นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ปีศาจลงทัณฑ์รัก (ซีรี่ย์ปีศาจกระชากรัก)    by พุธนิศา
ชื่อตอน ปีศาจลงทัณฑ์รัก 11 (100%)


ปีศาจลงทัณฑ์รัก  11

            คฤหาสน์ไดแมน

            “งวดนี้มาที่นี่เหรอครับ”  มาร์คัสถาม  ตระกูลพวกเขามีญาติเยอะมาก  ไม่ว่าจะเป็นตระกูลวิล  ตระกูลไดแมน  ตระกูลราล์ฟ  ตระกูลเทย์เลอร์และเนส  ไหนจะเพื่อนๆของพ่อๆแม่ๆเขาอีก  ลูกๆแต่ละคนรู้จักกันไม่หมดด้วยซ้ำ  พารวมญาติกันทีแถมจะล้นคฤหาสน์

            “อืม  ทำตัวดีๆล่ะ”  คุณมาร์ตินว่า

            “มาร์คัส”  เสียงนี้ทำให้มาร์คัสหันไปมอง

            “ไอ้ปีศาจคิดว่าจะไม่มา”  มาร์คัสว่า

            “ไม่มาไม่ได้หรอก  พ่อไม่ยอม  อีกอย่างแม่ผมก็อยากมาหาคุณน้าแวนด้าด้วย  เอาหลานมาอวด”  เดวิลว่า

            “ลูกสาวซินะ  ชื่ออะไรล่ะ”

            “นางฟ้า  แองเจิ้ล  ราล์ฟ”  เดวิลบอกพร้อมกับยิ้มเมื่อนึกถูกลูกน้อย

            “เมียฉันหาย”

            “ยังตามตัวน้องดาไม่เจอเหรอ  ไอ้โจเชฟมันไม่เลิกใช่ไหม”

            “หนูรินต่างหากที่เป็นเมียฉัน”

            “ฮะ”  เดวิลตกใจไม่น้อยเช่นกันที่ได้ยินแบบนี้

            “ตกใจทำไม”

            “แกแต่งกับน้องดา  แต่บอกว่าหนูรินเป็นเมีย  เอาให้ดีดิ”

            “ไม่ต้องงงไอ้น้องชาย  ทุกอย่างที่ฉันพูดคือความจริง”

            “ขอโทษที่ต้องรบกวนนะครับ  ทุกคนรอคุณกันอยู่”  สองหนุ่มหยุดคุยและหันไปมองคนที่มาตาม

            “นายคือ”

            “คาริว  ไดแมน”  มาร์คัสกับเดวิลพยักหน้ารับ

            “ฉันมาร์คัส  เนส”

            “เดวิล  ราล์ฟ”  เมื่อทักทายกันพอเป็นพิธีก็เดินเข้าไปร่วมโต๊ะอาหาร

            “ต้องขอโทษด้วยที่เจ้าลูกสาวตัวดีหนีเที่ยว  เลยไม่ได้มาร่วมงานครั้งนี้”  คุณคาร์ล ไดแมนว่า

            “แค่นี้ก็อบอุ่นจนร้อนแล้วครับ  ไม่ต้องรอยายเคทเหรอ”  ครูซบุตรชายคนที่สองของไดแมนพูดขึ้น

            “แล้วหนีไปเที่ยวไหนล่ะค่ะครั้งนี้”  คุณแวนด้าถาม

            “ที่ไหนนะคาริว”

            “ล่าสุดอยู่ที่ไหนครับ  ได้เพื่อนใหม่เป็นสาวไทยฝาแฝดด้วย  คงจะอยู่ที่นั้นอีกนาน”  คาริวว่า

            “น่ารักด้วยนะคะ  ลีลาร์เห็นมาแล้ว”  ลีลาร์วิลลูกสาวสุดสวยของคุณเลโอ  วิล  กล่าว

            “เราก็อยากไปล่ะซิ”  คุณสายรุ้งว่าลูกสาวที่ทำหน้ายู่

            “แก้วก็อยากไปด้วยนี่ค่ะ”  ลีลาร์  มีทั้งชื่อไทยและอังกฤษ  เวลาคุยกับแม่จะใช้ชื่อไทย  แต่ถ้าคุยกับพ่อก็จะใช้ชื่ออังกฤษ  ชื่อเต็มๆคือ  รุ้งแก้ว  ลีลาร์  วิล

            “เดี๋ยวให้ครูซพาไปดีไหม”

            “ดีค่ะ”

