พวกนั้นตรงดิ่งมาหาทันที


            แกรก


            กริก


            “อยากสมองไหลก็เข้ามา” 


            “คิดว่ากลัวเหรอตัวแค่นี้”  หญิงสาวคนนั้นแสยะยิ้ม


            “ออกมา” 


            “ครับคุณหนู”  พวกนั้นถึงกับอึ้งเพราะไม่คิดว่าในรถจะมีผู้ชายตัวใหญ่ถึงสามคน


            “คนเดียวเล่นสามเลยเหรอ  แน่นี้มาลองกับพี่ดีไหม”  พวกนั้นยังทำใจดีสู้เสื้อถาม


            “ฮึ  ได้ซิ”  หญิงสาวคนนั้นพยักหน้าก่อนจะส่งซิกให้คนของตัวเอง


            ผลั่ก


            ผลัวะ


            ตุบ


            ตุบ


            “คุณขึ้นรถเร็ว”  ดารินกับดาหลามองหน้ากันก่อนจะพยักหน้ารับและรีบขึ้นมาในรถตู้ทันที


            “คิดว่าจะไม่รอดแล้ว” ดารินว่า


            “พวกคุณคนไทยเหรอ  ว้าว”  ดารินกับดาหลามองคนที่ช่วยตัวเองด้วยความตกใจเพราะอีกฝ่ายทักตอบมาเป็นภาษาไทย


            “ค่ะ  พวกเราเป็นคนไทย  คุณก็เป็นเหรอค่ะ”  ดารินถาม


            “ฉันเป็นลูกครึ่งค่ะ  ครึ่งไทย  ฉัน  เคท  ไดแมน” 


            “ฉันดารินค่ะ”


            “ฉันดาหลา”


            “ดีจังเป็นฝาแฝดกันด้วย  แต่ชีวิตฉันก็เจอแต่ฝาแฝดนี่น่า”  ดารินกับดาหลามองหน้าคนที่บ่นอย่างไม่เข้าใจ


            “เรียบร้อยแล้วครับคุณหนู”


            “ดี  แล้วคุณจะให้พวกเราไปส่งที่ไหน”  เคท  ไดแมน  ถาม


            “เอ่อ  ฉัน  ยังไม่มีที่ไปเลยค่ะ”


            “เอ๋”  เคทสงสัย


            “คือเราจะกลับเมืองไทย  แต่กลับตอนนี้ยังไม่ได้ค่ะ”  ดารินว่า


            “กลับไม่ได้เหรอ  งั้นไปกับฉันไหมค่ะ”  เคทถาม


            “เอ่อ  จะดีเหรอคะ”  ดาหลาว่า


            “ดีซิ  ฉันจะได้มีเพื่อนเที่ยวด้วย  สรุปไปเมืองไทยกันนะคะ”  สองแฝดสาวมองหน้ากัน


            “คุณหนูควรกับบ้านได้แล้วนะครับ”


            “ไม่ต้องบ่นได้ไหม”  เคทหันไปดุบอดีการ์ด


            “แต่ว่า”


            “ให้มาด้วยก็ดีแล้วนะ  หรือจะให้ฉันหนีไปฮะ”  เคทว่า  บอดีการ์ดต่างก้มหน้าเป็นแถบ


            “แล้วจะไปยังไงคะ”  ดารินถามด


            “เครื่องลินส่วนตัวค่ะ  ของฉันเองไปกันนะคะ”  ดารินกับดาหลาดีใจจนพูดไม่ออก


            “ค่ะ”  สองสาวฝาแฝดบอกพร้อมกัน


            เพล้ง


            “ไม่ได้เรื่อง”  มาร์คัสขว้างแก้วด้วยความหงุดหงิด


            “จะเอายังไงต่อครับ”


            “กลับไปตั้งหลักก่อน”  มาร์คัสว่า


            “ผมจะให้เขาเตรียมเครื่องบินไว้ให้”  ไครีบจัดการให้ทันทีเมื่อทุกอย่างพร้อมมาร์คัสก็ออกเดินทางทันที


