นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง เรณุการ้อนรัก    by Annakan
ชื่อตอน ตอน 2-10



ตอนที่ 2

ผับแถวสุขุมวิท

        เรณุกามาถึงผับสุดไฮตอนสี่ทุ่มนิดๆ มันเป็นเวลากำลังดีไม่ดึกไปและไม่เร็วเกินการมาถึงเป็นโต๊ะแรกมันจะเหมือนเด็กอ่อนหัดไม่เคยเที่ยว ผับนี้จะมีแต่คนวัยทำงานที่ฮิปและคูลทั้งสิ้นมองไปทางไหนก็มีแต่หนุ่มๆ สาวๆ กำลังถือแก้วเหล้าเป็นพรอพติดมือแทบทุกคน หลังจากสอดส่องสายตาอยู่ไม่กี่วินาทีก็เจอกับยัยแก๊งเพื่อนสาว

        “ยัยเอ ทางนี้” พิตต้าโบกไม้โบกมือเรียก

        “แม่คุณไหนว่าไปจัดกับบอสมาก่อน” ยัยเกลสำรวจเพื่อนสาวจากหัวจรดเท้าก็ไม่พบร่องรอยของความอิดโรยแต่อย่างใดแถมยัยเพื่อนขายาวยังผมเผ้าเรียบกริบไม่มีที่ติ

        “เขามีผลิตภัณฑ์ใส่ผมบนโลกใบนี้แกรู้ไหม” เรณุกาทิ้งก้นงอนๆ ลงบนเก้าอี้แล้วกระดิกนิ้วเรียกพนักงานทันที

        “วอดก้าตินี่สอง” หญิงสาวสั่งเครื่องดื่มประจำตัวแล้วมองไปรอบๆ

        “คอแห้งมากสิท่า” พิตต้าถามแกมประชดยัยเลขาสุดสวย ถ้าไม่ติดว่ายัยนี่นิสัยดีและโคตรจริงใจเธอไม่คบด้วยให้เสียเวลาหรอกเพราะยัยเรณุกาทั้งสวยกว่า สูงกว่า ฉลาดกว่าแถมยังได้ผู้ชายเด็ดๆ ติดมือกลับไปทุกครั้งเวลามาเที่ยวด้วยกัน

        “เยส แห้งผากเชียวแหละ” สามสาวเม้าท์กระจายหลังจากไม่ได้เจอกันหลายวันเพราะทำงานคนละบริษัทแต่ไปรู้จักกันตอนออกทริปดำน้ำ

        “เขาอายุเฉียดเลขสี่จริงหรอเอ” และทุกครั้งบทสนทนาก็ไม่เคยไปไกลกว่าเรื่องบนเตียงของเธอกับเหล่าคู่ขาทั้งหลาย

        “เออ บอกตั้งหลายครั้งแล้วบอสอายุสามสิบเจ็ด”

        “หูย แก่ป่านนั้นไปเอาแรงมาจากไหน” เกลเอามือทาบอกกับสถิติการถึงจุดสุดยอดของเพื่อนเธอกับบอสสุดหล่อ

        “นี่แกคิดว่าเราอยู่ในยุคดึกดำบรรพ์หรอเกล ผู้ชายอายุสี่สิบห้าสิบสมัยนี้แข็งแรงพอๆ กับหนุ่มๆ วัยยี่สิบนั่นแหละมันอยู่ที่การดูแลตัวเอง ออกกำลัง กินของดีๆ และคนรวยอ่ะเขาก็ทำหมดทุกอย่างที่ฉันพูดมา”

        “ผัวฉันสามสิบสองโดนไปสองรอบก็หลับเป็นตายแล้ว” เกลคือเพื่อนสาวที่มีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้ว ส่วนยัยพิตต้าก็รักๆ เลิกๆ กับผัวทอมวันละสิบแปดครั้ง

        “เขาคงเครียดมั้งแก ก็ลองหาอะไรบำรุงดูหรือไม่ก็เปลี่ยนสถานที่บ้าง” เรณุกาบอกเพื่อน

        “และที่สำคัญให้แน่ใจนะว่าผัวแกไม่ได้ไปปล่อยกระสุนกับคนอื่น” พิตต้าเสริมท้าย

        “เอ๊ะ นังพิตต้า” เกลหันไปขึ้นเสียงใส่ยัยเพื่อนตัวดี

        “เอ้า ฉันพูดเรื่องจริง”  

        “หรอแก” เกลหันไปหายัยเอ ผู้เป็นดั่งเทพธิดาหยั่งรู้ประจำตัว

        “เออสิ คนเรามันจะเหนื่อยหมดอารมณ์ทุกวันไม่ได้หรอกลองสังเกตดูแล้วกัน” เรณุกาบอกเพื่อนที่หน้าสลดขึ้นมาทันตา ไม่ต้องใครเลยบอสของเธอนี่แหละที่ไปปล่อยกระสุนจนหมดพอกลับไปถึงบ้านก็อ้างเหนื่อย งานเครียดแล้วก็หลับเป็นตายทั้งที่ไม่กี่ชั่วโมงก่อนยังระริกระรี้กับผู้หญิงหากิน

        แล้วการเม้าท์มอยต่อจากนั้นก็เป็นการจับผิดผัวยัยเกลประหนึ่งเชอร์ลอคโฮล์มและโคนันมารวมโต๊ะด้วย เรณุกามั่นใจว่าผัวเพื่อนแอบไปปล่อยกระสุนที่อื่นแน่เพราะเท่าที่ฟังผัวตัวดีของยัยเกลจะหมดแรงทุกครั้งที่กลับบ้านดึก !

        “รอดูไปอีกสักเดือนถ้ามั่นใจแล้วค่อยใส่ทีเดียว” เธอไม่ใช่พวกที่จะมาตบตาปลอบใจเพื่อนว่าไม่มีอะไรหรอก อย่าคิดมากแกคิดไปเองอะไรเทือกนั้น ถ้าสงสัยก็บอกไปตรงๆ เพื่อนจะได้ระวังตัวและที่สำคัญจะได้เตรียมใจรับกับความจริงด้วย การหลอกให้เชื่อว่าทุกอย่างโอเคมันไม่ให้ผลดีกับใครทั้งนั้น

        “สามนาฬิกาค่ะ” พิตต้ากับเกลประสานเสียงขึ้นมาพร้อมกัน

        “อือหึ ผ่าน” เรณุกาหันไปทำท่าโอเคให้เพื่อนทั้งสองคนแล้วเดินนวยนาดไปหาเป้าหมายทันที

        “บรัย” สองสาวโบกมือให้ยัยเพื่อนขายาวด้วยความเซ็งเพราะยัยเรณุกาไม่เคยแห้ว มันเดินไปไม่เคยมีครั้งไหนที่กลับมาสักครั้ง

        “โชคดีจังที่เจอคุณ” พายัพเมียงมองหญิงสาวมาสองสัปดาห์แล้ว เธอจะมาทุกวันศุกร์แล้วอยู่ๆ เผลอๆ ก็หายวับไป ตามที่เขาร่ำลือแม่สาวตาคมคนนี้มักจะกลับออกไปพร้อมผู้ชายทุกครั้งและเธอจะเป็นฝ่ายเข้าหาเองถ้าถูกใจ

        “พูดเหมือนมาตามเฝ้า” เรณุกานั่งไขว่ห้างแบบสบายๆ เธอเองก็รู้ว่าเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ ก็หน้าตารูปร่างแบบเธอใครจะมองผ่านไปได้ง่ายๆ

        “ก็ประมาณนั้น” พายัพยอมรับแบบตรงๆ

        “แล้วอยากจะนั่งเฝ้าอย่างเดียวหรอ” เธอหยิบมะกอกจากแก้วเครื่องดื่มรูดเข้าปากช้าๆ แต่สายตาจ้องกับผู้ชายที่นั่งข้างๆ พร้อมสื่อความนัยบางอย่าง

        “ไปเข้าห้องน้ำกันไหมคะ” เธอชวนพร้อมวางมือไปบนต้นขาแข็งแรงของอีกฝ่ายและเขาให้คำตอบด้วยการยืนขึ้นแล้วส่งมือให้เธอจับ

        “ม๊วฟ” เรณุกาแวะส่งจูบให้เพื่อนสาวที่มองด้วยความหมั่นไส้เพราะตอนนี้เธอเดินควงกับหนุ่มหน้าตี๋ที่เป็นสเปคของยัยสองคนนั้น

        “เชิญครับ” พายัพพาเธอไปส่งที่หน้าห้องหญิง

        “ใครว่าจะเข้าห้องนี้คะ” เรณุกาลากผู้ชายที่เธอยังไม่รู้จักแม้แต่ชื่อและก็ไม่สนใจด้วยเข้าไปในห้องน้ำชาย มันต้องมีการทดลองสินค้าก่อนสิเกิดหิ้วไปกินที่คอนโดแล้วไม่แซ่บจะให้แต่งตัวออกมาหาคนใหม่มันก็ไม่ใช่นะ !

        “จะทำอะไรคุณ” พายัพถามด้วยความงุนงงและไม่คิดว่าเธอจะใจกล้าขนาดนี้

        “แหม่ ไร้เดียงสาหรือไงจ๊ะ” ว่าแล้วเธอก็รูดซิปกางเกงของเขาลงแล้วจัดการปลุกปั่นความเป็นชายให้พร้อมรบจากเวลาในการแข็งตัวก็นานพอสมควรไม่รู้ว่าตื่นเต้นหรือว่าไม่มีน้ำยากันแน่

        “ซี๊ดดด อ๊า สุดยอด” ชายหนุ่มส่งท่อนลำแข็งขึงเข้าไปจนสุดแล้วซอยช้าๆ

        “หะ ห๊ะ” เรณุกาไม่อยากเชื่อเลยว่าทุกอย่างจะจบลงภายในเวลาแค่สามนาที เธอยังไม่ทันรู้สึกเสียวด้วยซ้ำแต่ที่รู้สึกตอนนี้คือน้ำข้นๆ ที่มากระทบกับโพรงเนื้อของเธอ

        “ผมตื่นเต้น ขอโทษที” พายัพกล่าวด้วยความอับอาย

        “ค่ะ ถ้ายังงั้นก็ขอตัวนะคะ” เมื่อพูดจบเรณุกาก็พุ่งตัวออกมาอย่างรวดเร็ว

        “ไปแก” หญิงสาวร่างสูงโปร่งไปยืนกอดอกค้ำหัวเพื่อนทั้งสองคนด้วยสีหน้าบึ้งตึง

        “ไปไหน” พิตต้ากับเกลประสานเสียงด้วยความงง

        “ไปจากที่นี่ ไอ้บ้านั่นล่มปากอ่าวเสียบเข้าไปยังไม่ทันรู้สึกเลยแม่งเสร็จแล้วน้องสาวฉันยังไม่ทันแฉะเลยด้วยซ้ำ” เรณุกาบ่นด้วยความหงุดหงิด คิดถูกจริงๆ ที่เทสสินค้าก่อนเพราะเซ้นส์ของเธอมักไม่พลาด ความไก่อ่อนมันแสดงออกทางสีหน้าได้นะรู้กันบ้างไหมพวกผู้ชายทั้งหลาย !

        “ฮ่าๆๆๆ” สองสาวขำกันจนน้ำตาเล็ดแต่ก็ยอมเดินออกจากร้าน ทั้งสามคนไปจบค่ำคืนการแฮงเอ้าท์ที่ร้านข้าวต้มปลาเจ้าประจำ เรณุกาสั่งข้าวต้ม ลวกจิ้ม ต้มยำหัวปลามากินเพื่อดับอารมณ์ของตัวเองและเมื่อจานชามทุกอย่างเกลี้ยงเกลาหญิงสาวขายาวก็อารมณ์ดีขึ้นจริงๆ เพราะเธอมีภาษิตประจำตัวว่า “ของกินจะเยียวยาทุกสิ่ง”

 

ตอนที่ 3

คอนโดชั้น 69

        เรณุกาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวออกแล้วพาดไว้บนโซฟาต่อจากนั้นจึงเดินไปที่ตู้เก็บไวน์แล้วหยิบน้ำรสขมสีแดงเข้มรินใส่แก้ว เดินต่อจนสุดทางก็จะพบกับสระน้ำขนาดย่อมร่างสูงโปร่งทิ้งตัวลงบนเก้าอี้หวายแล้วเหม่อมองไปยังแสงไฟยามค่ำคืน

        เธออาศัยอยู่ที่คอนโดเดียวกับบอสแต่ชั้นนี้เป็นชั้นที่หรูหราและราคาแพงกว่าชั้นอื่นๆ เพราะมันคือชั้นบนสุดและมีแค่สามห้องเท่านั้นเรียกว่าเพนท์เฮ้าส์ซึ่งพื้นที่ใช้สอยภายในทั้งหมดพอๆ กับบ้านเดี่ยวหลังนึงเลยก็ว่าได้ ใจจริงเธอไม่ได้อยากอยู่ที่นี่แต่มันเป็นข้อเสนอที่ปาป๊าของเธอยื่นให้แกมบังคับเล็กๆ

        ลูกต้องไปอยู่ที่นั่นถ้าอยากไปประเทศไทย ถ้าไม่อยู่ก็ไม่ได้ไปเปโดรยื่นคำขาดกับลูกสาวเพียงคนเดียว หัวอกพ่อจะไม่ห่วงลูกคงเป็นไปไม่ได้แต่ในเมื่อมีลูกหัวรั้นเขาจึงทำได้เพียงเฝ้าดูอยู่ห่างๆ และคอนโดแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องรักษาความปลอดภัยเป็นที่สุด อย่างน้อยๆ ไปอยู่ห่างหูห่างตากันก็ขอให้ได้อุ่นใจสักนิดว่าลูกสาวจะได้หลับตานอนอย่างสบายใจไม่ต้องกลัวภัยร้ายต่างๆ