            “ไม่  ผมไม่ให้พี่ไปหรอก  พี่ช่วยเรียบร้อยสักคนก็ได้  ให้ยายเคทเป็นลิงคนเดียวก็พอแล้ว”  ครูซว่า

            “ว่าน้อง”  คุณคาร์ลว่าลูกชายที่พูดถึงลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนในทางที่ไม่ดี

            “เอาใจมากไม่เห็นยายเคทจะกลัวใคร”  ครูซยังบ่นไม่เลิก

            “แต่รีสอร์ทที่ยายเคทไปน่าอยู่มากเลยนะคะ  เอ๋  อ่านออกเสียงยังไงค่ะคุณแม่”  ลีลาร์ยื่นโทรศัพท์ให้ผู้เป็นแม่อ่าน

            “สิงหรัตน์”

            “ว่าไงนะครับ”  มาร์คัสถึงกับดีดตัวลุกขึ้น

            “นั่ง”  คุณมาร์ตินว่า

            “แต่ว่า”

            “นั่งลงมาร์คัส”  คุณเดริโก้บอกหลานชาย

            “มีอะไรกันเหรอคะ”  คุณลิปดาถามลูกสาว  คุณแวนด้าก็เลยเล่าให้ฟัง

            “ก็แย่หน่อยนะ”  คาริวว่า

            “จะให้ช่วยไหมล่ะ”  ครูซถาม

            “ขอบคุณ  แต่ฉันคิดว่าเอาอยู่”  มาร์คัสว่าก่อนจะหาวิธีกำราบเด็กหนีเขาไปยังไงดี  และงานรวมญาติก็จบลงทุกคนก็แยกย้าย

            “คุณมาร์คัส”  คาริวเรียกเอาไว้ก่อน

            “มีอะไร”  มาร์คัสถาม

            “ผมคิดว่าผมจะไปด้วยน่ะ”  คาริวว่า

            “จะไปตามเคทเหรอ”  มาร์คัสถาม

            “ใช่  คุณไปเมื่อไรก็บอกด้วยแล้วกัน  ยายเคทเอาเครื่องบินส่วนตัวไปแล้ว  เราไม่อยากจะเอาไปอีกให้มันยุ่งยาก”  ครูซว่า

            “เอาซิ  แล้วจะโทรมานัดอีกที”  มาร์คัสว่าก่อนจะพาพ่อแม่ขึ้นรถและตรงไปยังสนามบินตรงกับประเทศของตนครั้งนี้เขาบินมาไกลถึงออสเตรเลียเลยในงานร่วมญาติครั้งนี้

            “แล้วเจอกันดาริน  สิงหรัตน์”  มาร์คัสได้แต่พึมพำกับตัวเองขณะที่เครื่องบินก็เคลื่อนทะยานสู่ท้องฟ้า


เมืองไทย


            “คิดอะไรอยู่”  ดาหลาถามน้องสาวที่เอาแต่นั่งเหม่อ


            “พี่ดา”


            “คิดถึงพี่มาร์คเหรอ”


            “...”


            “ไม่ต้องโกหกพี่  เรารักพี่มาร์คใช่ไหม”  ดารินเอาแต่ก้มหน้ากำมือแน่น


            “ริน  เราเป็นฝาแฝดกัน  คิดว่าเรื่องแค่นี้จะปิดพี่ได้เหรอ  เรารักพี่มาร์คมานานแค่ไหนแล้ว”


            “ตั้งแต่เจอกันค่ะ”


            “ริน”  ดาหลาถึงกับพูดไม่ออก


            “ทำไมไม่บอกพี่”


            “พี่มาร์คสนใจพี่ดา  ผู้ใหญ่ก็เห็นดีด้วย  รินคิดว่าดีแล้วที่ทุกอย่างเป็นแบบนี้”


            “แล้วคิดว่าพี่ไม่เจ็บเหรอที่เห็นเราเป็นแบบนี้”  ดาหลาว่าก่อนจะดึงน้องสาวฝาแฝดเข้ามากอด  ดารินถึงกับร้องไห้ออกมา


            “ขอโทษที่ทำให้รู้สึกแย่”  ดาหลาบอก


            “ไม่ค่ะ  รินผิดเองที่ไปรู้สึกแบบนั้นกับพี่มาร์ค”


            “เราไม่ผิด ความรู้สึกของเรามันไม่ผิดหรอกนะ”  ดาหลาว่า


            “แล้วคุณโจเชฟนั้นล่ะคะ”


            “อย่าไปพูดถึงเขา”


            “พี่กับเขา  ลึกซึ้งกันแล้ว”


            “เรารู้”  ดาหลาหันมาถาม


            “ค่ะ  เขาเป็นคนบอกพี่มาร์คเองเลย  พี่ดาไม่คิดจะจัดการอะไรหน่อยเหรอคะ”


            “อย่าไปยุ่งกับคนพรรค์นั้นจะดีกว่า”  ดาหลาว่า


            “พี่รักเขาหรือเปล่า”  ดาหลานิ่งไป


            “ไม่”  ดาหลาตอบออกมา


            “ทำไมเราต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ”  ดารินว่า  ดาหลาหันกลับมาก่อนจะดึงน้องสาวฝาแฝดเข้ามากอด  โดยไม่รู้ว่าประมุขของบ้านได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมด


            “คุณค่ะ”


            “ผมจัดการเรื่องนี้แน่  ไม่ต้องห่วงหรอก”  คุณสิงห์  สิงหรัตน์บอกภรรยา


            “คุณท่านค่ะ  มีแขกมาขอพบค่ะ”  คุณสิงห์พยักหน้าก่อนจะเดินออกไปพอเห็นว่าเป็นใครก็ตรงปรี่ไปหา


            ผลั่ก


            “ว๊าย  คุณค่ะ  อย่า”  คุณศิลารีบห้ามสามีที่ตรงเข้าไปชกหน้ามาร์คัส  คาริวกับครูซก็พยุงมาร์คัสให้ลุกขึ้น


            “มาทำไม”


            “ผมหาน้องดา”


            “ฮึ  แล้วดารินล่ะ”  คุณสิงห์ว่า


            “ผมต้องการเคลียร์กับน้องดาก่อนครับ”  มาร์คัสว่า


            “จะเอายังไง  จะเอาทั้งพี่ทั้งน้องเลยหรือไง  จะไม่หยามเกียรติกันไปหน่อยเหรอ”  คุณสิงห์ถาม


            “ผมรักหนูริน  ผมแค่ต้องการเคลียร์ปัญหาทุกอย่างและทำความเข้าใจกับน้องดาก่อน”


            “มีอะไรกันเหรอคะ”  เคท  ไดแมนที่เดินลงจากห้องเพราะเสียงดังก็ถามแต่พอเห็นว่าเป็นใครถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ


            “ว่าไงตัวแสบ”  คาริว่า


            “มากันได้ยังไงค่ะ”  เคทถามพร้อมกับไปหลบหลังคุณศิลา


            “เขาเป็นใครอ”  คุณศิลถามเมื่อเห็นคนตัวเล็กดูกลัว


            “ผมเป็นพี่ชายเขาครับ  ผมคาริวพี่ชายคนโต”


            “ผมครูซ  พี่คนรอง”


            “จริงเหรอหนูเคท”  คุณสิงห์ถาม


            “ค่ะ  แต่เขาไม่กลับนะ เขายังอยากอยู่ต่อ”  เคทว่า


            “ผมขอคุยกับน้องสาวหน่อยนะครับ”  คาริวพร้อมเดินตรงเข้ามาหาน้องสาวตัวแสบง     


            “ถ้าจะคุยก็ขึ้นไปคุยบนห้อง”  คุณสิงห์ว่า


            “ใช่  ต้องคุยที่นี่และบนห้องด้วย  ไม่งั้นพี่จะลากเขากลับจะทำยังไง”  เคทว่า


            “อย่าดื้อได้ไหมเคท”  คาริวว่า


            “ขึ้นไปคุยกันดีๆเถอะจ๊ะ”  คุณศิลาว่า  สองหนุ่มก็เลยต้องขึ้นไปคุยกับน้องสาวบนห้อง


            “พี่มาร์ค”  ดาหลากับดารินเรียกชื่ออีกฝ่ายออกมาพร้อมกันเมื่อเข้ามาแล้วเจอกันแบบจังๆ


            “พี่อยากคุยกับเราหน่อยน้องดา”  ดารินนิ่งไป  หัวใจรู้สึกเจ็บแปลบเมื่อคนที่ตนชอบมาตลอด  กำลังต้องการคุยกับพี่สาวเขา


            หมับ


            “พี่ขอคุยกับน้องดาก่อน  แล้วพี่จะมาคุยเรื่องของเรา”  มาร์คัสคว้ามือเล็กที่กำลังจะเดินหนีเมื่อเขาบอกว่าจะคุยกับดาริน


            “งั้นไปที่สวนหลังบ้านนะคะ”  ดาหลาว่าก่อนจะเดินนำออกไป


            “อย่าหนีพี่อีก  เราต้องคุยกัน”  มาร์คัสว่าก่อนจะดึงดารินเข้ามากอด


            “ปล่อยลูกสาวผม”  คุณสิงห์ว่า


            “รอพี่นะ  พี่จะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เรียบร้อย  เชื่อใจพี่หรือเปล่า”  มาร์คัสประคองหน้าหวานให้มองหน้าเขา


            “...”


            “บอกซิว่าเชื่อใจพี่”  มาร์คัสว่าเมื่อเห็นคนตรงหน้าน้ำตาไหลออกมาช้าๆ  เข้าเช็ดมันอย่างแผ่วเบา


            “ผมบอกให้ปล่อย”  คุณสิงห์ว่าก่อนจะตรงเข้ามาดึงดารินออกจากอ้อมกอดของมาร์คัส


            “ผมรักดาริน  ผมรู้ใจตัวเองแล้ว  และเรื่องที่เกิดขึ้นผมจะจัดการมันให้เรียบร้อย”


            “ทำให้ได้ก่อนค่อยมาพูด”  คุณสิงห์ว่า


            “ครับ  ผมจะทำมัน”  มาร์คัสว่าก่อนจะเดินออกไปหาดาหลาที่รออยู่


            “คุณพ่อ”  ดารินหันมากอดผู้เป็นพ่อไว้แน่น  คุณสิงห์ก็กอดตอบไว้แน่นด้วยความรักที่เขาฟูกฟักทะนุถนอมมา


            “พ่อรู้  พ่อจะไม่ทำให้เราเสียใจบ้างๆหรอก  เขาต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว”


            “คุณพ่อรู้”


            “มีอะไรทำไมไม่คิดบอกพ่อ”  คุณสิงห์บอก


            “พ่อมาร์คเหมาะกับพี่ดาที่สุดแล้วค่ะ”


            “เหมาะสมกับความรักมันคนละแบบกัน  ทำไมถึงยอมเจ็บล่ะ”  คุณศิลาว่าเสียงสั่น  เพราะพวกเขาซินะที่ทำให้ลูกสาวคนเล็กเสียใจเพียงเพราะความเหมาะสม 


            “รินไม่เป็นไรแล้วค่ะ”


            “ขึ้นไปพักก่อนดีกว่า”  คุณสิงห์บอก  คุณศิลาเลยพาดารินขึ้นไปพัก  ส่วนคุณสิงห์ก่อนนั่งรอว่าดาหลาและมาร์คัสจะตกลงเรื่องทั้งหมดยังไง


            สวนหลังบ้าน


            “น้องดา”


            เพี๊ยะ


            “สำหรับที่พี่มาร์คล่วงเกินยายริน”


            “เอาอีกซิ”  มาร์คัสว่า


            เพี๊ยะ


            “สำหรับเรื่องบ้าๆของพี่  ที่ทำให้ดาต้องตกในสภาพแบบนี้”  ดาหลาพูดเสียงสั่น


            “น้องดา”


            “เพราะเรื่องบ้าๆ  ทำให้ดาเจอกับคนใจร้ายแบบนั้น  พี่มาร์คัสรู้ไหมว่าดาต้องเจอกับอะไร  ต้องเจอกับอะไร”  ดาหลาพูดไปทุบอกมาร์คัสไป


            หมับ


            “พี่รู้  พี่ขอโทษ  พี่จะจัดการทุกอย่างให้เราเอง  พี่ขอโทษ”  มาร์คัสว่าก่อนจะดึงร่างบางเข้ามากอดปลอบ  ตอนนี้ความรู้สึกเขามันกระจ่างแล้วดาหลาสำหรับเขาคือน้องสาวที่เขาต้องปกป้องและต้องเอาคืนโจเชฟให้สาสม  สำหรับดารินคือหัวใจของเขา  เขาจะไม่มีวันทำให้อีกฝ่ายเสียใจอีก




        แสดง 12 - 12
วันที่โพสต์ :  22 ก.พ. 2560 14:19    วันที่อัพเดท :   9 ก.ย. 2560 10:12    › จำนวนผู้เข้าชม 151814 คน
   › คะแนนโหวต 1471 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 3
มาแร้วๆๆรอตอนต่อไปค่ะ
 moon | 16 ก.ค. 2560 3:51 | IP : 223.207.140.xxx

 ความคิดเห็นที่ 2
ได้อ่านแล้ว..เย้ๆๆ
 saveeva | 15 ก.ค. 2560 22:18 | IP : 1.46.4.xxx

 ความคิดเห็นที่ 1
รอๆค่ะ
 Tip | 15 ก.ค. 2560 17:37 | IP : 110.78.154.xxx