            “ทำพี่แสบนักนะหนูริน”  มาร์คัสได้แต่คำรามในใจ


            คฤหาสน์เนส


            “หนูรินล่ะ”  คุณแวนด้าถามลูกชายตัวดี


            “หนีผมไปแล้ว”  มาร์คัสว่า


            “หนี  หนีไปได้ยังไง  แล้วหนีไปไหน”  คุณมาร์ตินถามลูกชายยกใหญ่


            “ถ้ารู้จะเรียกว่าหนีเหรอครับพ่อ  พ่อติดต่อสิงหรัตน์ด้วยนะครับว่าผมจะไปหา”  มาร์คัสว่า


            “เล่าทุกอย่างมา”  คุณแวนด้าว่า


            “ผมกับหนูรินเรามีอะไรกันแล้วครับ”


            เพี๊ยะ


            “เพราะแบบนี้หรือเปล่า  ทำไมไม่รู้จักคิดเรารักน้องดานี่”  คุณแวนด้าว่า


            “ผมรักหนูริน  ที่ยอมแต่งก็เพราะความต้องการของผู้ใหญ่”  มาร์คัสว่า


            “อย่าพูดแบบเห็นแก่ตัว  เรายังจดทะเบียนกับหนูดาอยู่”  คุณมาร์ตินว่า


            “หนูรินยอมหย่าในนามน้องดาให้ผมแล้ว  ก่อนจะหนีไป”  มาร์คัสยังหงุดหงิดไม่หาย


            “ผู้หญิงคนเดียวจะหนีไปไหนได้”  คุณแวนด้า


            “ไปกับน้องดาครับ”


            “ฮะ”  ประมุขของบ้านร้องออกมาพร้อมกัน


            “งั้นก็ต้องเช็กกับสิงหรัตน์”  คุณมาร์ตินว่า


            “พรุ่งนี้ไปวันรวมญาติด้วย”  คุณแวนด้าว่า


            “ผมไม่มีกระจิตกระใจจะไปหรอกครับ  ผมต้องตามหาหนูริน”


            “แล้วโจเชฟล่ะ”


            “มันก็ตามหาน้องดาเหมือนกันครับ”


            “บอกแม่ทีว่าหนูดา  หนูดายังโอเคใช่ไหม”  คุณแวนด้าไม่รู้จะถามออกมาตรงๆได้ยังไงเพราะยังกระดากปากพอควร


            “หนูดาเป็นเมียไอ้โจเชฟแล้วครับ”  สองประมุขของบ้านนิ่งไปก่อนจะมองหน้ากัน


            “แกต้องจัดการเรื่องทุกอย่างให้เรียบร้อย”


            “ผมจะไปจัดการให้เรียบร้อยครับ  ยังไงผมก็ไม่ยอมปล่อยหนูรินไปแน่ๆ  ถ้าเกิดท้องขึ้นมาจะทำยังไง  คอยดูนะถ้าผมเจอจะลงโทษให้เข็ด”


            “อย่าทำอะไรน้อง”  คุณแวนด้าว่า


            “แม่ก็เห็นว่าหนูรินดื้อแค่ไหน”


            “เพราะใครที่ทำให้น้องเป็นแบบนี้”


            “...”


            “ถ้ารักจริงก็ตามกลับมาให้ได้  เรื่องอื่นไม่ต้องพูดแค่แกจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อน” คุณมาร์ตินว่า


            “ครับ” 



(มาต่อให้เต็มตอนแล้นะคะ  เจอกันใหม่อาทิตย์หน้าเนอะ  เริ่มสปอยถึงซีรี่ย์ต่อไปทั้งๆที่ไม่ค่อยมีเวลาแต่งแท้ๆ  แต่ยังไงก็จะแต่งไปเรื่อยๆ  อาจจะมาไม่บ่อยแต่จะพยายามมาค่ะ  ขอบคุณที่ติดตามนะคะ)

        แสดง 11 - 11
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   9 ก.ย. 2560 10:12    › จำนวนผู้เข้าชม 151834 คน
   › คะแนนโหวต 1471 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 2
หนีๆๆ ต้องหนีให้สำเร็จ แล้วต้อฃให้ตามมาง้อด้วย
 Gsgsgs | 30 มิ.ย. 2560 13:56 | IP : 124.121.135.xxx

 ความคิดเห็นที่ 1
ลุ้นๆๆๆๆๆอยากให้พวกคุณผู้ชายทั้งหลายผิดหวังบ้างแต่ละคนนี้ขยันขู่ขยันบังคับกันหรือเกิน
 moon | 30 มิ.ย. 2560 0:32 | IP : 223.204.196.xxx