        และเรื่องราวมันก็ประจวบเหมาะไปซะหมดบอสเป็นคนสัมภาษณ์และพิจารณาเข้าทำงาน เธอกับเขาสปาร์คกันทันทีตั้งแต่สบตาและเมื่อเขาพามาเปิดศึกรักมันก็ช่างบังเอิญเหลือเกินบอสหนุ่มกับเลขาสาวอาศัยอยู่คอนโดเดียวกันแต่อย่าคิดว่าเขาจะได้มาเหยียบที่ห้องบอสไม่เคยขึ้นมาและเธอก็ไม่เคยพาใครมานอนด้วย พื้นที่ตรงนี้คือที่ส่วนตัวจริงๆ เธออยากเอาไว้ผ่อนคลายหลังเหน็ดเหนื่อยจากการทำงาน

        เรียวขายาวๆ หยัดขึ้นแล้วมือก็เอื้อมไปถอดกระโปรงและชุดชั้นใน ร่างสูงระหงเปลือยเปล่าโดดลงไปน้ำสระน้ำ คางแหลมๆ ของแท้แม่ให้มาเกยอยู่บนขอบสระเบื้องหน้าคือวิวเมืองกรุงยามค่ำคืนที่ระยิบระยับด้วยแสงไฟหลากสี ในหัวก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเวลาที่อยู่คนเดียวเธอมักจะคิดว่าคนวัยเดียวกับเธอมีเป้าหมายอะไรในชีวิตสำหรับเธอคือมีงานที่มั่นคงมีเพื่อนจริงใจและครอบครัวคอยให้กำลังใจอยู่ข้างหลังซึ่งเธอมีหมดแล้ว

        เรียกว่าเรณุกาประสบความสำเร็จในชีวิตแล้วก็ไม่ผิดนักเพราะเธอเพิ่งอายุยี่สิบห้าแต่เงินเดือนที่ได้ก็ครึ่งแสนเข้าไปแล้วและมันจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไหนจะเงินปันผลจากหุ้นต่างๆ ที่ซื้อทิ้งไว้อีกชีวิตของเรณุกาดีพร้อมทุกอย่างยกเว้นเรื่องความรัก

        หลังจากแช่น้ำอยู่พักใหญ่ๆ เธอก็เข้าไปอาบน้ำผนังกระจกด้านนึงเปิดโล่งมองเห็นข้างนอกชัดถนัดตา เรณุกาแทบไม่เคยปิดมูลี่เลยเพราะเธอชอบมองวิวของตึกสูงระฟ้าและรถราที่วิ่งขวักไขว่อยู่ไกลๆ ถึงชีวิตจะมีพร้อมทุกอย่างแต่ในใจลึกๆ ของเธอก็มีหลุมเล็กๆ ของความอ้างว้างเก็บซ่อนเอาไว้ เธอไม่ได้เหงาหรือเป็นโรคโฮมซิคแต่เธออ้างว้างยามอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายเพราะเธอรู้ว่าคนเหล่านั้นไม่ได้เกิดมาเพื่อเธอคนพวกนั้นมองเธอเป็นแค่คนแปลกหน้าที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่มีใครคิดว่าเธอเป็นคนพิเศษไม่มีใครที่จะชื่นชมเธอด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความรักไม่มีเลย

        สวัสดีค่ะบอส เรณุกาทักทายชายหนุ่มที่เดินยิ้มมาแต่ไกลสงสัยเมื่อคืนคงหลับฝันดีสิท่า ไม่ใช่สิคนแบบบอสไม่ชอบเรื่องเพ้อฝันเขาชอบอะไรที่จับต้องได้จริงเช่นนมกับก้นเป็นต้น

        มอนิ่งแอนนี่ทำดูไม่สดใสเลย

        เมื่อคืนนอนดึกค่ะ

        อ๊ะๆ ยังไงหรอชายหนุ่มทำท่าล้อเลียนหญิงสาวตรงหน้า

        ไม่ยังไงค่ะไปเตรียมตัวได้แล้ว ลูกค้ารายแรกนัดไว้เก้าโมงครึ่งค่ะจากนั้นก็นัดทานข้าวกลางวันกับคุณรินอย่าไปสายล่ะเธอจะกังวล เรณุกาบอกคิวงานให้บอสของเธอ

        รับทราบครับผม ภาคินัยผิวปากเข้าไปในห้อง ทำไมถึงอารมณ์ดีหรอก็เมื่อคืนได้นอนกับหนูรินนะสิแถมก่อนออกมาก็จัดไปอีกสองรอบเช้าวันนี้เลยครึกครื้นเป็นพิเศษ

        ไม่เคยพลาดสักนิดเลขาคนสวยของบอส ผู้บริหารรูปหล่อมองดูเอกสารที่เลขาเตรียมไว้ให้ด้วยความพอใจ เรณุกาทำงานละเอียดและรวดเร็วทุกครั้ง เธอเป็นพนักงานคนเดียวที่ตามตัวได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงไม่ว่าปัญหาอะไรที่ส่งไปจะได้รับการแก้ไขอย่างว่องไวเสมอบางครั้งเขายังอดสงสัยไม่ได้ว่าเธอคือยอดมนุษย์รึเปล่า

        เป็นอีกวันที่งานการของเรณุกายุ่งเหยิงจนหัวปั่นเงยหน้ามาอีกทีก็เที่ยงครึ่งเข้าไปแล้วเธอรู้สึกว่าบอสเพิ่งเดินมาบอกลาไปเมื่อสักครู่เองแต่จริงๆ มันผ่านมาชั่วโมงครึ่งแล้วต่างหากและที่ทำให้เธอละมือออกจากงานก็เพราะท้องมันร้องขึ้นมา

        อ้าว ! แอนนี่ยังไม่ไปกินข้าวหรอ ธนูลักษณ์แวะคุยกับเพื่อนร่วมงาน

        ยังแต่กำลังจะไปแล้ว เรณุกาตอบแล้วหยิบกระเป๋าเงินออกมา

        งั้นไปด้วยกันสิ วันนี้เลี้ยงชายหนุ่มเอ่ยชวน

        เลี้ยงทำไม

        ก็อารมณ์ดีเลยอยากทำเรื่องดีๆ ธนูลักษณ์ตอบแล้วยิ้มยิงฟันให้

        ก็ดี ไม่เปลืองเงินเลขาคนสวยจึงเก็บกระเป๋าเงินเข้าลิ้นชักแล้วล็อกไว้เหมือนเดิม

        ธนูลักษณ์คือหัวหน้าแผนกไอทีเขาดูเป็นคนนิ่งๆ เอาจริงจังแต่นอกเวลางานก็เป็นผู้ชายที่อัธยาศัยดีคนนึงและที่สำคัญเขาเป็นสุภาพบุรุษมากๆ เพราะเขาเป็นเพื่อนร่วมงานเพียงคนเดียวที่ไม่เคยส่งสายตาเจ้าชู้ให้เธอ

        ธี ไม่มีแฟนหรอหลังๆ มาเธอกับเขามักจะมากินข้าวกลางวันด้วยกันบ่อยๆ ความสนิทสนมจึงเพิ่มมากขึ้น

        ไม่มี ธนูลักษณ์ตอบเพื่อนร่วมงาน เรณุกาเป็นพนักงานหญิงเพียงคนเดียวที่เขากล้ามานั่งกินข้าวด้วยเพราะเธอนิสัยห้าวๆ แมนๆ ขัดกับภาพลักษณ์สุดเซ็กซี่ของเธอแบบสุดๆ แถมเธอยังเป็นคนสบายๆ และรอบรู้เหตุการณ์บ้านเมืองเวลาคุยกันเหมือนได้เปิดโลกทัศน์หาความรู้ใหม่ๆ ใส่หัว

        หล่อขนาดนี้ไม่เชื่อหรอก ก็ถ้าจะบอกว่าเขาไม่หล่อก็คือโกหกแน่ๆ ธนูลักษณ์สูงกว่าเธออีกทั้งที่เธอก็ปาไปร้อยเจ็ดสิบห้าแล้วคิดดูเถอะว่าเขาหุ่นล่ำน่าฟัดขนาดไหน ผู้ชายแค่สูงมากๆ ก็เท่กินขาดไปหลายขุมแล้ว

        หล่อแต่ซื่อบื้อนะ ชายหนุ่มขำกับสิ่งที่ตัวเองพูดออกมาและมันคือเรื่องจริง เขาเป็นคนซื่อๆ บื้อๆ ชอบใครก็มักจะเก็บเอาไว้ในใจพร่ำเพ้อบ้าๆ บอๆ อยู่คนเดียว การเดินเข้าไปคุยกับผู้หญิงที่แอบชอบยากกว่าเขียนโปรแกรมซะอีก

        ต้องกล้าสิ อย่างน้อยได้พูดความในใจออกไปดีกว่าเก็บเอาไว้จนวันตายนะ

        จะพยายามแล้วกัน ความจริงเขาแอบชอบรินรดีมาเป็นปีๆ แล้ว แต่ก็ไม่ได้บอกเธอเพราะพูดไปก็เท่านั้นในเมื่อเธอเป็นคนรักของเพื่อนร่วมงาน

        ว่างๆ ไปดื่มกันม่ะกินแต่ข้าวกลางวันเบื่อแหละเรณุกาชวนชายหนุ่มร่างโต

        ก็ได้ วันไหนบอกล่วงหน้าแล้วกัน

        วันศุกร์นะ โอเคตามนั้นหญิงสาวนัดเองตกลงเองเสร็จสรรพ เรณุกาจะพาเพื่อนขี้อายไปเปิดตัวกับเหล่าเพื่อนสาวและเธอมั่นใจว่าหล่อๆ แบบเขาต้องไม่ได้กลับบ้านคนเดียวแน่นอน

 

ตอนที่ 4

ผับแถวทองหล่อ

        ธี ว้าวเรณุกากำลังมองเพื่อนร่วมงานจากหัวจรดเท้าซ้ำไปซ้ำมาถึงสามรอบ ลุคของธนูลักษณ์นอกเวลางานต่างกับตอนอยู่ในออฟฟิศโดยสิ้นเชิง สีหน้าของเขาผ่อนคลายคิ้วก็ไม่ผูกเป็นปมและการแต่งกายของเขาต้องขอชมเลยว่ามีรสนิยมพอตัว ชายหนุ่มสวมเสื้อยืดคอกลมสีขาวส่วนด้านนอกเป็นเสื้อแขนยาวสีเทา กางเกงเขาเลือกสวมยีนสีเข้มเข็มขัดสีเดียวกับรองเท้าคือน้ำตาลอ่อน ตบท้ายด้วยทรงผมใส่เจลนิดๆ แถมยังใส่น้ำหอมอีกต่างหาก

        ทำไมแอนนี่ มันเฉิ่มหรอธนูลักษณ์จับเสื้อจับผมตัวเองด้วยความกังวล เขาเองก็ไม่มีเพื่อนผู้หญิงซะด้วยเลยไม่รู้ว่าการแต่งตัวแบบนี้สาวๆ จะคิดว่ามันเป็นยังไง

        เฉิ่มที่ไหนเฉียบขาดสุดๆ มาเถอะ         

        มันเป็นยังไงแอนนี่ ชายหนุ่มยังคงถามเซ้าซี้ไม่เลิกระหว่างเดินเข้าไปด้านใน

        เดี๋ยวบอก เรณุกาจะให้แม่เพื่อนสาวตัวดีช่วยวิจารณ์ให้ พ่อหนุ่มขี้อายจะได้ตาสว่างสักทีว่าตัวเองมีดีขนาดไหน

        ไฮ นี่คงเป็นคุณธีใช่ไหมคะยัยพิตต้าถลามารับถึงที่

        เพื่อนหล่อขนาดนี้ไม่เห็นเคยบอก ยัยเกลรีบมายืนประกบอีกข้าง

        เห็นไหมล่ะ เรณุกาหลิ่วตาให้ธนูลักษณ์แล้วฉุดให้นั่งลง ยัยสองคนนั้นตื่นเต้นมากที่เพื่อนร่วมบริษัทของเธอหล่อลากดินแถมสุภาพแบบสุดๆ

        ธี แต่งตัวเป็นไงใช้ได้ไหม ไหนลองวิจารณ์สิเจ้าแม่แฟชั่นกูรูเสื้อผ้าทั้งหลาย เรณุกาเท้าคางรอฟัง

        รองเท้ากับเข็มขัดเข้ากัน ผ่าน , เลือกกางเกงสีเข้ม เริ่ด , ด้านบนลำลองเพื่อให้ลุคสบายๆ เยี่ยม , และสุดท้ายเสื้อผ้าจะไม่มีผลอะไรเลยถ้าคนใส่ไม่หล่อ นั่นคือคำวิจารณ์ของพิตต้า

        ทรงผมไม่เยอะไม่น้อยดูน่ารักน่าเข้าใกล้แบบมั่นใจว่าผู้ชายคนนี้ต้องใช้เวลาทำผมไม่มากกว่าฉันแน่ๆ ชอบที่ใส่เสื้อสองตัว เผื่ออากาศเย็นๆ จะได้ขอยืมตัวนอกมาคลุมกายสักนิด  ยัยเกลพูดแถมกระแซะตัวเข้าไปใกล้

        มีผัวแล้วไม่ใช่หรอแก เรณุกาถามยัยเพื่อนตัวดี

        ไหนล่ะผัว ถ้าไม่มาก็แปลว่าโสด

        บอกแล้วว่าธีดูดีจะตาย ทีนี้ก็มั่นใจในตัวเองสักทีนะเลขาสาวบอกพ่อหนุ่มไอที

        นานแล้วที่ธนูลักษณ์ไม่ได้มานั่งดื่มแบบนี้อาจจะด้วยวัยและการงานที่เพิ่มขึ้นทำให้เขาไม่เห็นประโยชน์ของการร่ำสุราแต่พอมานั่งกับสาวๆ เขาถึงได้รู้ว่าการจิบเหล้ามันเป็นยังไงก็เมื่อก่อนเวลาเที่ยวก็มีแต่หนุ่มๆ ที่ดวดเอาดวดเอาประหนึ่งผลิตเหล้าเองได้ นี่นั่งมาสองชั่วโมงแล้วเหล้าเพิ่งหมดไปสองแก้วเองแถมชงอ่อนมาก

        คุณพิตต้าแต่งตัวเก่งจังเลยครับ ธนูลักษณ์ชื่นชมสไตล์ของเธอจากใจจริงเพราะเธอเหมือนหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่น

        ถ้าเรียกคุณอีกทีจะลากไปกินในน้ำแล้วนะ พิตต้าชี้หน้าชายหนุ่มอย่างเอาเรื่อง

        ฮ่าๆๆคุณพิตต้า เอ๊ย ! พิตต้าเนี่ยตลกจังเลย

        ตลกหวังจะแดกอ่ะค่ะ ยัยเกลเบ้ปากให้พิตต้า

        ไม่มีสิทธิ์ได้แดกแล้วอย่ามาพาลจ้า พิตต้าสวนกลับทันควัน ยัยเกลก็ได้แต่ทำปากยื่นปากยาว

        พอๆ ไม่ว่าใครก็ไม่ได้แดกทั้งนั้นค่ะ ฉันพาธีมาเป็นอาหารตาสาวๆ รวมถึงพวกแกด้วยดูได้แต่ห้ามลากไปกินในน้ำ โอเค๊เรณุกาสงบศึกชิงหนุ่มไอที

        ผู้หญิงนั่งประกบสามคนใครเขาจะกล้ามาแหย็มล่ะยัยเอ พิตต้าหันไปเม้าท์กับยัยเลขาหน้าคม

        แอนนี่มีหลายชื่อจังเลยนะครับ

        พอๆ กับมีหลายหน้านั่นแหละยัยเกลสอดขึ้นมาทันควัน

        แหม่ ! พวกเห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อนมักจะลงเอยไม่สวยนะยัยเกล เรณุกาหันไปจิกตาใส่

        แม่นี่มีชื่อจริงว่า เรณุกา อมาต้า กอนซาเลซ คูมาร์ ชื่อเล่นที่พ่อตั้งให้คือเอเน่แต่คนอื่นมักเรียกว่าแอนนี่ส่วนพวกเราเรียกว่าเอเฉยๆ เพราะสั้นดีพิตต้าพูดออกมารวดเดียว

        อะ อะไรนะครับอีกรอบสิธนูลักษณ์ฟังไม่ทัน อะไรต้าๆ เลซๆ นะ คนอะไรทำไมชื่อยาวสามสี่ท่อน เขารู้แค่ว่าเธอชื่อเรณุกาและนามสกุลกอนซาเลซ

        เรณุกาคือชื่อต้น อมาต้าชื่อกลางภาษาสเปนแปลว่าสุดที่รัก กอนซาเลซนามสกุลพ่อส่วนคูมาร์นามสกุลแม่ของฉันที่เป็นคนอินเดีย ชื่อเล่นเอเน่ปาป๊าตั้งให้ส่วนชื่อต้นคุณแม่ตั้ง

        ว้าว ! เจ๋งสุด ชายหนุ่มทั้งอึ้งและชื่นชมตั้งแต่เกิดมาไม่เคยรู้จักใครชื่อยาวแบบนี้เลย

        ไหนว่าไม่มีใครกล้า เรณุกาพยักพเยิดไปที่โต๊ะข้างๆ

        ถ้ากล้าก็เข้ามา เออ ! แม่งกล้าจริง

        สวัสดีค่ะ เสียงหวานๆ ของหญิงสาวคนนึงทักทายรวมๆ แต่ดูก็รู้ว่าเธอตั้งใจเดินมาหาใคร

        ธี เป็นสุภาพบุรุษหน่อยสิ

        เอ่อ สวัสดีครับ นี่เพื่อนผมครับคนนี้พิตต้า คนนี้เกลแล้วก็แอนนี่ครับ ส่วนผมชื่อธีครับ

        กะแล้วเชียวว่าต้องเป็นเพื่อนกัน หญิงสาวแปลกหน้าเชิญตัวเองนั่งเสร็จสรรพแล้วแจกยิ้มไปทั่ว เกลกับพิตต้าลอบกลอกตาให้กันอย่างสุดเซ็ง

        ธี เรณุกาเหลือกตาไปที่แก้วเหล้า

        คุณ เอ่อ

        ไลลาค่ะ

        คุณไลลาดื่มอะไรดีครับ

        ขอน้ำส้มก็พอค่ะ และอีกครั้งที่พิตต้ากับเกลกลอกตาให้กันสามรอบครึ่ง

        น้ำส้ม จ้ะ ! แม่นางเอก นั่นคือเสียงในใจของพิตต้ากับเกล

        ปกติคุณไลลาไม่ดื่มหรอคะ เกลจีบปากจีบคอถามยัยสาวหน้าใสที่ตอแหลแน่นอนร้อยล้านเปอร์เซ็นต์ ผู้หญิงไม่ดื่มไม่เที่ยวจะมานั่งที่นี่ทำไมและถ้านางเรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้จะกล้าเดินเข้ามาหาผู้ชายแบบนี้หรอ

        ดื่มค่ะแต่ไม่เก่ง ไลลาคออ่อนค่ะ

        ต้องหัดนะคะ มาค่ะเดี๋ยวพิตต้าชงให้เธอจัดแจงชงเหล้าให้เพื่อนคนใหม่ด้วยความว่องไว

        อุ๊ย ! ลืมตัวน่ะค่ะ ไลลาเอามือปิดปากด้วยความตกใจเพราะเธอกระดกหมดแก้วภายในครั้งเดียว

        คุณพิตต้าชงเหล้าเก่งจังเลยนะคะ แม่สาวหน้าใสชมเพื่อแก้เก้อแต่คนแบบไลลาถ้าล็อกเป้าหมายแล้วไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือไปแน่นอน

        ลองค้อกเทลนี่นะคะสูตรเด็ดของร้าน เกลเลี้ยงเองเธอหวังจะให้ยัยหน้าใสเผยธาตุแท้ออกมาแต่มันไม่ง่ายแบบนั้นหรอก

        แรงจังเลยนะคะ ไลลาแสร้งทำท่าขมทั้งที่จริงมันไม่กระเทือนต่อมรับรสสักนิด

        “หมดแก้วๆๆพิตต้ากับเกลช่วยเชียร์ ส่วนเรณุกาได้แต่นั่งขำในใจว่ายัยเพื่อนสองคนนี้ไม่รู้ทันแม่สาวหน้าใสเอาซะเลยเธอมั่นใจว่าพอหมดแก้วยัยไลลาต้องปล่อยหมัดเด็ดแน่ๆ

        มึนหัวจังเลยค่ะ คุณธีพาไลลาไปห้องน้ำหน่อยได้ไหมคะไลลาบอกพร้อมเอามือกุมขมับ

        นั่นไง !” เรณุกานึกอยู่ในใจ

        ไม่ทันยัยนั่นจริงๆ หรอพวกแกเนี่ยเรณุกาเปิดฉากเม้าท์ทันทีเมื่อสองคนนั้นเดินพ้นไป

        โหย ดูดิมันงาบธีไปแล้วพิตต้าเอ่ยด้วยความโมโห

        แกก็ไม่มีสิทธิ์งาบย่ะ ยัยพิตต้าแม่สาวตาคมเอานิ้วจิ้มหน้าผากเพื่อน

        จะเก็บไว้กินเองหรือไง ยัยตัวแสบประสานเสียงถามพร้อมกัน

        ถ้าจะกิน กินไปนานแล้วเก็บไว้คบกันคุยกันแบบเพื่อนบ้างเถอะไม่ใช่จ้องจะงาบผู้ชายที่ฉันรู้จักทุกคน

        ก็ผู้ชายที่แกรู้จักน่างาบทำไมล่ะ สามสาวเม้าท์กันอยู่สิบนาทีสองคนนั้นก็เดินกลับมา

        เดี๋ยวผมไปส่งคุณไลลาขึ้นแท็กซี่ก่อนนะ ธนูลักษณ์บอกเพื่อนทั้งสามคน

        ถ้ายัยนั่นปล่อยธีกลับมาฉันยอมซื้อลูบูแตงให้พวกแกคนละสามคู่เลย เรณุกากระดกเหล้าในแก้วแล้วทั้งสามคนก็นั่งรอด้วยใจจดจ่อ

        ธีโทรมา เลขาคนสวยบอกเพื่อนๆ

        เรณุกา: มีไรธี

        ธนูลักษณ์: คุณไลลาขอให้นั่งไปเป็นเพื่อนเธอไม่อยากกลับคนเดียวเพราะมึนหัวมาก ฝากบอกลาพิตต้ากับเกลด้วยนะ

        เรณุกา: อืมๆ โอเค

        ธนูลักษณ์: กลับกันดีๆ นะ

        เรณุกา: อืม ไม่ต้องห่วงหรอกขอบใจมาก

        “ไลลา แกมันร้าย !” สามสาวประสานเสียงพร้อมกันแล้วดวดเหล้าหมดแก้ว

 

ตอนที่ 5

บนแท็กซี่

        ร้อนจังเลยค่ะธี เสียงหวานออเซาะขึ้นมา

        เดี๋ยวผมเร่งแอร์ให้นะครับ พี่โชเฟอร์บอกด้วยความหวังดี

        ไม่ต้อง ไลลาบอกเสียงเขียวแล้วจ้องตาเขม็ง คนขับจึงไม่กล้าเปิดปากพูดอะไรอีกเลย

        ไลลาขอปลดกระดุมหน่อยนะคะ เมื่อจบประโยคกระดุมเสื้อก็ถูกปลดออกสองเม็ดพอให้เห็นเนินอกขาวๆ

        ธีคะ ไลลามึนหัวมากเลยค่ะในเมื่อแผนปลดกระดุมไม่ได้รับความสนใจเธอจึงต้องใช้แผนต่อมา

        เอ่อ แวะโรงพยาบาลไหมครับธนูลักษณ์ไม่รู้จะช่วยยังไงเพราะเขาก็ไม่ใช่หมอหรือเภสัชกร

        ไม่เป็นไรค่ะของีบสักนิดก็พอ

        ครับ เชิญเลย

        รถมันโยกขอไลลาอิงหน่อยได้ไหมคะ หญิงสาวแสร้งตีหน้าเศร้าพร้อมทำตาปริบๆ

        ก็ได้ครับ ธนูลักษณ์ตอบตกลงแบบไม่ค่อยแน่ใจนัก คนไม่รู้จักกันจะกล้าใกล้ชิดกันขนาดนี้เลยหรือแต่คำตอบก็คือเธอกล้าจริงๆ ด้วย ไลลาอิงศีรษะของเธอมาที่แขนของผมแล้วหลับตาพริ้ม

        ไลลาครับ ไลลาถึงแล้ว

        ไม่เป็นไรครับผมจ่ายให้ ธนูลักษณ์ไม่รับเงินที่เธอส่งมา

        จะรังเกียจไหมคะถ้าจะให้ธีไปส่งที่หน้าห้อง ไลลากลัวจะเป็นลมคาลิฟท์จังเลยค่ะเพราะแค่ยืนยังเวียนหัวเลย อีกครั้งที่สาวหน้าใสแกล้งตีหน้าอิดโรยแล้วผู้ชายทึ่มๆ แบบธนูลักษณ์จะตามทันได้ยังไง

        ธีคะ ไลลาต้องแย่แน่ๆ เลย เมื่อมาถึงห้องแม่สาวจอมมารยาก็แกล้งทำขาอ่อนพาลจะล้มเอาซะให้ได้ สุดท้ายธนูลักษณ์จึงต้องเป็นคนเปิดประตูห้องแล้วประคองเธอเข้าไป

        ขอบคุณนะคะธี ธนูลักษณ์เห็นสีหน้าเธอแย่มากจึงเดินไปหยิบน้ำดื่มมาให้

        ว๊าย ไลลาแกล้งทำน้ำหกใส่ตัวเอง เสื้อสีขาวบางๆ จึงเห็นทะลุไปถึงไหนต่อไหนแต่ผู้ชายคนนี้กลับไม่รู้สึกอะไรเลย

        ธีคะ ไลลาอยากอาบน้ำช่วยพยุงไปหน่อยได้ไหมคะ ในเมื่อให้ท่าสารพัดก็ไม่ยอมเล่นด้วยต้องใช้แผนสุดท้ายแล้ว

        ได้ครับ เฮ้ย ธนูลักษณ์โน้มตัวลงต่ำเพื่อจะฉุดให้เธอลุกขึ้นยืนแต่ก็เสียหลักไม่เป็นท่าเพราะกลับเป็นคนโดนฉุดซะเอง

        ธีหล่อจัง ไลลาขึ้นไปนั่งบนตัวของธนูลักษณ์แล้วลูบไล้ไปทั่วใบหน้าคมเข้ม

        ไลลาคุณไหนคุณบอกว่าอยากอาบน้ำ

        อยากอาบกับธี หญิงสาวบอกด้วยนัยน์ตาหวานเชื่อม

        มะ ไม่ได้ครับ ไลลาต้องอาบคนเดียว

        แต่ไลลาไม่ยอม หญิงสาวปลดปล่อยอาวุธตาเดียวของเขาออกมาแล้วรูดเข้าปากอย่างเอาเป็นเอาตาย ผู้ชายเมื่อโดนโจมตีจุดยุทธศาสตร์ก็ยากนักที่จะหนีรอดไปได้

        ซี๊ดดด ไลลา คุณ คุณไม่ควรทำแบบนี้เราเพิ่งรู้จักกัน ธนูลักษณ์พยายามเกลี้ยกล่อมเอาเหตุผลเข้ามาสู้เพราะตอนนี้เขากำลังจะสู้กับความปั่นป่วนไม่ได้

        ยิ่งต้องทำค่ะเพราะเราจะได้รู้จักกันทุกรูขุมขน ธีก็มีอารมณ์ไม่ต้องเขินหรอกน่า ไลลาตอบแล้วกลับไปเล้าโลมเจ้าท่อนเนื้อให้มันตื่นตัวเต็มที

        ธนูลักษณ์เห็นว่าคงไม่มีทางหนีได้จึงปล่อยเลยตามเลยใช่ว่าเขาไม่เคยมีเซ็กส์รายคืนแต่มันแค่ประหม่านิดๆ ที่ครั้งนี้ผู้หญิงเป็นคนเริ่มแถมเริ่มอย่างดุเดือดด้วยและพูดกันตรงๆ ไลลาใช้ปากเก่งมาก

        พอจบจากโซฟาไลลาก็ลากไปที่เคาน์เตอร์ครัวต่อจากนั้นก็ห้องนอนทั้งคู่พลิกคว่ำพลิกหงายเปลี่ยนท่ากันอยู่หลายชั่วโมงจนผล็อยหลับไป

        ผมกลับก่อนนะ ธนูลักษณ์มาสะดุ้งตื่นเอาตอนตีห้า ไลลานอนซุกอยู่บนอกเขาจึงค่อยๆ ลุกขึ้นแล้วไปใส่เสื้อผ้าก่อนจะออกมาก็เขียนโน้ตสั้นๆ วางไว้ที่หัวเตียง

 

โรงแรมแห่งนึง

        โอ๊ววว ฝรั่งมาดเข้มคนนึงกำลังส่งเสียงร้องโอดโอยด้วยความทรมานแต่ไม่ใช่จากการบาดเจ็บใดๆ เสียงนั้นเกิดจากความหฤหรรษ์ หญิงสาวตาคมกำลังทำรักให้ด้วยปากและมันสุดยอดมาก

        ซี๊ดดด เขานั่งอยู่บนขอบอ่างอาบน้ำส่วนหญิงสาวสุดเซ็กซี่นั่งอยู่ในอ่างแล้วซุกหน้าลงมาที่หว่างขา เรียวแขนของเธอโอบอยู่ที่สะโพกบางครั้งก็ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังมันยิ่งสร้างความร้อนรุ่มให้เพิ่มมากขึ้นไปอีกเพราะโดนกระตุ้นทั้งหน้าทั้งหลัง

        อ๊า อีกนิดเดียว มือใหญ่ที่รวบผมยาวเป็นลอนเผลอกระชากด้วยความลืมตัวเพราะอาวุธรักใกล้ถึงจุดระเบิดแต่น่าแปลกที่เธอกลับไม่ร้องออกมาสักแอะ

        โอ๊ววว เบบี้ชายหนุ่มร่างโตปลดปล่อยกระสุนน้ำขาวข้นออกมาจนหมดแม็ก เรณุกาเม้มริมฝีปากบางๆ ของเธอไปที่หน้าท้องเป็นลอนแล้วลามขึ้นมาเรื่อยๆ

        อ๊า เสียงครางแหบพร่าดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเธอหยุดหยอกเย้ายอดอกสีน้ำตาลเข้ม

        เรณุกาเอื้อมไปหยิบถุงยางมาสวมให้แกนกายอันเขื่อง จริงๆ แล้ว เธอคุมกำเนิดด้วยการฝังยาคุมซึ่งมั่นใจได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าจะไม่ท้องโตหาพ่อไม่ได้แน่ๆ แต่ที่ยังต้องใช้ถุงยางทุกครั้งไม่เคยขาดเพราะมันป้องกันการติดเอดส์และโรคทางเพศสัมพันธ์ได้อีกหลายโรค

        “save sex , save life” นั่นคือคติของเธอเซ็กส์ปลอดภัยชีวิตก็จะปลอดภัยเพราะการตั้งท้องกับผู้ชายรายคืนต้องไม่ใช่สิ่งที่ดีแน่ๆ

        มาโครเข้ามาคุยกับเธอหลังธนูลักษณ์ออกไปสักพักแต่คราวนี้เธอไม่ได้เทสสินค้าก่อนเพราะดูจากท่าทางและสีหน้าสุดมาดมั่นของเขาแล้วเธอกล้าพนันด้วยรองเท้าส้นเข้มสิบแปดคู่เลยว่าเขาต้องเด็ดดวงแน่ๆ

        อืมมม มาโคร แรงอีก เรณุการู้ว่าเขาไม่กล้าออกแรงกับเธอมากด้วยขนาดอาวุธอันมโหฬารและกำลังกายอันมหาศาลมาโครจึงทำมันแบบเก้ๆ กังๆ เพราะไม่รู้ว่าควรใส่แรงประมาณไหน

        คุณไม่เจ็บหรอ

        ฉันชอบความรุนแรง เมื่อได้ยินดังนั้นพายุแห่งความเร่าร้อนของมาโครก็เผาผลาญทุกอย่างจนมอดไหม้นั่นรวมถึงจุดเร้นลับอันบอบบางของเรณุกาด้วย

        แม่ง ไม่น่าเลยเอเน่เอ๊ย หญิงสาวบ่นด้วยความอ่อนเพลียเมื่อกลับมาถึงคอนโดตัวเองเอาตอนหกโมงเช้า มาโครไม่ปล่อยให้เธองีบสักนาทีเขากระหน่ำทำรักแบบไม่หยุดพักเลยตั้งแต่ตีหนึ่งยันตีห้า ตอนนี้เธอกำลังยืนขาสั่นอยู่หน้าตู้เย็นเพราะทั้งหิวและเหนื่อยแล้วก็ง่วงด้วยแต่เธอไม่มีทางเลือกอะไรนอกจากหาอะไรลงท้องแล้วอาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน

 

ตอนที่ 6

        หวัดดี หนุ่มไอทีกับเลขาสาวมาพบกันโดยบังเอิญที่หน้าบริษัท

        ธี นายดูแย่มากเมื่อคืนได้นอนบ้างไหม เรณุกาเห็นสีหน้าและดวงตาแดงก่ำของเพื่อนร่วมงานก็อดเป็นห่วงนิดๆ ไม่ได้

        นิดหน่อย แอนนี่เถอะดูไม่ดีเหมือนกันเมื่อคืนสาวๆ กลับกันกี่โมง

        กลับหลังธีไม่นานหรอก

        หรอ ก็ไม่ดึกนะทำไมตาโรยๆ เหมือนไม่ได้นอนเลย

        ก็ไม่ได้นอนนะสิ ขอบคุณเขาเปิดประตูให้เธอจึงบอกขอบคุณแล้วก็พูดต่อ

        เราออกไปกะผู้ชายนะสิ เธอตอบแล้วอมยิ้มกรุ้มกริ่ม

        ระ หรอธนูลักษณ์ไม่รู้มาก่อนว่าเรณุการักเซ็กส์แบบข้ามคืนก็อย่างที่บอกเขาเพิ่งมาสนิทกับเธอได้ไม่นานแล้วผู้ชายก็ไม่ได้ช่างถามซอกแซกอะไรด้วย ส่วนมากเรื่องที่คุยกันก็เรื่องงาน เศรษฐกิจ ข่าวรอบโลกซะมากกว่า

        ไม่ต้องมาทำหน้าบ๊องแบ๊วนายก็จัดมาหนักไม่ต่างกันหรอกตาแดงก่ำขนาดนั้น เรณุกาชี้หน้าเพื่อน

        ก็เราเป็นผู้ชาย ธนูลักษณ์บอกแล้วเกาหู เวลาเขาเขินหรือรู้สึกว่าตัวเองแสดงความเปิ่นออกไปมือมันจะพาไปเกาที่หูโดยอัตโนมัติทุกที

        แล้วผู้หญิงรักสนุกบ้างไม่ได้หรอ

        ได้แต่มันไม่ปลอดภัยรึเปล่า

        ก็ระวังตัวอยู่ ไปงีบก่อนสักชั่วโมงม่ะหน้าดูไม่พร้อมทำงานเลย

        ไม่อ่ะ ได้กาแฟสักแก้วก็โอเคแล้ว ไปนะเมื่อธนูลักษณ์เดินไปเธอก็เปิดคอมพิวเตอร์แล้วทวนตารางนัดของบอสอีกครั้ง ครึ่งชั่วโมงต่อมาผู้บริหารสุดหล่อก็เดินนวยนาดเข้ามาพร้อมโปรยยิ้มให้พนักงานสาวๆ จนทั่ว

        เมื่อไหร่จะเลิกยิ้มเรี่ยราด ทำตัวไม่สมกับเป็นหัวหน้าคนเลย

        หน้าตูมเป็นดอกบัวไม่ได้น้ำเชียว ผมก็ยิ้มแบบนี้มาตั้งนานแล้วมาอารมณ์เสียอะไรวันนี้วันแดงเดือดหรอ ภาคินัยนั่งหมิ่นๆ บนโต๊ะทำงานของเลขาแล้วคุยกับเธอดูจากหน้าแล้วเมื่อคืนนอนน้อยแน่ๆ และเช้านี้ยังไม่มีคาเฟอีนเข้าเส้นเลือดชัวร์ๆ

        ยิ้มหน่อยสิจ๊ะสุดสวย หนุ่มใหญ่เชยคางเลขาสาวด้วยความเอ็นดู

        บอส เรณุกาถลึงตาใส่คนตัวโต ถึงเธอกับเขาจะฟาดฟันกันบนเตียงจนนับครั้งไม่ถ้วนแต่ก็ไม่เคยมาทำอะไรประเจิดประเจ้อให้ใครเห็น

        ผมชอบจัง นานๆ คุณจะเป็นมนุษย์กับเขาสักที

        ยังไงคะบอส เรณุกากอดอกแล้วทำหน้าตูมกว่าเดิม

        ก็วันนี้คุณดูไม่เพอร์เฟคหน้าก็ไม่ได้จัดเต็ม แต่งอ่อนๆ แบบนี้ก็สวยไปอีกแบบนะผมหมายถึงแต่งแบบไหนคุณก็สวยแต่แบบนี้มันก็แปลกตาดี

        และที่สำคัญคุณโมโหผมซะด้วย ปกติไม่ว่าผมพูดอะไรทำอะไรคุณก็ทำหน้านิ่งไม่ใส่ใจเหมือนว่าทุกอย่างบนโลกนี้ไม่มีผลต่ออารมณ์ของคุณสักนิด

        เดี๋ยวผมให้ลุงแกซื้อกาแฟมาให้นะคุณจะได้อารมณ์ดี ภาคินัยหมายถึงคนรถประจำบริษัท

        เรณุกามองตามหลังผู้บริหารของเธอไปด้วยความแปลกใจ ความสัมพันธ์ของเธอกับเขาก็อย่างที่บอกคือไม่มีความรักเข้ามาข้องเกี่ยวมันมีแต่ความใคร่และตัณหาล้วนๆ แต่ที่เขาพูดเมื่อกี้มันแปลเป็นอะไรอื่นไม่ได้เลยนอกจากความใส่ใจเล็กๆ ที่ผู้ชายคนนั้นมีให้ขนาดเธอเป็นคนใจแข็งเด็ดเดี่ยวยังอดหวั่นไหวไม่ได้

        มิน่าล่ะ คุณรินถึงรักผู้ชายคนนี้เหลือเกินเรณุการำพึงเบาๆ

        ขอบคุณจ้ะลุง ครึ่งชั่วโมงต่อมากาแฟเย็นเพิ่มวิปครีมก็มาวางที่โต๊ะ เมื่อได้เครื่องดื่มโปรดเธอก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

        ก๊อกๆ เรณุกาเคาะประตูห้องเจ้านาย

        เข้ามา ภาคินัยบอกอนุญาต

        อ้าว มีอะไรแอนนี่ ผมว่างทั้งเช้านะวันนี้หรือผมลืมนัดใคร

        เปล่าค่ะ บอสไม่ได้ลืมนัดใคร ฉันจะมาขอบคุณ

        ขอบคุณเรื่องอะไร

        กาแฟค่ะ ขอบคุณมากนะคะเรณุกาเอ่ยแล้วเงียบไป

        ทำยังกับผมเพิ่งเคยซื้อให้คุณแก้วแรก มีอะไรแอนนี่คุณบอกผมได้นะถ้าอะไรที่ผมช่วยได้ผมรับรองว่าจะทำจนสุดความสามารถ

        ขอบคุณนะคะที่ใส่ใจฉัน

        คุณเป็นพนักงานที่เก่งที่สุดของผมนะแอนนี่และผมก็ไม่ปฏิเสธด้วยว่าผมก็เป็นห่วงเป็นใยคุณพอสมควร ผมรู้ว่าคุณสร้างกำแพงเพื่อป้องกันตัวเองผมก็เลยไม่อยากแสดงความรู้สึกออกไปให้คุณอึดอัด

        แต่เชื่อเถอะว่าผู้ชายเลวๆ แบบผมก็ห่วงใยเป็นอ่อนไหวเป็น จริงๆ ผมอาจจะอ่อนไหวกว่าคุณด้วยซ้ำ

        ฮือๆๆ เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอยืนร้องไห้ต่อหน้าคนนอกครอบครัว ความอ่อนแอแบบนี้เธอไม่เคยแสดงออกมาอีกเลยหลังจากถอนหมั้น

        แอนนี่ คุณเป็นอะไรภาคินัยรีบเดินไปล็อกประตูห้องแล้วประคองเธอมานั่งที่โซฟา

        ฉัน ฉัน เธอหาคำมาอธิบายไม่ถูกจึงทำได้แค่ซบหน้าไปบนอกของเขาแล้วปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมา       

        ร้องเยอะๆ คุณไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งตลอดเวลาแอนนี่ ภาคินัยลูบหัวหญิงสาวที่เคยมาดมั่นและมีสีหน้าเย่อหยิ่งแทบจะตลอดเวลา

        ขอโทษค่ะบอส เรณุการ้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่สิบนาทีเต็ม เธอไม่อยากคิดเลยว่าหน้าตาตัวเองตอนนี้จะยับเยินขนาดไหน

        ฉันดูแย่มากเลยใช่ไหม เธอจับไปที่แก้มที่ปากของตัวเอง

        ไม่หรอก มนุษย์ทุกคนก็ต้องมีมุมแย่ๆ มุมอ่อนแอแบบนี้แหละภาคินัยหยิบทิชชู่มาเช็ดหน้าให้

        เป็นอะไรบอกผมได้ไหม ชายหนุ่มพูดพร้อมจับมือของเธอมาบีบเบาๆ

        ฉันเป็นแบบที่บอสว่าคือพยายามเข้มแข็งกลบเกลื่อนแต่จริงๆ แล้ว ฉันก็แค่ผู้หญิงอ่อนแอขี้แพ้คนนึง ที่ฉันมาอยู่ประเทศไทยก็เพราะโดนคู่หมั้นนอกใจอีกแค่สามเดือนก็จะถึงวันแต่งงานแต่เขากลับไปนอนกับยัยป้าแว่นที่ทำงานด้วยกัน

        ผู้ชายคนนั้นโง่มากที่ปล่อยให้ผู้หญิงดีๆ แบบคุณหลุดมือภาคินัยเอ่ยแล้วเหน็บผมของเธอให้มันพ้นใบหน้า เรณุกามีผมสีน้ำตาลเข้มและมันเป็นลอนอ่อนๆ ตามธรรมชาติ เขามักจะชื่นชมผมของเธอเสมอแต่ไม่เคยจับหรือลูบด้วยความตั้งใจสักครั้งเพราะมันจะเป็นสัมผัสที่ดูอ่อนโยนเกินไปเขารู้ว่าเรณุกาไม่โอเคกับความรู้สึกแบบนั้นแต่วันนี้เธอกลับนิ่งไม่ขัดขืนเลยสักนิด ดวงตาที่เคยฉายแววกล้าแกร่งกลับหม่นเศร้าลงจนน่าตกใจมันทำให้คนใจอ่อนแบบเขาหวั่นไหวมากขึ้นไปอีกถึงเขาจะเลวแต่ก็อยากปกป้องคนรักอยากให้เธออุ่นใจยามที่มีเขาอยู่เคียงข้าง

        บอสคะ ขอแอนนี่จูบบอสได้ไหม ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอมีเพียงความใคร่และตัณหาให้ผู้ชายคนนี้แต่วันนี้เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกอยากร่วมรักกับเขา

        ริมฝีปากรูปกระจับของเรณุกาประทับลงไปเบาๆ ที่คมปากหยักของภาคินัย เธอซึมซับรสจูบแสนอ่อนโยนของเขาด้วยความประหลาดใจเพราะไม่คิดมาก่อนว่าเขาจะนุ่มนวลได้ขนาดนี้

        แอนนี่ ภาคินัยร้องขึ้นมาเบาๆ เมื่อเธอเริ่มปลดกระดุมเสื้อของเขาทีละเม็ด

        วันนี้บอสอ่อนโยนกับแอนนี่ได้ไหมคะ ถ้าแอนนี่ไม่ได้เป็นแบบเมื่อก่อนบอสจะยังสนใจแอนนี่อยู่ไหม เรณุกาถามแล้วทำท่าจะร้องไห้อีกครั้ง เธอแสร้งทำเป็นผู้คุมเกมไม่แยแสใครเพราะจริงๆ แล้วกลัวโดนหมางเมิน

        ผมเป็นให้คุณได้ทุกอย่างแอนนี่ ภาคินัยตอบแล้วจูบหน้าผากของเธอ

        วันนี้ผมถอดให้นะ หนุ่มใหญ่ปลดกระดุมเสื้อสีขาวซีทรูออกทีละเม็ด หน้าอกคู่งามใต้บราเซียสีดำช่างแสนเย้ายวน เขาชื่นชมมันด้วยลิ้นและปากอย่างแผ่วเบาและทะนุถนอมสุดหัวใจ

        บอสขา เรณุกากดศีรษะเจ้านายให้แนบสนิทไปกับเต้านม

        ผมไม่เคยบอกคุณเลยใช่ไหมแอนนี่ว่าคุณสวยมากคุณได้ยินไหมแอนนี่คุณสวยมาก คุณเก่ง คุณฉลาดภาคินัยกระซิบที่ข้างหูของเลขาคู่ใจแล้วไซ้ไปทั่วตั้งแต่หน้าอก หัวไหล่ ซอกคอและใบหู

        ขอบคุณค่ะบอส

        นอนลงนะ ภาคินัยโน้มกายเรณุกาลงช้าๆ แล้วถอดเสื้อผ้าของเธอออกทีละชิ้นเมื่อเธอเปลือยเปล่าแล้วเขาก็หันมาจัดการตัวเอง

        คุณสวยมากแอนนี่ ชายหนุ่มประทับจูบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าต่อจากนั้นก็พลิกให้เธอนอนคว่ำแล้วเขาก็ทำแบบเดิมอีกรอบคือจุมพิตไปทั่วเรือนร่างเพรียวบางของเธอ

        บอสคะ เรณุกาคว้าแขนของเขาแล้วไล่ไปเรื่อยๆ จนถึงริมฝีปากอุ่น เธอพลิกตัวกลับมาช้าๆ แล้วจับไปที่แกนกายอันโต สายตาคมแต่หวานฉ่ำอ้อนวอนโดยไม่ได้เอ่ยคำออกไป ภาคินัยแทรกตัวเข้าไปที่หว่างขาของเธอแต่ยังไม่ให้สิ่งที่ต้องการ

        บอส อืมมภาคินัยห่อลิ้นแล้วแยงเข้าไปในช่องรักฉ่ำน้ำ เธอพยายามดิ้นหนีเขาจึงต้องล็อกต้นขาเอาไว้

        โอ๊ววว แฮ่กๆๆ

        ยังอยากได้มันอยู่ไหม ภาคินัยถามแล้วเหล่ตาไปที่แกนกายอันโตของตัวเอง เรณุกาไม่ตอบแต่จับมันมาจ่อไว้ที่ปากทางรัก

        ภาคินัยขยับเอวช้าๆ เป็นครั้งแรกที่เขากับเธอสบตากันระหว่างทำกิจกรรมและเขาพูดได้เต็มปากว่าครั้งนี้มันไม่ใช่การร่วมเพศแต่มันคือการร่วมรักและมันเป็นบทรักที่แสนนุ่มนวล

        บะ บอสขาเรณุกาลูบไล้มือไปตามแผ่นหลังกำยำของชายหนุ่ม เธอไม่แน่ใจนักว่าบทรักอ่อนโยนมันเป็นยังไงแต่ตอนนี้เธอจำได้และเธอกำลังจะเสร็จสมจากจังหวะช้าเนิบสุดละมุน

        จุ๊บ ภาคินัยจูบหน้าผากเธอเบาๆ หลังจากส่งเลขาถึงฝั่งฝันเรียบร้อย

        ขอโทษนะคะที่มาทำอะไรแบบนี้ในห้องทำงานของบอส

        ไม่เป็นไรหรอก ผมใส่ให้นะที่ผ่านมาเธอกับเขาเปลื้องผ้าและใส่ผ้าด้วยตัวเองไม่เคยมีใครถอดหรือใส่ให้ใครแต่วันนี้เขาอยากดูแลเธอทำให้เธออุ่นใจว่ายังมีผู้ชายอีกคนห่วงใยเธออยู่

        ขอบคุณค่ะบอส เรณุกาบอกแบบเขินๆ

        กลับบ้านไปนอนซะตาคุณจะปิดอยู่แล้วเดี๋ยวผมให้ลุงไปส่ง นี่ถือเป็นคำสั่ง

        ค่ะบอส เธอหอมแก้มเขาแล้วเดินออกไป

 

ตอนที่ 7

        หลังจากได้แสดงความอ่อนแอและระบายความอัดอั้นที่เก็บอยู่ในใจมาหลายปีเรณุกาก็กลายเป็นคนยิ้มง่ายและผ่อนคลายมากขึ้น เธอเองก็เพิ่งรู้ว่าตัวเองเป็นคนหน้านิ่งและออกแนวเย่อหยิ่งจนหลายๆ คนไม่กล้าเข้าใกล้

        แล้วเจอกันที่งานนะสุดสวย ภาคินัยแวะส่งยิ้มหวานให้เลขาตาคม

        ค่ะบอส ขับรถดีๆ นะคะ วันนี้เธอกับเขามีนัดไปร่วมงานสังสรรค์ของหุ้นส่วนเธอไปในฐานะเลขาเพราะมันต้องมีการพูดคุยเรื่องธุรกิจแทรกมาแน่ๆ และเลขาแบบเธอก็ต้องเป็นคนจดจำรายละเอียดต่างๆ ให้ขึ้นใจ

        ไปพร้อมธีรึเปล่า ภาคินัยถาม

        ธีจะมารับที่คอนโดค่ะ พักหลังๆ ภาคินัยเห็นว่าทั้งคู่ดูสนิทสนมกันดีก็เลยชวนให้มาด้วย อย่างน้อยแอนนี่จะได้มีเพื่อนไว้คุยแก้เหงาบ้างเพราะเขาเองก็คงจะคุยกับหุ้นส่วนซะมากกว่า

        ขอบใจนะธี ธนูลักษณ์มาตามเวลานัดหมายเป๊ะๆ คือทุ่มตรง

        ว้าว คุณสวยมากเลยแอนนี่หนุ่มไอทีมองเพื่อนร่วมงานตาแทบไม่กะพริบแต่น่าแปลกที่เขาไม่มีความรู้สึกเชิงชู้สาวกับเธอเลยก็อย่างที่บอกแอนนี่เป็นคนตรงๆ ลุยๆ บางครั้งอาจจะแมนกว่าผู้ชายบางคนซะอีก

        แหม่ ชมซะตัวลอยแล้วเนี่ยเรณุกายิ้มเขินน้อยๆ ตั้งแต่วันที่ระเบิดความในใจออกไปเธอก็รู้จักการแสดงอารมณ์มากขึ้น เมื่อก่อนไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหนแต่สีหน้าของเธอจะมีเพียงหน้าเดียวคือเรียบนิ่งประหนึ่งรูปปั้น

        ธียังงงอยู่เลยว่าทำไมคุณก้องถึงให้มาร่วมงานด้วย มันเป็นงานเลี้ยงวันเกิดของหุ้นส่วนซึ่งแผนกไอทีแบบเขาไม่ได้เกี่ยวข้องด้วยสักนิด

        บอสกลัวฉันเหงาน่ะ เพียงแค่สบตากันแว่บเดียวธนูลักษณ์ก็เข้าใจแล้วว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง

        ฉันมันน่ารังเกียจใช่ไหม

        ไม่หรอกคนเราทุกคนมีเหตุผลกับสิ่งที่ทำลงไปทั้งนั้นแหละคุณคงเหงาใช่ไหมแอนนี่

        ใช่ ฉันเหงา ฉันโดนคู่หมั้นนอกใจทั้งที่อีกไม่กี่เดือนก็จะแต่งงานกันอยู่แล้ว พูดเรื่องนี้ขึ้นมาทีไรน้ำตามันก็ตั้งท่าจะไหลทุกที เธอหลอกตัวเองมาตลอดว่าลืมเรื่องนี้ไปแล้วแต่ไม่ใช่เลยทุกความเจ็บช้ำมันยังคงเกาะกินจิตใจอยู่

        ต่อจากนี้ถ้าคุณเหงาให้คิดถึงผมเป็นคนแรกนะหมายถึงคิดถึงในฐานะเพื่อน ธนูลักษณ์รีบเสริมประโยคท้าย

        ถึงผมจะเซ่อๆ ช่วยเลือกเสื้อผ้าไม่ได้แต่ไปช่วยแบกได้นะ

        พูดแล้วห้ามคืนคำนะธีแล้วนายจะรู้ว่านรกมีจริง

        ฮ่าๆๆๆ ก็ถ้ากล้าชวนก็กล้าไปธนูลักษณ์หัวเราะลั่นแล้วคิดในใจว่าซวยแล้วกู

        งานเลี้ยงจัดในห้องรับรองส่วนตัวกะด้วยสายตาน่าจะมีผู้ร่วมงานประมาณสามสิบคน ภาคินัยแนะนำลูกน้องทั้งสองคนให้คนอื่นๆ รู้จักต่อจากนั้นก็แทบไม่ได้หันมาคุยกับเรณุกาอีกเลย

        คุณรับเครื่องดื่มเพิ่มไหมครับ ชยางกูรถามหญิงสาวเพียงคนเดียวภายในงานตามมารยาทที่ดีเพราะเขากำลังจะสั่งให้ตัวเอง

        ขอช็อกโกแลตร้อนแล้วกันค่ะขอบคุณมากค่ะ ธีเอาอะไรไหม

        คุณธนูลักษณ์ทำแผนกอะไรนะครับ ชยางกูรหาเพื่อนคุยแก้เบื่อที่เขาต้องมาเพราะว่าคุณพ่อสั่งให้เอาของขวัญมาให้เจ้าของวันเกิดครั้นจะขอตัวกลับก่อนก็คงจะดูไม่ดีเท่าไหร่

        เรียกผมว่าธีก็ได้ครับ ผมอยู่แผนกไอทีครับ

        ผมชื่อชยางกูรครับเรียกพอร์ชก็ได้วันนี้มาแทนคุณพ่อเผอิญว่าท่านติดเมีย

        ฮ่าๆๆ เรณุกากับธนูลักษณ์หัวเราะมุกตลกของเพื่อนใหม่

        เลขาหน้าคมถูกใจชายหนุ่มคนนี้มากแต่น่าเสียดายที่วันนี้เธอมาในฐานะตัวแทนของบริษัทการลากผู้ชายไปกินในห้องน้ำคงไม่ใช่สิ่งที่เลขาที่ดีควรจะทำแน่ๆ แต่คิดไปคิดมาเก็บคุณชยางกูรไว้เป็นเพื่อนอีกสักคนแบบธีน่าจะดีกว่าทั้งคู่สุภาพและแสนดีเหมือนกันไม่มีผิด

        ไว้ว่างๆ เรานัดเจอกันอีกนะครับพวกคุณสองคนคุยสนุกดี ชยางกูรยื่นนามบัตรให้ทั้งคู่และสองคนนั้นก็ส่งของตัวเองกลับมาเช่นกัน

        ห้าทุ่มนิดๆ ชยางกูรกำลังขับรถกลับบ้านแต่ใจจริงก็ยังไม่อยากกลับเท่าไหร่เขาจึงเปลี่ยนใจมุ่งหน้าไปที่ผับแห่งนึงเพื่อดื่มแก้อาการเซ็งทำไมถึงเซ็งนะหรอก็สองคนนั้นนะสิที่ทำให้ต่อมอิจฉาของเขากำเริบทั้งคู่ดูสนิทกันดีและถ้าเดาไม่ผิดก็คงจะเป็นแฟนกัน มันทำให้หนุ่มโสดแบบเขาห่อเหี่ยวหมดพลังเหลือเกินก็อายุขนาดนี้แล้วยังไม่มีคนรู้ใจกับเขาเลย

        ใครว่ารวยแล้วจะได้ทุกอย่าง ชายหนุ่มบ่นงึมงำอยู่คนเดียวแล้วพยายามสลัดภาพความอ่อนโยนของธนูลักษณ์ที่มีกับเรณุกาออกจากหัว

        อ้าวคุณธี , อ้าวคุณพอร์ช ชายหนุ่มสองคนประหลาดใจมากที่เกิดมาใจตรงกันแบบสุดๆ

        คุณแอนนี่ไปไหนล่ะครับ

        อ้อ ผมไปส่งที่คอนโดแล้วครับเธอเพลียๆ

        อ้าว แล้ว คุณสองคนไม่ได้” ชยางกูรรู้ว่าการถามเรื่องส่วนตัวกับคนที่เพิ่งรู้จักกันเป็นสิ่งต้องห้ามแต่คราวนี้เขาคงต้องยอมเสียมารยาท

        ทำไมครับคุณพอร์ช ก็อย่างที่บอกว่าธนูลักษณ์เป็นคนบื้อๆ และถ้าได้บื้อขึ้นมาล่ะก็หาความฉลาดไม่เจอเชียวแหละ

        คุณสองคนไม่ได้เป็นแฟนกันหรอครับ ชยางกูรกลั้นใจถามออกไปด้วยความอับอายตั้งแต่เกิดมาไม่เคยอยากรู้อยากเห็นเรื่องคนอื่นแบบนี้มาก่อนเลยจริงๆ    

        ฮ่าๆๆ เราต้องนั่งดื่มกันแล้วล่ะครับเพราะผมต้องอธิบายยาวเลย

        ผมกับแอนนี่เป็นเพื่อนกันครับ ธนูลักษณ์ตอบไปสั้นๆ

        อ่าว ! ไหนว่ายาว ชยางกูรเหวอไปเล็กน้อย

        ผมแค่อยากหาเพื่อนดื่ม จริงๆ ผมมีคนที่ชอบอยู่แล้วแต่เธอไม่ชอบผม

        คุณยังดีนะ ผมนี่สิแม้แต่คนที่ชอบยังหาไม่ได้

        โห ! หล่อแถมรวยแบบคุณพอร์ชยังโสดแล้วผมจะเหลือหรอ

        คุณธีก็หล่อนะครับ ดูสิสาวๆ มองตาเยิ้มเชียวชยางกูรเหล่ตาไปซ้ายทีขวาที จริงๆ ทั้งคู่ตกเป็นเป้านิ่งให้ผู้หญิงค่อนร้านแต่วันนี้ชยางกูรและธนูลักษณ์ไม่มีอารมณ์อยากจะพาใครขึ้นเตียงเลย

        คุณกับแอนนี่เป็นเพื่อนกันจริงๆ หรอชยางกูรถามซ้ำเพื่อความแน่ใจ

        นั่นแน่ๆ ปิ๊งเธอเข้าให้แล้วสิธนูลักษณ์แกว่งแก้วเหล้าไปมาแล้วยิ้มให้เพื่อนใหม่

        เปล่าครับ ผมแค่อิจฉาคุณสองคนที่ดูห่วงใยกันดีผมยังเคยคิดเลยถ้ามีแฟนแล้วทำงานที่เดียวกันคงมีความสุขมาก

        ผมรับมือผู้หญิงมั่นๆ แบบแอนนี่ไม่ไหวหรอกเธอเก่งไปซะทุกด้าน บื้อๆ แบบผมจะเป็นตัวถ่วงเธอซะเปล่า

        คนเราก็มีดีต่างกันแหละคุณไม่ได้บื้อหรอกธี ชยางกูรตบไหล่อีกฝ่ายเบาๆ

        ผมก็เพิ่งมาคุยกับเธอบ่อยๆ พักหลังนี่แหละ แอนนี่นิสัยห้าวๆ ไม่จุกจิกอยู่กับเธอเหมือนอยู่กับเพื่อนผู้ชายมากกว่า ธนูลักษณ์พูดถึงเพื่อนร่วมงานด้วยความชื่นชม

        ดีจังเลยนะครับผมนี่สิไม่เห็นพนักงานคนไหนกล้าเข้าใกล้ ด้วยตำแหน่งผู้บริหารบนหอคอยงาช้างจึงไม่ง่ายนักที่ใครจะกล้าเข้ามาทำความสนิทสนมด้วย ชีวิตของชยางกูรจึงมีแต่เพื่อนๆ สมัยเรียนซึ่งทุกคนก็มีครอบครัวลูกเมียกันหมดแล้วบวกกับการงานที่ยุ่งเหยิงเข้าไปอีกเขาจึงแทบไม่มีโอกาสได้เจอพวกมันเลย

        ก็ถ้าว่างๆ คืนวันศุกร์กับเสาร์เรามาดื่มด้วยกันก็ได้นะครับเรามันคนโสดเหมือนกัน ธนูลักษณ์เสนอ

        โอเคเลยแล้วก็เลิกเรียกกันว่าคุณสักที คันปากจะแย่ ฮ่าๆๆชยางกูรบอกแล้วชนแก้วกับเพื่อนใหม่

        แต่โปรแกรมเด็ดสุดคือวันศุกร์เพราะแอนนี่จะพาไปผับที่มีแต่สาวๆ แล้วสองหนุ่มก็ส่งยิ้มร้ายกาจให้กัน

 

ตอนที่ 8

        สวัสดีค่ะ เชิญทางนี้ค่ะเรณุกาทักทายผู้ดูแลของนายแบบด้วยภาษาไทยแล้วหันไปพูดกับฝรั่งตาน้ำข้าวด้วยภาษาสเปน บริษัทของเธอกำลังจะเปิดตัวสินค้าแบรนด์ใหม่จึงจ้างนายแบบมาเป็นพรีเซ็นเตอร์

        โอ๊ย ดีจังเลยแอนนี่ที่มีเธอเป็นล่ามฉันปวดประสาทจะตายอยู่แล้วมอลลี่สาวประเภทสองบ่นเป็นหมีกินผึ้งเธอไปรู้จักกับนายภมรหรือนางสาวมอลลี่ที่ผับแห่งนึงแล้วก็ถูกชะตากัน

        ทำไมเจ๊ ฮีเรื่องมากหรอ ถึงเธอจะเป็นเลขาคอยประสานงานกับผู้คนแต่ก็มักจะเก็บอาการไม่ไหวถ้าต้องเจอพวกงี่เง่าไอ้นั่นไม่ดีไอ้นี่ไม่ได้

        เปล่าๆ ซานโตสฮีไนซ์มากแต่ภาษาอังกฤษฮีได้แค่ฮัลโหลกับโอเคมั้ง มอลลี่ตบหน้าผากตัวเองไปฉาดใหญ่

        งั้นก็มาถูกบริษัทแล้วค่ะเอเน่จะดูแลให้เอง

        แหม่ๆ มอลลี่หลิ่วตาด้วยความรู้ทันก็พ่อซานโตสเนี่ยสเปคยัยเลขาเลย สูง ใหญ่ คม หมายถึงตัวสูงกล้ามใหญ่และหน้าคม

        ผู้จัดการส่วนตัวของซานโตสที่เป็นชาวสเปนประสบอุบัติเหตุจึงบินมาด้วยไม่ได้แต่จะเลื่อนการเดินทางก็ไม่ได้อีกเช่นกันเพราะล็อกคิวทุกอย่างไว้หมดแล้ว นายแบบหนุ่มกล้ามโตจึงบินลัดฟ้ามาคนเดียวแล้วผู้ช่วยจากต้นสังกัดจะตามมาทีหลังแต่ผู้ช่วยก็ดันมาเจอไฟลท์ดีเลย์จึงเป็นเหตุให้วันนี้เขาต้องมาฟังการบรีฟงานเพียงคนเดียวแต่ตอนนี้ก็เบาใจขึ้นเยอะเพราะผู้หญิงที่แนะนำตัวเองว่าเป็นเลขานุการพูดภาษาสเปนได้คล่องปรื๋อ

        เรณุกาพาทั้งสองคนเข้าไปพบทีมงานและผู้บริหารในห้องประชุมถึงซานโตสจะไม่เข้าใจภาษาไทยแต่ชายหนุ่มผู้หล่อลากดินก็เข้าใจขั้นตอนการทำงานทั้งหมดเพราะเขาเป็นนายแบบมืออาชีพทำงานแบบนี้มาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว การบรีฟงานจึงจบลงด้วยความราบรื่น

        ทางบริษัทเชิญคุณซานโตสไปทานมื้อเย็นด้วยกันนะคะ เรณุกาบอกนายแบบหนุ่ม

        อ้าว ! ไม่เห็นสังกัดบอกผมเลย ซานโตสบอกด้วยความประหลาดใจก็ในคิวงานบอกแค่ว่ามาฟังบรีฟแล้วกลับโรงแรม

        แต่เราส่งคิวไปให้ทางสังกัดคุณว่าบรีฟงานแล้วต่อด้วยดินเนอร์ ดิฉันมีอีเมลยืนยันนะคะเรณุกาควักมือถือออกมารูดหาอีเมลด้วยความร้อนใจหรือจริงๆ เธอไม่ได้บอกว่ามีดินเนอร์ ตายแน่ๆ ยัยเอเน่ถ้าหลุดคิวล่ะก็โต๊ะก็จองไว้แล้วทีมงานผู้บริหารก็บอกไปแล้วและที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือคิวทองของพ่อนายแบบนี่แหละถ้าเขามีงานต่อทุกอย่างก็จบเห่และอาจจะรวมถึงหน้าที่การงานและอนาคตของเธอด้วย

        เฮ้ ผมไปได้แค่แปลกใจเฉยๆ ว่าทำไมทางสังกัดถึงแจ้งไม่หมด ซานโตสบอกให้แม่สาวตาคมใจเย็นลงแต่เธอก็ยังรูดมือถือต่อไปอย่างบ้าคลั่ง

        เอเน่ ช่างมันเถอะจะมีหรือไม่มีอีเมลผมก็จะไป โอเคนะซานโตสจับมือเล็กๆ ของเธอให้เลิกจิ้มมือถือสักที

        ขอบคุณนะคะ เรณุกาบอกแล้วส่งยิ้มแห้งๆ ไปให้

        ไปกันได้รึยังจ๊ะ มอลลี่ยื่นหน้ามาตรงกลางระหว่างสองคนนั้น มองแว่บเดียวก็รู้ว่ามีซัมติงกันแน่ๆ

        บริษัทเลือกร้านอาหารไทยแบบรสชาติไทยแท้ๆ สำหรับรับรองนายแบบหนุ่ม ซานโตสชอบแกงเผ็ดเป็ดย่าง แกงหน่อไม้ไก่ พะแนงหมู ไก่ผัดตะไคร้ จริงๆ เขาชอบทุกอย่างเลยเพราะไม่ว่าจานไหนก็อร่อยถูกปากไปหมด

        ผมเพิ่งมาประเทศไทยครั้งแรกประทับใจมากๆ เลยซานโตสคุยกับเรณุกา

        มากี่วันแล้วคะ

        เพิ่งมาถึงเมื่อเช้าครับ

        งั้นคุณคงอยากพักผ่อนแย่แล้วให้มอลลี่ไปส่งเลยไหมคะแล้วคุณมายังไง

        จริงๆ ต้องมีผู้ช่วยอีกคนมาขับรถให้เพราะผมไม่มีใบขับขี่สากลแต่เขายังมาไม่ถึงเพราะไฟลท์ดีเลย์ คุณมอลลี่เลยต้องมาขับทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่ของเขาเลยผมเกรงใจมากๆ

        เจ๊ พาคุณซานโตสกลับได้แล้วเรณุกาหันไปบอกกับเจ๊มอลลี่

        ซานตูสหนายยย ฉันมาคนเดี๊ยวมอลลี่พูดลิ้นพันกันรัวๆ เพราะดื่มเข้าไปหลายแก้วและตอนนี้กำลังกรึ่มๆ ได้ที่เลยเชียวแหละ

        อีเจ๊ ! เมาแบบนี้จะขับรถได้ยังไง โอ๊ย ! เวรกรรม ทำไงดีฉันเรณุกาพยายามไม่สติแตกและคิดหาหนทางไปทีละขั้นก่อนอื่นต้องพายัยเจ๊ไปส่งก่อนแต่จะให้ขึ้นแท็กซี่ได้ยังไงเมาแอ๋ขนาดนั้น

        ธี มารับเจ๊มอลลี่ที่ห้องอาหารวังบัวหน่อยได้ไหมนางเมาเละเลย เรณุกาตัดสินใจโทรไปขอความช่วยเหลือ

        ได้ๆ จะรีบไปให้เร็วที่สุดเลยธนูลักษณ์ไม่ได้ถามถึงต้นสายปลายเหตุเพราะถ้าแอนนี่โทรมาขอความช่วยเหลือแปลว่าเธอหมดหนทางแล้วจริงๆ

        ขอโทษด้วยนะคะซานโตส ขอโทษจริงๆ เจ๊แกเห็นเหล้าไม่ได้เดี๋ยวฉันจะไปส่งคุณเองแต่คงต้องรออีกพักใหญ่ๆ เลยค่ะกว่าเพื่อนคุณมอลลี่จะมาถึงคือฉันไม่กล้าปล่อยให้เธอขึ้นแท็กซี่ไปคนเดียวเรณุกาอธิบายไปและแทบจะยกมือไหว้อยู่แล้ว วันนี้ไม่ใช่วันของเธอเลยจริงๆ ทุกอย่างดูผิดพลาดผิดแผนไปซะหมด

        ผมดูร้ายกาจมากเลยหรอ ซานโตสถามแล้วทำหน้านิ่งๆ

        ไม่ค่ะคุณดูเป็นคนดีมากค่ะ

        แล้วทำไมทำเหมือนผมพร้อมจะอาละวาดใส่คุณตลอดเวลา ผมรอได้ผมไม่ได้รีบไปไหนสักหน่อยอีกอย่างผมยังไม่อิ่มด้วยจบของคาวแล้วผมว่าจะกินของหวานต่ออีกสองสามอย่าง

        อ้อ ค่ะเรณุกาจ้องตาแป๋วไปยังชายหนุ่มที่หันไปกินข้าวต่ออย่างสบายอารมณ์ ก็เขาเป็นนายแบบชื่อดังเวลาก็ต้องเป็นเงินเป็นทองไม่ใช่หรอแต่ช่างเถอะถือว่าโชคดีมากที่ได้เจอคนง่ายๆ ไม่เรื่องมาก

        ขอบใจนะธี ยัยเจ๊แม่งลืมตัวว่ามาทำงาน ดูสภาพสิ เรณุกาลากปีกมอลลี่มาส่งให้ที่หน้าร้านแล้วรีบกลับเข้าไปข้างในเพราะเธอต้องไปบอกลาผู้บริหารกับทีมงานแล้วพาซานโตสไปส่งโรงแรม

        ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ติ๊ดๆเรณุกากำลังไล่กดกุญแจรีโมทของรถยนต์ไปทีละคันเพราะซานโตสจำไม่ได้ว่ารถสีอะไรหรือยี่ห้ออะไร

        ว๊าย ด้วยความรีบเธอจึงตกจากรองเท้าส้นสูงแต่ก็ยังพยายามจะเดินต่อให้ได้ ทำไมทุกอย่างมันผิดพลาดไปหมดถ้าซานโตสแจ้งปัญหาไปที่ต้นสังกัดบริษัทเธอขายขี้หน้าแน่ๆ

        เฮ้ เอเน่คุณต้องหยุดเดินก่อนซานโตสคว้าแขนของหญิงสาวที่เดินนำอยู่หลายก้าวให้หยุดอยู่กับที่

        ขอโทษจริงๆ นะคะซานโตส ฉันทำให้คุณเสียเวลา

        มันไม่ใช่ความผิดคุณซะหน่อยต้นเหตุมาจากสังกัดผมต่างหากที่คนดูแลมาไม่ทันพวกคุณถึงต้องวุ่นวายกับผมแบบนี้ จริงๆ คุณควรจะได้กลับบ้านไปพักผ่อนแล้วแต่ก็ต้องมาติดแหง็กอยู่กับผม ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ

        ขอบคุณนะคะซานโตส อือ” เมื่อลงน้ำหนักไปที่เท้าซ้ายมันก็เจ็บขึ้นมาทันทีแต่เธอก็พยายามเก็บอาการเอาไว้

        ผมอุ้มดีกว่า ชายหนุ่มบอกและไม่รอคำตอบเขาอุ้มเธอปลิวติดมือขึ้นมาอย่างง่ายดาย

        เอ่อ คุณคะเรณุกาจ้องหน้าเขาด้วยความตกใจ

        ก็คุณเจ็บขาขนาดนั้นผมไม่ปล่อยให้คุณเดินหรอก เกือบสิบนาทีกว่าจะหารถเจอแต่ซานโตสไม่บ่นสักนิดที่ต้องอุ้มเธอนานขนาดนั้น

        เอ่อ ฉันต้องขับนะคะเรณุกาบอกเมื่อเขาเปิดประตูหลัง

        ขอผมดูขาคุณก่อน ซานโตสวางหญิงสาวลงที่เบาะอย่างนุ่มนวลแล้วถอดรองเท้าส้นสูงของเธอออก

        ไม่เป็นไรค่ะ อย่าเลยเธอพยายามจะชักเท้าหนีแต่เขาก็ยังยึดเอาไว้แน่น

        คงแค่เคล็ดเฉยๆ ผมเช็ดหน้าให้คุณเหงื่อออกเต็มเลยเมื่อตรวจดูด้วยตาเปล่าเขาก็เดาเอาว่าเธอคงแค่เคล็ดนิดหน่อยกระดูกไม่น่าจะหักอะไรเพราะเท้าก็ไม่ได้ผิดรูปไปจากอีกข้างนึง ชายหนุ่มดึงทิชชู่จากกล่องแล้วซับไปทั่วใบหน้าของเธอยิ่งใกล้กันเขาก็ยิ่งต้องการเธอมากขึ้นและมากขึ้นทุกนาที

        ขอบคุณนะครับที่ยอมเสียเวลาเพื่อผม เรณุการู้ว่าเขาไม่ได้ต้องการจะขอบคุณแต่เขาต้องการทำอย่างอื่นซึ่งเธอก็รู้สึกไม่ต่างกัน เสน่ห์อันเหลือล้นของเขารบกวนจิตใจของเธอเหลือเกินและถ้าเขาแค่จูบเบาๆ เธอมั่นใจว่าสติจะขาดกระจุยทันที

        ใจจริงผมอยากพาคุณไปที่ห้องแต่ผมรอไม่ไหวแล้ว ซานโตสกระซิบข้างๆ หูแล้วจูบไปที่หัวไหล่นวลเนียนและเกมรักอันเร่าร้อนบนเบาะหลังก็เริ่มขึ้นทันที

        เมื่อผู้ดูแลของซานโตสมาถึงก็แทบไม่มีความหมายอะไรแล้วเพราะหนึ่งสัปดาห์ที่เหลือเลขาตาคมเหมาคิวดูแลนายแบบหนุ่มไปเองทั้งหมด เขามาทำงานแค่สองวันส่วนอีกห้าวันที่เหลือเธอรับหน้าที่เป็นไกด์ส่วนตัวพาเที่ยวอยู่หนึ่งวันเต็มๆ และสี่วันสุดท้ายซานโตสอาสาเป็นไกด์แนะนำห้องพักของเขาให้เรณุการู้จักทุกซอกทุกมุมจนฟ้าเหลืองเลยทีเดียว

 

                                               ตอนที่ 9

        พอร์ชหายไปเลยเนอะ ทั้งคู่นั่งกินอาหารเช้าด้วยกันที่ร้านแถวหน้าบริษัท พอร์ช ธีแล้วก็เธอไปดื่มด้วยกันสองครั้งยิ่งรู้จักกันก็ยิ่งคุยกันถูกคอแต่น่าแปลกมากที่ติดต่อเขาไม่ได้มาสามวันแล้ว ตอนแรกโทรติดแต่ไม่รับสายวันที่สองปิดเครื่องทั้งวันพอวันที่สามกลับมาเปิดเครื่องแต่ก็ไม่รับเหมือนเดิม ปกติช่วงที่เครื่องปิดไว้มันต้องมีข้อความแจ้งว่าใครโทรเข้ามาบ้างแต่พอร์ชก็ไม่โทรกลับ

        นั่นสิเขาเป็นผู้บริหารทำไมปิดเครื่องทั้งวัน มันน่าแปลกนะธนูลักษณ์ก็คิดเหมือนกันว่ามันมีอะไรบางอย่าง

        ล่าสุดบอกว่าจะไปสัมมนาใช่ป่ะ นั่นก็น่าจะวันแรกที่ยังเปิดเครื่องอยู่เรณุกาลำดับเหตุการณ์อีกครั้ง

        อืม ใช่ๆ วันนั้นไปสัมมนาที่ลำพูนแต่เห็นว่าจะไปแค่สองวันไม่ใช่หรอ ชายหนุ่มหันมาถามเพื่อนที่ก็ไม่มีคำตอบให้เหมือนกัน

        อาจจะได้ที่ทำไร่แล้วมั้งเลยอยู่คุยรายละเอียด เรณุกาเดาเอา

        หรืออาจจะได้สาวถูกใจเลยอยู่ซอย เอ๊ย ! กินข้าวซอยต่อ ธนูลักษณ์บอกอีกสมมติฐาน

        อันนี้น่าจะเป็นไปได้สุด ทั้งสองคนชนแก้วกาแฟแล้วดื่มหมดแก้ว ไอ้นิสัยหมดแก้วเนี่ยมันติดมาจากตอนไปผับอ่ะนะ

        ไปก่อนนะธีเจอกันพรุ่งนี้เลยมั้ง วันนี้เธอต้องไปเป็นพิธีกรจำเป็นให้งานออกร้านเล็กๆ ของบริษัท ความจริงจ้างพริตตี้หรือเอ็มซีจากข้างนอกก็ได้แต่บอสบอกว่าจะไปจ้างคนอื่นที่ไม่รู้จักสินค้าของเราทำไมจ้างมาแล้วก็ต้องให้คนไปบรีฟงานให้อีกซ้ำซ้อนเสียเวลาเปล่าๆ

        “เอาเงินที่ต้องจ่ายพริตตี้มาจ่ายให้เลขาคนสวยของบอสดีกว่า ภาคินัยบอกเรณุกาเมื่อหลายคืนก่อน

        งานในส่วนของเธอเริ่มตอนเที่ยงไปเตรียมตัวก็คงแค่ไม่กี่นาทีแต่ก็ไม่รู้จะอยู่ทำอะไรที่ออฟฟิศเหมือนกันเพราะบอสไปประชุมต่างประเทศเธอเลยตัดสินใจว่าไปดูหน้างานฆ่าเวลาดีกว่าเผื่อได้ช้อปปิ้งอะไรเพลินๆ

        ว้าว ไม่น่าเชื่อนะเนี่ยว่าตอนไม่มีคนจะดูวังเวงขนาดนี้ เรณุกาเดินเข้าไปในฮอลล์ขนาดย่อมก็ไม่พบใครเลยเธอคงมาเช้าไปจริงๆ พอไปที่ซุ้มของบริษัททุกอย่างก็เตรียมพร้อมไว้หมดแล้วเพราะหน่วยเซทสถานที่เข้ามาทำตั้งแต่เมื่อวาน

        โครม เสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นมาไกลๆ ทำให้เธอสะดุ้งโหยงทันทีและถ้าหูไม่ฝาดเธอได้ยินเสียงร้องคนบ่นอะไรสักอย่างด้วยความขัดใจ

        คุณคะเป็นอะไรมากไหม ในที่สุดก็เจอต้นเสียงผู้ชายคนนึงนั่งอยู่บนพื้นและน่าจะเป็นทีมงานเหมือนเธอเพราะติดป้ายแข็งๆ ไว้ที่หน้าอกเหมือนกัน

        “ไม่เป็นไรมากครับผมแค่พลาดตกลงมาเฉยๆ พริตตี้ห้องแต่งตัวอยู่ด้านนั้นครับประตูที่สอง

        ฉันไม่ใช่พริตตี้ค่ะเป็นพนักงานของบริษัทมาแนะนำสินค้าเฉยๆ คุณลุกไหวไหม

        ไหวครับ ปากตอบว่าไหวแต่พอยันแขนลงพื้นกลับเจ็บจนน้ำตาเล็ด

        ฉันช่วยดีกว่า เรณุกาฉุดแขนผู้ชายตัวโตแบบเก้ๆ กังๆ เพราะเขาตัวหนักน่าดูแต่ถ้าให้มองผ่านไปเธอก็ทำไม่ได้เพราะไม่มีใครอยู่ตรงนี้เลยสักคน

        ไปโรงพยาบาลไหมคะ

        ไม่เป็นไรครับในห้องไฟมียาสามัญอยู่ ทายาหม่องก็คงหาย

        เอ่อ ดูแล้วมันไม่น่าจะหายนะ

        ไม่หายก็ต้องหายครับวันนี้ผมรับงานช่วงเช้าคนเดียวเพราะเพื่อนอีกสองคนติดธุระ

        งั้น ฉันช่วยพาไปแล้วกันค่ะ คุณชื่ออะไรคะ

        “เต้ครับ

        ฉันชื่อแอนนี่ค่ะ ค่อยๆ เดินนะเรณุกาประคองผู้ชายร่างใหญ่เดินไปช้าๆ แล้วก็อดใจเต้นแรงไม่ได้ทำไมผู้ชายทุกคนที่เธอเข้าใกล้ต้องน่ากินไปซะหมด

        ห้องไฟคือห้องสี่เหลี่ยมโล่งๆ มีอุปกรณ์ต่างๆ วางไว้เกะกะตามทางเต็มไปหมดแต่ที่มีเยอะสุดเห็นจะเป็นบันไดแบบพับที่มีอยู่ถึงห้าอันถ้านับตรงที่เต้พลาดตกลงมาก็หกอันพอดี

        นี่ค่ะ เรณุกายื่นตลับยาหม่องให้ พ่อหนุ่มช่างไฟก็รับไปทาตรงแขนแล้วก็ล้วงเข้าไปในเสื้อ

        ฉันทาให้ไหมแล้วก็ถอดเสื้อดีกว่าไหมคะจะได้ทาสะดวกๆ เต้ก็คิดแบบนั้นแต่การจะมาถอดผ้าต่อหน้าผู้หญิงที่เพิ่งรู้จักมันคงไม่ดีนัก

        ล่ำมาก ช่างไฟจำเป็นต้องหล่อขนาดนี้ไหมเรณุกาพูดอยู่ในใจ ให้ตายเถอะเธอเป็นโรคแพ้ซิกแพค

        ขอบคุณครับ หญิงสาวร่างสูงโปร่งทายาหม่องให้จนทั่วสีข้างความแสบร้อนช่วยบรรเทาอาการลงไปได้เยอะทีเดียว

        นี่เอาไว้ทำอะไรหรอคะ เรณุกาแกล้งถามเพราะมีแผนการร้ายกาจอยู่ในใจ

        อ้อ เอาไว้ให้พวกพริตตี้ยืนครับหรือไม่ก็ผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่แบบคุณไม่ต้องใช้หรอกสูงขนาดนี้เต้อธิบายประโยชน์ของแท่นบันไดแบบสามขั้นให้หญิงสาวหน้าคมฟัง

        แล้วมันแข็งแรงไหมคะ เรณุกาถามและทำหน้าให้สงสัยหนักมากขึ้นไปอีก

        แข็งแรงครับ ไม่เชื่อก็ดูได้เลยขย่มขนาดนี้ยังไม่เขยื้อนสักนิดเต้นั่งแล้วขย่มตัวแรงๆ หลายทีเพื่อโชว์ว่ามันปลอดภัยและแข็งแรงจริงๆ

        แล้วถ้าสองคนช่วยกันขย่มมันจะรับไหวไหมคะ เธอไปหยุดห่างเต้แค่เพียงหนึ่งก้าว ดวงตาคู่สวยมองไปทั่วร่างกำยำ

        ก็คงต้องลองดูครับ

        เต้นั่งอยู่ขั้นบันไดบนสุดเรณุกาจึงคุกเข่าอยู่ที่ขั้นแรก สองมือเรียวๆ รูดซิกางเกงยีนลงมาแล้วปลดปล่อยเจ้าตัวร้ายให้เป็นอิสระลิปสติกสีแดงสดเปรอะไปทั่วท่อนเนื้อของอีกฝ่าย ผ่านไปไม่กี่นาทีอาวุธคู่กายของช่างไฟสุดฮอทก็พร้อมปฏิบัติการ เรณุกาเอื้อมไปหยิบถุงยางที่มีติดกระเป๋าตลอดเวลาออกมาสวมด้วยความว่องไว

        อ๊า ทั้งคู่ระบายความเสียวออกมาเป็นเสียงครางพร้อมกัน เรณุกาทดสอบความแข็งแรงของขั้นบันไดด้วยการขย่มตัวขึ้นลงบนตักของเต้อย่างเอาเป็นเอาตายส่วนพ่อช่างไฟก็ร้อนแรงยิ่งกว่าเปลวไฟซะอีก ความเจ็บตรงสีข้างไม่ได้ทำให้แรงของพ่อรูปหล่อตกสักนิด

        ซี๊ดดด อ๊าเต้จับเอวของหญิงสาวไว้เพื่อควบคุมจังหวะให้หนักแน่นกว่าเดิม

        พั่บ พั่บ พั่บ เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังลั่นห้องและเกมรักด่วนจี๋ก็ใกล้จะจบลงแล้วทั้งคู่รู้ว่ามันเสี่ยงมากจึงต้องรีบทำเวลา

        อ๊า ใกล้รึยังเต้ถามหญิงสาว

        อืม ใกล้แล้ว อีกนิด นิดเดียวเรณุกาอัดเต้านมใส่ปากของเต้ สองมือของเธอขยี้ผมของเขาจนยุ่งเหยิงไปหมด

        อ๊ะ อืมมมมเลขาสาวผ่อนลมหายใจออกมากระชั้นถี่ ร่างเพรียวบางกระตุกสั่นอยู่บนตักของช่างไฟที่กำลังระเบิดเพลงรักชุดสุดท้าย

        โอ๊วววว สุดหล่อกระหน่ำแทงท่อนเนื้อจนน้ำรักพุ่งกระฉูดออกมาแต่เขาก็ยังคามันไว้แบบนั้น

        อืม เต้เรณุกายังคงนั่งอยู่บนตักของเขา ริมฝีปากร้อนๆ ระดมจูบไปทั่วเต้า

        อีกรอบได้ไหม ชายหนุ่มถามเสียงสั่นพร่า เรณุกาตอบด้วยการพยักหน้าความคิดว่าต้องรีบเมื่อกี้หายไปหมดสิ้น

        เต้ยืนขึ้นแล้วจับขาเรียวๆ ของหญิงสาวเกี่ยวไว้ด้านหลัง เรณุการีบคว้าคอของเขาไว้แน่นทันทีเพราะไม่คิดว่าเขาจะเปลี่ยนมาทำท่านี้

        อ๊ะ ตะ เต้

        โอ๊ววว โคตรเสียวเลยชายหนุ่มเผลอตัวสบถออกมายิ่งทำให้เรณุกามีอารมณ์มากขึ้นไปอีก เมื่อจบท่าลิงอุ้มแตงเต้ก็วางเธอลงกับพื้นแล้วต่อด้วยท่ามิชชันนารี่อันแสนล้ำลึก เธอกับเขาใช้เวลาครึ่งชั่วโมงแล้วจบแต้มที่สามต่อสามเสมอกัน

 

ตอนที่ 10

        ตอนนี้เรณุกาโดนเพื่อนสนิททั้งสองคนลอยแพอย่างสมบูรณ์แบบคนนึงไปตามหาที่ดินแถวภาคเหนือส่วนอีกคนไปตามหารักแท้ที่เกาะลันตา ทั้งที่เพิ่งรู้จักกันไม่นานแต่เธอกลับไว้ใจและรู้สึกคุ้นเคยกับสองคนนั้นเหมือนสนิทกันมานานแสนนานแถมพักหลังเธอก็เพลาๆ การกินผู้ชายเรี่ยราดลงเยอะเพราะคำเตือนของสองหนุ่ม

        ธีรู้ว่าแอนไม่แคร์เรื่องวันไนท์แต่ลดๆ ลงก็ดีนะธีเป็นห่วงยังไงเราก็อยู่ในสังคมไทยธนูลักษณ์พูดลอยๆ แบบไม่ใส่ใจจะได้ดูไม่เหมือนการว่ากล่าวตักเตือน

        แล้วพูดจริงๆ นะ ผู้ชายมันบอกกันปากต่อปากว่าใครได้หรือไม่ได้ชยางกูรเสริมอีกเสียง

        โอ้ววว โห้ววว สวัสดีค่ะคุณพ่อเรณุกาหันไปยกมือไหว้ธนูลักษณ์

        สวัสดีค่าคุณพี่ แล้วเธอก็หันไปไหว้ชยางกูร

        เป็นห่วงหรอกนะถึงได้พูด ชยางกูรทำหน้างอ

        น้อยใจไปได้ รู้แล้วน่าว่าเป็นห่วงน้องแอนคนนี้ใจจะขาดแล้วเธอก็ได้ชื่อเล่นมาอีกชื่อ ชีวิตนี้จะมีใครเรียกด้วยชื่อที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดบ้างไหมนะ

        ทุกทีที่มาด้วยกันนี่ก็ไม่ได้ไปต่อกับใครไหม ได้สังเกตรึเปล่าว่าตั้งแต่มาคบกับพวกคุณดิฉันขายไม่ออกแล้วค่าเรณุกาบอกสองหนุ่ม

        เออ ก็จริงเนอะชยางกูรก็เพิ่งสังเกต

        เดี๋ยวพี่ธีจะดูแลน้องแอนเองจ๊ะ ธนูลักษณ์พูดแล้วยีหัวเธอ

        เห๊อะ ไหนล่ะที่ว่าจะดูแลหนีหายลาออกจากงานหน้าตาเฉย หญิงสาวขยำกระดาษแล้วโยนลงถังขยะด้วยความน้อยใจ

        ทำไมหน้าบูดครับสุดสวย ภาคินัยถามเลขาสาว

        ธี นะสิทิ้งแอนนี่ไปเฉยเลย

        มีบอสอยู่ทั้งคนแถมเราจะได้ไปเที่ยวกันด้วยนะ

        เที่ยวอะไรคะบอสไปทำงานต่างหาก

        แหม่ ทำสองวันเองอีกสามวันพักผ่อนไงเดี๋ยวผมไปเซ็นเอกสารแล้วเราไปกันเลย

        ภาคินัยหันไปจับธุรกิจตัวใหม่ด้านเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ หลังจากพูดคุยกันทางอีเมลอยู่เกือบสัปดาห์คุณรสิตาก็ให้เกียรติบริษัทของเขาและคณะไปเยี่ยมชมสวนตุงคราชโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายใดๆ ทั้งสิ้นเป็นเวลาสี่คืนห้าวัน

        นี่คุณรสิตาหรอคะ เรณุกาเปิดไอแพดอ่านทวนข้อมูลต่างๆ เป็นครั้งสุดท้ายระหว่างเดินทางไปสนามบิน

        ใช่แล้ว เธอเก่งมากเลยนะบริหารสวนตั้งหลายร้อยไร่คนเดียวภาคินัยเอ่ยด้วยความชื่นชม

        จากประวัติเห็นว่าอายุสี่สิบกว่าแน่ใจหรอคะว่าคนในรูปคือคุณรสิตา เลขาสาวถามย้ำอีกครั้งเพื่อความมั่นใจเพราะถ้าไปปล่อยไก่ทักทายเจ้าของสวนผิดคนได้อายขายขี้หน้าเขาแน่ๆ

        ใช่แน่นอน ชัวร์ๆภาคินัยหยิบไอแพดมาเปิดเฟสบุ๊คแล้วส่งคืนให้เรณุกา หญิงสาวตาคมรูดดูรูปที่เปิดเป็นสาธารณะไปเรื่อยๆ

        เธอสวยมากเลยนะคะไม่น่าเชื่อเลยว่าอายุสี่สิบกว่าบอกว่าเรียนมหาลัยก็เชื่อนะเนี่ย

        ผมว่าจะให้เธอนี่แหละเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้ร้าน Orgnic Life ของเรา

        คงไม่มีใครเหมาะกว่าเธอแล้วค่ะ

        คณะเล็กๆ ของบริษัทเดินทางมาถึงสนามบินเชียงใหม่ด้วยความปลอดภัยแล้วก็นั่งรถตู้ต่อไปยังจุดหมายคือไร่ตุงคราชที่จังหวัดลำพูน อำเภอป่าซาง

        แค่ทางเข้าก็ร่มรื่นแล้วค่ะบอส เรณุกาตื่นตาตื่นใจกับซุ้มต้นไม้ที่ประปรายไปด้วยไม้ดอกสีสวย

        สวยจริงๆ ภาคินัยยังอดชื่นชมไม่ได้ จากปากทางกว่าจะไปถึงสวนกินเวลาเกือบสิบนาที

        สวัสดีค่ะ สวนตุงคราชยินดีต้อนรับค่ะรสิตาออกมาต้อนรับคณะผู้มาดูงานด้วยตนเอง

        สวัสดีครับ ผมภาคินัยครับ นี่เรณุกาเลขาของผมภาคินัยแนะนำทีมงานจนครบทั้งสิบคน

        เชิญเข้ามานั่งพักด้านในก่อนนะคะ” รสิตาเดินนำไปที่เรือนพักผ่อน แม่นมทิพย์และสร้อยฟ้าเตรียมน้ำมะตูมเย็นๆ ไว้รอรับพร้อมกับผ้าเย็นกลิ่นตะไคร้

        ชื่นใจมากเลยค่ะ เรณุกากระดกน้ำสมุนไพรทีเดียวหมดแก้ว

        เติมไหมเจ้า สร้อยฟ้านั่งคุกเข่าแล้วถามแขกผู้มาเยือนที่สวยยังกับนางแบบเธอตัวสูงมากแล้วตาก็โต๊โต

        ขอบใจจ้ะ เรณุกายื่นแก้วให้เด็กสาวแล้วยิ้มให้

        หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลยครับ ภาคินัยเองก็ดื่มน้ำมะตูมไปสองแก้วเต็มๆ เหมือนกัน ยิ่งได้เช็ดหน้าเช็ดตาด้วยผ้าเย็นกลิ่นตะไคร้หอมๆ ก็ยิ่งชื่นใจเข้าไปใหญ่

        ถ้าทุกคนหายเหนื่อยแล้วเชิญที่ห้องพักเลยนะคะ แม่เลี้ยงคนงามเดินนำทางชาวคณะทั้งสิบคนอีกครั้งและมาหยุดที่หน้าเรือนไม้หลังหนึ่งที่ใหญ่โตโอ่อ่ามาก รสิตาเตรียมห้องไว้ทั้งหมดหกห้อง

        ห้องของคุณภาคินัยกับคุณเรณุกาอยู่ติดกันนะคะ

        ส่วนอีกสี่ห้องนี่กุญแจค่ะเลือกได้ตามสะดวกเลยว่าใครจะนอนคู่กับใคร

        เรือนดิฉันอยู่ถัดไปด้านหลังถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติมบอกได้เลยนะคะไม่ต้องเกรงใจแล้วพบกันตรงนี้ตอนสี่โมงครึ่งค่ะ รสิตาส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้ผู้มาเยือนเป็นครั้งสุดท้ายแล้วขอตัวออกมาเพราะทุกคนคงอยากมีเวลาส่วนตัวกันจะแย่แล้ว

        คุณรสิตาสวยมาก สวยเหมือนนางฟ้าเรณุกาพูดกับบอสเมื่อเธอเดินพ้นไป ขนาดเป็นผู้หญิงด้วยกันยังหลงเสน่ห์เลย

        ช่าย ภาคินัยตอบด้วยดวงตาหวานฉ่ำ

        บอส น้อยๆ หน่อยเรณุกาตีแขนเจ้านายเพื่อเรียกสติ

        ก็แค่คิดไม่ทำหรอกน่าแอนนี่ ถึงเขาจะเป็นผู้ชายรักสนุกแต่ก็รู้ว่าสิ่งไหนควรหรือไม่ควร ผู้หญิงชาติตระกูลดีแบบคุณรสิตาไม่ยอมทำอะไรบัดสีแบบนั้นแน่ๆ แถมมีแม่เลี้ยงลูกเลี้ยงอะไรไม่รู้ตามแจแทบจะทุกฝีก้าว

        ไว้คืนนี้บอสจะมานอนด้วยนะจ๊ะ ภาคินัยกระซิบใส่หูเลขาคนสวย


ติดตามให้จบได้ในอีบุ๊ค 

อุดหนุนฉบับเต็มจิ้มชื่อเรื่องหรือรูปด้านล่าง à  เรณุการ้อนรัก

#

       

 

       

 

        แสดง 2 - 2
นิยายเรื่อง เรณุการ้อนรัก by Annakan
วันที่โพสต์ :  7 ก.ค. 2560 10:58    วันที่อัพเดท :   20 ก.ค. 2560 08:59    › จำนวนผู้เข้าชม 2126 คน
   › คะแนนโหวต 379 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :