นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เงาเพลิงสวาท    by mustang
ชื่อตอน ตอนที่ 2 หัวใจด้านมืด l03l


“พี่สายก็รู้ว่าฉันอยู่ได้ตอนนี้ก็เพราะลูก” หากไม่มีลูก หล่อนคงจะกลั้นใจปลิดลมหายใจไปแล้ว ความละอายมันแน่นอก นับวันมันจะสุมเพิ่มให้ทุกข์ในทรวง หล่อนคือสาเหตุที่ทำให้ลดามาศตาย ทำให้คนร่างสูงต้องเจ็บช้ำขาดคนรัก ถึงแม้ว่าหล่อนจะไม่ใช่สาเหตุหลักของเรื่องราวทั้งหมด แต่หล่อนก็เป็นผู้ร่วมฆ่าในครั้งนี้
                “ฉันขอแวะโทรศัพท์ก่อนนะจ๊ะ”            

          
สายหยุดพยักหน้ารับ เธอเคยบอกแล้วให้ซื้อโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่หลังจากที่ถูกทำร้ายเพราะฝีมือของสิงห์ราช เนื่องจากหญิงสาวผิดข้อตกลง แต่ยติยาก็ได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธ โดยให้เหตุผลว่า ซื้อไปก็ไม่ค่อยได้ใช้งาน หล่อนไม่ได้ใช้โทรหาใคร จะโทรหาลูกน้อยก็ต้องโทรผ่านเขา ต้องให้เขาอยู่ด้วย  มีแค่คนเดียวที่หล่อนจะโทรเพราะคิดถึงก็คือ ยติกร พี่ชายร่วมสายโลหิตซึ่งอยู่ต่างประเทศ เนื่องจากพ่อแม่ก็เสียชีวิตไปหมดแล้ว                 
          
สำคัญไปกว่านั้นคือ เธอก็ไม่อยากจะพูดคุยกับพี่ชายบ่อยนักในช่วงนี้  ไม่ใช่ว่าไม่รักไม่คิดถึงพี่ชาย แต่เพราะไม่อยากให้เขาต้องรับรู้ความเศร้า เธอกลัวว่าจะเผลอระบายความทุกข์ใจออกไป แล้วเรื่องราวมันคงเป็นเรื่องใหญ่ 
                “พี่กร ยาคิดถึง”     
                “พี่ก็คิดถึงยา สบายดีใช่ไหม” 
                “ยาสบายดีจ้ะ”      
                “หลานพี่ล่ะ สบายดีไหม”      
                “สบายดีจ้ะ” หญิงสาวพยายามคุมเสียงให้คงที่  
                “ทำไมเราไม่ซื้อโทรศัพท์ใหม่สักที มัวแต่ใช้โทรศัพท์สาธารณะ โทรมาอยู่ได้ หรือว่า ไอ้สิงห์มันไม่ให้ยาใช้โทรศัพท์” ก็มันน่าจะเกือบหกเดือนได้แล้วที่น้องสาวมักจะใช้โทรศัพท์สาธารณะโทรหาเขา ซึ่งน้ำเสียงลงท้ายห้วนจัด บ่งบอกได้ดีว่า พี่ชายของเธอก็มีความชิงชังในตัวของสิงห์ราชไม่ต่างจากที่สิงห์ราชมีในตัวเธอ     
                “เดี๋ยวยาจะซื้อจ้ะ ยามัวแต่ยุ่งๆ เลยยังไม่ได้ซื้อ แถมพี่กรก็ยุ่งๆ ยาก็ไม่อยากกวน กลัวว่าจะโทรไปกวนพี่เปล่าๆ” จำต้องตอบไปแบบนั้น เพราะไม่อยากจะให้พี่ชายซักไซ้อะไรมากนัก ขืนยติกรรู้ว่าโทรศัพท์ถูกทำให้พังเพราะฝีมือสิงห์ราช มิวายต้องเป็นเรื่องใหญ่ สองคนนี้ชาตินี้คงไม่มีทางญาติดีกันได้ โดยเธออ้างว่าโทรศัพท์ตกน้ำ 
                สาเหตุที่โทรศัพท์เครื่องเก่าซึ่งปกติแล้วเธอจะใช้ติดต่อกับยติกรทุกเดือนต้องพัง เพราะเธอผิดข้อตกลงบางสิ่งที่เขาตั้งไว้ เนื่องด้วยสิงห์ราชเกลียดชังพี่ชายเธอมาก เขาถึงกับออกคำสั่งไม่ให้หลานติดต่อกับลุง หญิงสาวก็แอบติดต่อให้หลานได้คุยกับลุงเสมอในตอนที่ลีโอยังอยู่ที่ไร่ แต่พอลีโอย้ายเข้ากรุงเทพฯ มันก็ทำได้ยากยิ่งขึ้น เพราะขนาดตัวเธอเองยังได้ไปพบลูกน้อยเดือนละไม่กี่ครั้ง 
                จนกระทั่งเมื่อหกเดือนก่อน เขามาจับได้ว่าเธอแอบผิดข้อตกลง ด้วยความโมโหจึงทำให้สิงห์ราชทำโทรศัพท์พังเธออย่างยับเยิน จนไม่สามารถซ่อมให้กลับมาใช้ได้ 

                แถมยังประกาศกร้าวว่าหากเธอทำอีก เขาจะไม่พามาพบลูกอีก และนี่เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้สิงห์ราชเริ่มคิดจะหาคนมาเป็นแม่ของลีโอแทนที่เธอ ชายหนุ่มกลัวว่าลูกชายจะถูกถ่ายทอดความคิดร้ายๆ มาจากคนชั่วอย่างยติกร อยากจะตัดขาดคนทั้งสองให้เด็ดขาดเสียที โดยที่ไม่ได้นึกถึงหัวอกคนเป็นแม่อย่างยติยาเลยสักนิด               
          “พี่ไม่ได้ยุ่งขนาดนั้น พี่คิดถึงเรา ปีหน้าพี่จะกลับไปเยี่ยมเรา อยากเจอหลาน” ร่วมห้าปีแล้วสินะ ที่เขาไม่ได้กลับไปบ้านเกิด มีเหตุให้ยติกรจำต้องหลบลี้ออกจากพื้นที่ความเศร้ามาอยู่ต่างประเทศ เพื่อรักษาแผลใจ ขนาดมันผ่านมาเนิ่นนานเพียงนี้ ชายหนุ่มก็ยังไม่สามารถทำใจได้                
                 ก่อนดวงตาคมจะเหลือบไปมองรูปใบหนึ่งซึ่งถูกใส่กรอบไว้เป็นอย่างดีตั้งอยู่บนโต๊ะทำงาน ภาพที่หญิงสาวคนหนึ่งกำลังฉีกยิ้มและซบอยู่ที่ไหล่หนาของตน ภาพนี้ไม่เคยมีใครได้เห็น แม้กระทั่งตัวของน้องสาว เพราะมันเป็นความลับ
                
ผมคิดถึงคุณ ประโยคนี้ยติกรพร่ำบอกกับรูปใบนี้แทบทุกวัน ถึงแม้ว่าจะไม่มีโอกาสได้บอกกับเจ้าของรูปนั้นอีกแล้วก็ตาม         
                เรียวปากอิ่มเม้มเข้ามากัน ใจเต้นระรัวกับสิ่งที่พี่ชายบอก ความกังวลวิ่งวนในจิตใจ เนื่องจากยติกร คิดมาโดยตลอดว่า เธออยู่กับสิงห์ราชในฐานะภรรยา แต่แท้ที่จริงแล้วฐานะของคนตัวเล็กไม่ต่างจากเหยื่อแค้นที่เขาค่อยๆ ลงทัณฑ์ทำให้ตายทั้งเป็น     
                “ทำไมเงียบไป ไม่อยากให้พี่กลับไปหรือไง”         
                “ทำไมยาถึงจะไม่อยากให้พี่กลับมา ยาคิดถึงพี่จะตายไป” ร่างเล็กรีบตอบกลับ ไม่อยากให้พี่ชายสงสัยอะไร ถึงรู้ว่าอย่างไรแล้ว สักวันคนปลายสายก็ต้องรู้เรื่องราว และคงโกธรมาก ที่เธอจำยอมให้สิงห์ราชทำอย่างเช่นทุกวันนี้

“งั้นยาขอไปซื้อของเล่นให้ลูกก่อนนะจ๊ะ” เธอ รีบขอวางสายกลัวว่าจะควบคุมน้ำเสียงไว้ไม่อยู่ เพราะน้ำตามันจวนจะไหลออกมาแล้ว       
                หล่อนควรทำอย่างไรดีกับสิ่งที่กำลังมาถึง       
                พี่ชายรักเธอไม่ต่างจากจงอางหวงไข่ เธอก็รักพี่ชายมากเช่นกัน ยติยาจึงตัดสินใจปิดบังเรื่องราวทุกข์ใจมาโดยตลอด แต่รู้ดีว่าอย่างไรก็คงปิดไม่มิด ผ่านมาห้าปีก็สุดจะเจ็บในอกแล้วที่ต้องโกหก แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อมันไม่มีหนทางเลือก หล่อนเจ็บไม่ว่า แต่ขอให้เจ้าของไร่ชายอมอโหสิกรรมให้เธอกับพี่ก็พอ 
แต่กระนั้นหญิงสาวก็รู้ว่า ไม่ใช่ สิงห์ราชคนเดียวที่มีแต่ความเกลียด ยติกรก็เกลียดสิงห์ราชไม่ต่างกัน           
                ความเกลียดชังมันเกิดต้นจาก
          
                “แกว่าอย่างไงนะ แกจะไม่รับผิดชอบเด็กในท้องของยาหรอ” ยติกรเดินไปกระชากคอเสื้อเชิ้ตของเจ้าของบ้านด้วยความเกรี้ยวกราด กล้ามเนื้อบนในใบกระตุกเพราะความกรุ่นโกธร ชายหนุ่มพูดออกมาได้อย่างไรว่าจะไม่รับผิดชอบ ทั้งที่เด็กในท้องของน้องสาวก็มีเลือดเนื้อเชื้อไขของอีกฝ่ายอยู่        
                คนที่โดนคุกคามมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้เดือดร้อนกับการที่ถูกอีกฝ่ายกระทำ แถมยังปรายตาไปมองหญิงสาวที่นั่งตัวสั่น สะอึกสะอื้นจนตัวโยนอย่างไม่ไยดี แล้วเหยียมยิ้มมุมปากอย่างดูแคลน    
                “แน่ใจหรือว่าลูกฉัน
?”           
                ใบหน้านวลชาหนึบเสมือนโดนตบเข้าฉาดใหญ่ คำพูดของเขาไม่ต่างจากดูถูกว่าเธอสำส่อน หญิงสาวซบใบหน้ากับฝ่ามือร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างสุดจะกลั้น ยติยาไม่อาจทนดูใบหน้าคร้ามคมที่จ้องมองเธอราวกับเศษดินไร้ค่าได้อีกต่อไป

        แสดง 6 - 6
นิยายเรื่อง เงาเพลิงสวาท by mustang
วันที่โพสต์ :  4 เม.ย. 2560 18:40    วันที่อัพเดท :   15 พ.ย. 2560 20:36    › จำนวนผู้เข้าชม 12849 คน
   › คะแนนโหวต 302 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :